Chapter 6

Aliyah Zein's POV

"N-ninong..."

Oh shit. Magkatabi lang pala ang kwarto namin and of course iyong veranda rin. Did he hear everything I've said to Sam over the phone?

"I've heard everything but it doesn't matter to me." Tila ba ay nababasa niya ang nasa isip ko. "I don't put any malice on your action, so you don't have to be distant on me."

"Omg! Omg! Is that your Ninong?" I heard Sam from the other line, may himig na excitement sa kaniyang boses.

"I'm gonna call your back later, Sam."

"Wait! Wa—" Hindi ko na pinatapos ang sasabihin niya at pinatay na ang tawag.

Ang chismosa niya.

"Oh is that your friend?" tanong ni Ninong Lucien.

I nodded my head. "Yea, It was Sam. She is my friend from Manila," I uttered, still not comfortable talking to him after he heard everything just now.

But he said, it doesn't matter but for me it is. He maybe not put any malice but as a woman, it's embarassing.

I heaved a sigh and turned my gaze into the sea. There's a lot of people there, enjoying together with their family and love ones during summer.

"Anyway your father called me earlier. He was checking on you," aniya ni Ninong Lucien upang kumunot ang noo ko.

Checking on me? Wow big word iyon ha. I never heard from someone that my father is checking on me.

"He wouldn't do that," umiling-iling kong aniya.

"Oh He did, Ali," aniya ni Ninong.

Napatingin ako sa kaniya. Sinilid niya ang dalawang kamay niya sa loob ng kaniyang bulsa at hinarap ako. Isang malawak na ngiti ang sumilay sa kaniyang labi.

"He is not what you think, Ali. Your father cared for you and he is worried that you were with me here, but since I am your Godfather and I am your father bestfriend, I'm gonna take care of you like my own daughter," dagdag pa na aniya nito.

Tumango lang ako bilang tugon sa tinuran niya at umiwas muli ng tingin.

Daughter? Malamang ituturing niya talaga akong anak kasi Ninong ko siya at matalik siyang kaibigan ng tatay ko.

Pero bakit parang hindi ako natutuwa sa mga tinuran niya? I can't explain what I feel right now. I'm a little hurt and disappointed. Maybe because he just see me as his daughter but not a— No way! Erase! erase! tama... tama na anak lang ang turing niya sa akin.

Napabuntong hininga ako.

"Ang lalim naman non," biglang komento ni Ninong.

"Ha?!" aniya ako at hinarap siya.

Isang tawa ang kumawala sa kaniyang labi. Napatitig lang ako sa kaniya, seryoso at nakakunot ang noo. Pero kalaunan ay napangiti na rin ako.

Mas lalo siyang gumagwapo sa paningin ko habang tumatawa. He's handsome rin naman kapag seryoso but mas gwapo siya kapag masaya at maaliwalas ang kaniyang mukha.

"Alam mo, Ali bata ka pa para maging problemado sa buhay," aniya Ninong Lucien sa seryosong boses.

Ha? Problemado? Ako? Kailan? Eh wala naman akong problema jusko!

"Pinagsasabi mo, Ninong?" tanong ko sa kaniya at hinarap siya. Sinandal ko ang sarili sa railings at pinagkrus ang dalawang kamay sa ibabaw ng aking dibdib. "As fars as I know po is wala akong problema. Pakialam ko sa mga problema na dumadating sa buhay ko," dagdag ko pang aniya.

"Kanina ko pa kasi napapansin na sobrang seryoso mo at sunod-sunod na pagbuntong hininga mo."

"I'm always serious, Ninong." Napailing-iling ako dahil sa pagsisinungaling ko. "Besides ang pagbuntong hininga na pala ngayon ang basehan kapag may problema."

"Liar..."

"What?!"

He hissed. "I heard you ealier talking with your friend before I came to your room. Hindi ka naman seryoso at napapansin ko ay masayahin ka. Why keep hiding it, Ali?" he asked.

So he knew? Observant naman yarns? sana all... sana ganon din ang parents ko.

"It is because I don't want too." Tanging sagot ko at umiwas ng tingin sa kaniya. Umalis na ako sa pagkasandal sa railings at nilagay sa bulsa ko ang aking mga kamay. "But I really appreciate you being an observant, Ninong. I hope my parents are the same as you."

"They loves you, Ali."

I shook my head. "They don't. Kung mahal nila ako ade sana magkasama kaming tatlo. Pero hindi...." Mapakla akong ngumiti at patuloy na umiling-iling. "Mas pinili nilang humanap ng ibang pamilya at pinabayaan nila ako."

Napahawak ako sa aking mukha at ramdam ko ang pamamasa don. It was my tears keep pooling down into my cheeks. Mabuti na lang at nakatalikod ako kay Ninong at hindi niya makita ang pagluha ko.

Mabilis ko itong pinunasan gamit ang dalawang kamay ko. "Pero hayaan na iyon kasi kaya ko naman maging masaya na wala sila eh." Of course it's a lie.

I need them. I want them. Gusto ko sila makasama.

"Aliyah..."

Hinarap ko si Ninong at nginitian. "It's fine, Ninong. Ayos lang ako at ayaw ko rin na pag-usapan sila. Gusto kong enjoyin ang pagstay ko rito."

Tumango siya. "Sige... I'll do everything to make you happy while staying here. We will make a memories. From now on, I will be your father for a while."

"Okayy!" Ngumisi ako sa kaniya. "Since you will be my daddy for a while, I'm gonna call you Daddy..."

Napatawa ako sa naging reaction ni Ninong. Para siyang tuod na hindi gumagalaw at lunok nang lunok ng kaniyang laway.

Siya naman nagsabi na magiging tatay ko siya for a while, so tatawagin ko siyang daddy.

"So pagluto mo ako ng pagkain, Dad. Gutom na kasi ang baby mo," nakangusong aniya ko habang nagpapacute ang mga mata ko sa kaniya.

Napabuntong hininga siya at narinig ko pa ang malutong na pagmumura niya, mahina lang iyon pero rinig na rinig ko.

"Are you cursing, Daddy?" tanong ko sa kaniya na tila ba ay isang inosenteng bata.

"Fuck! Stop it, Ali," Paos na sabi niya.

Isang malakas na tawa ang kumawala sa aking labi. "Sowss! Ikaw nagsabi na magiging tatay kita, Ninong. So if you don't want me to call you Daddy, what should I call you then?" tanong ko sa kaniya.

"Just call me Ninong. Damn! I am not—" Hindi ko na narinig ang mga sunod na sinabi niya dahil tumalikod na siya at pumasok na sa loob ng kwarto niya.

Iling-iling akong pumasok rin sa aking kwarto habang may malapad na ngisi sa aking labi.

"You're so cute, Ninong," mahinang aniya ako at alam kong walang makakarinig non dahil ako lang naman mag-isa dito sa kwarto ko.

Humiga ako sa kama at tumihaya habang nasa ibabaw tiyan ko ang cellphone at mga kamay ko.

Hmm ano ba ang magandang gawin kasama si Ninong? Pero sabi niya ay gagawin daw niya ang lahat para maging masaya ang mga araw na nandito ako sa Palawan. Gagawa raw kami ng memories... how true is that?

I heaved a deep sighed.

But of course baka sinabi lang niya iyon para pasayahin at pagaanin ang loob ko.

I don't want to expect something from him. I don't want to feel any disappointed from him since he's my Godfather at ngayon lang kami nagkita.

I shrugged my shoulder.

Hayaan na nga iyan. I will just go with the flow sa mga mangyayari sa buhay ko rito. Time is gold and life is so precious para ma-stress ako sa buhay hano.