Kabanata 3-Trillionaire Boss

Kabanata 3

NANENG POINT OF VIEW

Napakurap ako. Hindi pa rin sumisink-in sa utak ko ang katotohanan na si Kid ang mag-i-inyerview sa akin.

"Ikaw ang boss ng Exhibition Space?"

Napangiti si Kid, "Pwede rin hindi—kung hindi mo paniniwalaan." Hindi ko alam kung nagbibiro ba siya o nang-aasar. Inuuto ata ako ng lalaking 'to!

"'Yong totoo?" Seryoso kong sabi.

Mayamaya ay may kinuha siya sa drawer ng table niya't inilapag iyon sa itaas ng lamesa; pinaharap sa akin ang desk name plate.

"Kid Gabriel Labrador—Alcantara. Chief Executive Officer."

Nagawa niya pa talaga akong asarin sa lagay na iyan?

Peke akong ngumiti. Gustuhin mo mang manlaban ay napaisip ako na baka hindu niya ako kukunin bilang empliyado niya.

Kailangan kong magpakabait. Kailangan ko ang trabahong ito. Nabawasan ko na rin 'yong perang saving ko na binigay sa akin.

"I have no idea na ikaw pala ang CEO ng ESI. Wala naman kasing sinabi si—"

"Si attorney Xyrine?"

Marahan akong tumango. "Hmm..."

Napasinghap ng hangin sa kawalan si Kid. Kaagad niyang tinignan ang mga dokumentong mga dala ko't isa-isa niyang tinignan iyon. Tinignan niya lang—hindi niya binasa.

"Mazekeen Araneta, fresh graduate fron Arellano University—Bachelor of Arts in Political Science. Single, twenty years old," umangat ang mukha ni Kid. Sinipat ang mukha ko. "You look very young—eighteen? Just kidding. So, bigyan mo ako ng valid reason kung bakit kukunin kita as my new secretary?"

"New secretary?!" Bulalas ko.

Sumalubong ang mga kilay ni Kid. Hindi inaasahan ang biglaang sabat ko.

Binalingan ni Kid ang sekretaryang si Miss Helen.

"Sinunod ko lang ang sinabi mo Sir Gab." Pagtatama ng babae.

Mayamaya ay bumalik ang tingin niya sa akin at saka tumayo. Lumapit sa kinauupuan ko't tumungo sa aking likuran. Hinawakan ang magkabila kong balikat sabay lapit ng mulha niya sa gilid ng tainga ko. Nagsitayuan ang mga balahibo ko nang bumulong siya roon.

"Two-hundred thousand with weekly day off. Payable ang overtime. Are willing to be my personal secretary?"

Akma akong tatayo nang pinigilan niya ako. Napako ako na lang ako sa aking kinauupuan.

"Nagbibiro ka ba?!"

"Attorney Xyrine recommended you to me. You are capable to do anything, right? Just agree with me and everything will go with the flow. It's your choice pa rin naman. Pero isipin mo na lang si Attorney Xyrine."

Tila ba'y pinakapakonsensya ako ng lalaking ito. Ginagamit niya pa talaga si Ma'am Marie na panakot sa akin. Pero may punto pa rin naman si Kid.

Napaisip ako; malaki ang sweldo, bayad din ang overtime.

Inalis ko ang mga kamay niya sa balikat ko. Tuwid akong tumayo sa harapan niya't yumukod.

"Thank you for inviting me here Sir Gabriel Alcantara. Kailan po ang permahan ng kontrata?"

Nagpapacute pa na sabi ko sa kanya. Bawal ang hiya-hiya sa panahon ngayon. Krisis sa Pilipinas—kwarta ang kailangan ng mga tao ngayon. Kwarta ang kailangan ko para sa aking mga kapatid, para sa sarili ko at pangarap kong maging abogado.

"Seriously? Gusto mo talagang magtrabaho rito? No turning back Naneng."

"Mazekeen po Sir Gabriel Alcantara." Pagtatama ko na may magalang na pananalita.

Humakbang siya papalapit sa akin—humakbang naman ako paatras sa kanya. Ayaw kong gawin advantage ang pagiging magkakilala namin. Amo pa rin siya. Boss ko na rin siya.

"Tomorrow, may exhibition event sa building na ito—sa ground floor to fifth floor to be exact. Sa unang araw ng trabaho mo, you need to check and verify all the guest na pumapasok," suminya si Kid kay Miss Helen. May inabot na ipad si Miss Helen sa akin at may ipinakita. Tinignan ko naman iyon. "Nandiyan sa master list na iyan ang pangalan ng mga bisita. Verify mo lang—iyan ang unang task mo sa unang araw ng trabaho mo." Patago akong ngumiti. Napakasimple lang naman pala ng trabaho ko. Peteks lang 'to sa akin.

"Anong oras ang event Sir Alcantara?" Magalang kong wika. Kumunot ang noo niya. Parang hindi ata komportable sa tawag ko.

Napailing siya. Binaliwala ang narinig. "Thirteen-thirty sharp. Dapat maaga ka pa nang mapag-aralan mo ang gagawin mo bukas. Is it okay for you Miss Mazekeen?"

Madali lang pala, at saka hapon ang event—keri ko ang trabaho.

"Copy and noted Sir Alcantara—"

"Just call me, Sir Gab. No more, no less. Just Sir Gab."

"Noted Sir Gab!" Masunuri naman ako. Madali rin kausap.

Matapos makipagdeal kay Kid ay nakahinga ako ng maluwag dahil nawala ang kaba ko nang umalis siya. Napatanong pa ako kay Miss Helen kung bakit kailangan ni Kid ng isa pang sekretarya. Nilinaw naman sa akin ni Miss Helen ang magiging papel ko sa trabaho. Pinag-tour din ako ni Miss Helen sa building na 'di bababa sa 45th floor.

"Personal secretary ka ni Boss Gab. Ako kasi—secretary ng ESI—hindi personal secretary ni Boss Gab. Gets mo?"

"Ano?! Personal secretary?! Niloloko ba ako ng lalaking 'yon?!"

Umiling si Miss Helen. "Hindi ugali ni Boss Gab ang magbiro sa oras ng trabaho. At alam mo ba first major event ni Boss Gab ang exhibition bukas? Billions of dollar ang papasok sa kanya bukas. Hindi biro ang makipag-deal sa mga international client. And he tried his best na makuha niya ang quota nito bukas."

"Quota?" Takang tanong ko.

Sunod-sunod na tumango si Miss Helen.

"Trillion dollars ang capital ni Boss Gab sa exhibition na ito. So, kailangan bukas doble o triple ang balik nun bukas."

"Trillion?! Paano?"

"Seryoso, wala kang alam sa arts? Katulad ng painting na iyan. Sa palagay mo magkanu iyan kapag na deal?"

Sumeryoso ang mukha ko. Simple lang naman ang painting na iyan. "Tansya ko mga nasa twenty-five thousand?"

Mahinang natawa si Miss Helen.

Bakit?! May nakatatawa ba sa sinabi ko?! Tsk!

"Worth two point three million lang naman iyan. Lowest price na iyan as of now."

"As of now?! Ibig mo bang sabihin—dodoble pa ang presyo niyan bukas? Diyos ko! Arw you kidding me?"

"Sana nga biro lang, pero totoo lahat ang mga sinasabi ko. Boss Gab is not just a business owner. He's an artist itself. International artist. He's worth net; hundred-sixty-five billion dollars."

Biglang nanlambot ang mga tuhod ko sa aking narinig. Ang lalaking pagala-gala sa mansyon nina Señior Alfonso at Madame Isabela. Ang lalaking nakikiagaw ng kape ko sa umaga. Ang lalaking mas komportableng matulog sa sofa kesa sa kama, at ang lalaking butas-butas ang suot na damit ay hindi lang basta lalaki. Kundi... isang trilyonaryong lalaki.