Chapter 2

Aliyah Zein's Pov

Napataas ang kilay ko sa sinabi niya.

"He called me last night and alam niya ang pinaplano mo. I guess he was right." Ngumisi siya at tinignan ako mula ulo hangang paa. "Sa tingin ko rin ay sakit ka sa ulo."

Napahalakhak ako ng tawa at naglakad papalapit sa kaniya. Inikutan ko siya habang dahan-dahan hinawakan ang puno ng pawis niyang balikat. He is not wearing any clothes and I guess he is from the beach.

Napaigtad siya sa ginawa ko kaya napangisi ako.

"Alam mo, Ninong, fake news iyong narinig mo. Mabait naman akong bata sadyang sinisiraan lang ako ng Daddy ko sa 'yo," medyo malandi kong aniya.

Damn! Am I seducing my hot Ninong? Slash Bestfriend ng Daddy ko?

Napatawa ako sa aking isipan sa kabaliwan na naiisip ko.

Juicecolored, Aliyah Zein Monteverde! Tanglandi mo naman. Ninong mo iyan at bestfriend ng Daddy mo.

Tinanggal niya ang pagkahawak ko sa balikat niya. "Stop what you're doing, Miss Monteverde," malamig niyang aniya.

Lumayos siya sa akin at ako naman ay nakatingin lang sa kaniya, pababa sa kaniyang suot na short. Napalunok ako nang makita kong malaki iyon.

"Eyes up here, Lady."

Umangat ang tingin ko sa kaniya. Nakipagtagisan ang titig sa kaniya pero siya na ang unang umiwas ng tingin sa akin.

"You stay here with me but you should behave. You will obey my rules and do not break your father trust on me." And with that he turned his back on me and walked out from my room.

He left it open and I just shrugged my shoulder.

Obeying rules? Is he joking? Obeying rules is not on my vocabulary.

Sinarado ko na ang pinto ng aking kwarto bago humiga sa kama ko. Mamaya na ako magliligpit ng gamit ko. Magpapahinga muna ako dahil kakailanganin ko ng lakas para sa lahat ng gagawin ko.

Napabangon ako mula sa pagkahiga ng tumunog ng malakas ang cellphone ko. Inabot ko ang bag ko at kinuha iyon para sagutin. Napairap ako sa hangin ng makita ko ang numero ni Daddy sa screen ng cellphone ko.

Sinagot ko ito at nilagay sa tenga ko pero agad ko rin itong nilayo nang marinig ko ang malakas niyang sermon.

Gosh! Hindi ba pwedeng tanungin niya muna kalagayan ko? Sermon agad eh.

"Wow angas mo namang Daddy," sarkastikong aniya ko.

Napabuntong hininga siya mula sa kabilang linya. "I already told you na huwag pumunta diyan diba?"

"Eh ano magagawa mo eh nandito na ako," aniya ko.

"Aliyah, you're giving me a headache!" he shouted from the other line. Iniimagine ko na hinihilot niya ang kaniyang sentido.

"Dad, don't mind me anymore if you think I am giving you a headache. Kung sa tingin mo sakit ako sa ulo, hayaan mo na ako. Gusto ko rito magbakasyon at alam mo na tuwing summer ay dito ako umuuwi diba." Tumigil muna ako sa pagsasalita at huminga ng malalim para kalmahin ang sarili. "Malaki na ako, Dad. Nasa tamang edad na rin at pwede na rin mag-asawa. Wala akong masamang gagawin dito."

Sakit pala ako sa ulo niya eh, ade hayaan na niya ako. Mahirap bang gawin iyon? Hindi naman diba. Saka ganon naman palagi iyan sila eh. Kapag narebelde ako, sakit na agad sa ulo. Pero iyong anak nila sa ikalawang asawa nila ay ayos lang daw, hayaan na daw kasi bata pa.

Ayon na nga iyon eh. Bata pa kaya dapat pang bantayan. Baliktad ata mga utak nila eh.

"Fine. You can stay there pero makinig ka sa Ninong mo. Huwag mo siya bibigyan ng sakit ng u—"

"Oo na, Dad. Tama na ang sermon, oki? Matanda na ako at alam ko na ang dapat kong gawin. Tungkol naman kay Ninong, kahit siya pa alagaan ko eh."

"Tumigil ka, Aliyah. Stop what you are thinking right now."

"Mygad, Dad! Ganon na ba talaga ng tingin mo sa akin? Anak mo ako ha!" Sigaw ko.

"Iyon ang pagka—"

Hindi ko na pinatapos ang sasabihin ni Daddy at pinatay na ang tawag. Galit kong tinapon ang cellphone ko sa kama at dumapa sa unan para doon sumigaw.

"Ahhhh I hate you, Dad. I fucking hate you!"

Bakit ba ako nagagalit? Eh totoo naman eh. Totoo naman na may plano akong landiin ang Ninong ko. Pero hindi ibig non ay ibibigay ko ang sarili ko sa kaniya. Kahit malandi ako ay virgin pa rin ako.

Pero masakit pa rin pala talaga kapag galing mismo sa kadugo mo iyong judgement 'no? Tagos hangang balun-balunan eh.

Bumangon na ako mula sa pagkadapa at inayos ang sarili ko. Inayos ko ang magulo kong buhok at naglakad na palabas ng kwarto ko.

Nauuhaw ako.

Naglakad na ako pababa ng hagdan nang mahagilap ng paningin ko si Ninong Lucian. Nakatayo siya sa balcony habang may hawak na alak at sigarilyo. Mukhang malalim ang iniisip niya.

Nagkibit balikat na lang ako at nagpatuloy na lang sa paglalakad. Nagtungo ako sa kusina para kumuha at uminom ng tubig. Kumuha na rin ako extra bottle ng tubigug

para ibigay kay Ninong Lucian.

Tubig ang kailangan niya hindi alak. Pwede rin labi ko— este tubig pala paara hindi masama sa atay.

Pumanhik na ako pabalik sa ikalawang palapag ng bahay bitbit ang tubig. Magtutungo na sana ako sa balcony nang makasalubong ko siya, papasok sa kwarto niya. Nagkatinginan kaming dalawa pero ako na ang unang umiwas ng tingin sa kaniya.

Mahigpit ang hawak ko sa bottled water na hawak ko.

Ibibigay ko ba? Pero mukhang hindi na niya ito kailangan pa eh.

Bumuntong hininga ako at akmang lalagpasan na sana siya. Ngunit nahawakan niya ang braso ko. Tila ba 'y may kung anong kuryente ang dumaloy sa aking katawan upang humakbang ako papalayo sa kaniya.

"Narinig ko ang pinag-usapan niyo ng Daddy mo kanina." Panimula niya, medyo malumanay ang pagkasabi niya non.

"And? Dakilang chismoso ka rin pala, Ninong," aniya ko.

Hindi naman niya siguro narinig iyong pinagsasabi ko kanina tungkol sa kaniya? Kung narinig niya ay nakakahiya.

"Makinig ka sa Daddy mo. You're still a kid who needs you—"

I laughed loudly to cut his words. "Oh cut that crap, Ninong. Hindi mo alam ang pinagsasabi mo. Simula bata ako ay hindi ko sila kasama parehas. Alam mo rin naman siguro iyon 'no?" Umiling-iling ako at ngumisi pero agad rin akong sumeryoso. "Bestfriend ka ng Daddy ko syempre alam mo iyon."

"Aliyah..."

I shook my head once again. "I'll stay here, okay? If you think nakakasagabal ako sa 'yo, huwag mong isipin iyon. Malaki ang bahay na to at titiyakin ko na hindi tayo magkikita sa araw-araw." And with that ay nilagpasan ko na siya.

Mariin kong pinikit ang aking mata nang makapasok ako sa loob ng kwarto ko. Hawak-hawak ko pa rin ang bottled water habang nilalagay ito sa aking dibdib. Mabilis ang tibok ng puso ko sa galit.

Who is he to meddle with my life? He is just my Ninong, my father's bestfriend at higit sa lahat ay ang lalaking bibigyan ko ng panibagong sakit ng ulo.