Kabanata 4-I Didn't Mean to Say Those Words

Kabanata 4

NANENG POINT OF VIEW

“Welcome guest's; Exhibition Space International Event 2025”

Nakangiti ako. Alas-siete pa lang ng umaga ay nasa ESI na ako upang tignan at tulungan na rin ang nag mga nag o-organize ng event ngayong araw na ito. Ala-una pa ang simula ng event, ngunit dahil unang araw ko sa trabahong 'to, kailangan kong magsipag.

"Miss Maze, ang aga mo naman. Mamaya pa ala-una ang event."

Napalingon ako sa aking likuran ng marinig ko ang boses ni Miss Helen. Kararating niya lang din at ito nga ang naabutan niya—mas maaga ako sa kanya.

Usually, eight ng umaga ang log-in dito ng mga regular employee. Namangha lang ako pagdating ko kanina ay hindi na ako sinita ng gwardya.

"Magandang umaga Miss Helen. Sorry for surprising you—excited lang po talaga ako sa event na gaganapin."

"Have you eaten?"

"Yes po! Nagkape na po ako't pandesal."

Umiling si Miss Helen. Mayamaya ay inagaw niya sa kamay ko ang hawak na ipad saka nilapag niya lang iyon sa upuan. Hinila niya ako paalis sa lugar na iyon at saka kami tumungo ng cafeteria mg building na ito.

"Let's having oir breakfast first." Aniya.

"Pero Miss Helen, busog na ako, eh—"

"Habilin ni Boss Gab, kailangan mag-almusal muna bago pumasok sa trabaho. Kahit gaano pa ka busy ang linya mo—huwag na huwag mong kakalimutan ang kumain. Mas importanteng may laman ang sikmura nang gumana ang utak."

Napangiwi ako. "Sorry Miss Helen."

"It's okay. Free naman ang meals dito, kaya hindi mo kailangan mag-skip ng kain."

Free? As in libre?

Ngayon lang ata ako nakarinig na may isang kompanya na libre ang kain; three times a day pa.

Buffet style ang cafeteria. Bongga. Ang sosyal ng canteen nila. Literal na mayaman pala iting si Kid. I mean, Sir Gabriel.

Speaking of Sir Gabriel. Nasaan kaya siya? Alas-nuebe na't hindi ko pa nakikita ni anino niya sa building na ito. Nasaan siya?

"Miss Helen? Pwede magtanong?"

"Go ahead!"

"Usually, mga anong oras nagpapakita si Sir Gabriel sa building na ito? Curious lang kasi ako kung paano siya nagtatrabaho?"

Napangiti si Miss Helen. Alam niya kung nasaan si Kid sa mga oras na ito.

"Busy 'yon. Once in a blue moon mo lang siya makikita na gumagala sa building na ito. Luckily, kahapon, nagkita kayo."

"Usually saan siya tumatambay?"

"Why are you so interested in him? Do you like him?"

"Ay! Hindi po! Sa kuryusidad ko lang. Nevermind na lang pala." Peke akong ngumiti at naupo na sa vacant sit at table.

"Usually, nasa space room iyan siya," biglang sabi ni Miss Helen. "Mas marami siya oras sa kwartong iyon kesa sa humarap sa maraming tao. Maliban sa pamilya niya na madalas siyang makita—hindi na iyan nagpapakita sa ibang tao. Hands on siya sa mga paintings niya." Mahabang paliwanag ni Miss Helen.

Naalala ko. Noong nasa mansyon pa ako ng Alcantara mas madalas ko siyang nakikita na tumatambay roon. Nawawala lang siya kapag may ibang lakad, tapos magpapakita ulit kapag gusto niya lang. May kapatid siya si Caleb, pero hindi sila gaano ka-close. Mas close niya 'yong si Engineer—Sir Xavier Alcantara.

Sumapit ang ala-una. Nagsimula na ang event ngunit hindi ko pa natatanaw ng mga mata ko si Kid.

"Nasaan na kaya ang lalaking 'yon? Kanina pa siya hinahanap ng mga guest rito."

"Miss Maze, pinapatawag kayo ni Sir Gab sa office niya." Si Miss Helen. Pabigla-bigla din 'tong isa na ito, eh! Nakakagulat din minsan.

"Ha? Bakit niya ako hinahanap?" eksakto talaga na hinahanap ko siya. "Anong meron Miss Helen?" Taka kong tanong.

"Sekretarya ka niya, hindi ba? Actually, kanina ka pa niya hinahanap. Bakit hindi ka raw nagre-report sa kanya. Sige na, puntahan mo na siya sa office niya."

Napapikit na lang ako sa aking mga mata. Sa totoo lang nakalimutan ko talaga. Oo nga pala't ako ang bago niyang sekretarya.

Dali-dali akong tumungo sa harapan ng elevator. Saktong may lumabas na empliyado, saka naman ako pumasok, at sa kasamaang palad—sa pagmamadali kong pagpasok ay kamuntik pa akong madulas. Mabuti na lang ay may humawak ng magkabilang braso ko. Napahinga ako ng malalim at ngumiti.

"Thanks God, I'm alive," wika ko saka umangat ng mukha. Ngunit, napatanga na lang ako nang makilala kung sino ang sumalo ng mga braso ko. "Kid? I mean, Sir Gabriel? I-ikaw pala?" Nakatungo ang mga tingin niya sa akin. Hindi nagsalita pero alam ko na kaagad kung ano ang laman ng isipan niya—kung ano ang sasabihin.

"Medyo clumsy ka rin pala, ano? Ano ba minamadali mo't kulang na lang masubsob ka sa sahig. Paano kung hindi kita nasalo?"

Maingat kong inalis ang mga braso ko sa mga kamay niya. Nakakahiya.

Napakagat labi akong nag-ayos sa aking sarili.

"So-sorry. Hindi ko naman kasi alam na ikaw pala 'yong nandito."

"Really, huh? Kapag siguro may boyfriend ka't ganyan ang pangingilos mo—pinalitan ka na—Miss Mazekeen Araneta?"

Napayukom ako sa aking kamao. Natahimik ako sa kanyang sinabi nang banggitin niya ang tungkol sa dati kong nobyo. Biglang bumalik sa alaala ko ang mga nangyaring panloloko sa akin. Umigting ang panga ko sa pagkapikon sa mga oras na iyon, ngunit hindi ko magawang magsalita.

"Miss Mazekeen? Are you listening to me? Aren't you?" hindi pa rin ano nagsalita. Mayamaya ay sinilip ni Kid ang mukha ko dahilan kumunot ang noo niya. "Hey? You are spacing out. Are you oka—"

"Ano naman ngayon kung pinalitan ako? Valid pala 'yon? Kapag tatanga-tanga ka, valid pala talaga 'yong papalitan ka kaagad? Tsk! Nakakadismaya naman kung ganoon!"

"Naneng? Hey? Are you serious? I'm just kidding—"

"Nah! I'm okay! Mabuti nga't pinaalala mo ulit sa akin nang sa gayun ay aware ulit ano na papalitan din pala kaagad kapag nagtatanga-tangahan ka sa relasyon! Thank you Sir Gab for reminder. Mauuna na po ako."

Akma na akong lalabas ng elevator ng bumukas iyon nang hulihin ni Kid ang pulsuhan ko. Hindi ko nagawang lumingon sa kanya dahil tila ba'y babagsak ang mga luha ko.

"Naneng? I didn't mean to say those words."

"Ilalagay ko na lang sa table mo Sir Gab ang ipad. Paki-double check na lang po kung may kulang sa ginawa ko. Pasensya na po kung nakalimutan kong mag-report sa iyo ng maaga. Hindi na muulit."

Saka ko winaksi ang pulsuhan ko dahilan naalis ang kamay niya roon.

"Bully ka talaga simula pa noong una!" Saad ko habang papalayo ng elevator.