LOGINKabanata 2
NANENG POINT OF VIEW Maaga akong nagising kinabukasan. Excited ako sa aking interview at the same kinakabahan ako. "Ano kaya itsura ng boss ko?" Salita konsa aking sarili habang nasa tapat ako ng malaking salamin. Binubusisi ng maayos ang sarili. Ayaw kong mapahiya sa harapan ng maraming aplikante; ayaw kong mapagtawanan ng kahit na sino. Nakahihiya. "Ayan! Maganda ka na Naneng. Good luck sa interview natin at Diyos na ang bahala sa lahat. Laban!" Positibo kong saad. Ayaw kong magkaroon ng kahit na anong negatibo pakiramdam—dapat positibo. "Ate 'Neng, may parcel ka na naman? Libro na naman ito—pusta ko limang peso ko ngayon!" Dali-dali akong lumabas ng kwarto. Kaagad akong tumungo sa labas at kinuha konm sa rider ang in-order kong online sa shop. "Ang bigat naman nito. Ano ba laman niyan, 'Neng?" Napangiti ako. "Mga libro po. Magkanu po lahat Kuya?" "Teka... Seiscientos setenta y cuatro, 'Neng." "Sais cientos setenya y cuatro? Magkanu 'yun?" Mahinang natawa ang kuya rider. "Six hundred sevety four pesos 'Neng. Ikaw talaga..." Napangisi ako. "Pasensya na po—mahina ako sa mga ganyang dialect. Ito po bayad ko—keep the change po kuya. Salamat po ulit—ingat!" Mabigat. Hindi lang basta libro ang mga ito. Libro ito ng pangkahalatang pag-aaral ko sa aking pag-aabogada. Maraming salamat kina Ma'am Marie at Sir Iñigo na nagbigay ng pera upang kahit papaano ay maitaguyog ko ang aking pag-aaral sa law. "Ace, aalis muna si Ate, ha? Ikaw na bahala sa bahay." "May trabaho ka ate?" "Oo. Sana. Kaya i-good luck mo ako." "Ipagdadasal ko iyan ate. Ingat ka po." Dahil nasa Pasay lang naman at nasa Pasay din ang lugar ko—hindi ako matatagalan sa byahe. Nag-taxi na rin ako upang 'di ako mangangamoy usok. Nakahihiya sa mga kasama kapag naamoy nila ako. Pagdating ko sa lugar na sinasabi. Sa labas pa lang ng matayog na gate ay napamangha na ako. Sa labas ng gusali ay may malaking pangalan roon. "Exhibition Space. Ang ganda." Nang makita ko si Manong guad kaagad akong lumapit sa kanya. "Good morning po. Pasok po ako, ha?" "Maganda umaga Ma'am. Tuloy lang po kayo." Open public pala ang Exhibition Space. Isang exhibit gallery na kung saan dito mo makikita ang magagandang gawa ng mga sikat na pintor at mga sinaunang mga kasangkapan. Hindi ko pa alam kung ano pa ang meron sa loob—iyon lang ang tanging kaalaman ko. Napabuntong hininga ako nang nasa harapan na ako ng entrance. May gwardya din at sa bungad pa lamg ng lobby ay may malaking statue na roon—isang kakaibang bagay. Dumulog ako ng reception. Oo, may reception din kung saan pwede ka magtanong o kumuha ng information. "Good morning po. Aplikante po ako ng Exhibition Space—ito po ang invitation ko." Napangiti ang babae. "Hi, good morning din. Oo, na-inform na sa amin ang tungkol sa iyo. Anyway, ito ang ID passed mo. Diretso ka sa hallway na iyan. Iyong pinakaunang elevator ang gamitin mo patungo sa interview mo—floor 20th. Good luck." Nang kunin ko ang ID passed, masaya akong dumiretso sa sinabing elevator. Naghintay aki ng ilang minuto bago bumukas. Sa gulat ko. Akala ko'y namamalik mata lang ako nang makita ko ang pamilyar na mukha. "Kid?" Tawag ko sa kanya. Nasa loob siya ng elevator. "Naneng? What are you doing here?" Lumabas siya't pumagilid muna kami saglit. "Ano kasi... interview ko. Trabaho." Ngiti ko. Medyo nahihiya pa ako dahil hindi kami ganoon ka-close na dalawa. Mas marami ang ang bangayan namin kesa sa magkasundo. "Interview? Really?" Tumango ako. "Oo. Pero kinakabahan naman na ako. Unang job interview ko ito, eh. Maliban sa una kong trabahi kina Sir Iñigo at Ma'am Marie, wala pa akong experience sa mga ganito. Kabado ako isang daan." Rinig ko ang mahinang tawa si Kid. Nagulat na lang ako nang ipatong niya ang magkabilang kamay nito sa magkabilang balikat ko. Mga dalawang dangkal lang ang lapit niya sa mukha ko. Awkward ang moment. Ugali niya ang gumanito sa akin simula pa noon. "Hey! Kaya mo 'yan. Halika ka't samahan kita, tutal doon din ang punta ko." Lumiwanag ang kislap ng aking mga mata. Finally, may kasama na ako. "Ta-talaga? Ano pala ginagawa mo rito?" "Ako? Wala naman. Ihahatid lang kita kung saan nay interview ba kamu, hindi ba?" "Oo. Ayos lang ba sa 'yo? Baka kasi may ibang lakad ka pa?" "Nah! Naglilibot-libot lang ako sa lugar na ito. May inuusisa lang ako. So? Let's go?" "Ayos lang ba talaga?" Tumango siya na nakangiti. Gwapo niya talaga kapag madalas nakangiti, eh! Maligalig nga lang. Parang hindi seryoso sa buhay. Walang pangarap. Hindi katulad saga pinsan niya—maraming busy sa buhay. Sinamahan ako ni Kid. Nakasunod siya sa likuran ko habang may tinitignan na mga portrait na nakadikit sa wall. "Ang gaganda naman ng mga paintings na ito. Sino kaya may gawa? Nakakaattract at kalmado sa mata." "Really? You think maganda na ang mga ito?" Tanong niya. Halatang masaya dahil sa magiliw niyang boses. "Oo. Pero, teka nga—bakit nasa likod ka?! Pumantay ka nga sa akin! Parang hindi tayo magbatuhan ng baso noon, ah!" Pumantay naman siya ng lakad sa akin. Mayamaya lang ay nasa harapan na kami ng silid kung saan magkakaroon ng interview. Kumatok ako, at hindi rin katagalan ay may bumukas. Babae. Maganda. Seksi. Pormal, at makapal ang make-up sa mukha. "Hi? I'm Mazekeen Araneta. I'm here for interview." "I'm Helen—secretary od Exhibition Space International. Please, come in Miss Araneta." Saglit napatingin ang babae kay Kid. Napalingon naman ako, at mayamaya ay tumikhim siya. "Pumasok ka na 'Neng. Good luck sa interview mo." Wika ni Kid sabay tapik ng balikat ko. "Maraming salamat Kid." Tumango si Kid na nakangiti. Pumasok na ako sa silid na iyon. Laking gulat ko na lang dahil walang katao-tao ang opisina. Tahimik lamg ako habang iginagala ang aking paningin sa kabuuan ng opisina. "Please, sit down Miss Araneta. Anyway, hindi ako ang mag-i-interview sa iyo, ha? My boss will come out in a minute." "Boss? I mean, ang boss mo talaga?" Tumangong nakangiti ang sekretarya. "In a minute nandito na siya." Tahimik akong naghintay ng ilang minuto. Pinagtimpla pa ako ng kape ni Miss Helen. Ang bait. Mayamaya ay bumukas ang pintuan na nasa gilid lang ng isang malaking paiting. Kaagad anong napatayo nang makilala ang lumabas roon. "Kid?!" Bulalas ko. "Miss Mazekeen Araneta? Please, sit down and finish your coffee. Ayaw mo pa naman na nilalamig kape mo, tama?" Napatanga ako. Walang salitang may lumalabas sa bibig ng mga oras na iyon habang si Kid ay nakangiti. Kanina lang ay naka-tee-shirt at maong cargo shorts lang siya at naka-sandal. Ngayon, halos 'di ko siya makilala. Napakaformal ng suot niya.Kabanata 138MAZEKEEN POINT OF VIEWWARNING! ! ! RATED S P G ! ! !Gabi nang narating namin ang isa sa mga penthouse ni Gabriel sa Alabang lang mismo."Mas lalong gumanda ang lugar na ito. Sinadya mo bang ipaayos?""Yes! Alam ko kasing mas madalasin na natin ang pagpunta rito. Gusto kitang suluhin nang mas madalas, asawa ko."Bigla niya na lang akong binuhat na parang bagong kasal. Napatili ako nang simulan niyang halikan ang aking leeg pababa sa aking dibdib. Nakakasabik din pala ang ganito kapag matagal mo nang hindi natitikman.Paingat niya akong hiniga sa malambot na kama. Nang titigan niya ako, ngiti na sobrang tamis ang ginanti ko. Nakakatunaw ang mga titig; hindi kayang labanan.Bawat mapupusok na halik, may ganti mula sa akin. Hindi naman ako papayag na siya lang—gusto ko rin pagbigyan ang aking sarili na maging bitch sa kanya.I opened my legs wider when Gabriel undress me. I'm naked. Pero biglang huminto ang pagiging malandi ko nang may sumagi sa aking isipan. I forgot to w
Kabanata 137MAZEKEEN POINT OF VIEW"I'm sorry, but what happened here? Someone's calling me to my office.""You are the supervisor here?""Ye-yes, I am, sir. What happened here?"Hindi ako lumapit. Imbes, nagmasid lang ako sa 'di kalayuan. Umalis ako sa linyahan ng counter, at pumagilid; makiki-usyuso na din."About your employee.""Sir, kung ano man po ang nagawa ng empliyado namin sa inyo, humihingi po kami nang paumanhin. Hindi na po mauulit ang ganitong pangyayari.""Wala sa akin ang problema, at hindi ikaw ang dapat na humingi ng pasensya—iyang empliyado ninyo ang dapat na humingi ng pasensya sa kanyang costumer; dito sa ginang."Tinuro ni Gabriel ang matandang ginang. Inaawat si Gabriel na huwag nang palakihin ang isyu at gulo na nangyari; dumadami ang taong nakatingin sa kanila. Isa na ako roon.Tinignan ko ang babaeng kahera; tahimik at halos matunaw sa hiya sa ginawang pangingialam ni Gabriel."Kami na po ang bahala na kausapin ang empliyado namin. Marie, humingi ka nang p
Kabanata 136MAZEKEEN POINT OF VIEW"How's the steak? Amazing, right?"I nodded while chewing food."Masarap. Malasa. High quality."Napangiti ako nang makita ang matamis na nviti ni Gabriel. Tuloy ang hapunan namin hanggang sa matapos.Makalipas ang bente-minuto, nagpasya kaming umallis na sa lugar na iyon.Samantala, habang palabas ng lobby, hindi namin inaasahan na makasalubong namin ang mga ka-batchmate ko roon. Si Pia, Kassy at ang kanilang asawa na akala mo'y sisino. Nang makita kami ni Gabriel, doon lang nawala ang mga ngiti at tawa nila sa labi at napayuko na lang habang palabas ng hotel."Tignan mo sila kung paano mahiya. Akala mo naman afford nila ang dress mo worth one million.""Chaka ka ngayon Gabriel. Napaparami na 'yang pambubully mo sa kanila.""Deserve nila na tratuhin nang ganoon. Kulang pa nga 'yong mga sinabi ko. Baka tanggalin ko pa sila sa trabaho nila."Siniko ko sa tagiliran ang aking asawa. Namumuro na si Gabriel sa pangungutya niya sa mga naging ka-klase ko n
Kabanata 135MAZEKEEN POINT OF VIEW"Raze, hindi ito ang lugar na pag-usapan ang mga personal na bagay. Saka, bakit ka ba nandito? Para manggulo?"Imbes na magtago sa likuran ni Gabriel, pumagitna ako't pinaglayo ko ang dalawa. Nagsimula na kasing manggulo si Raze, at aambagan niya pa sana ulit si Gabriel kung hindi ko sila pinigilan. Halos lahat na nandoon ay hawak ang kanilang phone at nagsisimula nang kumuha ng video parang ipagkalat sa social media."Hinayupak ka talaga Gabriel!""Raze, ano ba?! Mahiya ka naman! Wala ka sa lugar mo! Umalis ka na rito!""What?! Tinataboy mo na ako... e hindi pa nga ako nagsisimula!""Pakiusap! Kunting respito sa mga nandito!" Binalingan ko si Gabriel. Nakatayo lang siya sa tabi ko at masama ang tingin kay Raze. "Gabriel, paalisin na ang lalaking 'to dito." Imbes na sagutin ako, kinuha ang telepono sa bulsa niya't nag dial doon. May tinawagan."Pick this trash here and sent him to jail."Iyon lang at pinutol ang linya."Talagang nagtawag ka pa nang
Kabanata 134 GABRIEL ALCANTARA POINT OF VIEW "Boss Gabriel, okay na po ang lahat." "Make it sure na lahat meron." "Yes, boss Gab. Noted. At ito pala ang profile ng mga taong nasa event ngayon." Kinuha ko ang isang file na may mga profile background nang mga dumalo. Isa-isa kong sinuri ang mga puting papel na iyon. Inabot ng kalahating oras bago natapos. "Here. Thank you so much." "You're welcome boss Gab. Mauuna na ako sa kabilang hall. Hintayin ka na lang namin roon." Napabuga ako ng hangin sa kawalan matapos kong humarap sa malaking salamin dito sa isang kwarto ng guest. Mayamaya lang tinignan ko ang screen ng phone ko. "Alas-cinco bente. Let's go!" I walked to the door and the show must begin. Alam king sa mga oras na ito iniutya na nila ang aking asawa. Wala silang kaalam-alam na ako at ang aking asawa na si Maze ang major aponsor ng event na ito. Dahil private ang event at sarado na ang malaking door, dahan-dahan kong pinihit ang door knob at kaagad hinagilap n
Kabanata 133 MAZEKEEN POINT OF VIEW Ingrande na masasabi ang event na iyon. Binungad ba naman kami sa malapalasyong desinyong lugar. Literal na upgraded dahil nasa pinakatuktuk ng hotel ang venue. Nasa entrance na kami ng venue nang may nakalimutan si Gabriel sa kotse. "Babe, I forgot my phone inside the car. Mauuna ka na sa loob—saglit lang ako't susunod ako sa iyo." "Ganoon ba? Oh, sige, sa loob na lang kita hihintayin." "Uhm..." Dali-dali naman bumallik ng lift si Gabriel, habang ako ay nauna na sa loob. Private ang event. Namangha ako sa mga taong naroon; ang gagara nang mga kasuutan. Napansin kong ako lang 'yong kakaiba sa mga kausutan. I don't think na big deal iyon dahil ang sabi, pormal attire at gown. So, I did my best part. Kaagad kong nakita sina Pia at Kassy, at iba pang mga school mate at classmate na nagkukumpulan sa gitna ng hall; kanya-kanyang hawak ng glass ng wine at masayang nagku-kwentuhan. And someone's recognize me. "Is that Mazekeen? Mazekeen Araneta?"
Prologo—YEAR 2024— MAZEKEEN “NANENG” ARANETA "Naneng? Hoy, Naneng! Gising!" Tamad kong inangat ang aking mukha nang kalabitin ako ng aking ka-klaseng katabi. "Bakit ba? Inaantok nga kasi ako! Hindi pa ba siya tapos mag-speech? Kanina pa 'yan, ha?" "Baliw ka talaga! Kanina pa nakatingin si Miss
Kabanata 103 NANENG POINT OF VIEW Tahimik kaming bumalik sa aming kinauupuan. Na para bang walang may nangyari sa labas; tuloy ang hapunan—tahimik. "Is everything okay, Gabriel?" Kaswal na tanong ni tita Ana sa anak. "Yeah!" Tipid na sagot naman ng anak. "Sino raw? Bakit ka hinahanap?" "About
Kabanata 59NANENG POINT OF VIEW"Pasensya ka na Miss Helen kung hindi ako nakapunta sa party mo; nagkaroon lang kasi ng emergwncy sa bahay, kaya kinakailangan kong umuwi kaagad.""Ano ka ba—ayos lang. Saka, hindi naman talaga kasi natuloy ang party; uman ng malakas, hindi ba? Saka hindi din availa
Kabanata 53KID GABRIEL ALCANTARA"Are you sure na dito ka lang?""Oo nga! Tanga 'to! Saka sisibat din namn na ako mamaya, e. May lakad kami ni Arcus—Tagaytay. Sama ka?"Napairap ako. "Thanks. Mas gugustuhin ko na lang muna mag-isa ngayon. I'll go ahead. Hindi talaga kaya na tumagal diyan sa loob







