LOGINGumuho ang isa sa mga pangarap ni Naneng Araneta ang magkaroon ng magandang relasyon nang harap-harapan niyang nasaksihan ang panloloko ng kanyang nobyong si Raze Almirante at ang kanyang matalik na kaibigan na si Sheena Lopez—isang gabi sa mismong condo ng nobyo. Matapos ang tatlong-taon na panloloko ng nobyo sa kanya, napagdesisyonan ni Naneng hiwalayan ito't magsimula ng panibagong pangarap—para sa kanyang sarili, at maging sa mga kapatid na rin. Ang pangarap na muntik na sanang maabot, ay nauwi sa isang mabigat sa loob na desisyon. Ngunit, bagaman, nawala man iyon ay alam niyang may panibagong darating—iyon ay ang magkaroon ng panibagong trabaho sa isang malaking kompanya ng Exhibition Space kung saan dito niya ulit makikita si Kid Gabriel Alcantara—ang pinsan ng dating amo nito. Isang gabi sa isang malaking event ng Exhibition Space—hindi inaasahan ni Naneng na ang patikim-tikim lang sana ng alak ay nauwi sa pagkalasing nito. Nang kinabukasan, nagtaka—nagtanong sa sarili kung paano siya napunta sa isang hindi pamilyar na lugar. Saka niya lang naalala ang lahat nang makita si Kid na nakatayo sa paanan ng kama. Dahil sa takot at reputasyon niya bilang babae—nakiusap siya kay Kid na itago na ang lang lahat na nangyari sa kanila. Bagaman, pumayag si Kid nang magkaroon ng isang kondisyon; iyon ay ang maging tagapagbigay ng aliw sa kanya tuwing nangangailang ang katawan nito. Mabigat sa kalooban ni Naneng ang kasunduan na iyon. Ngunit, kinakailangan niyang sumang-ayon dahil kilala niya ang binatang iyon; may pangalan sa kumunidad. Isang Alcantara na magiging bangungot sa kanyang kinabukasan at hindi niya matatakasan; nagtapos sa pagtanggap ng alok.
View MorePrologo—YEAR 2024—
MAZEKEEN “NANENG” ARANETA "Naneng? Hoy, Naneng! Gising!" Tamad kong inangat ang aking mukha nang kalabitin ako ng aking ka-klaseng katabi. "Bakit ba? Inaantok nga kasi ako! Hindi pa ba siya tapos mag-speech? Kanina pa 'yan, ha?" "Baliw ka talaga! Kanina pa nakatingin si Miss Agila sa 'yo! Araw ng pagtatapos natin—tulog ka!" Nagpatunog ako ng aking dila. Nayayamot—ayaw kong makinig sa mga sinasabi nila. Gusto ko nang matapos ang seremonya nang sa gayun ay makauwi na ako sa bahay. Mas interesado pa akong maglinis ng bahay kesa sa makinig sa mga kasinungalingan nila. "Suma cum laude, my ass!" angil ko. "Nagsuma-cum laude lang naman 'yan siya dahil sa sponsor ng mga magulang niya sa University, eh! Palibhasa, mga mapera! Aray!" "Sshh! Mamaya may makarinig sa 'yo! Tumahimik ka na nga lang diyan!" "Alam mo ikaw, Sheen—tsk! Nevermind." Hindi na ako nagsalita. Mas minabuti ko na lang na huwag bumunganga dahil baka magkaroon pa ako ng kasalanan sa Diyos. "Congratulations, graduates—batch 2024!" Anunsyo ng master of ceremony sa pinakahuling event ng programa. Graduate na kami ng best friend king si Sheena. Graduate na ako sa kursong ginapang ko nang apat na taon. Political Science. "Anong plano mo ngayon 'Neng—ngayon tapos na tayo mag-aral? Magtatrabaho ka na ba?" Nakayakap si Sheena sa akin. Ang ganda ng mga ngiti niya. Natutuwa ako sa kanya. Nang kumalas ako ng yakap, tipid akong ngumiti. "Hindi ko alam. Pag-iisipan ko pa muna kung anong gagawin ko nito pagkatapos. Nasa ospital kasi si Lolo—kailangan ko pa pala siyang bantayan." Naging malungkot ang mukha ni Sheen. Hindi na kami katulad noon na madalas magkasama. Simula nang magkasakit si lolo at labas-pasok sa pagamutan—hindi na kami nakakagalang dalawa. Malaki din ang pasasalamat ko sa kanya dahil nauunawaan niya ang sitwasyon ko. "Hi, Ladies? Congratulations to the both of you." "Raze?!" Patakbo akong lumapit kay Raze—ang tatlong taon ko nang karelasyon—nobyo. "Babe? Sorry, I'm late. Here's your flowers and you cake!" Nagpapacute akong napatanga sa kanya. "Ang sweet! Thank you, Raze." Isang halik sa pisngi ang iginawad ko sa kanya, saka isang mahigpit na yakap. "Respito naman sa akin! Single ako." Biglang sabi ni Sheena—natawa na lang kami pareho ni Raze. "Anyway, gusto ko sanang mag-celebrate ng graduation party kasama ka pero, may hinahabol kasi akong dead line. I'm sorry, babe. Promise, babawi na talaga ako next time." Peke kong ngumiti. Ganito siya madalas. Tamang pakita lang sa akin, at pagkatapos mawawala din kaagad. Naiintindihan ko ang aking nobyo; nagtatrabaho siya sa kompanya ng kanyang pamilya at isa din siyang tagapagmana nito. "A-ayos lang! Alam ko naman kung gaano ka-importante ang kompanya ng pamilya mo sa 'yo. Saka ang mahalaga, nagpakita ka pa rin." "Thank you, babe! You're the best! Promise, next time I'll spend my time to you." "Uhm! Sige na. Baka hinahanap ka na ng daddy mo." "I'll go ahead," paalam niya. Mayamaya ay binalingan si Sheena. "You stay with her?" Ngumiti si Sheena. "Actually, may gathering kami ng family ko ngayon. Kaya hindi rin ako available for graduation party." Gusto kong mainggit sa kaibigan kong si Sheena. Kumpleto ang pamilya—nag-iisang anak ng ama't ina niya. "Ayos lang Sheena. Ayan na pala mga magulang mo." Oo. Um-attend ako ng graduation ceremony na walang magulang na kasama. Walang kamag-anak na um-attend ng graduation ko. Wala akong mga magulang. Maliban sa aking lolo at mga kapatid—may tiyahin naman akong nagbabantay sa kanila... mabunganga nga lang. Lumandas ang mga luha ko sa aking mga mata nang maiwan akong mag-isa. Sinikap ko naman na huwag maluha—talagang emosyonal damage talaga ako ngayong araw na ito. Gamit ang tugang itim, iyon ang ginamit kong pamunas sa aking mga luha. Hapon na nang makauwi ako sa amin. Sa bukana pa lang ng bakuran, naririnig ko na ang mga tawanan ng aking mga kapatid. Napasinghap ako ng hangin sa kawalan, at sinikap na ipakita sa kanila ang maganda kong ngiti. Ngunit, bagaman, napahinto ako sa paglalakad nang tumunog ang aking telepono. Si Bryan—kinakaibigan nito ang nobyo kong si Raze. "Ano'ng kailangan nito't napatawag?" Kunot noo kong salita. Sinagot ko. "Bryan? Napatawag ka?" "Mazekeen, nasaan ka ngayon? Kasama mo ba si Raze?" Nakapagtataka. Bakit niya naman tinatanong kung kasama ko si Raze. "Kanina magkasama kami—nasa bahay ako ngayon." "Gaoon ba? Akala ko ko kasi magkasama kayo ngayon?" Mahina akong natawan. "Kanina—oo. Ngayon, hindi. Busy raw siya, eh. Bakit, Bryan?" "Akala ko kasi ikaw 'yong kasama niya ngayon. Akala ko lang pala—" "Bryan? Hindi magandang biro iyan. Nasaan si Raze? Sinong babae ang kasama?" "I'm not sure, pero pamilyar siya sa akin." "Nasaan ba kasi?" "Nasa condo niya! Saan pa nga ba? Puntahan mo na lang at kumpermahin kung may kasama ba siya o nagmamalikmata lang ako. Sige na. Sige na. Baka nagkamali lang ako. Nga pala, happy graduation." Magtatanong pa sana ako nang bigla na lang pinutol ni Bryan ang linya. Napailing ako, baka pinagtitripan lang ako ng lalaking 'yon. Bagaman, bigla ako nakaramdam ng takot. Dali-dali kong hinubad ang tuga na suot ko at nagmamadaling lumabas ng purok namin; mag-aabang ng masasakyan patungong condo ng aking nobyo. Samantala. Nakayumos ang aking mga kamay dahil sa kaba at takot. Nasa harapan na ako ng pintuan ng condo ni Raze. Hindi ko alam kung tama ba itong ginagawa ko, subalit gusto ko lang naman kumpermahin. Hindi ko na ngawang kumatok. Maingat kong pinihit ang door knob at saka binuksan ang pintuan. Hindi ako gumawa ng ingay. Mayamaya ay napahinto ako sa aking paglalakad nang may narinig akong may umungol na babae. Pamilya ang boses na iyon. "Bilisan mo! Ang sarap mo, Sheena!" "Raze! Sandali—huwag diyan! Ugh!" "Let's do this often, okay?" "Paano si Naneng? Paano kung malaman niya ang tungkol sa atin?" "Hindi niya naman malalaman kung walang may magpapaalam sa kanya, hindi ba? So, quite lang tayo, Sheena." "Masyado kasing pa-santa-santita 'yang girlfriend mo!" "Sshh! She's nothing but, nerd." Napatanga ako sa aking mga narinig. Rinig ko ang malanding tawa ni Sheena. Si Sheena na matalik kong kaibigan simula noong elementary. Si Sheen na itinuring kong kapatid ay nakikipagtalik sa nobyo kong si Raze. "Deep down, Raze! Sige pa!" Napatakip ako sa aking tainga dahil sa sunod-sunod na ungol at ungos ni Sheena habang ang nobyo ko ay sunod-sunod din ang pagbayo sa matalik kong kaibigan. "Ang bababoy ninyo!" Bulyaw ko sa isipan. Hindi ko maisiwalat dahil bigla na lang akong napepe at nabingi sa mga oras na iyon. Tahimik akong umalis sa condo ng aking nobyo habang sila ay naglalaro ng nag-aalab na apoy.Kabanata 121GABRIEL ALCANTARA POINT OF VIEW"Miss Helen, this meeting are cancel." Saad ko sa kabilang linya ng telepono nang tawagan ko si miss Helen. Hindi ko na siya pinagsalita pa bahkus, kaagad kong pinutol ang linya at dalu-daling lumabas ng opisina patungong elevator.Wala ang mga empliyado; lahat ay nasa conference room na't naghihintay sa akin. But instead, uuwi ako ng bahay para yakapin ang aking asawa na siyang nagpakalma ng galit ko.On the way pauwi nang maisipan kong dumaan sa isang flower shop. I think, I need a little charm and effort to my wife. Lately ang dami niya din pinagdaan na pagod; isa na doon ang mga kapatid nito."Hi? A need a flowers—bundle of tulip, please?""Hello, sir. We have many colors of tulips here. Would you like to see it? Marami ka pong choices when it comes sa mga bulaklak."Iginala ko ang aking paningin. Totoo ngang maraming choices, but I like tulip for her."Thanks, but tulips is enough. Could you please wrap me? For my wife.""Sure! Sanda
Kabanata 120GABRIEL ALCANTARA POINT OF VIEWDays had passed, nakalabas at nakauwi na rin kami sa bahay. Mazekeen asking me to discharge from admition kahit nasa tatlong araw pa lang siya sa hospital. What makes me proud of her was, she's brave and strong. Not enough, but I knew she was. Literal na matapang ang babaeng iyon simula pa nakilala ko siya."The doctor said; bed rest muna tayo at huwag matigas ang ulo. For your own sake—baby as well. Nagkaintindihan ba tayo misis Alcantara?"She yawn. Inaatok na naman siya. Later on, she nod and hug me."Opo, boss Gabriel," pilosopo niyang sagot sabay halik sa aking tiyan. "Ang sarap sa ilong ang amoy mo. Hindi ka pa nililigo, ano?" She added. I heard her small laughed."Wife, I am serious. Lahat kami nag-aalala sa iyo.""Oo na ngani!"I click my tounge. She rise her head and smiled at me with her charismatic aura."Good." Maiksi kong tugon.Nang kumalas siya nang yakap, naupo ako sa tabi niya. Hawak ang kamay sabay halik sa likod g palad
Kabanata 119GABRIEL ALCANTARA POINT OF VIEW"Oh? I'm sorry—""It's okay. Proceed na tayo sa application form?""Ah, yes—this way, mister Alcantara."Ramdam ko ang pagkahiya niya, bagaman, nagpapasalamat pa din naman ako sa kanya dahil binigyan niya nang priority ang aking asawa.Matapos kong fill-upon ang ang aplication, kaagad din naman ako sumabay sa mga porter na ihatid si Mazekeen sa kanyang magiging kwarto."Thank you, brad!" Wika ko sa dalawang porter sabay abot ng tip.Kaagad inasikaso ng nars si Mazekeen at naghabilin pa ito sa akin bago lumabas ng kwarto."Mayamaya din po magigising na si ma'am. Bed rest lang po si ma'am, sir, ha? Saka dapat niya rin po kumain ng marami para bumalik po ang lakas niya.""Thank you, nurse."Hindi na ako lumabas ng silid. Lumapit na ako sa hospital bed ni Maze saka ko tinawagan si manang. I asked her to bring Naneng's stuff. I call one miss Helen to pick-up manang sa place—sa Alabang at ihatid rito."Hello, miss Helen? Could you please pick-up
Kabanata 118 GABRIEL ALCANTARA POINT OF VIEW The best moment of your life is, when you woke up in the morning, staring at your beautiful wife while she's still asleep. I kissed her forehead and hugged her. "Ugh!" "Good morning, my wife. Did I wake you up? I'm sorry." "I love you, Gabriel." She whisper. "I love you, wife. Breakfast?" "Five minutes, tinatamad pa akong bumangon." "I'll bring your breakfast here. You don't have to go outside, okay?" "Thank you, mister." Ayaw niya raw bumangon, pero nagawa niyang dumulog ng banyo. Sigurado naman na, babalik din iyon sa kama. "Good morning, sir Gab. Almusal po?" "Good morning, manang. Ano po ang almusal natin ngayon?" "Sir Gab, may corn soup po, hotdog, boiled egg, saka salad po na gawa sa rabanos at dried dilis po. Black coffee po para sa inyo at gatas naman po kay Ma'am Maze." I nod. "Maraming salamat, manang. Prepare mo na lang po ang tray; paglagyan po ng pagkain. Ayaw lumabas ng buntis ngayon." Magiliw na ngumiti si mana
Kabanata 112NANENG POINT OF VIEWHapon at naghahanap ako nang masarap na pagkain, nagpaalam ako kay Gabriel na aalis muna at kakain sa isang mall. Gusto pa nga niya sana sumama, bagaman hindi ako pumayag—imbes ang aking ama—si Ivanno ang sumama sa akin. Wala din naman na akong nagawa dahil he insi
Kabanata 110 NANENG POINT OF VIEW "Everyone? Please, calm down." Papa Lemuel came along from his event these morning. Tinawagan ni Gabriel ang ama nito upang mas maayos ang usapan. On the way na din si Mama Anastasia from thier house sa Makati. Tahimik at nagmamasid lang ako sa mga kilos ng dala
Kabanata 108NANENG POINT OF VIEWWEDDING DAYIt's been week had passed. Ngayon, araw ng aking kasal—kasal namin ni Gabriel. I'm just wearing a simple wedding dress with pink tulip bouquet. Naglagay pa nang maliit na korona sa aking ulo na mas ibinagay sa akin.It's a garden wedding; sa mismong bah
Kabanata 107NANENG POINT OF VIEW"Anika?" Pinigilan ako ni Gabriel na tumayo. Sinundan ko na lang siya ng tingin ko nang maglakad siya sa gitna—papalapit kay Anika; sa bukana ng silid na iyon.Upang mawala ang atensyon kay Anika, hinila siya ni Gabriel palabas roon. May mga nagbubulungan subalit m












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ratings
reviewsMore