Chapter 2

2.

Mission.

Lumubog na ang araw, tumahimik na rin ang mga tao sa labas pero hindi kasama roon si Annalise na sa sobrang inis ay naligo ulit. Hindi na niya matandaan kung kailan siya huling pinatahimik nang walanghiya niyang utak. 

“Putang—” Napapikit siya nang sumulpot na naman sa isip ang makalaglag-panty na ngiti ng lalaki. Gusto niyang sabunutan ang sarili. Bwisit! 

Simula nang maatasan siyang manmanan ang isang bilyonaryong binatilyo sa kilalang bar na Club Red, ilang araw nang nagdaan ay parang hindi na siya ang nagmamay-ari ng kaniyang isipan. Hindi na muling naging tahimik ang gabi ni Annalise. 

Inis siyang umusog pababa sa bathtub, napapailing sa init na hindi niya mapatay-patay. Sinalat niya ang pagitan ng kaniyang hita at agad na nakagat ang labi sa sensasyong lumukob na dumagdag ng init sa kaniyang katawan. 

Parang automatic na nag-replay sa ulo niya ang pagdausdos ng kamay ng binatilyo sa puwitan niya n’ong isang araw at ang halikan nila tuwing nagtatagpo sa mga ilang araw pang nagdaan. 

Saglit lang iyon. 

Pero putangina, bakit hanggang ngayon apektado pa rin siya sa sensasyong pinalasap sa kaniya? 

Matagal na siyang hindi nagagalaw ng kahit sinong lalaki. Sa totoo; wala pa siyang kinasiping. Gayunpaman, aktibo naman siya sa ibang klaseng pagpapaligaya sa sarili. Pero hindi pa rin sapat iyon. At ‘yong gago? Hindi man lang tinapos. 

Iniwan siyang hayok ng hayup na iyon. Kaya siya ngayon ang naghihirap rumaos. 

Bumaon ang ngipin at impit na napapikit si Annalise ng binilisan niya ang paglabas-masok ng daliri niya, desperadong abutin ang rurok. Halos ibaon na niya ang tatlong daliri kahit nakaramdam na siya ng hapdi sa bukana ng pagkababae, pero sige pa rin siya ng sige. Hugot. Baon. Hugot. Baon.

Ngunit sa kasamaang palad humapa ang init. Ilang ulit na, pero parang ang presyon niya ang tumaas. At sa inis niya, tinanggal niya ang daliring nakabaon at malakas iyong hinampas sa tubig na tumalsik kahit saan. 

“Putangina naman!” Puno ng galit niyang sigaw. 

Umalingawngaw iyon sa banyo dahil sa stress na nararamdaman. Hindi malayong siya pa ang unang sumunggab sa lalaki pag nagkita sila ulit. Hindi na siya makapag-isip nang maayos. Baka lamunin niya ito nang buo. 

Humihingal, bumangon siya mula sa bathtub. Hindi na siya nag-abala pang mag-tuwalya. Hubo’t hubad siyang lumakad palabas, hawak lang ang  buhok na nakapusod sa towel. And she drained the water out of the tub, just like how drained she was by being sexually frustrated. 

Nang makalabas, napatigil siya bigla sa harap ng full-sized mirror. Napakunot ang noo niya sa nakita—hindi pa rin nawawal ang pasa roon. 

At kung ordinaryong pasa lang iyon hindi na niya iiisipin iyon pero ang mismong binata ang naglagay n’on sa kaniya. He gripped her so hard that it left a mark. gaano ba kagigil ang binatang iyon sa kaniya para mangyari ito? 

Dahil balisa pa siyang malaman kung saan iyon nang galing ay nakalimutan na niya tuloy ang mag bihis nang bumukas ang pintuan ng kuwarto. It was already too late to get another towel, what more her bathrobe? 

Galit na binalingan niya ang pinto at agad na umasim ang kaniyang mukha nang makita ang Kuya Dalfren niyang nakasandal sa haba ng pintuan. Kumuyom ang kamao ni Annalise ng pinasadahan siya nito ng tingin mula ulo haggang talampakan. At kung pwede niya lang dukutin ang mga mata nito ay ginawa na niya kanina pa. 

Rolling her eyes, ekspertong niyang kinalas ang tuwaliya sa buhok bago niya itinapi sa katawan. “Don’t you know how to knock, Kuya?” 

He chuckled. “I did, hindi mo lang narinig. Busy ka kasi sa ginagawa mo riyan, want some help?” Tudyo ni Dalfren sa kaniya. 

“No.” Malditang tugon ni Annalise bago ito binalingan, “What do you want from me? And stop looking at my body like a fool, mukha kang ulol.” 

Tarantadong humalakhak si Dalfren sa harapan niya at umayos ng tayo. “Hinahanap ka na,” lumapit ito sa kaniya at bahagyang hinawakan ang baba. “Ikaw na lang ang kulang. You know what to do tonight, right?” 

Nagraragasa ang sama ng loob ni Annalise pero nakuha niya pa rin itong sagutin. “I made the plan, huwag mo ‘kong gawing bobo.” Tinabig niya ang kamay nito at malakas na itinulak. “Let go. Disgusting!” 

Naitulak nga niya pero nakabig naman nito ang leeg ni Annalise kaya madali nitong nasubsob ang ulo at paglandasin ang dila sa kaniyang leeg. 

“Ano ba, Kuya!” Pagpupumiglas niya. “Bitiwan…mo ako, sabi!” 

Panay ang suntok ng dalaga sa katawan ng binata upang hindi siya malukumos ng nakakadiring halik nito. This is what she hates when Dalfren visits her, parating ganito ang nagyayari. 

“Really, Dalfren? Hindi mo man lang mapigilan iyang sarili mo, kahit ngayon man lang?” ani ng bagong dating sa silid dahilan upang lumuwang ang hawak nito sa kaniyang leeg at naitulak niya palayo. 

Annalise looked at the person, just outside the doorframe.  At napahinga siya nang maluwang ng makita ang pamilyar na pigura ng kaibigan niyang si Izaak. 

“I was looking for Annalise…and here she is!” Ani Dalfren.

She hissed at him at agad na pinulot ang natapong tuwalya sa sahig. Fucking pig, sarap ilibing! 

If Dalfren was not the real son, she could, pero sa kasamaang palad ito ang tunay na anak ng Don sa sindikatong kinabibilangan niya. Anong laban ni Annalise, na ‘di hamak kinupkop lamang siya ng mga ito mula pagkabata. Utang na loob niya pa nga sa kanila ang buhay niya. 

Hindi mabasa ang mukhang lumakad palapit sa kaniya si Izaak at tinulungan siyang magbihis, nang masiguro na nitong nasuot na niya tsaka lang ito bumaling kay Dalfren na nakamasid at hawak-hawak ang labi. 

“We need Annalise to be presentable, not messed up, Dal…pero ano iyon?”Kalmadong ani nito. “Do that when all this shit is done. I can’t let you do it whenever you want to. The next time I see you, I’ll shoot you.” Izaak tsked. 

Dalfren raised his brows sa pagbabanta nito. “You can try, but Dad will get mad at you, and you know what’ll happen.” mayabang niyang ani. 

A smirk played along Izaak’s mouth. “Oh, don’t be a pussy, I only said to shoot you, not to kill you. Don’t worry, I’ll make sure you live, Dal.” 

Bumuntonghininga siya at nauna nang lumabas sa dalawa, she’s too stressed to begin with dumagdag pa iyon sa inis na nararamdaman niya. Hindi pinansin ni Annalise ang pagsunod ng dalawang binatilyo sa likuran niya at nagpatuloy lang sa pagbaba mula sa second floor. 

Nang makalabas sa mansion, ay agad niyang nakita ang grupong nakatayo sa labas ng itim na Benz Sprinter van. Annalise’s eyes becomes cold and distant n’ong palapit na siya sa naghihintay na limang katao. 

Tumayo at napameywang ang isang panot na nasa mid-40s sa kaniya. “Bata,” bati nito sa kaniya makalapit. 

Halos sabay ang mga kasamahan nitong tumingin sa gawi niya na minsa’y takot ang nadaraman ngunit ngayo’y sanay na si Annalise sa mga titig, lalo na kay Tilda. 

“Pa-main character ka talaga parati, no!” Dinuro pa siya nito sa dibdib. “Alam mo namang ngayon isasagawa ang plano, ano nalang ang sasabihin ni Don kung nasa posisyon na ang lahat tapos wala pa tayo roon?” Histirikal pa itong luminga sa mga nanonood lang. 

“Sinasabi ko na sa inyo, hindi pa ‘to handa sa ganitong misyon.” Pailing-iling pa itong bumalik sa puwesto at pasalampak na umupo sa loob ng van. 

Annalise breathed in and smiled at them, “Pasensiya. I’m ready, let’s go? Diba bawal ang ma-late?” biro niya pa. 

Mula sa pagtitig sa kaniya, tumayo ang isang kasamahang tinuring na niyang totoong Uncle, mula sa pagkade-kuwatrong pagka-upo nito sa van ay lumapit ito sa kaniya sabay pisil sa kaniyang balikat. 

“Kayang-kaya mo ito, Annalise, diba? Ilang taon mo na rin itong hinintay.” anito bago tumikhim. 

Pagkarinig n’on ay naging alerto ang lahat maging siya ay napatuwid sa pagkakatayo. 

“Ilang taon na rin nating plinano ang misyon na ito, alam nating lahat ang lugar at galaw ng bilyonarong Antonios na iyon.” simula nito. “Si Annalise ang magpapalabas sa lalaking iyon sa bar at dadalhin sa extraction point na motel. At kayong lahat ay maghihintay lamang sa signal.” Lahat ay tumango. 

Isa-isa silang tiningnan nito. 

“Ayaw ko nang tatanga-tanga ngayong gabi at mabulilyaso pa ang plano! Walang dapat mangyaring hindi natin inaasahan, kaya maghanda ang lahat.” 

Napaigtad si Annalise ng lingunin siya nito muli. “Pati ka na  Annalise, siguraduhin mong mapapalabas mo ang batang iyon. Buhay mo ang nakasalalay dito. Isang pagkakamali pa at hindi na kita maililigtas kay Don.” 

Kinurot ni Annalise ang kaniyang binti at tinitigan ang Uncle Robert niya sa mga mata. “Huwag mo kong aalahanin, walang takas ang lalaking iyon sa ‘kin. Sinisigurado ko.”  matigas niyang ani. “Magmula ngayon tataas ang posisyon mo, Uncle.” 

“Dapat lang, bata.” 

Naiwan siyang pihit ang hininga pero taas noo pa rin siyang sinundan ang palayong bulto nito bago sumunod at sumakay sa van papuntang Club Red nang may matanggap siyang mensahe sa cellphone. 

Kinuha niya ito at ganoon na lang ang gulat sa mabasa. Unknown number. 

‘Careful what you’re planning for, little mouse. - IRNVJ’

What the fuck?  

Ano ‘to? 

Am I getting death threats?