Mag-log inSi Loriene Tianelle Mejes ay lumaking makuha ang lahat bilang bunsong anak ng pamilyang Mejes, maliban sa atensyon ng panganay na si Jaxon Roan. Ang hindi alam ni Loriene, sadyang umiiwas si Jaxon dahil sa ipinagbabawal nitong pagnanasa sa kanya. Gumuho ang mundo ni Loriene nang iuwi ni Jaxon si Angelique—ang tunay na anak ng mga Mejes—na naging dahilan upang mawalan siya ng lugar sa pamilya. Para kay Jaxon, ang katotohanang hindi sila magkadugo ay nagbigay ng laya sa kanyang damdamin. Nang tumakas si Loriene sa isang bahay-tabing dagat dahil sa sakit, sinundan siya ni Jaxon at doon sumiklab ang kanilang pag-iibigan. Ngunit mariin itong tinutulan ng pamilya Mejes. Pinaghiwalay sila at napilitan si Loriene na mamuhay nang payak sa probinsya sa loob ng tatlong taon. Sa kanyang pagbabalik sa lungsod bilang isang propesyonal, muling nagtagpo ang kanilang landas sa hotel na pagmamay-ari ni Jaxon. Kahit engaged na si Jaxon sa iba, hindi nila mapigilan ang muling pag-alab ng kanilang koneksyon. Sa gitna ng gulo, nabunyag ang mas malalim na sikreto: si Loriene ay anak ng kanilang ama sa ibang babae, habang si Jaxon ay anak naman ng kanilang ina sa ibang lalaki. Sa kabila ng panibagong pagtatago ni Loriene, determinadong libutin ni Jaxon ang mundo upang hanapin at hinding-hindi na muling pakawalan ang babaeng tanging itinitibok ng kanyang puso.
view moreThird Person's POV
“Ughh… Jax, slower please,” mahinang sambit ni Loriene habang hinahalikan siya ni Jaxon sa leeg. Ang bawat dampi ng labi nito ay parang kuryenteng gumagapang sa kanyang balat, nag-iiwan ng nagbabagang marka na tila umaangkin sa kanyang pagkatao. “So, you call me Jax now?” mahina nitong bulong malapit sa tainga niya. Ang mainit na hininga nito ay sapat na para mapakapit siya nang mahigpit sa matigas na balikat nito, tila doon lang siya kumukuha ng lakas para hindi tuluyang manghina sa gitna ng tensyon. “Should I call you brother instead?” biro niya, kahit ang totoo ay halos hindi na siya makahinga sa bilis ng tibok ng kanyang puso. Napangiti si Jaxon bago siya tinitigan nang diretso. Ang mga mata nito ay madilim, puno ng gutom. “You really love teasing me, huh? You have no idea how hard it is to stay composed right now.” “I can’t take this anymore…” mahina niyang sambit, isang pagsuko sa sensasyong bumabalot sa kanya. Saglit silang natigilan, parehong walang gustong bumitaw. “It’s embarrassing…” umiwas siya ng tingin habang namumula ang pisngi sa kadahilanang ngayon lang niya napag tantong wala na siyang saplot Mas lumambot ang ekspresyon ni Jaxon bago hinawakan ang mukha niya. “You don’t have to hide from me.” Habang sinusuri ang katawan ng dalaga Marahang tinanggal ni Loriene ang kamay niyang nag sisilbing taklob sa dibdib niya , namumulang umiwas ng tingin si Loriene sa hiya “Since you’re a virgin, I’ll loosen you down” Bulong nito sa likod ni Loriene habang itinataas ang isang hita nito habang ang isa niyang kamay ay nakahawak sa nipple ni Loriene Dahan-dahang nilagay ni Jaxon ang kanyang dalawang daliri sa pagitan ng mga hita ng dalaga, dahilan para mapaugol ito. Unti-unti itong gumalaw patungo sa kanyang clitoris. "Ughhh… hmppp…ahhhh…." ipit na ungol ni Loriene habang patuloy ang labas-pasok ng mga daliri ni Jaxon sa kanyang pagkababae “I think you’re ready” kasabay ng pag hugot ng mga daliri nito Lalong namula si Loriene ng dilaan ni Jax ang basang daliri nito “hey….. don’t do t-hat” pagpipigil nito kay Jax “it’s sweet” nakangiting ani nito kasabay tutok ng kanyang pagka lalaki sa pagitan ng hita ni Loriene Naramdaman ni Loriene ang biglang paninigas ng kanyang buong katawan nang maramdaman ang haba at taba ng pagkalalaki ni Jaxon na pilit pumasok sa kanyang kipot. Sa bawat pulgadang idinidiin ni Jaxon, isang matalas at nanunuot na sakit ang gumuhit sa kanyang pagkababae. “Ahhh… J-Jax… s-stop… it hurts,” gumaralgal ang boses ni Loriene. Kasabay nito ang dahan-dahang paglandas ng butil ng luha mula sa kanyang mga mata, isang reaksyon sa hapdi na hindi niya inaasahan. Agad na napatigil si Jaxon, ang kanyang mga braso ay nanginginig sa pagpigil sa sarili. “I know, baby… I know it’s tight. Just breathe for me,” mahina niyang bulong habang hinahalikan ang mga luha sa pisngi ng dalaga. “Ughhh… m-masyado kasing… malaki,” hikbi ni Loriene, ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakakapit sa braso ni Jaxon na parang doon siya kumukuha ng lakas para kayanin ang tensyon. “I’m sorry, baby. I’ll be gentle, I promise,” Jaxon teased with a pained groan, trying to soothe her with light kisses. “Huwag mong ipitin ‘yang ungol mo, kahit masakit… let it out. I’m right here.” Nang tuluyang mawala ang sakit, pinalitan ito ni Jaxon ng mas mabilis at mapang-angking ritmo. Bawat pag-atake niya ay malalim at puno ng pwersa, tila sinusukat ang bawat sulok ng pagkatao ni Loriene. “Jax! Ahhh… ughhh!” Napaarkada ang likod ng dalaga, ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakakapit sa mga braso ni Jaxon habang binabayuhan siya nito nang walang pakundangan. Hindi na makontrol ni Loriene ang kanyang boses; ang bawat pagbaon ni Jaxon ay sinusundan ng malakas na ungol na umaalingawngaw sa buong silid. Jaxon didn’t hold back. His thrusts were relentless, claiming her like he’d been starved for a lifetime. “You’re mine, Loriene… all mine,” he growled against her skin, his sweat dripping onto her back as he continued to pound into her with raw intensity. “A-ahhh! Jax… faster… please!” pagsusumamo ni Loriene, ang kanyang isipan ay tuluyan nang nilamon ng nagbabagang sarap na hatid ng bawat paghampas ng katawan ni Jaxon sa kanya. Nang maramdaman ni Jaxon ang papalapit na rurok ni Loriene, mas lalo niyang binilisan at dinalasan ang bawat pagbaon. Ang tunog ng balat nilang nagtatama at ang mabilis na paghinga ang tanging maririnig sa silid. “Jax… I-I’m close… ahhh!” sigaw ni Loriene, ang kanyang mga hita ay mahigpit na pumulupot sa baywang ni Jaxon, pilit na hinihila ito palapit para sa mas malalim na pag-angkin. “Sabay tayo, baby… just let go,” paos na tugon ni Jaxon habang binubuhos ang lahat ng lakas sa huling ilang pagbayo. Doon na tuluyang sumabog ang sensasion. Isang matinding panginginig ang gumapang sa buong katawan ni Loriene kasabay ng malakas na ungol ng pagsuko. Ramdam naman ni Jaxon ang sariling init na kumawala, ligtas na sinalo ng suot niyang condom habang pilit na isinisiksik ang sarili sa dalaga hanggang sa huling pintig ng kanilang orgasm. Matapos ang matinding pangyayari, tila huminto ang mundo. Tanging ang malalim at sabay nilang paghinga ang bumabasag sa katahimikan habang magkayakap sila sa ilalim ng magulong kumot, ramdam pa rin ang isa’t isa. Loriene snuggled closer sa dibdib ni Jaxon, tinititigan ang kalmadong mukha ng binata. Sana hindi na matapos ang gabing ito, isip niya. Sa gitna ng pagod, pakiramdam niya ay ligtas siya basta’t narito siya sa piling nito. Marahan niyang hinaplos ang pisngi ni Jaxon hanggang sa panga nito, tila isinasaulo ang bawat anggulo ng lalaking nagmamay-ari na sa kanya ngayon. “Jax…” mahina niyang bulong. Jaxon tightened his grip on her waist at hinalikan ang tuktok ng kanyang ulo. “I’m not going anywhere, Loriene. Dito lang ako.” Napapikit si Loriene, hinahayaan ang sariling lamunin ng antok at ng tamis ng sandaling iyon, bitbit ang hiling na sana ay maging ganito na lang sila habambuhay……Habang kumakain kami ng tanghalian, ang tahimik na dining area ay biglang nabasag nang bumukas ang pinto.Si Mommy.Kasama niya si Angelique—bitbit ang isang malaking maleta at ilang bag na tila magtatagal siya rito.So she’s moving inHumigpit ang hawak ko sa kubyertos ko.Akala ko naman peaceful ang pagkain ko ngayon *sighMula nang dumating ang babaeng ‘to sa buhay namin, parang may invisible na pader na agad na tumubo sa pagitan ko at kay Mommy.“Lori,” mahinahong tawag ni Mommy habang papalapit sa mesa. Yung tono niya—parang nag-iingat, parang natatakot na magkamali ng hakbang.Pero sa halip na tumingin, inilayo ko lang ang tingin ko.“What?” malamig kong sagot.Bago pa siya makapagsalita ulit, sumingit si Kuya Jax. Papalapit siya sa amin habang dala-dala ang maleta ni Angelique na parang siya na ang taga-ayos ng lahat.“Sa kwarto mo muna matutulog si Angelique habang inaayos ang guest room,” sabi niya, diretso, walang pag-aalinlangan.Napahinto ako.“No,” madiin kong sabi, kasab
“A ring?” nagtataka kong bulong sa sarili. Kabisado ko lahat ng alahas na pagmamay-ari ko pero wala ako ng ganito kagandang singsing.“Pink sapphire…” Nanlaki ang mata ko dahil kapareha ito ng singsing na tiningnan ko noon sa Europe. “OMG, a rare o—”Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko nang biglang bumukas ang pinto ng kwarto ko.“HHUFF… HUFF…”Hingal na hingal si kuya Jaxon habang lumalapit sa’kin, parang hinabol ang hininga. Bago pa ako makapagsalita, napansin ko agad ang tingin niya—diretso sa kamay ko.Sa singsing.Biglang nagbago ang ekspresyon niya.“Shit…” mahina niyang mura.Mabilis siyang lumapit at hinablot ang singsing mula sa kamay ko.“Ouch!” reklamo ko sabay himas sa kamay ko “Magdahan-dahan ka naman!” ani ko pa habang hinimas ang aking kamay Hindi siya sumagot. Nakayuko lang siya habang hawak-hawak ang singsing, parang mas pinapakalma niya ang sarili kaysa magpaliwanag.“Bakit mayroon nito dito?” tanong ko, ramdam ko na ang bigat ng sitwasyon kahit hindi ko maintind
“Ya'll know I’m allergic to seafoods” iritado kong tono“Pasensya kana Lori, nawala sa isip ko… paborito kasi ang mga ito ni Angel nabanggit nya kanina kaya pinaluto ko kay manang Rosita” Mahinahong sagot ni Mommy“s-sorry hindi ko a-alam” nauutal na sabat ni Angelique sabay tungo nito“of course you don’t,” sagot ko ng pagalit Huminga ako nang malalim, pilit kinakalma ang sarili ko.Puro seafoods ang ulam .. Matagal ako namili ng walang seafoodsKaya naagaw ng atensyon ko ang sabaw ng sinigang at nilagay ito sa aking kaninPatuloy lang ako kumakain ng biglang-Nakaramdam ako ng paninikip ng dibdib Mabigat ang bawat hinga ko at pinagpapawisan ako ng malamig“D-dad” napakapit ako sa sleeves nito habang hinihimas ang dibdib ko, nagulat ito at napatingin sa akinNagulat si si Dad nang makita ang namumutla kong mukha at napatayo sa pag kaka upo“SHIT!” sigaw ni kuya Jaxon “kinain mo yung sinigang?!” pahabol na tanong nito“Hala! Sinigang na hipon yan, hindi ko nasabi!” nag aalalang bo
Nagising ako sa katok.“Lori… I’m worried. Hindi ka pa kumakain.”Boses ni Kuya Jace.Tahimik akong bumangon at binuksan ang pinto.May dala siyang maliit na charcuterie board.“Can I come in?”“Yeah,” maikli kong sagot.Dumiretso kami sa balcony.Tahimik.Mabigat pa rin ang hangin sa pagitan namin.“She looks like Mom,” sabi ko habang nakatingin sa garden.Niyakap niya ako nang marahan.“You’re still my little sister… my best friend… nothing’s going to change that,” bulong niya.Totoo ang boses niya.Pero masakit pa rin.“When you’re ready, sumabay ka na sa amin mag-dinner para makilala mo si Angel.”“Angel?” kunot-noo kong ulit.“Angelique…” napabuntong hininga ako. “I almost forgot.”So… they call her Angel now.“Okay. Sasabay ako,” pilit kong ngiti.Tumango si Kuya Jace.“I’ll get going.”Ngumiti ako at tumango sa kanya, medyo gumaan ang loob ko ng kinomfort ako ni kuya Jace, hes knows how to comfort meBago siya lumabas, Tinap niya ng bahagya ang ulo ko—parang bata.Pagkaalis niy












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Rebyu