로그인“In a family built on secrets, loving the wrong person may be the only truth left.” Si Loriene Tianelle Mejes ay lumaking parang prinsesa—ang bunsong anak ng makapangyarihang pamilyang Mejes na sanay makuha ang lahat ng kanyang naisin. Ngunit sa kabila ng marangyang buhay at pagmamahal ng pamilya, may isang bagay na kailanman ay hindi niya nakuha: ang atensyon at lambing ng malamig at mailap na si Jaxon Roan, ang panganay na tila laging may pader sa pagitan nilang dalawa. Ang hindi alam ni Loriene, bawat paglayo ni Jaxon ay hindi dahil sa kawalan ng pakialam, kundi dahil sa isang damdaming matagal nitong itinatago—isang pagnanasang ipinagbabawal niyang maramdaman para sa babaeng itinuring niyang kapatid. Gumuho ang mundo ni Loriene nang dumating si Angelique, ang tunay na anak ng mga Mejes, at sa isang iglap ay nawala ang lugar na matagal niyang inakalang kanya. Kasabay ng pagbagsak ng kanyang pagkakakilanlan, nabunyag ang katotohanang hindi pala sila magkadugo ni Jaxon—isang rebelasyong naging simula ng pag-ibig na matagal nang pinipigilan. Sa isang bahay-tabing dagat, malayo sa mapanghusgang mundo, sumiklab ang damdaming matagal nilang ikinadena. Ngunit ang kanilang pagmamahalan ay naging mitsa ng galit ng pamilyang Mejes, dahilan upang sila’y paghiwalayin at itapon si Loriene sa isang payak na buhay sa probinsya. Pagkalipas ng tatlong taon, nagbalik si Loriene bilang isang matagumpay na propesyonal—mas matatag, mas malamig, at hindi na ang babaeng minsang iniwan. Ngunit muling ginulo ng tadhana ang kanyang mundo nang magtagpo sila ni Jaxon, ngayo’y engaged na sa iba. Habang muling nag-aalab ang dati nilang damdamin, isang mas malalim na sikreto ang mabubunyag—isang katotohanang maaaring sumira o tuluyang magpalaya sa pag-ibig na kahit panahon, kasinungalingan, at paghihiwalay ay hindi kayang patayin..
더 보기Third Person's POV
“Ughh… Jax, slower please,” mahinang sambit ni Loriene habang hinahalikan siya ni Jaxon sa leeg. Ang bawat dampi ng labi nito ay parang kuryenteng gumagapang sa kanyang balat, nag-iiwan ng nagbabagang marka na tila umaangkin sa kanyang pagkatao. “So, you call me Jax now?” mahina nitong bulong malapit sa tainga niya. Ang mainit na hininga nito ay sapat na para mapakapit siya nang mahigpit sa matigas na balikat nito, tila doon lang siya kumukuha ng lakas para hindi tuluyang manghina sa gitna ng tensyon. “Should I call you brother instead?” biro niya, kahit ang totoo ay halos hindi na siya makahinga sa bilis ng tibok ng kanyang puso. Napangiti si Jaxon bago siya tinitigan nang diretso. Ang mga mata nito ay madilim, puno ng gutom. “You really love teasing me, huh? You have no idea how hard it is to stay composed right now.” “I can’t take this anymore…” mahina niyang sambit, isang pagsuko sa sensasyong bumabalot sa kanya. Saglit silang natigilan, parehong walang gustong bumitaw. “It’s embarrassing…” umiwas siya ng tingin habang namumula ang pisngi sa kadahilanang ngayon lang niya napag tantong wala na siyang saplot Mas lumambot ang ekspresyon ni Jaxon bago hinawakan ang mukha niya. “You don’t have to hide from me.” Habang sinusuri ang katawan ng dalaga Marahang tinanggal ni Loriene ang kamay niyang nag sisilbing taklob sa dibdib niya , namumulang umiwas ng tingin si Loriene sa hiya “Since you’re a virgin, I’ll loosen you down” Bulong nito sa likod ni Loriene habang itinataas ang isang hita nito habang ang isa niyang kamay ay nakahawak sa nipple ni Loriene Dahan-dahang nilagay ni Jaxon ang kanyang dalawang daliri sa pagitan ng mga hita ng dalaga, dahilan para mapaugol ito. Unti-unti itong gumalaw patungo sa kanyang clitoris. "Ughhh… hmppp…ahhhh…." ipit na ungol ni Loriene habang patuloy ang labas-pasok ng mga daliri ni Jaxon sa kanyang pagkababae “I think you’re ready” kasabay ng pag hugot ng mga daliri nito Lalong namula si Loriene ng dilaan ni Jax ang basang daliri nito “hey….. don’t do t-hat” pagpipigil nito kay Jax “it’s sweet” nakangiting ani nito kasabay tutok ng kanyang pagka lalaki sa pagitan ng hita ni Loriene Naramdaman ni Loriene ang biglang paninigas ng kanyang buong katawan nang maramdaman ang haba at taba ng pagkalalaki ni Jaxon na pilit pumasok sa kanyang kipot. Sa bawat pulgadang idinidiin ni Jaxon, isang matalas at nanunuot na sakit ang gumuhit sa kanyang pagkababae. “Ahhh… J-Jax… s-stop… it hurts,” gumaralgal ang boses ni Loriene. Kasabay nito ang dahan-dahang paglandas ng butil ng luha mula sa kanyang mga mata, isang reaksyon sa hapdi na hindi niya inaasahan. Agad na napatigil si Jaxon, ang kanyang mga braso ay nanginginig sa pagpigil sa sarili. “I know, baby… I know it’s tight. Just breathe for me,” mahina niyang bulong habang hinahalikan ang mga luha sa pisngi ng dalaga. “Ughhh… m-masyado kasing… malaki,” hikbi ni Loriene, ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakakapit sa braso ni Jaxon na parang doon siya kumukuha ng lakas para kayanin ang tensyon. “I’m sorry, baby. I’ll be gentle, I promise,” Jaxon teased with a pained groan, trying to soothe her with light kisses. “Huwag mong ipitin ‘yang ungol mo, kahit masakit… let it out. I’m right here.” Nang tuluyang mawala ang sakit, pinalitan ito ni Jaxon ng mas mabilis at mapang-angking ritmo. Bawat pag-atake niya ay malalim at puno ng pwersa, tila sinusukat ang bawat sulok ng pagkatao ni Loriene. “Jax! Ahhh… ughhh!” Napaarkada ang likod ng dalaga, ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakakapit sa mga braso ni Jaxon habang binabayuhan siya nito nang walang pakundangan. Hindi na makontrol ni Loriene ang kanyang boses; ang bawat pagbaon ni Jaxon ay sinusundan ng malakas na ungol na umaalingawngaw sa buong silid. Jaxon didn’t hold back. His thrusts were relentless, claiming her like he’d been starved for a lifetime. “You’re mine, Loriene… all mine,” he growled against her skin, his sweat dripping onto her back as he continued to pound into her with raw intensity. “A-ahhh! Jax… faster… please!” pagsusumamo ni Loriene, ang kanyang isipan ay tuluyan nang nilamon ng nagbabagang sarap na hatid ng bawat paghampas ng katawan ni Jaxon sa kanya. Nang maramdaman ni Jaxon ang papalapit na rurok ni Loriene, mas lalo niyang binilisan at dinalasan ang bawat pagbaon. Ang tunog ng balat nilang nagtatama at ang mabilis na paghinga ang tanging maririnig sa silid. “Jax… I-I’m close… ahhh!” sigaw ni Loriene, ang kanyang mga hita ay mahigpit na pumulupot sa baywang ni Jaxon, pilit na hinihila ito palapit para sa mas malalim na pag-angkin. “Sabay tayo, baby… just let go,” paos na tugon ni Jaxon habang binubuhos ang lahat ng lakas sa huling ilang pagbayo. Doon na tuluyang sumabog ang sensasion. Isang matinding panginginig ang gumapang sa buong katawan ni Loriene kasabay ng malakas na ungol ng pagsuko. Ramdam naman ni Jaxon ang sariling init na kumawala, ligtas na sinalo ng suot niyang condom habang pilit na isinisiksik ang sarili sa dalaga hanggang sa huling pintig ng kanilang orgasm. Matapos ang matinding pangyayari, tila huminto ang mundo. Tanging ang malalim at sabay nilang paghinga ang bumabasag sa katahimikan habang magkayakap sila sa ilalim ng magulong kumot, ramdam pa rin ang isa’t isa. Loriene snuggled closer sa dibdib ni Jaxon, tinititigan ang kalmadong mukha ng binata. Sana hindi na matapos ang gabing ito, isip niya. Sa gitna ng pagod, pakiramdam niya ay ligtas siya basta’t narito siya sa piling nito. Marahan niyang hinaplos ang pisngi ni Jaxon hanggang sa panga nito, tila isinasaulo ang bawat anggulo ng lalaking nagmamay-ari na sa kanya ngayon. “Jax…” mahina niyang bulong. Jaxon tightened his grip on her waist at hinalikan ang tuktok ng kanyang ulo. “I’m not going anywhere, Loriene. Dito lang ako.” Napapikit si Loriene, hinahayaan ang sariling lamunin ng antok at ng tamis ng sandaling iyon, bitbit ang hiling na sana ay maging ganito na lang sila habambuhay……Tahimik ang buong biyahe pabalik sa villa. Sobrang bigat ng atmosphere sa loob ng kotse na halos marinig ko na ang sarili kong tibok ng puso. Nakatitig lang ako sa labas ng bintana, pinapanood ang madidilim na puno na nadadaanan namin, habang si Jaxon sa tabi ko ay walang kibo. He was just typing cold instructions on his phone, occasionally taking a deep breath na halatang pinapakalma lang ang sarili niya mula sa tindi ng galit kanina.Nang makarating kami sa villa, marahas niyang pinatay ang makina ng kotse. Bago ko pa mahawakan ang handle ng pinto, he grabbed my wrist—hindi naman masakit, pero tight enough para ma-realize kong wala akong takas.“Get inside, Loriene. Now,” malamig niyang utos.Sumunod na lang ako nang walang kibo. Pagkapasok na pagkapasok namin sa malawak at madilim na sala, hinarap ko siya. Gusto kong pangunahan ang galit niya bago pa ako tuluyang lamunin ng takot.“You didn’t have to do that, Jaxon! Kailangan mo ba talagang manakot at magtutok ng baril sa harap ng
Ang nakabibinging katahimikan na sumunod matapos ang putok ng baril ay tila nagpako sa lahat sa kanilang kinatatayuan. Walang sinumang nangahas na gumalaw. Dahan-dahang napalingon ang buong plaza sa bungad ng compound kung saan nanggaling ang tunog.Mula sa dilim, pumasok ang ilang itim na mararangyang SUV na agad humarang sa paligid, blocking every exit. Sunod-sunod na bumaba ang mga lalaking de-amerikana—mga tauhang halatang hindi taga-rito at may mga bitbit na automatic firearms. At sa gitna ng lahat ng iyon, dahan-dahang humakbang papalapit ang lalaking akala ko ay nasa kabilang dako ng mundo.Si Jaxon.He was holding a sleek, smoking caliber pistol in his right hand. Medyo gulo ang suit niya, a clear sign na dire-diretso ang biyahe niya mula sa airport, but his aura was pure dark, suffocating energy. Ang madidilim niyang mata ay tila gustong pumatay habang nakatitig sa tatlong lalaking nambastos sa akin.“Who the fuck gave you permission to look at her?” malamig, mababa, ngunit u
Ilang araw din ang lumipas matapos ang gabi na iyon sa villa. Isang linggo na ang nakalilipas nang biglang umalis si Jaxon patungong Europe dahil sa isang matinding urgent call tungkol sa negosyo ng pamilya Mejes. Anim na araw na akong malaya mula sa kanyang mga mapang-angking tingin, sa mabibigat niyang hakbang, at sa nakatutunaw niyang presensya. Anim na araw na walang Jaxon na nagmamanipula ng bawat kilos ko. Kaya naman nang magkaroon ng pagkapanalo sa oras, hindi ako nagdalawang-isip na tanggapin ang aya ni Hienry na pumunta sa gaganaping malaking sayawan sa plaza ng sityo. Kailangan ko talagang mag-unwind. Kailangan kong i-prove sa sarili ko na kaya kong mabuhay nang wala ang toxic vibe ng villa. Super ingay sa plaza, punong-puno ng makukulay na banderitas, at umaalingawngaw ang masiglang tugtugan. Medyo lowkey nailang ako kasi simple lang ang suot kong manipis na puting dress, ngunit si Hienry ay abot-langit ang ngiti nang lapitan ako bitbit ang dalawang baso ng palamig. “Lor
Hindi ko na nagawang makaisip nang maayos nang bigla niya akong binuhat nang walang kahirap-hirap. Sa tindi ng kuryenteng dumadaloy sa buong katawan ko, nagpatianod na lang ako sa kanyang ginagawa niya. Nawalan na ako ng ganang magpumiglas sa kanya; ang utak ko ay tuluyan nang nilamon ng matinding sarap at init na tanging ang katawan lang ni Jaxon ang nakakapagparamdam sa akin. Ibinaba niya ako sa gitna ng kama, pero bago pa ako makabawi ng hininga, bigla niya akong pinatuwad. Marahas niyang inalis ang suot kong underwear, dahilan para walang kaming-kamid na tumambad sa kanya ang aking dalawang butas sa ilalim ng malamlam na liwanag ng kwarto. “Ahhhh... Fuck, Lori...” paos at gumaralgal na mura ni Jaxon habang malalim na napahinga. Tinitigan niya muna ang aking posisyon, ang madidilim niyang mata ay nag-aapoy sa purong pagnanasa habang nakatitig sa kabuuan ng aking pagkababae. Sa isang swabe ngunit mapang-angking galaw, ginamit niya ang kanyang malalaking daliri upang buklatin ang a
“Bakit kailangan mo akong ipahiya sa kanila?! I am trying to build a life away from the Mejes name! Away from all of you!”“And I told you, you can’t,” putol niya, mas lalong lumalim ang boses habang hinuhuli ang nagwawalang kamay ko. “Did you really think I brought Angelique to the mansion just to
"And what truth is that, Loriene?" mas lalong lumalim ang boses niya, hindi man lang natitinag."We might not share the same blood, pero magkapatid pa rin tayo sa batas! We share the same name!" singhal ko, pilit kong iwinawagpag ang mga pulso ko mula sa pagkakahawak niya. "Kahit anong gawin
“I’m serious about this,” malamig at mariing ulit ni Jaxon, ang boses niya ay gumaralgal sa lalim. Muli niyang hinawakan nang mahigpit ang magkabilang balikat ko at tinitigan ako nang diretso sa mga mata. Ang ganoong klase ng titig ay parang gustong sunugin ang lahat ng pader na pilit kong itinay
Hindi ko alam kung paano ko naihatid si Aling Trining palabas matapos niyang makuha ang basket ng kalamansi. Ang tanging malinaw na reyalidad na bumabalot sa akin pagkasara ng pinto ay ang nakabibinging katahimikan ng villa—at ang mga hakbang ni Jaxon na dahan-dahang bumababa mula sa hagdan. “Is


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
리뷰