Mag-log inหลังจากที่เธอเรียนจบผมที่รอโอกาสและจังหวะมานานก็ขอเธอแต่งงานในที่สุดซึ่งผมเตรียมใจเอาไว้ผิดหวังบางส่วนเพราะคิดว่าเธออาจจะยังตัดใจจากวงการบันเทิงไม่ได้และปฏิเสธผมแต่ใครจะไปคิดล่ะว่าแม่คุณทูนหัวดันตอบตกลงอย่างว่าง่ายทำเอาผมดีใจจนแทบปล่อยไก่ร้องไห้ต่อหน้าประชาชียังดีที่ผมคีพลุคไว้ทันไม่อย่างนั้นเอฟซีคง
“เจ้าเล่ห์นักนะเรา” ฉันว่าลูกสาวที่ยิ้มร่ารับอย่างไม่สะทกสะท้านคล้ายกับยอมรับว่าตัวเองนั้นเจ้าเล่ห์จริงๆ“นิดหน่อยเองค่ะ” เจ้าเด็กแสบยกนิ้วโป้งกับนิ้วชี้มาแตะกันเพื่อให้ฉันเห็นว่านิดหน่อยตามที่พูดจริงๆ“สารภาพมาซะดีๆเมื่อเช้าแอบงอนกันใช่ไหม ?”มายด์ “เปล่าสักหน่อย” สะบัดหน้าหนีไปอีกทางมิ้นท์ “เปล่า
Meen Mintra ’s Talkเวลาผ่านพ้นไปเรื่อย ๆ ความรักของฉันและพี่กรรฐ์เป็นอย่างราบรื่นไม่ได้หวือหวามากเหมือนใครหลายคนแต่ความหวานและความเอาใจใส่ของเราสองคนกลับไม่เคยลดน้อยลงเลยสักวันฉันยังคงเป็นมีน มินตรา นักแสดงชื่อดังที่รับงานแสดงละครไปด้วยเรียนไปด้วยจนกระทั่งเรียนจบปีสี่ฉันที่ตั้งใจจะทำอาชีพนักแสดงต่อ
“อืม หอมก็หอม”“ฟอด ฟอด ฮ่า ชื่นใจที่สุดเลยค่ะ” จมูกโด่งซุกซนของมินตราประทับลงบนแก้มเนียนของกรรฐ์ทันทีที่เขาเอ่ยจบพร้อมสูดกลิ่นหอมบนแก้มของเขาเข้าไปเต็มปอดช่างเป็นกลิ่นที่ชวนให้เธอรู้สึกผ่อนคลายมากจริงๆ“ไปค่ะกลับบ้านเรากันวันนี้เด็กดีของพี่กรรฐ์เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว” กรรฐ์จูงมือมินตราขึ้นไปบนรถก่อน
ตั้งแต่ละครเรื่อง‘นิทราหวนคืนสู่ฝัน’ออกอากาศชื่อของมีน มินตราและคินทร์ อทิวราห์ นักแสดงนำละครเรื่องนี้ก็ถูกค้นหามากที่สุดบนโลกออนไลน์ทุกคนต่างชื่นชมทักษะการแสดงของทั้งคู่ที่มีการพัฒนาแบบก้าวกระโดดทำให้ละครได้รับความนิยมอย่างถล่มทลายเรตติ้งของละครเพิ่มขึ้นทุกตอนที่ฉายและจบลงที่ 21.32 เมื่อละครเดินทาง
“อืม ในเมื่อหนูมีนของพี่กรรฐ์ยอมแล้วคืนนี้พี่กรรฐ์จัดเต็มให้อย่างถึงใจเลยค่ะ”หลุมพรางขนาดใหญ่ที่มินตราเต็มใจกระโดดลงไปอย่างงงๆทำให้เธออดยกมือขึ้นทุบเขาอีกครั้งด้วยความโมโหไม่ได้ผู้ชายคนนี้นี่ชอบวางกับดักใส่เธออยู่เรื่อยเลยปึก“เจ้าเล่ห์ที่สุดเลย”“อืม ยอมรับครับว่าเจ้าเล่ห์แต่ก็เพราะรักไงถึงได้เจ้
“ถ้ารู้ว่าเป็นคุณมาช่วยฉันคงไม่ทำแค่ตั้งใจมองหรอกนะ”คำพูดที่แฝงไปด้วยเลศนัยของมินตราทำให้ดวงตาดอกท้อที่เจือไปด้วยรอยยิ้มชวนให้คนหลงใหลหรี่ลงเล็กน้อยราวกับว่าเขารู้ทันความคิดของเธอในจังหวะที่กรรฐ์ตั้งใจจะเอ่ยตอบกลับมินตราน้ำเสียงเย็นชาข่มขู่ของเกริกพลพลันดังขึ้นก่อน“มีน มินตรา เธอจำคำพูดของเธอวันนี
“ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะหลานรักของทวด”กิ่งไผ่ไหวเอนลู่ไปตามแรงลมน้ำเสียงอบอุ่นอ่อนโยนคล้ายมีคล้ายไม่มีดังขึ้นอย่างเลือนรางขอบตาของกรรฐ์พลันร้อนผ่าวเขาเหลียวมองไปรอบๆบริเวณก่อนที่จะพบเพียงความว่างเปล่ากรรฐ์จึงดึงสายตากลับมาคืนพร้อมก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยฝีเท้าที่สั่นเล็กน้อยจนกระทั่งเขาหยุดยืนอยู่หน้า
ท่าอากาศยานเลโอนาร์โด ดา วินชี-ฟีอูมีชีโน“ไปแล้วอย่าไปลับนะเว้ยว่างเมื่อไหร่ก็บินมาหาฉันบ้าง ฉันเหงา”เมื่อถึงเวลาที่ต้องบอกลาขอบตาของเดรคพลันร้อนผ่าวเขากลั้นใจเอ่ยคำลาเพื่อนสนิทด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้งน้ำตาลูกผู้ชายที่พยายามกลั้นเอาไว้พาลจะไหลอยู่รอมร่อถ้าไม่ติดว่ามีสาวๆกำลังจ้องมองอยู่เดรคคงปล่อยโฮ
เป็นเวลานานเท่าไรแล้วไม่รู้ที่มินตรายืนจ้องมองภาพชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาที่กำลังยืนพิงกำแพงพ่นควันสีเทาหม่นด้วยท่าทีเกียจคร้านแฝงไปด้วยความเพลชวนให้คนที่ผ่านมาเห็นอย่างเธอไม่อาจละสายตาจากไปได้ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มินตราเจอผู้ชายกำลังยืนสูบบุหรี่แต่นี่คือครั้งแรกที่เธอเอาแต่จ้องมองทุกอิริยาบถของผู้ชาย







