LOGIN“You’re mine, remember?” — Helios Devereaux Monastero ♡♡♡ Jasmine Elizabeth Valiente is a twenty-year-old woman who is currently working in a bar as a waitress. Wala na siyang ibang maaasahan pa kung hindi ay ang kaniyang sarili lalo pa at nag-aaral siya. Nasa third year college na ang dalaga, at habang malapit na siyang makapagtapos ay nagiging mahirap na ang kaniyang trabaho. One night, while she was serving their orders, someone tried to sexually assault her. Madalas namang ganito ang mangyari sa kaniya, dahil maganda siya. Maging ang hubog ng kaniyang katawan ay maganda rin. Nga lang, hindi niya gusto ang atensyon na nakukuha niya sa kung kanino. Kung hindi kasi pagnanasa, sinusubukan siyang bastusin ng mga ‘to kahit pa maayos naman ang kaniyang suot na uniform. Hindi nga lang niya inaasahan na may magliligtas sa kaniya sa lalaking nangbastos sa kaniya. He’s Helios Devereaux Monastero, a business owner and professional racer. Shocked was evident on Jasmine’s face. Sino ba ang hindi magugulat kung isang guwapo, at makisig na lalaki ang magliligtas sa kaniya sa kapahamakan? “Try to do that again, you’ll see,” mariing wika ng binata matapos nitong suntukin ang lalaking nangbastos kay Jasmine. What will happen after meeting Helios Devereaux Monastero? Mas gugulo ba ang buhay niya, o tuluyang aayon ang tadhana sa kaniya?
View MoreJasmine Elizabeth Valiente’s Point of View
“Spread your legs,” he muttered dangerously. Napalunok na lamang ako, at sinubukang pigilan ang kamay niyang gumagapang sa aking hita. Madilim naman ang puwesto namin. Maingay rin ang bar kaya kahit gumawa man ako ng ingay, hindi ako maririnig. “Sir,” nanghihinang daing ko. Ang sabi ko, ise-serve ko lang ang order niya. Bakit naman umabot sa puntong makokontrol niya ako sa pamamagitan lang nang isang salita? Sa ilang taon kong pagtatrabaho rito, kapag may nangbabastos sa akin, nagiging kalmado lang ako. Mahirap ipagtanggol ang sarili, pero nagpapasalamat ako sa mga bouncer, dahil dumadating sila on time. Kahit papaano ay nakaliligtas naman ako. “Spread your fucking legs, baby,” mariing utos nito sa akin. “Don’t make me repeat myself.” Lumipad ang aking kamay sa kaniyang balikat para kumuha ng lakas, at sinunod ang kaniyang kagustuhan. Doing it inside the bar feels so freaking weird. I didn’t expect myself to let this man touch me. Wala naman sa plano ko ang magbigay ng special service sa mga customer, dahil hindi naman ako sex worker, eh. Pero nang magtama ang mga mata namin ng lalaking ‘to kanina, parang hindi ko na magawang kontrolin ang sarili ko. Hindi ko maipaliwanag ang init na nararamdaman ko magmula nang humagod ang kaniyang mga mata sa aking kabuuan. Sa tuwing napagagawi naman ang aking mga mata sa kaniyang puwesto, mas lalo akong nasisiraan nang bait. Mas lalong lumalala ang nararamdaman kong init. Nang sinunod ko ang kaniyang sinabi, nagpunta kaagad ang kaniyang kamay sa zipper ng aking slacks. Ni hindi ko man lang napansin na tapos na niyang tanggalin ang pagkabutones no’n. Hindi pa man ako nakababawi, naramdaman ko na ang pagpasok ng kaniyang kamay sa aking underwear. I close my eyes tightly while biting my lower lip. The moment his finger reached for my clit, I lost it. “You’re wet, huh?” he chuckled huskily. “What’s your name?” “Jasmine,” I answered, gasping for air. “Jasmine?” “Jasmine Elizabeth Valiente,” pagpapatuloy ko. Napaliyad naman ako nang dumiin ang kaniyang daliri roon, at paulit-ulit na hinaplos. Parang wala siyang balak itigil ang kaniyang ginagawa kahit nahihirapan na ako sa paghinga. “Don’t let anyone touch you like this, Elizabeth,” he mumbled. “You’re mine.” Nag-init ang aking pisngi nang makarating ako sa counter. May mga nakahilerang tray na rin doon, at pansin ko na rin ang pagod sa mukha ni Gail. “Saan ka galing?” tanong nito sa akin. Dahil sa kaniyang sinabi, mas lalo kong naramdaman ang pag-iinit ng aking pisngi. Kung hindi lang sana ako ang nag-serve ng order ng lalaking ‘yon, hindi sana mangyayari ang bagay na ‘yon. Umiling naman ako, at inabot ang tray na naglalaman nang tatlong bote ng beer. “Nag-serve lang ng order.” “Tulungan mo ako rito. Maagang nag-out si Alexa. May kasama na namang lalaki, eh,” aniya na nagpatango na lang sa akin. Sa aming tatlo, silang dalawa ang mga tumatanggap ng mga ganoon. Hindi naman required, pero kung gusto mo raw, ayos lang. Sa akin naman, wala akong balak. Mahirap lang minsan, dahil may mga bastos talaga, at mapilit. Ilan sa kanila ay nagawa rin akong bastusin, eh. Pero mabuti na lang ay napapansin ng mga bouncer na ayaw ko. Kaya kahit papaano ay napipigilan nila ang mga ‘to. Habang nagse-serve ako ng mga order, pansin ko ang mabigat, at mainit na titig na nagmumula sa lalaking nalapitan ko kanina. Kanina pa siya rito, at nakailang order na rin siya ng mga mamahaling alak. Kapag sinasabi ni Gail sa akin na ako raw ang mag-serve ng order niya, tinatanong ko siya. Pero ang tanging sagot lang naman nito sa akin ay ako raw ang gusto ng lalaki na mag-serve ng order niya. Kaya lang, sa pangatlong pagse-serve ko ng order niya, saka ko naman muntik isuko ang aking sarili. Mabuti na lang talaga, at hindi niya tuluyang ginawa ‘yon. Habang naglalapag ako ng mga order sa mesa, naramdaman ko ang paghaplos ng mainit na palad sa aking bewang. Napasinghap naman ako sa gulat, at takot. Kaya napaatras ako, at hindi na binigyan pansin ang beer na nahulog mula sa tray na hawak ko. Bumagsak ‘yon sa sahig, at naglikha nang malakas na ingay. Kaya napalunok ako, at pinilit kalmahin ang aking sarili. “Are you free for tonight? My treat.” Ngumiti naman ako nang tipid habang nakatingin sa lalaking humaplos sa aking bewang. Nakapaninindig ng balahibo, pero kinakailangan kong maging kalmado. Nakasalalay ang aking trabaho rito, at kung pumalpak ako, saan ako pupulutin? Ang hirap maghanap ng trabaho ngayon. “May trabaho po ako, sir,” magalang na sagot ko kahit binastos naman na ako. “Babayaran ko naman. Magkano ba ang per hour mo?” Hindi ako sumagot. Kaya naman dahan-dahan siyang lumapit sa akin. Hindi naman ako gumalaw sa aking kinatatayuan, at nanatiling nakatingin sa kaniya nang malamig. Ngunit bago pa man niya ako malapitan, may pumagitna na sa amin. Hindi pa man ako nakapag-react, bumagsak na ang lalaking nangbastos sa akin sa sahig. “Try to do that again, you’ll see,” mariin, ngunit malamig nitong wika. Nagsilapitan naman ang mga bouncer sa gawi namin, at kinausap ang lalaking nagligtas sa akin. Hindi ko man tuluyang nakikita ang mukha nito, sigurado akong siya ‘yong lalaking nakausap ko kanina. Lumingon naman siya sa akin matapos makipag-usap sa mga bouncer, at mabilis na inabot ang aking kamay para hilahin ako palabas ng bar. Pansin ko rin ang pag-igting ng kaniyang panga. Malalaki rin ang hakbang nito, at parang nagmamadali. Kaya patakbo na akong naglalakad para lang mahabol siya. Tahimik ako nitong ipinasok sa passenger seat sa isang mamahaling sasakyan. Kahit hindi ko na ‘to tanungin, alam ko na kaagad na mayaman ang lalaking ‘to. Tindig, at galaw pa lang, mahahalata na. Mabilis niyang binuksan ang pinto ng driver seat, at sumakay. “Why are you still working there?” tanong nito sa akin, at binasag ang katahimikang namayani sa pagitan namin. Ramdam ko ang emosyon na pinipigilan nito. Bawat bigkas niya, may halong diin. May halong gigil. Na para bang kaunting mali ko lang, sasabog na siya. “‘Yon lang ang trabahong mayroon ako,” paliwanag ko naman sa kaniya. “Marangal naman ang trabaho ko, sir. Waitress naman ako.” “Bullshit!” he snapped. “Leave that damn place. Be my fucking secretary, Elizabeth.”Helios Devereaux Monastero’s Point of ViewI licked my lower lip. Hindi ko mapigilan kabahan, dahil nagsimula na kaagad tumugtog ang banda.Napalingon nga ako kaagad sa pintuan, dahil baka mamaya ay nandoon na pala si Elizabeth. Kaya tumugtog ang banda. Ganoon naman kasi, hindi ba? Parang go signal ‘yon.And when I saw them walking on the aisle, my heart pounded. Isa lang ang ibig sabihin no’n, she’s here. She’s finally here.I swallowed hard. Ramdam ko ang panginginig ng aking mga daliri. Kaya ikinuyom ko ‘to para pigilan, at hindi ipahalata sa kanila. Kahit pa nakapamulsa lang ako, at pinipilit maging kalmado, hindi ko pa rin maipaliwanag ang aking nararamdaman.Pinaghalong kaba, saya, at ginhawa ang nararamdaman ko ngayon. Na para bang tuluyan kong naintindihan ang mga groom sa tuwing ikinakasal sila, at naghihintay sa altar.I killed thousands of enemies. I even tortured them, but that didn’t stop her from loving me. That day, when I finally found out that the culprit behind the su
Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of ViewMatamis akong ngumiti, habang nasa harapan ng salamin. Sinuri ko ang aking mukha mula sa salamin, at hindi maiwasang mamangha sa kung paano nila ako inayusan. ‘Yong makeup ko kasi ay hindi halata, at parang fresh lang talaga.Nagmukha akong barbie doll, at ‘yon ang nakamamangha. Na kahit simple lang ang makeup ko ay parang umaangat pa rin ang ganda ko.“Ang ganda-ganda mo, ma’am!” magiliw na sambit ng aking makeup artist.Natawa naman ako, at hindi mapigilan ang sayang nararamdaman. Medyo nagiging emotional na rin ako, pero kinakailangan kong kalmahin ang sarili ko. Sayang ang ilang oras nilang pag-aayos ng aking makeup. Kaya dapat ay maging kalmado lang ako.Though, mahirap talaga kapag buntis. Na kahit sobrang babaw lang naman ng lahat ay nagagawa kong iyakan.Today is our wedding day. After nang ilang weeks na paghahanda, heto na. Ikakasal na ako sa lalaking mahal ko, at minamahal ako.Ang dami naming pinagdaanan, pero never niya akong sin
Helios Devereaux Monastero’s Point of ViewTinanggal ko lahat ng kaniyang kuko. Maging ang ilang kasama nito ay tinanggalan ko rin ng kuko, dahil hindi puwedeng siya lang ang naghihirap, at nasasaktan. Pare-pareho lang naman sila ng kasalanan, eh. Kaya kung ano ang nararanasan nang isa ay ganoon din sa iba.“Tang ina mo, Helios! May araw ka rin—”“‘Yon ay kung makababawi ka,” putol ko sa kaniyang sasabihin, at napangisi na lamang. “Patay ka no’n, eh. Patay na kayong lahat. Idadamay ko ang lahat ng puwedeng madamay para lang matapos na ang lahat ng ‘to.”Mabilis na lang naman namin silang mapapatay, eh. Kung kinakailangang hawakan sa leeg ang lahat para lang hindi sila makatakas, gagawin namin.Kailangan naming gamitin ang koneksyon na mayroon kami para pabagsakin ang lahat. Kung ang maging tingin man nila ay inaabuso namin ang mayroon kami, ayos lang. Basta nasa tama kami, at hindi nakasasakit.We’ll manipulate everything without their knowledge. Lalo na ‘yong mga inosenteng tao na hin
Helios Devereaux Monastero’s Point of ViewThat’s fucking bullshit! Imagine, fucking your daughter just to freaking satisfy his fantasy? Aside from that, he’s a pedophile. I couldn’t imagine that shit!Nakaya niya ‘yong gawin sa anak niya? In exchange of what? Para ibigay ang gusto ng anak niya?Natawa ako. Napailing, at hindi mapigilang ipikit ang aking mga mata. Gusong-gusto ko siyang parusahan, pero pinili kong pakalmahin ang sarili ko, dahil ayaw kong madaliin ang lahat.Gusto ko muna silang pahirapan, at iparamdam sa kanila ang galit na nararamdaman ko. Dahil kung hindi ko ‘yon ginawa ano na lang silbi ng pagpunta ko rito? Hindi naman ako nandito para padaliin ang buhay nila.Hindi ako nandito para patayin sila kaagad. Gusto kong maranasan muna nila ang hirap ng mga naging biktima nila.Gulat na gulat ang kaniyang mukha, at tila hindi inaasahan ang pagkakalat ko ng mga litrato sa table nila. Lahat sila nakatingin, at hindi makagalaw. Habang ako ay pili pinakakalma ang aking saril
Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of ViewNapasulyap ako sa gawi ni Helios, pero kaagad ko rin namang ibinababa ang aking ulo, dahil nagtatama ang aming mga mata.May multong ngiti sa labi niya, at mukhang alam ko kung ano ang ibig sabihin no’n. Maging ako rin naman kasi ay hindi malimutan ang pan
Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of View“Iba ang glow mo ngayon, ha? Hindi ka stress,” bungad sa akin ni Luna nang makalapit ako sa kaniyang puwesto.Ibinaba ko naman ang aking bag sa aking upuan, habang nakakunot ang aking noo. “Ano ang ibig mong sabihin? Never naman akong nag-glow.”Natawa nam
Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of ViewBuong klase namin ay masama ang loob ko. Hindi rin ako nakikinig, at hindi na rin ako sumusulyap sa gawi ni Helios kahit na ramdam ko naman ang kaniyang pagtitig sa akin.Nanatili lang akong nakatitig sa libro, at hindi magawang mag-angat ng tingin. Pilit
Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of ViewHindi ako makapagsalita nang sabihin ‘yon ni Helios. Nanatili akong nakatitig sa kaniya, habang tinititigan ang kaniyang mga mata na ngayon ay medyo dumilim na.“Why are you saying that shit?” malamig na tanong niya.Sinubukan kong ibuka ang aking bibig, p






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ratings
reviewsMore