LOGINNanginginig ang kamay ko habang nakatitig sa papel na hawak ko. Why would I stay away from Draven? And why is this letter here?! Is there someone who lives here aside from us all? Tangina! Nanginginig ang kamay kong iniwan ang papel sa vanity kasama ang pink na rosas at agad akong lumabas ng kwarto. Para akong tumakbo nang sobrang layo sa sobrang pag hingal ko. Hindi ako makapag isip nang maayos dahil iniisip ko ang letter na nakita ko. Wala sa sariling bumaba ako sa sala, nadatnan ko si Draven doon na kasama si Mirabelle. Para akong bumalik sa ulirat nang makita ko silang dalawa. “What are you doing here, Mirabelle?” malamig kong tanong. Agad na lumingon sa akin ang dalawa. “I saw her outside, so I let her enter,” naka ngiting sagot ni Draven sa akin. “Really? As far as I know she was fighting with her brother outside, what’s with the wound on your face, Draven?”“This is nothing love,” sagot niya at agad akong hinalikan sa pisnge. Agad kong nakita ang pag asim ng mukha ni Mira
“What do you want?” Tamad na tanong ko kay Mizeon nang dumalaw ito sa bahay. “I just wanna ask if you’re fine,” sagot nito sa akin. Bahagya akong natawa sa sinabi niya sa akin.“I am very much fine, Mizeon,” Tumango siya at mariing nakatitig sa akin. “That’s very good,” “Iyan lang ba ang pinunta mo rito?” Pinag taasan ko siya nang kilay. Pumunta rito para kamustahin ako kung pwede naman niya akong tanungin sa phone? “Why? Are you expecting something else, Evelisse?” His voice sounds critical. Tumalim ang tingin ko sakanya. “You won’t come here just to ask if I am fine, Mizeon. What is it?” Nag sisimula na akong magalit sa kinikilos niya. “What? I am just really curious, Evelisse,” nag kibit siya nang balikat sa akin. Bahagya akong na tawa sakanya. “You’re lying, what is it, Mizeon?” Nag babantang tanong ko sa kanya. “I said it’s nothing, come on Eve, you’re being paranoid,” Marahan niyang hinawakan ang siko ko kaya agad kong nilayo sa kanya ang kamay ko. “Stop touching me,”
“What did you and your father talked about?” kuryosong tanong ni Draven sa akin. Pareho kaming nasa hardin ng bahay ngayon. I am sipping my tea very calmly. “Just company stuffs,” tipid na sagot ko. Kita ko sa peripheral vision ko ang pag tango niya sa akin. “Stepping down as the CEO?” Umiling ako at bahagya pang natawa. My dad stepping down as the CEO? That’s funny. “He won’t, he loves his company very much,” I saw him smirking now. “I can see that he loves his company so much, like how he loves his wife huh,” nanigas ang kamay ko na naka hawak sa tasa ng tsaa na hawak ko. “Which wife are you talking about, Draven?” I chuckled lightly while stirring my tea. “Your mom, Eve. Sino pa ba?” tanong niya sa akin. Ngumiti ako. “I thought his mistress,” kibit balikat kong sagot. Hinaplos niya ang braso ko. “Still not over you dad’s affair love?” Umiling ako. “I don’t think I will get over his affairs, Draven,” I gritted my teeth. His and his mistress is the reason why my mom died.
Pagka labas ko ng restaurant ay biglang tumunog ang cellphone ko, tumatawag si daddy sa akin. Naiinis kong sinagot ito. “Dad” sambit ko agad pagka sagot ko ng tawag. “Where are you, Evelisse?” Kumunot ang noo ko. Sinabi ko ang restaurant kung nasaan ako. “Mizeon will pick you up, I need to talk to you,” sagot niya sa akin. Akmang sasagot pa sana ako nang bigla niya akong patayin ng tawag. Naiinis kong binaba ang cellphone ko at hinintay nalang si Mizeon dahil malapit lang naman daw siya. Hindi ko alam bakit bigla nalang niya akong gustong kausapin. Habang malalim ang pag iisip ko ay may biglang mainit na kamay ang humawak sa braso ko. Akmang sasampalin ko na sana iyon nang makilala ko ang boses nito. “Why are you here, Eve?” Ang malalim na boses ni Draven ang rumehistro sa akin. Tinignan ko siya nang naka kunot ang noo. “I just met with someone I know, why are you here?” kumunot ang noo ko at pasimple kong tinignan si Samara sa loob. “I am about to go to my office then I saw
Evelisse SaintNakatitig ako sa babaeng nasa harapan ko ngayon. Nakangisi ito sa akin. “What do you want, Samara?” bored na bored na tanong ko sa kanya. Hindi ko alam na nandito na pala siya sa pilipinas. “I missed your husband, you know,” naka ngising sagot niya sa akin. Hilaw akong ngumisi sa sinabi niya. “Wait, I’ll ask him if he misses you too,” akmang kukunin ko ang cellphone ko nang tapikin niya bigla ang kamay ko. Sinamaan ko siya nang tingin. “Are you that stupid?” parang na offend pa siya sa balak kong gawin kaya nginiwian ko siya. Ano ba talagang gusto ng babaeng ‘to? Tangina. “Why are you here?” Nagkibit balikat siya. “Hmm, nothing. Mangangamusta lang,” Natawa ako nang bahagya. “We are not even friends, kaya bakit ka ako ang kakamustahin mo?” “We are friends, Eve. Inagaw mo nga ang fiance ko hindi ba?” naka ngising tanong niya sa akin. Nginisian ko siya. Hindi pa ba siya nakaka move on? “And I am here to get what’s mine,” dagdag niya. Nakaramdam ako nang kaunting k
Calista Saint“Kuya?” tawag ko sa kapatid ko nang maabutan ko siyang naka upo sa may sofa. Tinignan ako nito mula ulo hanggang paa. “Why are you so dirty?” naka ngiwing tanong niya sa akin. Nang tinanong niya iyon ay unti unti akong umiyak. “Nahulog ako sa kanal!” umiiyak kong sagot. Hindi niya malaman kung lalapit ba siya sa akin o mag tatawag nang kasambahay. “Don’t cry, okay? I will call mom,” sagot niya. Agad siyang tumakbo sa may kusina habang nanatili ako sa may sala, punong puno nang putik. “Calista? What happened to you?” nag aalalang tanong ni mommy sa akin, agad siyang tumugon sa akinn. “Nahulog po ako sa kanal,” humihikbing sagot ko. Agad niya akong inalalayan papunta sa common bathroom para mabilis akong malinisan, my long pink dress became black because of the mud! “Sinong tumulak sa’yo?” tanong ni kuya sa akin. Sinamaan ko naman siya nang tingin. “Nahulog ako kuya, I didn’t saw it, kaya ako nahulog. Mag isa akong nag lalakad pauwi,” paliwanag ko habang binabanlaw







