MasukEPILOGUEMasonKakagaling ko lang sa duty ko sa isang ospital bilang isang resident doctor pero imbes na umuwi agad sa mansion ay dumiretso na ako sa isang party na kailangan kong daluhan.Hindi pumayag ang parents ko na hindi magpakita doon lalo na at ninong ko sa binyag ang may kaarawan kaya naman kahit pagod na ako ay kailangan kong sumaglit doon para bumati at magbigay na din ng regalo.Hindi ko alam kung nandoon pa ang parents ko pero sa palagay ko, wala na din sila doon lalo na at hindi pwedeng magpuyat ang aking ama.Nagmaneho na ako papunta sa venue at pagdating ko doon ay agad kong hinanap ang aking ninong to greet him a happy birthday. I don’t have plans to stay long kaya naman matapos kong makipagkwentuhan sandali ay unti-unti akong lumayo para hindi mapansin ni Ninong Ted na tatakas na ako.Nagpunta ako sa bar para humingi ng wine dahil ayokong uminom ng hard drinks lalo na at malayo din ang driving distance ko pauwi.Naglibot ang mata ko at nakita ko na busy na din ang Nin
AvaMasayang-masaya ako dahil ngayon, maiuuwi na namin ni Mason ang aming mga anak.Isang buwan din silang nanatili sa incubator at sa buong panahon na yun, hindi ako umalis sa tabi nila.Ang bawat hinga, hikab, iyak, pagdilat ng mata at pagngiti ng mga anak ko ay nakikita ko kaya naman sobrang saya ng puso ko.At nung unang beses ko silang mahawakan after nilang mailabas sa incubator ay napaiyak ako.They are my new angels!Ang unang inilabas sa akin through Caesarian Section ay si Aaron Made. Ang second boy naman ay si Ronan Vane at ang pangatlong lalaki ay si Soren Beau.Ang bunso sa kanila ay isang babae and we named her Aria Maeva.Ang lahat nang pangalan nila ay kinuha sa pangalan namin ni Mason at matagal nga namin itong pinag-isipan.Fraternal twins ang mga anak ko kaya naman hindi sila gaya namin ni Della na magkamukha.Pagdating namin sa mansion ay maingat namin silang ibinaba sa mga stroller nila.Ang buong pamilya pati na nag extended families ay n
Ava“Della, huwag mong gawin ito! May oras pa, pwede ka pang magbago!” In my mind, baka sakaling mapabago ko pa ang isip ng kapatid ko.“Hindi ako magsumbong!Nakikinig naman sa akin si Mason! Hahayaan ka naming makaalis just please, please, let me go!” pakiusap kong muli pero nagmatigas siya“Ano bale! Sa dami ng pinagdaanan ko, akala mo ba, may takot pa akong nararamdaman? Wala na Ava! Kaya kung mamamatay ako ngayon, sisiguruhin ko na kasama ka!” sagot ni Della sa akin“Akala mo ba, naging madali ang lahat sa akin, Ava?! Pwes nagkakamali ka! Kaya hindi ako papayag na kayo lang ang maging masaya!” dagdag pa nito at sa puntong ito, naisip ko na wala ng pag-asa na mapabago ko ang isip ni DellaBinalot na ng galit ang puso niya kaya hindi na ito magbabago.“Akala niyo siguro, tuluyan niyo na akong nabura ano?! Kaya ang saya-saya ninyo pero pasensya na kayo, hindi pa ako Patay! Dahil ang sunog na babaeng nakita ng mga pulis ay si Vina at hindi ako!” Nagulant
AvaMabilis na lumipas ang mga buwan at walong buwan na ang tiyan ko ngayon. Sa mga buwan na nagdaan ay unti-unti ko ng nararamdaman ang pagbabago sa katawan ko at ang pirmi kong iniinda ay ang aking likod na sumasakit.Hulaan ninyo?Matutupad ko na ang kahilingan namin ni Mason na magkaroon ng malaking pamilya.On my fourth month, labis ang naging tuwa namin dahil lumabas sa ultrasound na apat ang sanggol na pinagbubuntis ko.Hindi nga ako makapaniwala noong una at nag-iyakan na lang kami ni Mason when my OB confirmed that we are having quadruplets.Hindi pa confirmed ang genders nila dahil hindi pa ito makita ng malinaw ni doktora.“Rouge, natatakot ako! Kakayanin ko ba?” tanong ko sa asawa ko buty he assured me na hindi niya ako pababayaan“Nandito lang kami para sa iyo, Ava! Just do as I say and I am sure, malalagpasan mo ito!” sabi naman ng aking OBNung ibalita namin ito sa pamilya at sa extended family na din, sobra ang naging saya nila.Unang beses sa pamilya na magkakaroon n
AvaNakatanaw ako sa terasa ng hotel suite kung saan kami naroon ni Mason ngayon. It is our honeymoon at sa Baguio namin napiling magpunta dahil sa totoo, hindi pa ako nakakapunta dito.Maaga akong nagising ngayong umaga kaya naman dahan-dahan akong bumangon para hindi magising ang asawa ko. Kahit ayoko pa sanang bumangon dahil tinatamad pa ako pero hindi naman maari dahil naiihi na ako at normal ito sa mga buntis.Nakapag pacheck-up na ako bago pa ang aming kasal at binigyan na ako ng mga vitamins na kailangan ko para sa aking pregnancy.Napag usapan namin ni Mason na sa fourth month na kami magpa ultrasound para malam namin ang gender ng aming baby. Pinuno ko ang aking dibdib ng malamig na hangin na nagmumula sa maagang hamog ng umaga at saka ko ito dahan-dahan na ibinuga. Nagpapasalamat ako dahil maganda naman ang pakiramdam ko at hindi ako nahirapan sa biyahe lalo na at sa private plane kami ng pamilya sumakay.Ang driver naman ng branch ng Grand Hotel dito sa Baguio ang siyang n
MasonI held my breath as the door opened after that long wedding entourage. Malayo pa si Ava pero natatanaw ko na siya and how she walked gracefully habang suot ang kanyang simple pero eleganeng gown.This is her request at wala naman akong nagawa lalo na at hindi na nga napagbigyan ang hiling niya na simple at intimate na kasalan lamang ang mahanap.And I guess, she understood naman lalo na nung ipaliwanag ni Daddy na marami din silang mga kaibigan na maaaring magtampo pag hindi naimbitahan.Her gown fits her perfectly at kahit na wala itong mga batong kumikinang bilang palamuti, nangibabaw pa rin ang ganda niya habang suot niya ito.Hera did a great job at nasunod naman niya ang gusto ni Ava sa kanyang damit pangkasal.She is so beautiful at kahit pa natatakpan ang kanyang mukha ng belo na nakakabit sa mahabang trail ng kanyang gown, masisilip pa rin ang taglay niyang kariktan na siyang bumihag sa puso ko noong una ko siyang makita.Halos hindi ako makahinga as I watch her walk







