LOGINNanginig ang likod ni Felix agad siyang humarap at inandar ang kotse nang may matinding pag-iingat.Ngumiti nang may pagmamalaki si Nancy, medyo humilig kay Oliver “Napakasipag ni Felix—bakit ka napakasungit sa kanya?”Malamig ang boses ni Oliver “Sinasayang mo ang oras ko. Babayaran mo ba ako?”“Sige, babayaran kita.” Nagpabebe siya, lumapit sa kanyang tainga. “Ginoo, na ang bawat segundo ay nagkakahalaga ng sampung milyon, ang hapon na ito ay ganap na sa akin.”Kumislap ang kanyang mga mata sa kasiyahan.Tumingin sa kanya si Oliver.Dahil sa kanyang simpleng makeup ngayon, ang kaakit-akit na aura sa kanyang mga mata at kilay ay nabawasan nang malaki, at ang kanyang malamig at kapansin-pansing kagandahan ay medyo lumambot.Humilig siya malapit sa kanyang pisngi, napakalapit ng kanyang hininga.“Umupo ka nang maayos,” bigla niyang sinabi.Nang marinig ang kanyang utos, bumuntong-hininga nang d
“Sinasabi ko sa iyo na magpakatino ka.”Dahan-dahan ngunit mahigpit na piniga ni Oliver ang kanyang daliri, ang kanyang boses ay may halong babala. “Maayos na ang patakbo sa Manalo Corporation ngayon. Magpokus ka na lang sa pag-aalaga sa pagbubuntis mo at huwag ka nang gumawa ng gulo.”Tumingin sa kanya si Nancy. “Pero banta pa rin ang presensya ni Paul. Ang bagay na ito ay mabigat sa isip ng tatay ko—nang makita siya ngayon, may mga puting buhok na siya sa kanyang sentido.”Bumuntong-hininga nang may panggagaya si Oliver. “Ang personal na galit ng amo mo—hindi niya aayusin sa sarili niya, tapos inaasahan niyang ang buntis niyang anak na babae ang humawak para sa kanya?”“Lagi niyang nararamdaman na may utang na loob siya kay Paul at hindi niya kayang kumilos. Ako lang ang pwedeng humawak nito.” Inalis niya ang kanyang kamay at tumingin sa lumalalim na gabi sa labas ng bintana. “Sa akin mapupunta ang Manalo Corporation sa hinaharap. Ang ginagawa k
Nang makitang nakapikit ang mga mata nito at walang reaksyon, lalo pa siyang lumapit.Biglang may boses na nagbabala “Huwag kang lalapit pa.”Tumingala si Nancy para tingnan siya. Paano niya nalamang lumalapit siya kung nakapikit ang mga mata nito?“Hindi ko mapigilan. Natatakot ako na mahilo ako sa kotse mamaya.”Iminulat ni Oliver ang kanyang mga mata at tumingin sa kanya. “Hindi ka mahihilo kung sasandal ka sa akin?”“Hindi,” sabi niya. “Kasi mabango ka.”Mabangong chamomile ang damit ni Oliver—ang amoy ng chamomile pagkatapos ng ulan, medyo mapait at napakahinhin, isang bagay na hindi mo maaamoy maliban kung lumapit ka.Para sa isang taong naglilihi tulad niya, gumana ito nang maayos para pigilan ang pagkahilo.Habang nagtatake advantage sa katahimikan nito habang nakatikom ang mga labi, idinikit ni Nancy ang buong katawan sa kanya at, naging mas matapang, nakiikot ang braso sa kanya “Asawa ko, let me s
Inikot ni Nancy ang kanyang daliri sa gilid ng baso at kaswal na nagsalita, “Sa mga ganitong oras, wala nang iba kundi siya lang.”“Talagang nagmamalasakit sa iyo si Mr. Mendoza.”Nagbigay si Nancy ng isang mahiwagang ngiti “Tito Paul, nagbibiro ka. Kung hindi siya magmamalasakit sa sarili niyang asawa, bakit siya magmamalasakit sa ibang babae?”Nagulat si Paul “Kasal na kayo?!”“Oo. Kung hindi, bakit siya magpapasok ng pera sa Manalo Corporation?”Nanginig ang mga labi ni Paul “Aba, congratulations kung ganun.”Pinalabas ni Nancy na hindi niya ito narinig at kinuha ang kanyang baso upang uminom nang kaunti.Dahil sa kanyang pabebe at supladang kilos, mukhang spoiled na spoiled siya kay Oliver.Pinag-isipan ito ni Paul sa kanyang isip, tsaka pilit na ngumiti uli “Ano ba ang pinagkakaabalahan ng asawa mo kamakailan?”Inilapag ni Nancy ang kanyang baso “Tito Paul, may gusto ka bang pag-usapan?”L
Sa sobrang galit ni Nancy, gusto niya itong sipain. Ngunit nanghihina ang kanyang mga binti kaya napasandal na lamang siya sa pader at wala nang lakas na gumalaw.Inabot ni Oliver ang kanyang braso at itinayo siya.“Ihahatid na kita pauwi.”Nawalan ng balanse si Nancy at natisod, dahilan upang mapasubsob siya sa mga bisig nito.Humigpit ang panga ni Oliver at awtomatiko nitong niyakap ang kanyang baywang.“Hindi, hindi pa ako puwedeng umalis.”Kunot-noong nagtanong ito. “Bakit?”Humawak si Nancy sa braso nito upang makatayo nang maayos. Ibinaba niya ang tingin at huminga nang malalim nang ilang beses bago tumingin sa direksiyong pinuntahan ng lalaking nagmamasid.“Nakita niya tayong naglalambingan. Sigurado akong babalik siya kay Paul para magsumbong.”Dinilaan niya ang kanyang mga labi na may bahagyang kirot pa rin mula sa halik habang mabilis na nag-iisip.“Ito na ang pinakamagandang pagkakataon para lapitan siya…”Hindi pa siya tapos magsalita nang maramdaman niyang tila may mainit
Nanlamig ang tingin ni Oliver.“Kung wala ring pinagkaiba kung nandito ka man o wala, simula ngayon, kapag may nagtanong, sasabihin ko na lang na patay na ang asawa ko… Mmm.”Mahigpit na hinawakan ni Oliver ang kanyang baba. “Huwag kang masyadong matabil.”“Hindi ba totoo naman?”Itinaas ni Nancy ang kanyang mukha at hindi man lang umiwas ng tingin.Nag-atubili sandali si Oliver bago siya binitiwan. “Ano ang ginagawa mo rito?”Kumikislap ang mala-soro niyang mga mata na tila may manipis na luha, ngunit ang mga sulok ng kanyang labi ay may bahid ng mapang-akit na ngiti. “Naging goodwill ambassador ka ng charity—hindi ba dapat pumunta ako para suportahan ka?”Walang emosyon ang mukha ni Oliver. “Magsalita ka nang maayos.”Nawala ang mapanuyang ngiti ni Nancy at may halong inis siyang nagtanong.“Maganda ba ako?”“Espesyal akong nag-ayos ngayong gabi para sa'yo.”Nakatitig si Oliver sa kanyang mukha.Mapupula at mapuno ang kanyang mga labi, habang ang kanyang mga mata at kilay ay puno ng







