Se connecter
Naalimpungatan si Maria sa tunog ng orasan na nasa bedside table niya. Kukurap-kurap ang mga mata niya saka niya iyon nilingon, nanlaki ang mga mata ni Maria dahil tanghali na pala. Napainat siya sabay hikab, sumilay ang ngiti sa kanyang labi dahil kay gaan ng kanyang pakiramdam sa umagang iyon. Sa unang pagkakataon, mahimbing siyang nakatulog walang iniisip at walang pinoproblema. Unang pagkakataon ding nagising siyang masaya, magaan ang kanyang pakiramdam at walang inaalalang maaaring masamang mangyari."Thank you Lord, sana ay tuloy-tuloy na po ito." Anas ni Maria pagkatapos niyang umusal ng maikling taimtim na panalangin.Bumangon na si Maria inayos niya ang kanyang higaan. At agad na nagtungo sa bathroom upang maligo na din. Balak niyang bumaba ng kanyang kwarto at maglakad -lakad kahit saglit. Pakiramdam niya ay nakapagpahinga na ang kanyang pagal na katawan at pagod niyang isipan sa mahimbing niyang tulog magdamag. Sandali lang naligo si Maria at nagsuot siya ng pants na maong
"Miss, terminal na tayo!" Ang konduktor ginigising na niya si Maria na napasarap ng kanyang tulog sa buong biyahe.Noon lang kasi muling napanatag ang kalooban nito sa tanang ng kanyang buhay. Agad namang nagmulat si Maria at umayos ito nang upo. Pagtingin niya sa loob ng bus ay nagsisibabaan na ang mga katulad nitong pasahero."Manila na ba tayo Kuya?" tanong nito sa konduktor."Oo! Sampaloc terminal na ito, saan ka ba pupunta? Mukhang ngayon ka lang nakaapak dito sa Manila ah!" Sagot ng konduktor.Naging mailap ang mga mata ni Maria hanggat maaari ayaw niyang may makaalam na bagong salta lang siya sa Manila."Hindi naman Kuya! Nanibago lang ako dahil matagal na 'yong huling kong pasyal dito." Pagkakaila ni Maria."Kailan ba 'yon? Marami na talagang nagbago dito, iyang back pack dapat ilagay mo sa iyong unahan dahil kung hindi mabubutas iyan na hindi mo namamalayan. Saka paka-ingatan mo ang iyong shoulder bag baka mamaya matangay 'yan kawawa ka!" Saad ng konduktor.Napakurap-kurap na
Napadilat si Maria nang may kumalampag sa gilid ng truck. Hindi nito namalayan na nakaidlip pala siya sa kanilang biyahe. Dahan- dahang inalis ni Maria ang trapal na nakabalot sa kanyang katawan."San Sebastian na tayo hija, bumaba ka na diyan. Hanggang dito na lamang ang aming maitutulong sa'yo!" Boses ng driver ng truck.Napangiti si Maria at mabilis itong bumaba mula sa truck."Maraming-maraming salamat po sa inyo! Papaano ako makakabawi sa kagandahan ng inyong kalooban?" naluluhang sabi ni Maria aa mag- asawa.Ngumiti naman ang mag- asawa kay Maria at tinapik ang kanyang balikat."Walang ano man hija mamuhay ka nang matiwasay at ligtas ay siya ng bayad mo sa amin. May anak din kaming kagaya mo kaya ramdam namin ang iyong pinagdadaanan!" Sagot ng matandang babae.Tuluyan nang napayakap si Maria sa mag- asawa kasabay nang paglaglag ng kanyang mga luha."Napakabuti niyo ho, pagpalain kayo ng Diyos nang mas maraming blessings po!" Luhaang wika ni Maria.Ngumiti ulit ang mag- asawa at
Panay ang sigaw ni Maria sa bawat putukang naririnig niya. Natapilok pa nga ito at napasubsob dahil sa kakatago at kakatakbo nila."Alisin niyo na kasi ang gapos ko para makakilos ako nang maayos!" Singhal ni Maria sa dalawang babae dahil sa kanyang inis.Masakit kaya ang kanyang nguso at dibdib sa pagkakadapa nito dahil hila-hila siya ng dalawang babae. Nagkatinginan naman ang dalawang babae na tila nag- atubili pang sundin ang sinabi ni Maria."Ano na? Hihintayin niyo pa bang mabali lahat ng parte sa katawan ko bago niyo ako kalagan?" Pandidilat pa ni Maria sa dalawa.Napabuntong-hininga naman si Mimi at sinenyasan niya si Lala na kalagan na si Maria. Tumango si Lala at mabilis nitong kinalagan si Maria habang panay naman ng palitan ni Mimi nang putukan sa kanilang mga kalaban."Salamat naman," wika ni Maria nang maalis na ang kanyang gapos."Magtago ka sa likuran namin kahit anong mangyari huwag ba huwag kang aalis." Bilin ni Lala kay Maria.Tumango si Maria at nagtago nga ito sa l
Mugto ang mga mata ni Maria dahil sa kakaiyak nito. Hanggang sa dumating ang puntong wala ng luha ang lumalabas mula sa kanyang mga mata. Naubos na, pati mga mata nito ay napagod na sa kakaiyak niya. Kakatapos na naman siyang gamitin ni Anghel sa iba't-ibang posisyon. Subalit ang tumatak sa isipan ni Maria na ginawa ni Anghel sa kanya sa gabing iyon ay ang tinatawag nilang doggy style. Ramdam na ramdam nu Maria ang batuta ni Anghel na sumagad sa kanyang perlas. Muling nakadama si Maria nang sakit at hapdi na hindi na yata tumatalab sa kanya ang mga gamot na pinaiinom sa kanya. Ngunit ang labis na ipinagtataka ng dalaga ay kung bakit umaayon ang kanyang katawan sa tuwing magniniig silang dalawa ni Anghel. Nag-iinit din siya, nalilibugan lalo na kapag nawala na ang sakit at hapdi sa kanyang perlas at napalitan na iyon ng ibayong kiliti. Kusa siyang napapaungol, napapahalinghing at napapadaing. Na labis namang ikinatutuwa ni Anghel kaya nito labis din na pinaggigilang angkinin ang dalaga
Napakurap-kurap si Maria nang magmulat ito, nakita niyang alas onse na ng umaga. Mabagal ang galaw nitong bumangon, wala na ang kanyang piring subalit hindi naman ito makaalis sa kwartong kinaroroonan niya. At ang pinakamasakit, ilang ulit itong inangkin ni Anghel. Kahit nagmamakaawa na si Maria dahil mahapdi na ang perlas nito ay sige pa rin ang binata sa pagbayo sa kanya. Nagsawa na lang ito nang nakaramdam siguro ng antok at pagod habang si Maria ay iyak nang iyak. Magkakahalong sakit ang nararamdaman ng dalaga sa physical at emotional pati na yata ang spiritual nito ay magkakasama ng naaapektuhan. Binabalak ni Maria na takasan si Anghel kahit na alam nitong hindi nito makakayang maglakad nang mabilis dahil sa sakit ng kanyang katawan. Subalit muling bigo si Maria dahil bago natulog si Anghel ay iginapos nito ang mga kamay ng dalaga kahit pa hindi nito ibinalik ang piring niya. At sa kanilang walang sawang pagtatalik ay nanatilinh nakapikit si Maria ayon na rin sa utos ni Anghel.


![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




