MasukJasmine Elizabeth Valiente’s Point of View
“Saan tayo pupunta?” tanong ko kay Helios nang mapansin kong iba na ang tinatahak niyang daan.
Sinundo niya kasi ako sa campus kanina. Kahit pa aware naman akong susunduin niya ako, hindi ko naman inaakala na may iba kaming pupuntahan, dahil hindi naman nito sinasabi sa akin.
&
Helios Devereaux Monastero’s Point of View“Come on, Hell! You need to chill!” Kill said, trying to convince me. “You’ve been working your ass off ever since. So, I don’t know why you don’t want to unwind when in fact, you need to.”Niluwagan ko ang aking necktie, at mabilis siyang nilingon. Kanina pa niya ako ginugulo, at hindi ko alam kung kailan ba siya titigil.He likes to fuck women. Talagang hindi nawawalan ng babae, which I clearly understand that we both have needs. It’s just that I can control it, unlike him.Hindi ko alam kung bakit niya ginagawang libangan ‘yon. Ginawa niya yata niyang stress reliever, dahil kada matapos siyang magtrabaho, busy naman siya sa mga babae niya.“Can you just stop bugging me and do your thing, fuckass?”He smirked at what I said, but instead of getting mad at his response, I just shook my head and decided to finish signing the documents presented on my table.“Hell, I’m sure you’ll like it.”I tried to ignore what he’s saying since I’m too focuse
Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of View“May sasabihin po kaming importante,” saad ko nang makumpleto na kaming muli sa hapag.Matapos ang pagbabakasyon namin ni Helios sa Baguio, at ang paghihintay namin sa nalalapit naming kasal, sasabihin na namin sa kanila.Maayos na kasi ang lahat, at ang date na lamang ang hinihintay namin. Kaya nga napagpasiyahan namin ni Helios na ayain ang pamilya namin na magkaroon ng dinner muli. ‘Yong kumpleto kaming lahat nang sa gayon ay masabi namin kung ano nga ba talaga ang aming sasabihin sa kanila.Ayaw ko na kasing patagalin, at gusto ko ring makapag-prepare sila kung sakali man. Kaya nga nang matanggap namin ang tawag na galing mismo sa aking wedding designer na okay na raw ang wedding gown ko, sinabihan ko kaagad si Helios na kailangan na naming sabihin ‘to sa pamilya namin.Humugot ako nang malalim na hininga lalo pa nang mapansin kong nakatingin silang lahat sa amin. Lahat sila ay may pagtataka sa kanilang mga mata, at parang gustong magtanon
Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of ViewKagaya ng napag-usapan namin ni Helios, nagpunta kami sa mall para kumain ng ramen, at maglaro sa arcade. Kaya lang ay bigla akong nag-crave sa empanada, dahil may nakita akong kumakain ng empanada.Sinundan ko pa ‘yon ng tingin, at bahagyang napatigil sa paglalakad na alam kong ikinataka ni Helios.“What’s wrong?” narinig kong tanong niya sa akin.Bigla naman akong nangasim, at bahagyang natakam sa kinakaing empanada ng turistang kagaya ko. Kaya dahan-dahan kong nilingon si Helios, at alanganing ngumiti.“Nakita ko kasi ‘yong nakasalubong natin na kumakain ng empanada,” kuwento sa kaniya, at medyo nahihiya pa. “Kung puwede sana, bumili rin tayo no’n.”Ang problema ko lang ay hindi ko alam kung saan makabibili no’n, dahil parang wala naman yatang nagbebenta rito sa mall. Shawarma puwede pa, pero ‘yong empanada? Parang wala yata.“May pagbibilhan ba tayo no’n dito?” tangkang tanong ko sa kaniya.Baka kasi wala, tapos heto ako, nagki-crave ng e
Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of ViewSoleira?Naglaro ‘yon sa aking isipan. Hindi kasi matanggal magmula nang sabihin ‘yon sa akin ni Helios, dahil bago lang sa aking pangdinig ‘yon.Kung tutuusin ay maganda naman siya, at maganda rin ang meaning niya. Kaya lang ay parang hindi lang ‘yon ang naisip niyang pangalan. Parang may kasunod pa ang first name niya, at hindi lang Soleira ‘yon.Kung tatanungin ko naman sa kaniya, sasagutin ba niya? Knowing na halata namang hindi naman niya sasabihin sa akin ‘yon, dahil gugulatin, at gugulatin ako no’n bigla. Kagaya na lang ‘yong pangalan ng anak naming babae.“Wala ba tayong pupuntahan ngayon? tanong ko kay Helios.Kararating lang namin dito ngayon sa Baguio. Saktong malamig din dito ngayon. Kaya ayaw kong tumambay lang dito sa hotel, dahil mas lalo lang akong nilalamig. Mas maganda kasi kung mamamasyal kami ngayon, dahil hindi ko mararamdaman ang lamig kapag naglalakad.Although, alam ko naman na pagod si Helios sa biyahe, dahil siya mis
Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of View“Are you okay now?”Hindi pinansin ni Helios ang tanong ko sa kaniya. Kaya naman nag-angat ako ng tingin para salubungin ang kaniyang tingin. Saktong nakatitig lang siya sa akin, at katatapos ko lang sumubo. Kaya ngumiti lang ako sa kaniya bilang sagot, at sinamahan pa ‘to nang pagtango.“You really like shrimp paste, huh?”“Masarap! Try mo kasi!” pamimilit ko sa kaniya.Inilapit ko pa ang mangga sa kaniyang bibig. Kaya lang ay naalala kong hindi pala puwedeng kainin ng kung sino ang sobra ko, dahil nga buntis ako. Kaya mabilis kong binawi ‘yon, saka parang wala rin namang balak na tikman ni Helios ‘yon.“Why did you change your mind?” nagtataka nitong tanong sa akin.Humaba naman ang aking nguso, at umiling. “Wala. Akin lang dapat ‘to. Kuha ka na lang mamaya sa bahay.”Natawa na lamang siya sa aking sinabi, at hinayaan akong i-enjoy ang aking kinakain.Nagpaalam na rin naman siya sa akin saglit na bibili lamang siya ng mga gamit ng aming anak
Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of ViewNilingon ko si Helios na ngayon ay busy sa paghahanap ng mga gamit para sa anak namin, kahit na hindi pa naman ganoon kalaki ang tiyan ko.Naiwan ako ngayon sa bungad kasama si Darius. Nakaupo lang ako, at tahimik na kumakain ng mangga. Minsan ay napagagawi si Darius sa aking puwesto, pero maya-maya ay ililihis din ang kaniyang mga mata.Mabilis lumipas ang araw, at kung tutuusin ay ilang linggo na lang din ay kasal na namin ni Helios. Hinihintay na lang ngayon ang outcome ng wedding dress ko, dahil ‘yon naman ang nagpapatagal talaga. Sa dinami-daming revisions ang nangyari, dahil may mga ipinapadagdag si Helios, hindi ko tuloy maiwasang matawa, dahil baka umabot pa kami sa ilang buwan.Atat pa namang magpakasal si Helios, pero ayaw naman niyang madaliin talaga ang paggawa sa gown ko. Sinabi ko pa sa kaniyang pagkapanganak ko na lang, eh, pero sadyang matigas ang kaniyang ulo. Ang gusto niya ay ikasal muna kami, bago lumabas ang anak namin.“







