All Chapters of Runaway Bride: Captured by the Billionaire: Chapter 1 - Chapter 8

Tatlong taon na silang kasal nang isang araw, sa gitna ng pagpanaw ng panganay na Alcantara, bigla na lang sinabi ni Zoe, “Gusto ko nang makipaghiwalay.”Natahimik si Elijah. Napakunot ang noo, halatang naguluhan.“Dahil lang ba sa pino-protektahan ko si Athena?” tanong niya, hindi makapaniwala.Athena. Ang asawa ng kuya niya. Ang babaeng tinuring niyang halos parang hangin sa bahay, pero biglang naging sentro ng gulo ngayon.Ngumiti si Zoe, pero halatang pilit. “Oo. Dahil lang doon.”Pero sa totoo lang, hindi lang naman iyon. Hindi lang ‘yun ang dahilan kung bakit unti-unting nabasag ang relasyon nila. Matagal na.Kita pa rin sa pisngi ni Elijah ‘yung marka ng sampal. Sa ospital, pinagtanggol niya si Athena na para bang siya ang dapat protektahan at hindi ang asawa niya.Lahat nagulat. Pati ang pamilyang Alcantara.Pero hindi si Zoe. Hindi na. Dahil sa matagal na niya itong nararamdaman.Tatlong araw bago mangyari ‘yun, wedding anniversary nila.Excited si Zoe. Bumili ng regalo, nag

Ginising si Zoe ng natural niyang body clock. Sanay na sanay na siya kahit walang alarm, bumabangon pa rin ng alas-sais. Pagbukas niya ng kurtina, napahinto siya sandali.Puting-puti ang labas.“Snow? Snow in Manila?” bulong niya na may pagkagulat.Wala sa weather forecast kagabi.. Parang binuhusan ng harina ang buong paligid. Sa sobrang lamig, parang ramdam pa niya ang hangin kahit sarado ang bintana.Nagpalit siya ng knitted dress, at habang nag-aayos ng buhok, narinig niya ang kalabog sa labas ng hallway.Napakunot noo siya. Ang ingay.Akala mo may construction team na pumasok sa bahay.“Manang Wena!” tawag niya sa kasambahay. “Ano ang ingay na ‘yon?”Habang tinali niya ng basta-basta ang buhok, binuksan niya ang pinto at muntik na siyang matulala sa nakita.Hindi construction team.Parang may mga Japanese soldiers na sinalakay ang bahay.Ang dating malinis at maayos na Alcantara mansion—ngayon, parang dinaanan ng bagyo. May unan na nasa labas ng kuwarto niya, may brown stain pa n

Pagkuha ni Elijah ng gift box mula kay Zoe, parang may kung anong kumiliti sa dibdib niya, hindi naman sakit, pero may bigat sa paghinga, parang may gumugulong sa loob na hindi niya maipaliwanag. Ang ribbon ng kahon ay maayos ang pagkakatali, halatang pinag-isipan at pinaghirapan. Kitang-kita kung gaano siya nag-effort sa simpleng regalo na ’yon.Pero alam ni Elijah na isa siyang walang kwentang tao. Ang babaeng ito, ilang taon na niyang nasasabik, at ngayon, ni hindi man lang niya kayang tumbasan ang simpleng effort nito. Bago pa siya makapagsalita, lumakad na si Zoe papuntang pinto. Isinuot niya ang apricot-colored coat niya, sinarado ang scarf, at tinakpan ang halos kalahati ng mukha niya. Ang mga mata lang niya ang kita na itim at puti, pero puno ng lungkot na pilit tinatago sa likod ng mapayapang tingin.Tahimik siyang lumabas ng bahay. Pero napansin ni Elijah na may kakaiba sa lakad niya. Parang may iniinda.Bago pa niya mabanggit, napasigaw si Athena, “Aray! Elijah, masakit!”

Narinig ni Elijah ang kalmado at parang normal lang na boses ni Zoe Evelyn, pero para siyang tinusok sa dibdib.Hindi niya napigilang kumunot ang noo.“Bakit bigla mo na lang gustong itapon? Hindi ba sobrang iniingatan mo ’yan dati? Paborito mong wedding dress ’yan ah.”Hindi tumanggi si Zoe.Sa loob ng tatlong taon, sinadya niyang maglaan ng isang espasyo sa walk-in closet para lang isabit ang wedding dress na ’yon. Taun-taon pa niyang pinapalinisan at pinaparepair.Hindi dahil kay Elijah—kundi dahil naniniwala siyang minsan lang ikasal ang tao sa buong buhay niya. Kaya ang wedding dress, alaala ’yon.Pero ngayon, maghihiwalay na sila.At balang araw, baka pakasalan ni Elijah ang totoong mahal niya—si Athena—at papasok ito sa pamilyang Alcantara bilang bagong ginang.Ang wedding dress na ’yon… katulad niya… wala nang silbi sa pamilyang ’to.Ngumiti si Zoe, pilit.“Sira na kasi. Nalaman ko lang ilang araw na may malaking butas pala.”“Hindi naman kailangang itapon agad,” sabi ni Elija