LOGIN"Dahil sa pagka-warfreak mo, I am now the one carrying the trouble you made!"
Panay ang hilot ni Michael sa bridge ng kaniyang ilong dahil sa konsumisyon sa kapatid na si Maricar. Pinagbintangan nito ang kanilang katulong na magnanakaw kahit na wala naman itong proweba."Ano bang malay ko na doon ko pala nailagay sa ilalim ng kama ang jewelry box ko? Siya lang naman ang pumapasok doon kaya siya ang unang pinaghinalaan ko!" pabalang na katuwiran nito.Palibhasa ay pinalaking spoiled ng kanilang mga magulang kaya lumaki na matigas ang ulo."Ang sabihin mo ay nagseselos ka lang dahil sa kaniya nagkagusto ang ex-boyfriend mong si Raymond! Paano kung ikaw ang i-reklamo niya, huh?! Gusto mo bang may record ka sa NBI?"Pinaikot nito ang bilog na mga mata at saka humalukipkip. Nakaupo ito sa mahabang sopa ng kaniyang opisina."She can't do that! A poor like her can't afford an attorney to defend herself. Second, kayang patahimikin ng pera ang bunganga niya! No one would believe that maid kasi mahirap lang at walang alam ang babaeng 'yon! Hindi ko nga alam kung bakit nagbibigay ng motibo si Raymond sa babaeng 'yon!""You know what? The better thing for you to do is go home. Don't bother me."Kinuha niya ang laptop at saka sinimulan na pag-aralan ang mga bagong disenyo ng mga bags na ipinasa ng company products designer nila."I won't go home hangga't hindi mo sa akin sinasabi kung saan mo dinala ang impakta na 'yon! Bakit mo ba kasi siya piyanansahan?!" Para itong batang nagtatantrums."My God, Maricar! Because she's innocent! Don't you know that she had injuries in both her hands because the other prisoners beat her?! Because of your insecurities, Michelle's life is placed in danger. Kapag hindi ka pa umalis, I will call the guards! You're giving me a headache, little brat!"Padabog na tumayo si Maricar at saka mabibigat ang mga paa na tinungo ang pintuan."I hate you!" sabi pa nito bago pabalibag na isinarado ang pinto.Naiiling na kinuha niya ang phone para tawagan ang nurse na kasalukuyang nagbabantay kay Michelle. He's doing this dahil kahit na ganoon si Maricar ay ayaw pa rin niyang malagay ito sa alanganin.Especially, isa itong kasiraan sa company at family nila kapag lumabas ang balitang ito sa media. Maging ang business nila ay maaapektuhan."Hello, Sir Michael?" sagot ng nurse mula sa kabilang linya."How is she?" he asked directly."Napakain ko na po siya ng lunch at nainom niya na rin po ang mga medicines niya.""Good. Please take care of her."He decided na siya na lang ang mag-alaga sa babae habang hindi pa nito kaya ang sarili to make sure na wala itong sasabihin na kasiraan nila sa ibang tao.After his work, dumiretso siya sa pansamantalang silid nito sa kaniyang bahay to check her situation. Nakaupo ito sa kama at parang may malalim na iniisip."Can I come in?" he asked in a flat tone.Lumingon ito sa kaniyang gawi. Hindi nakaligtas sa kaniyang paningin ang paglunok nito bago tumango."Don't worry, I won't harm you. I just want to say something."Umupo muna siya sa gilid ng kama nito."P-pasensiya na po, Sir Michael. P-puwede po ba na magtagalog kayo? Mahina po kasi akong umintindi ng English," ani Michelle sabay kagat ng labi.Napadako naman ang mga mata ni Michael sa mala-makopang labi na iyon sa kapulahan na parang ang sarap s******n ngunit agad din siyang nag-iwas ng tingin para alisin sa isip ang mahalay na bagay na iyon."O-oh, okay. W-well, gusto ko sana na pakiusapan ka na sana ay hindi na makarating sa iba ang nangyaring ito sa pagitan ninyong dalawa ni Maricar, maaari ba? As you can see, hindi kami kung sino lang na tao… We have a name and businesses to protect kaya naman nakikiusap ako sa 'yo. I am willing to pay you any amount just to make sure na you'll be mute about this issue."Kumamot sa ulo si Michelle."Mahina po talaga ang comprehension ko sa English, Sir. P-pero base sa sinabi niyo, ayaw niyong may makaalam sa nangyari sa amin ni Ma'am Maricar, tama po ba?"Tumango siya, "Yes!""Payag po ako pero sa isang kondisyon."Napatitig si Michael sa mukha ng babae."Anything! What is it?! I will give you everything!""Please, hayaan mo po akong tumira rito sa bahay niyo. Wala po kasi akong mapupuntahan na iba. Ulila na ako at walang kilalang kamag-anak! Natatakot ako na maltratuhin ako ng aking magiging amo kung mamamasukan ako ulit sa iba," pakiusap nito. Kumikinang sa gilid ng mga mata ang luha, bakas sa mukha ang pagkatakot."No," mariin niyang tanggi.Hindi maaari. Kung may makakaalam na may babae siyang itinitira rito sa kaniyang condo ay tiyak na matsitsismis siya."K-kung ganoon, ipagkakalat ko sa lahat ang ginawa ng kapatid mo at dinanas ko sa loob ng piitan," buong tapang na sabi ni Michelle."Are you threatening me, Woman?" he asked.Umiling si Michelle bilang tugon."Desperada na ako, Sir Michael. Handa akong gawin lahat ng gusto mo basta hayaan mo akong manilbihan sa 'yo. Kahit huwag mo na akong sahuran. Basta pakainin mo lang ako at huwag sasaktan, okay na sa akin."Pakiramdam niya ay para siyang pumulot ng bato na ipinukpok sa sariling ulo. Mali nga siguro na tinulungan niya ang babae na ito na makalabas katulad ng sinabi ni Maricar."Parang awa niyo na, Sir Michael. Hindi ako magiging sakit sa ulo. Hindi ako lalabas! Kahit dito na lang ako habang buhay!"Muling napatitig si Michael sa mukha ng babae. Napakainosente at walang alam sa mundong ginagalawan.Naalala pa niya kung paano ito napunta sa poder nila. Basang-basa ito ng tubig ulan at nanginginig ang buong katawan dahil sa labis na lamig habang sumisigaw sa labas ng kanilang gate.Nagmamakaawa na tanggapin siya kahit na katulong. Dahil mabait naman ang kaniyang Mommy Marina ay pinatuloy nito ang babae at tinanggap bilang kanilang kasambahay."Okay. Pumapayag na ako na maging maid ko but… Make sure na walang makakakita sa 'yo sa labas, okay? And I'll buy you a maid's uniform para naman hindi mag-isip nang masama ang taong makakakita sa 'yo rito in case na may bisita ako. Understand?"Nagliwanag ang magandang mukha ng babae."Maraming salamat, Sir Michael."Sa labis na galak, bigla siya nitong niyakap. Para siyang natuod sa kinauupuan at nang mapagtanto marahil nito ang ginawa ay agad itong kumalas."S-sorry, Sir! Sobrang saya ko lang po."DINALUHAN siya ni Fuego. Hinawakan nito ang isang braso niya para alalayan na makatayo. Ramdam pa rin niya ang hapdi sa kaniyang pisngi, pakiramdam niya’y nangangapal iyon.“Are you alright?” alalang tanong ni Fuego. Napailing naman siya dahil totoong hindi siya okay, masakit ang sampal ni Julio.Isang matalim na tingin ang ibinato ni Fuego sa matandang lalaki, kuyom nito ang mga kamao. Tinitikis lamang nito ang sarili na huwag patulan ang kaharap.“Siguradong pagbabayaran mo ang ginawa mong ito, Mr. Zaltua,” ani Fuego.Sarkastikong tumawa lamang naman si Julio. Lumakad ito ng ilang hakbang papalapit, tumigil ito nang isang hakbang na lang ang layo sa kanila. Isang malakas na tapik sa balikat ang iginawad nito kay Fuego. “Kakampihan mo ba talaga ang malanding babae na ’yan, Fuego? Matagal mo na akong kilala! Batid mo na ang kasintahan ng amo mo ay ang anak ko. Kasal na sana sila kung hindi dahil sa babaeng ito!” Idinuro nito ang mukha ni Michelle.Ngunit, napangiwi ito nang may bigla
LUMAMBITIN sa leeg ni Michael si Michelle. Pinugpog nito ng mga halik na may kasamang kagat ang leeg ng lalaki na nag-iiwan ng mga pulang marka roon.“Shit!” anas niya nang unti-unting mabuhay ang nakatagong sandata sa ilalim ng pantalon. Dinama niya ang noo at leeg ni Michelle.“Sobrang init mo! May lagnat ka ba?” aniya na pilit pa rin pinaglalabanan ang tawag ng kamunduhan. Mabilis itong umiling. “I– just want you to touch me!” Mahihimigan ang tinig nito ng pakiusap. Muli na naman siyang napamura sa isip nang dalahin nito ang kaniyang kamay sa dibdib nito, habang ang mapupungay na mga mata ay sa mga labi niya nakatutok.“K-kiss me, Michael . . .”Nagtaas-baba ang adams apple niya habang pinagmamasdan ang buong mukha ng kasintahan. Butil-butil ang pawis nito sa noo, habang ang mga mata ay tila inaakit siya. Lalo pang nanuyo ang kaniyang lalamunan nang ilabas nito ang dila at pinalandas iyon sa pang-itaas na labi na para bang takam na takam sa kaniya.Hindi siya kumilos, nakikiramda
ISANG lalaking sakay ng motorsiklo ang pumarada sa tapat ni Gemma. Kasalukuyan itong nasa liblib na lugar, nag-aabang sa pagdating ng hinihintay niyang bagay.“Boss, ito na ang white lotus na order mo. Twenty-thousand pesos,” sabi ng rider sabay abot sa kaniya ng isang maliit na pakete na naglalaman ng kulay puting tila pulbura.Nakangising kinuha niya iyon sabay abot ng isang bungkos na pera sa lalaki. “Walang ibang makakaalam ng tungkol dito, naiintindihan mo ba ako?” ani Gemma sa lalaki.Nakangising inamoy-amoy nito ang pera at inihampas-hampas pa iyon sa sarili nitong palad. “Makakaasa ka, boss. Sabihan mo lang ako kapag kailangan mo ulit.” Pinaharurot nito ang motorsiklo pagkatapos.Hindi mapuknat ang ngiti sa mga labi ni Gemma. Nang araw rin na iyon ay tumungo si Gemma sa kompanya ni Michael, ngunit hindi para sa lalaki kundi para kay Raymond.“Ano ang kailangan mo?” kunot ang noong tanong ni Raymond nang magkita sila sa isang restaurant malapit sa building ni Michael. Tinawaga
NANG magsawa si Michael sa ginagawa, gumapang ito pataas para pantayan siya. “Ipapasok ko na,” paos ang boses na bulong nito.Kahit maraming beses na nilang nagawa iyon, hindi pa rin maiwasan ni Michelle pamulahan ng pisngi. Sino bang hindi? Bukod sa sobrang guwapo ng kaniyang nobyo ay mahal na mahal siya nito. And she felt nothing but complete overwhelm, every sense consumed by the moment.Michelle felt his hard manhood grazing against her wet womanhood. She could not do anything but bite her lower lip and moan until he entered. Kahit masakit ang kaniyang brasong napilayan ay balewala, natatabunan iyon ng ligayang hatid ni Michael.“Ahh!”“Shit!”Both of them gasped as he pushed deeper, and then he began to move. Mabilis na mabilis; malalim. Hanggang sa marating nila ang rurok.Hinihingal na pabagsak na nahiga si Michael sa tabi niya, sabay ang pagdampi ng mga labi nito sa kaniyang pisngi. “I love you, Mich. Can't wait to marry you,” bulong nito sa kaniyang punong tainga.Hindi niy
AKALA ni Michael ay saglit lamang doon si Raymond, ngunit tumagal ito ng ilang oras na para bang gusto na nito roon na tumira. Kasalukuyan na nakaupo ang bisita sa tabi ng kama ni Michelle, masayang nagkukuwento ng tungkol sa kung ano-ano. Pinagbabalat pa nito ng prutas ang babae.“Naalala mo ba noong una tayong magkita? Tinanong kita kung nasaan si Maricar, ngunit sa halip na sagutin mo ako ay tumakbo ka. Bakit? Natakot ka ba sa akin?” Tumingala si Michelle na parang inaalala kung kailan nangyari iyon, maya-maya’y biglang nagliwanag ang mukha nito. “Iyon ba? Hindi ako natakot, hindi ko lang naintindihan ang tanong mo dahil English speaking ka. Eh, mahina ako sa English kaya napatakbo ako. Hindi ko kasi alam ang isasagot ko.” Sabay na nagtawanan ang mga ito.Kung nakamamatay lang ang masamang tingin ay baka kanina pa bumulagta si Raymond. Kuyom ang kaniyang mga kamao habang tahimik na nakikinig sa pinag-uusapan ng mga ito. Kunwari na lamang ay abala siya sa kaniyang laptop.Nag-deci
DUMERETSO siya sa kanilang tahanan kung nasaan ang kaniyang kapatid. Nang makapasok siya sa bahay, kasalukuyan nitong kasama ang babaeng tumulak kay Michelle sa hagdanan, si Gemma.Nadatnan niya ang mga ito na masayang nag-uusap sa sala habang kumakain. Ang lakas pa ng hagikhik ng mga ito, tila ba balewala lamang kay Gemma ang ginawa nito kay Michelle na muntikan ng ikapahamak ng kaniyang kasintahan.“And do you still have the guts to have fun here after what you did to my girlfriend!” galit niyang bungad sa mga ito. Tila kulog na bumagasak ang kaniyang boses sa buong kabahayan. Salamat na lang dahil wala roon ang mag-asawang Esperanza.Napatayo ang dalawang babae sa kani-kanilang upuan dahil sa gulat. Kunot ang noo ni Maricar na nakatingin sa kaniya, si Gemma naman ay tila inosenteng nakatitig din sa kaniya. Kung pagmamasdan ay hindi aakalain na may taglay itong kasamaan. Maamo ang mukha nito na parang hindi makabasag ng pinggan. Totoo nga ang sabi ng ilan, don't judge the book by it







