Chapter 3

3.

R-18 | Spell on You. 

Impit na napahiyaw si Annalise nang may humapit sa braso niya mula sa bar counter. Hindi pa nga siya nakakailang oras sa loob ng Club Red,  pero hindi na niya mabilang kung ilang lalaking nagpilit siyang isayaw o painumin ng alak. 

Pekeng nginitian niya angestranghero at itinulak gamit ang hintuturo. “Not tonight, wala ako sa mood.” At tumalim ang mga mata. “Baka ibasag ko sa bungo mo ‘tong wineglass.” 

Mabibigat ang bawat martsa niya habang hinahawi ang mga tao. Sa kakahanap niya, napadpad tuly siya sa isang liblib na sulok ng bar. The clocks ticking—at hanggang ngayon, hindi niya makita ang lalaking hinahanap.

Nasaan na ba ‘yon? Argh! 

Huminga siya nang malalim, akmang aalis, nang biglang may makapal na bisig na pumulupot sa bewang niya. Dapat sana ay umatras siya. Dapat humiyaw kaparehas kanina. Pero hindi—she felt safe. 

Na siyang ikinangiti niya. 

“Hmm… found you, mouse,” he groaned, close to her ears na kaiba ang kiliting hatid niyon sa katawan niya. “Looking for someone?”  

From  hanging on her sides, lumapat ang dalawang palad ni Annalise sa bisig ng lalaki at pumihit paharap. And there he was, the freaking billionaire…her target. He looks quite rug tonight, parang galing sa pagiinom dahil medyo namumula ang gilid ng pisngi nito. 

Kahit siguro magulo ang buhok at damit ng lalaki, nakakaakit pa rin iyon sa mga mata ni Annalise. Lalo na ang basang mamulang labi nito na ngayo’y nanghuhumaling sa kaniya. Pinaglandas niya ang mga palad papunta sa matipuno nitong dibdib na natatakpan lang ng polo shirt. 

Unti-unting umangat ang isang kamay niya at nahawakan ng kaniyang palad ang gilid ng labi nito at pinaglandas ang hinlalaking daliri roon. Mas lalong sumaya ang kalooban niya nang manlisik ang mga mata nito’t ipinasok ang daliri sa loob ng bibig at sinipsip iyon bago hinayaang makawala. 

She chuckled, while eyeing his reaction. Bahagya niyang idiniin ang sarili matapos bumulong sa lalaki. 

“Yeah, I was…” she teasingly ran a finger through the man’s hair. “Though, naunahan niya kong hanapin siya.” She then pushed the man against the corner wall. “Hey there, Mr. Antonios Reagan. How are you tonight?” 

Medyo masama pa rin ang loob ni Annalise dahil sa pagbitin nito sa kaniya, pero umuusok kasi sa kagitingan ang lalaki kaya napapawi niyon ang inis niya. Hindi niya talaga ‘to palalampasin ngayon. Dapat todo akit na siya ngayon para mapalabas ang lalaki na kasama siya. 

“Fiesty little mouse.” He hissed. 

Mr. Reagan’s hands was too quick to pin her hands down, idagdag pa na mas matangkad sa kaniya ang binata. Ni hindi nga siya umabot sa baba nito kaya madali ritong pagpalitin ang puwesto nila kanina. 

Siya naman ngayon ang nasiksik sa dingding habang nakaangkila ang nakabuka niyang hita sa malaki  nitong binti kaya nahatak pataas ang suot niyang itim na bodycon dress. Samantala ang mga kamay nito ay busy sa paghaplos sa lantad niyang katawan. 

Tumigil ang isang kamay nito sa pagpisil sa suso niya at bumulong. “So, you were looking for me, what do I owe you this time, hmm?” 

Naitirik niya ang mata ng marinig iyon kahit nagiingay na ang paligid. Talagang pinasasabik siya nitong ugok na ‘to sa pagdahan-dahan sa kaniya. Annalise pushed him soflty para sumakto lang na makita niya ang buong mukha nito. 

Damn those blue eyes, hinihila ang huwisyo niya palabas sa mundo. Focus, Annalise! Kidnapper kang gaga ka!

“You left me yesterday, Antonios.” madiin niyang ani bago ipinalipot ang kamay sa leeg ng lalaki. “Hindi ako iyong tipong makakalimot lang. Ni hindi mo na ako binalikan o nilingon man lang. And I was looking for you to do this!”  

Lumagapak ang malakas niyang sampal sa pisngi nito na kahit siya ay napangiwi dahil baka nga nakalimutan siya nito tapos sinampal niya pa. But men like Antonios Reagan—a hunter atop of the chain, gusto nito nang challenge. So, Annalise will give him that tonight. 

Tingnan lang natin kung iiwan mo pa ako, Antonios. 

Antonios soothed his burning cheeks by pressing the insides with his tongue. Real confusion was evident on his face pero agad din naman iyong nawala na ikinatawa ni Annalise ng palihim. Alam niyang nira-ransack na ng lalaki ang utak nito kung saan siya nito nakita at iniwanan. 

Napaatras ang ulo ni Annalise ng yumukod ito. “I left you?” Napapantastikuhan itong tumitig sa kaniya at kumunot ang  noo. “As far as I remember, you were the one who left me with a hard on, woman!” 

Laglag panga siyang nakipagtitigan dito, nang makabawi ay humalakhak siya. “Seriously? Hinintay kita nang ilang minuto pero hindi ka bumalik. Feel ko lang naapakan mo ang ego ko. Pero huwag kang mag-alala, mabilis naman ako mag-move-on.” 

Bakit pati yata siya hindi naniwala sa sinabi niya? Move on? Halos kumulubot na nga ang daliri  niya hindi pa rin siya nilalabasan. 

He snickered, and there was something not right with his mood. Nagtaasan ba naman ang balahibo niya roon. “Yes… move on. But can you? I think your body would disagree, though.” 

“My body—” 

Hindi na niya natapos ang sasabihin nang nilukumos na siya ng maiinit na halik nito. Wala nang nagawa si Annalise kundi hinayaan na niya ang lalaki at nagpalunod sa tamis at marubdob na halikan nilang dalawa. Nalalasahan na rin niya ang whiskey na siguro ininom nito kanina. 

Kumawala ang mumunting ungol niya tuwing pinapahinga siya nito pero mabilis lang iyon dahil para itong hayop na hayok sa halik. Naglalaban ang mga dila at munting kagatan sa mga labi ang bumubuhay sa katawan ni Annalise. The man was a goddamn kisser. 

Antonios licked his lips. “You taste like cherries, mouse.” He then angled her head once more, “I could get addicted to this.” 

She groaned at kahit namumungay na ang mga mata hanggat sa kaya niya pa itong itulak bago ito mag-suggest ng hotel or sa suit nito ay inunahan na niya. 

“Let’s get out of here, people keep on staring at us,” she finally said it even though she felt something stuck in her throat. 

“Hmm…no, they’re not—” 

Tinampal niya ‘to sa dibdib. “I know some place, walang isturbo…at iyong hindi mo na naman ako maiiwanan,” she chuckled. “Trust me, you’ll like it there!” 

His eyebrow shot up. “Why not here?” 

“Cause you always get laid here with other girls?” patanong niyang saad at tumayo ng maayos. “Relax. We’ve been seeing each other for weeks now…” she baited. “I don’t invite just anyone. I’ll make it worth your time. Plus it’s by the beach…” 

Umilalim ang boses niya. “No one will hear me scream.”

No one will hear you scream. 

And Antonios…smiled as if he understood exactly what kind of danger she meant. Ito pa ang humatak sa kaniya palabas ng Club. 

“Let’s go, mouse,” he murmured. “I’ve been waiting for this.” 

Annalise was too; she was about to laugh when she felt someone was watching them. She turned around to check, only to find a pool of people.

What the fuck was that? 

Was it the threat? 

And she never knew what was coming.