MasukBuzz—Nanginig ang telepono sa ibabaw ng glass desk. Dahan-dahang inabot ni Beatrice ang handset at sinagot ang tawag."Hello? Magandang umaga po, Director Beatrice?" Ang boses ng isang batang staff ay mabilis ngunit magalang na sumalpot mula sa kabilang linya. "Ako po si Staff Mae mula sa Office of the Provincial Department of Science and Technology. Tumawag po ako para lang i-confirm ang ilang mahahalagang detalye at pagsusunod-sunod ng awarding process para sa gaganaping technology innovation awards ceremony ngayong darating na Miyerkules."Pormal at kalmadong tumugon si Beatrice. "Yes, I'm listening."Nagpatuloy ang lalaki sa pagbibigay ng mga kinakailangang instruction, paalala sa tamang oras ng pag-akyat sa stage, at ang eksaktong gagamiting entrances para sa mga VIP presenters. Ngunit sa pagtatapos ng kanyang paliwanag, nagkaroon ng kaunting katahimikan sa kabilang linya. Tila nag-aalinlangan at nag-iingat ang boses ng staff sa susunod nitong isusulat o sasabihin."Ahm... By th
Iwinagayway ni Dr. Marcus Soler ang hawak niyang medyo makapal na brown file folder habang pilit na kumakalma at nagpapakawala ng isang malalim na hininga."I have something important to discuss with Nathaniel," seryosong pahayag ng doktor. "May mga kailangan lang kaming linawin at ayusin tungkol sa mga huling dokumentong nakuha natin.""Nasa study room siya sa itaas," tugon ni Zoe sabay tabig nang kaunti sa mabigat na pinto ng mansyon upang papasukin ang doktor. Tiningnan niya ang pagod na mukha ng bisita. "Nakaipon ka na ba ng lakas? Kumain ka na ba bago ka pumunta rito?""Kumain na ako bago ako umalis ng clinic," sagot ni Marcus habang pumasok sa malawak na foyer.Nagpalit siya ng pambahay na tsinelas na nakahanda sa tabi ng pinto at tuloy-tuloy na naglakad patungo sa silid-aklatan sa ikalawang palapag.Pinagmasdan ni Zoe ang likod ng doktor habang paakyat ito sa hagdanan. Hindi niya mapigilang makaramdam ng kaunting pag-aalala. Ramdam na ramdam niya ang hindi maipaliwanag na bigat
Ang katahimikan sa loob ng kotse habang bumabyahe sila pabalik mula sa Hacienda Viento ay tila isang malamig na tubig na nagpapasariwa sa pagod na isip ni Zoe. Matapos ihatid ni Nathaniel sina Beatrice at Doña Soledad, ang buong kapaligiran ay napalitan ng tahimik na pag-ikot ng gulong sa kalye at ang panaka-nakang paghalik ng ilaw ng mga poste sa salamin ng sasakyan.Nakasandal lang si Zoe sa may passenger seat. Dahan-dahan niyang pinalalabas ang hangin sa kanyang dibdib, hinahayaan ang sarili na tuluyang mag-relax pagkatapos ng napakahabang araw na puno ng tensyon. Ang daming nangyari. Ang daming emosyon na kailangang ipproseso.Ilang sandali pa, habang nakatitig sa malamig na lunsod sa labas, bahagya siyang lumapit sa kinaroroonan ni Nathaniel at nagtanong sa mababang boses, "Hindi naman mukhang ganun kagigil maghabol si Atty. Victor Rivera... Bakit tila pinapahirapan at pinapatagal pa niya 'yung annulment nila ni Ate Beatrice?"Mahigpit ang hawak ni Nathaniel sa manibela habang na
Nang pumasok sina Beatrice at Julian Rivera sa lumang ancestral estate ng pamilya Rivera, nakaupo na agad sa malawak na living room ang ina ni Victor na si Señora Carmen. Nang makita niyang magkasunod na pumasok ang dalawa, mabilis na lumitaw ang isang matamis at abot-taingang ngiti sa kaniyang mukha."Ikaw talagang bata ka, bakit ka umuwi nang hindi man lang nagpapasabi sa akin?"Pilit na ngumiti si Julian, pero halatang hindi umaabot sa kaniyang mga mata ang saya. "Kailangan pa ba mag-paalam kapag sariling bahay naman ang uuwiang lugar?""Ano ka bang bata ka, syempre para naipagluto man lang kita!"Saway sa kaniya ng ina habang may halong lambing, bago siya pinalapit at pinaupo sa malambot na sofa.Agad ding bumaling ang tingin ni Señora Carmen kay Beatrice. Mabilis niyang tinawag ang mga kasambahay para magtimpla ng mainit na tsaa, at nagpalabas ng mga mamahaling prutas at imported pastries mula sa kitchen. Over-the-top ang kaniyang pag-aasikaso, na para bang sinusubukang bawiin an
"Sinasabi ko sa 'yo..."Dahan-dahan na inangat ni Zoe ang kanyang ulo habang tinititigan ang lalaking nakatayo sa kanyang tabi. Ang kanyang mga mata ay nagniningning sa pagitan ng hiya at bahagyang kaba habang nakakuyom ang kanyang mga daliri sa handle ng tasa ng tsaa. "Pinag-uusapan lang naman natin 'yung tungkol sa kasal..."Bahagyang natigilan si Nathaniel sa kanyang narinig. Sa isang iglap, tila nagliwanag ang kanyang mga mata na parang may mabilis na kidlat na gumuhit sa madilim na gabi. Ang dating seryoso at pormal nitong mukha ay napalitan ng isang napakatamis at hindi maipagkakailang saya. Agad siyang bumaling kay Doña Soledad na nakaupo sa kabilang sofa, na may malawak na ngiti sa kanyang mga labi."Tita Soledad, napakaganda po talaga ng payo niyo," pahayag ni Nathaniel, ang boses niya ay puno ng sigla at kasiguraduhan na tila ba nakuha na niya ang pinakamalaking tagumpay sa kanyang buhay. "Bukas na bukas din po, magpapahanap agad ako sa assistant ko ng pinakamagandang petsa
Nang makarating si Zoe sa Hacienda Viento, sakton-saktong naabutan niya si Doña Soledad na nagre-rehabilitative physical therapy sa may malawak na courtyard ng mansyon.Dahan-dahan ang bawat hakbang ng matanda habang inaalayan ng kanyang private physical therapist. Nang mapansin ni Zoe ang pagsisikap nito, mabilis siyang lumapit at maingat na inalalayan ang braso ni Doña Soledad."Tita Soledad, mas stable at mas maganda po ang lakad niyo ngayon kaysa noong nakaraang linggo," nakangiting bungad ni Zoe habang ginagabayan ito sa paglakad.Napatingin sa kanya si Doña Soledad. Agad na lumabas ang isang napakainit na ngiti sa mukha ng matanda at marahang tinapik ang kamay ng dalaga."Dahil 'yan sa alaga mo, hija," pabalik na pasalamat ng matanda. "Medyo malamig na ang hangin dito sa labas. Halika na, pasok muna tayo sa loob para makapagpahinga ka."Kagagaling lang nilang dalawa sa sala nang marinig ang mababagal na yabag sa malaking hagdanan. Bumaba si Beatrice mula sa ikalawang palapag.Na







