Mag-log in"What kind of disease? [A decade of cold legs] “Hmm?” tanong ni Farrah na may pagtataka. Malalamig na binti? Ang sakto naman? Ang lola ni Hector ay dumaranas din ng talamak na rheumatoid arthritis. Habang iniisip ito ni Farrah, nagpadala si Will ng isa pang text message. 【Wanna try to guess who is seeking your medical care?】 Umupo si Farrah at nag-isip ng dalawang segundo bago sumagot. 【Hector Hontiveros?】 Nagulat si Will sa kabilang linya. [How did you know? Are you a fortune teller or what?] Tinapik ni Farrah ang kanyang daliri sa screen ng telepono at sa huli ay nagpadala ng mensahe. 【You guess.】 Lumabas na siya nga. Kaya pala hindi gumaling ang binti ng lola ko sa eksperto. Tumawag si Will ngayong pagkakataon. “My Ara, it's better of you not get this offer, you are not feeling well. Let's just talk about it some other time." "How much is Mister Hontiveros offers for this task?" Puno ng kuryosidad na tanong ni Farrah. “One billion? No Ara, you shoul
Pagkaraan ng labindalawang segundo, sabay na tumingin sina Hector at Will kay Farrah.Bagaman walang sinabi, nakadagdag pa rin iyon ng matinding presyon kay Farrah.Naramdaman ni Farrah na mas mahirap pa ito kaysa sa pagsasaliksik ng bagong mga nanomaterial.“Kailangan kong magpahinga sandali, lumabas muna kayo.”Pagkasabi nito, humiga si Farrah at itinakip ang kumot sa kanyang ulo.“My Ara! I just came a visitor here, you cannot treat me this way.” Ang anyo ni William ay parang isang iniwan at nagtatampong babae.Lumingon si Hector kay Yen, “Lumabas ka, huwag mong gambalain ang kanyang pahinga, siya ay sugatan pa rin.”Habang sinasabi ito, sinadya niyang sulyapan si Will.Nang magtagpo ang kanilang mga mata, agad na naunawaan ni Will. He was the ome he's pertaining to. Ilwas it because he wasn't cautious with his actions, while Hector is very careful about his words not to annoy Farrah?“Jack, let's go out to.”“Jack?” Biglang lumingon si Yrn at tumingin kay Jack, matangkad, matipuno
Walang nagawa si Luis kundi lumaban sa kalaban, at hindi nagtagal ay nagsimula na silang magsagupaan. Ngumiti si Will at bahagyang ipinikit ang kanyang makitid na mga mata habang nakatingin kay Farrah. “Ara, no one will bother us now, come on and let's finish what we have started. Habang sinasabi iyon, muling iniunat ni Will ang kanyang mga kamay, umismid, at sumugod kay Farrah. “Give me a kiss.” Itinaas ni Farrah ang kumot at mag-aakmang kikilos na sana, ngunit sa sandaling iyon, isang kamay ang biglang lumitaw at hinawakan ang likod ng kwelyo ni Will. “Who are you to bother me?” Will looked at the face of the handsome man in front of him, and immediately realized who it was. The fiancé of Farrah, the CEO of Hontiveros Group of Companies. Napatingin si Farrah kay Hector nang may pagtataka. “Bakit ka nandito?” Isang halos di-mapansing lamig ang dumaan sa madilim na mga mata ni Hector. “Buti na lang at dumating ako, kung hindi ay naabuso ka na sana.” “Asan si lola?” pag-iwas n
“May punto ka.” Muling tumingala si Wena kay Hector, “Hector, kailangan mong bigyang-pansin ito. Ang lumang rheumatoid arthritis ay hindi basta-basta sakit. Kapag umatake ito, parang gusto ko nang putulin ang mga binti ko.” “Huwag kang mag-alala, Lola. Iuutos ko agad kay Yen,” sagot ni Hector. Hindi nagtagal, nakatanggap ng tawag mula sa ibang bansa si Farrah. “Hello? Will, ano’ng gusto mong pag-usapan?” Napansin ni Farrah ang mabigat na tunog sa labas ng pinto ng silid at napalingon siya. Sa susunod na segundo, biglang bumukas ang pinto ng silid at lumitaw ang isang makisig at matipunong lalaki na may mahabang gintong buhok at mala-dagat na asul ang mga mata. May background music pa at mga nagliliparang laso. “Ara, my Ara! Are you surprised? Did I surprised you?” Bago pa makapagsalita si Farrah, inilagay ng guwapong blondeng lalaki ang daliri sa kanyang labi, gumawa ng tunog na “shhh”, at kumindat sa kanya."I know that you've missed me so much, and you are very touch r
“Ah…,” may pag-aatubiling angal ni Lola Wena. Bahagyang napakunot din ang noo ni Hector, “Talaga bang kaya mong pagalingin ito?” Napansin ni Farrah na hindi sila lubos na naniniwala sa kanya. Siyempre, nauunawaan niya ito. Noon pa man, tuwing may nagpapatingin sa kanya, palaging ganoon ang reaksyon nila kapag nakita kung gaano siya kabata. “Sinasabi ko lang naman. Hindi ba may appointment kayo sa doktor? Sige, pumunta na kayo.” Nagparaya si Farrah, at parehong napabuntong-hininga sina Hector at Lola Wena—kung hindi, hindi nila alam kung paano tatanggihan. “Mauna na ako,” paalam ni Hector kay Farrah, bagamat may pag-aatubili. “Sige, pumunta ka na.” Malamig na sabi ni Farrah. Pagkatapos ay isinama ni Hector si Lola Wena papunta sa espesyalistang kausap niya. Pagkalipas ng kalahating oras, umiling ang espesyalista. “Matagal nang may sakit ang matanda. Kung nakarating siya sa akin dalawang taon na ang nakalipas, baka may pag-asa pa.” Komento ng doctor. “Wala na ba
“Pero…” Agad na nawala ang masayang ekspresyon ni Hector at muling tumigas ang kanyang mukha. “Hindi pa rin ako masaya na nasaktan ka dahil kay Christian Hans.” Hinawakan ni Farrah ang kanyang noo. “Eh ‘di sa susunod, para sa’yo naman ako masasaktan? Ayos na ba pakiramdam mo ngayon?” “Hindi.” Napalalim ang kunot sa noo ni Hector, at matapos ang ilang sandali ay nagsalita, “Hindi ko hahayaang masaktan ka para sa akin!” Parang kinurot ang puso ni Farrah sa narinig.Halos tumigil ang tibok ng kanyang puso, pero agad ding bumalik sa normal ang kanyang ekspresyon. Biglang ngumiti si Hector at tumingin kay Farrah na may pagmamalaki sa mga mata. “Talagang karapat-dapat kang maging fiancée ko. Ang dami mong alam. Curious lang ako, may iba ka pa bang ‘vests’? Gusto ko talagang tuklasin lahat at silipin.” Nginitian lang siya ni Farrah, walang imik. “Sa totoo lang, si Stephen ay tagahanga mo. Kung malalaman niyang ikaw pala ang kanyang ‘driving god’, baka mabaliw siya sa tuwa.” bulong ni







