LOGINAlam ni Cassie na binugbog si Aurora sa loob ng kulungan, dinala sa ospital, at kalaunan ay nakatakas mula roon. Ngunit sa kabila ng balitang iyon, wala siyang oras upang ituon ang pansin dito. Abala siya sa paghahanap ng capital injector para sa kumpanya, isang responsibilidad na hindi niya maaaring ipagwalang-bahala.Sa kanyang pananaw, natural lamang na hanapin ni Aurora ang kanyang anak at tumakas kasama nito. Isang ina siya, at iyon ang pinaka-normal na instinct ng isang babaeng handang isugal ang lahat para sa anak.Samantala, nakahanap sina Wayne at Galeno ng isang investor na may intensyon na maglagak ng puhunan. Matapos ang isang paunang pag-uusap, hindi naman tumanggi ang kabilang panig na talakayin ang posibleng kooperasyon. Iyon ay sapat na patunay na may pag-asa. Kaya’t agad na nagpa-schedule si Wayne ng isang dinner meeting sa gabing iyon.Maagang umalis si Cassie sa ospital. Nagbihis siya ng isang propesyonal na kasuotan na bihira niyang isuot, inayos ang kanyang buhok,
Bahagyang nakaramdam ng hiya si Cassie. Para siyang asawang nahuling may ginawang mali ng sariling asawa. Mahina siyang suminghot, saka dahan-dahang lumapit kay Calix at pabulong na nagsalita, “I was just… beating him earlier.”Sa itsura ni Calix, para bang ang nakita niya ay hindi pananakit, kundi paghalik niya kay Axel.“I saw it,” sagot ni Calix, may bahid ng paninigas ang tono. Bahagya niyang itinaas ang mga mata at tumingin sa mga lobo na palutang-lutang pa sa ere. Kumaway siya at tinawag ang mga guwardiya. “Tanggalin n’yo lahat ’yan. Nakakasira sa imahe ng ospital. Kapag may nangyari ulit na ganyan, may bawas na ang sahod n’yo.”“Copy, Vice Dean!” mabilis na sagot ng dalawang guwardiya. Agad silang kumuha ng hagdan at nagsimulang maghanap ng paraan para pababain ang mga lobo.Nang tuluyang mawala ang mga lobo na may pangalan ni Cassie, saka lamang gumaan ang pakiramdam ni Calix. Mas naging maaliwalas din ang tingin niya kay Cassie, lalo na’t maamo ang kilos nito na parang umamin
Napansin ni Calix na hindi na ganoon kabigat ang aura ni Cassie, kaya bahagya niyang itinaas ang kilay. “So… malas ka bang nakilala ako?”Agad na umiling si Cassie, halos mapatawa sa tanong. “Of course not. Ikaw nga ang parang blessing na nakuha ko sa ancestral grave,” biro niya, may halong lambing ang tono.Napatigil si Calix. Napasinghap siya nang bahagya at nagkunwaring umubo upang itago ang kakaibang reaksyon. Pagkatapos ay seryoso niyang sinabi, “Maybe I can help you with the investor issue.”Sandaling natahimik si Cassie bago sumagot, mas mahinahon kaysa dati. “I want to try on my own first. Pero kung hindi ko talaga kayanin, I promise I’ll ask for your help in time.”Hindi na iyon isang direktang pagtanggi. Alam niyang masyadong mabigat ang problemang kinakaharap niya upang ipagpilitan pa ang sariling pride. Hindi na rin niya inisip kung makakaabala ba siya kay Calix, o kung mas lalo lamang magiging magulo ang ugnayan nila sa hinaharap. Sa puntong iyon, ang tanging mahalaga ay
Hindi na nag-aksaya pa ng oras si Cassie sa pagtatanong kung ano ang eksaktong nangyari. Tahimik siyang umikot, umakyat sa ikalawang palapag, at mabilis na nagpalit ng damit. Sa sobrang pagmamadali niya, nagising niya si Calix.“Ano’ng nangyari?” agad nitong tanong, ramdam ang kakaibang tensyon sa kilos niya.“Tumawag si Wayne May nangyari raw sa Auroran group. Kailangan kong pumunta roon ngayon,” sagot ni Cassie habang isinusuot pa ang huling piraso ng damit.Bumangon si Calix, inalis ang kumot, at mabilis ding nagbihis. “Sasama ako.”Umiling si Cassie at hinawakan ang braso niya. “Hindi na. May pasyente kang kailangang tingnan sa ospital. Ikaw ang pangunahing doktor doon. Importante ang operasyon kahapon, at mas lalo ang post-op observation. Huwag mong pabayaan ’yon dahil lang sa akin.”Hindi na niya hinintay pang makasagot si Calix. Tumalikod siya at tuluy-tuloy na lumabas ng silid, dala ang bigat ng kaba sa dibdib.Pagdating ni Cassie sa harap ng kumpanya, agad niyang napansin ang
Pinindot ni Cassie ang play button ng recorder. Sa sandaling marinig ang boses ni Sonya na malinaw na inaamin ang lahat ng kasinungalingan, tuluyang nanlaki ang mga mata ni Aurora. Para siyang natulala, tila hindi agad maiproseso ang narinig.Ilang segundo ang lumipas bago niya muling nahanap ang sarili niyang boses. Pilit niyang pinanatiling matatag ang tono. “Anong mapapatunayan ng isang sirang recording? You think this can beat two paternity test results? Hindi ba mas kapani-paniwala iyon kaysa sa isang audio na puwedeng pekein?”Nanahimik si Cassie. Sa loob-loob niya, hindi rin naman mali ang sinabi ni Aurora. Kahit anong paliwanag pa, mas mabigat pa rin sa mata ng batas ang dalawang opisyal na paternity test.Habang nag-iisip siya kung paano hahanapan ng butas ang sitwasyon, isang malinaw at pamilyar na tinig ang biglang umalingawngaw mula sa likuran.“Kung ganoon, convincing pa rin ba ang sasabihin nila?”Napalingon silang lahat.Papasok si Calix, kasama ang ilang tao. Dalawa sa
Umingay ang isip ni Sonya, tila may kulog na paulit-ulit na bumabayo sa loob ng kanyang ulo. Hindi siya makapag-isip nang maayos habang nakatayo sa harap ng front desk, ramdam ang biglang panlalamig ng kanyang mga palad.“Ma’am,” malamig na wika ng receptionist habang sinusuri siya mula ulo hanggang paa, “sa accent n’yo pa lang at sa suot n’yo… mukhang hindi kayo taga-rito. At sa itsura n’yo, hindi n’yo yata kayang mag-stay sa hotel na may minimum na dalawang libo kada araw. Hindi ba kayo nagsisinungaling?” Sandaling tumigil ito bago idinagdag, “Hindi pa po bayad ang kwarto n’yo. Aabot na ‘yan ng apat hanggang limang libo. May pambayad po ba kayo?”Napasinghap si Sonya, na para bang biglang naubusan ng hangin. “Tawagan n’yo ulit!” mariin niyang sabi, pilit hinahawakan ang huling hibla ng pag-asa. “Hindi ako naniniwalang empty number ‘yon.”Muli itong tinawagan ng front desk, ngunit pareho pa rin ang sagot. Ngayon, mas matigas na ang tono ng kausap. “Ma’am, naiintindihan ko kung pakira







