Masuk“ตกลง อื้อ~ จะเร่งกับขยันอะไรคะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ!” เพราะยังไม่ได้คำตอบฉันก็เลยวกกลับมาถามเขาอีกครั้ง“หึ ๆๆ อยากรู้เหรอคะ” พี่แม็คหัวเราะในลำคอแล้วก็ขยับตัวนั่งคุกเข่าเอาแขนมาเกี่ยวขาทั้งสองข้างของฉันไว้อีกครั้งแล้วก็กดกระแทกท่อนเอ็นใหญ่เข้ามารัวเร็วพั่บ พั่บ พั่บ!“ค่ะ อ๊ะ!” “พี่จะเสร็จ โอ้ว~ โคตรมัน
“ข้าว อื้อ~ ข้าวเสียว~” จากหนึ่งนิ้วถูกสอดเพิ่มเข้าไปเป็นสองนิ้วทำให้ฉันเสียวจนเผลอยกสะโพกขึ้นส่ายร่อนรับนิ้วร้อนของเขา แต่มันอึดอัดเพาะเขาสอดเข้าไปในกางเกงและมันก็ค่อนข้างจะเข้ารูปพอสมควร“พี่ชอบเวลาข้าวเสียวที่สุด”“อื้อ~ ถอดกางเกงให้หน่อยข้าวอึดอัด” ฉันหลับตาพริ้มกับคำพูดของเขาเมื่อกี้ ก่อนที่จะ
“พี่ขอโทษนะครับข้าวแกง เกิดมาพี่ก็ไม่เคยคิดจะลักหลับใครเลยสักครั้งแต่ข้าวก็ยั่วพี่เหมือนกันจะให้พี่ทำยังไง” เขาขอโทษเสียงหงอยแต่ประโยคสุดท้ายกลับบ่นอุบอิบเหมือนจะโทษฉัน“ยั่วอะไรคะ ข้าวหลับไม่รู้สึกตัวด้วยซ้ำ พี่แม็คแอบทำอะไรข้าวยังไม่รู้ตัวเลยแล้วข้าวจะยั่วพี่ได้ยังไง พูดดี ๆ นะ”“หึ! ไม่ยั่วอะไรพี
-วันต่อมา-“พี่แม็คคะตื่นได้แล้วค่ะ”“พี่แม็คมันจะเย็นแล้วนะคะ” ฉันพยายามเขย่าตัวคนขี้เซาที่นอนหลับสนิทชนิดที่ว่าไม่แม้แต่จะขยับตัว เมื่อช่วงสายฉันตื่นขึ้นมาเห็นพี่แม็คนอนท่าไหนผ่านมาเกือบสี่ชั่วโมงเขาก็ยังคงนอนอยู่ท่าเดิม บอกตรง ๆ ว่าตอนแรกตอนฉันเดินเข้ามาเมื่อห้านาทีที่แล้วฉันขาสั่นมากเพราะคิดว่าพ
#KWOGANG END#MAX TALKพุทโธ พุทโธ พุทโธ...ผมต้องพยายามท่องคำนี้ในสมองอยู่ตลอดเวลาที่จับผ้าเช็ดตัวผืนเล็กชุ่มน้ำค่อย ๆ เช็ดหน้าอกให้ข้าวแกง“อ่าส์~ ปลุกเมียมาอาบน้ำเองมันจะดูเหี้ยไหมวะ” ผมบ่นพึมพำกับตัวเองเบา ๆ แล้วพยายามสงบสติอารมณ์ของตัวเองด้วยการหันหน้าหนีข้าวแกงที่หลับสนิทไปแล้วผมเล่นสงครามสวา
“หึ ๆๆ พี่ชอบเวลาที่รักร้องขอที่สุด” พี่แม็คยิ้มออกมาด้วยความพอใจก่อนที่จะถอนท่อนเอ็นออกจนหมดทั้งลำ“อื้อ!” ฉันร้องประท้วงด้วยความรู้สึกไม่พอใจที่เขาออกไปแต่เขาก็จับฉันนอนคว่ำทันที“เปลี่ยนท่าที่รัก” เขาโน้มลงมากระซิบบอกข้างหูแล้วก็จับสะโพกฉันยกขึ้นฉันเองก็พอจะเข้าใจว่าเขาต้องการทำอะไรก็เลยรีบขยับตั
“อ่าส์ เสียวไหมข้าวแกง อืม~ ชอบไหมที่รัก” เขายังทำเสียงกระเส่าหายใจถี่บ่งบอกอารมณ์ดิบเหมือนเดิมจนฉันเริ่มหวั่นใจแล้วล่ะว่าเขาจะรุนแรงกับฉัน“อื้อ~ เสียวค่ะ แต่พี่แม็ค เบาๆ อ๊ะ! ข้าวเจ็บ~” ฉันจิกเล็บแล้วครูดไปตามแผ่นหลังของเขา“อืม~ อย่ารัดพี่แน่น อ่าส์~ ดีขึ้นไหม” เขาคลึงช้าลงเลยทำให้ฉันหายเจ็บขึ้น
"เฮ้อ! ไม่รู้ป่านนี้คุณข้าวแกงโหนรถเมล์ถึงไหนแล้วนะครับคุณแม็ค""พูดมากไอ้ไข่ ขับรถไป" ผมปรามมันเป็นรอบที่สามเพราะมันพูดคำนี้มาหลายรอบแล้ว จะให้ทำยังไงล่ะก็เจ้านายของมันอยากไปขึ้นรถเมล์เอง ตอนออกมาถึงปากซอยมันก็พยายามมองหาแล้วแต่หาไม่เจอ แล้วผมผิดตรงไหนวะ"พรุ่งนี้ให้คุณข้าวมาด้วยได้ไหมครับคุณแม็ค"
"นี่บ้านฉันแล้วห้องนี้มันก็...ห้องหอของเรา ฉันจะเข้ามาเมื่อไหร่ก็ได้""แต่ตอนนี้ฉันอยู่ห้องนี้ค่ะและคุณเองก็มีห้องส่วนตัวของคุณ กรุณากลับห้องของคุณได้แล้วคุณแม็ค" เส้นเลือดในสมองจะแตก ทำไมฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยนะ"แล้ว? แล้วไงนี่ก็ห้องฉัน ฉันจะเข้าเมื่อไหร่ก็ได้ ส่วนเธอ...""จะทำอะไร ออกไปนะ!""
เสียงเอะอะโหวกเหวกโวยวายดังขึ้นหลังจากที่หมาบ้าออกไปแล้ว เขาตะโกนลั่นบ้านตั้งแต่ยังไม่ทันปิดประตูสั่งให้แม่บ้านขนกระเป๋าของฉันขึ้นมาแอด~"เอ่อคือ..." พลอยใสยกกระเป๋าฉันเข้ามาในนี้ เอามาทำไม?"ยกกระเป๋าฉันเข้ามาในนี้ทำไมพลอยใส""คือว่า...คุณแม็คสั่งให้เอามาเก็บห้องนี้ค่ะ""เก็บห้องนี้? เอาออกไปเลยพล







