Chapter 1: Ang Singsing at ang Pasaporte

Malamig ang hangin sa loob ng pribadong kuwarto ng ospital, ngunit mas malamig ang atmospera sa pagitan ng dalawang taong nakatayo sa tapat ng kama ni Donya Aurora.

Sa edad na labing-walo, suot ang isang simpleng puting bestido na binili lang sa mall isang araw bago ang kasal, mahigpit na pinaghawak ng dalaga ang kaniyang mga kamay. Nanginginig ang kaniyang mga daliri habang nakatingin sa gintong singsing na bagong suot sa kaniyang kaliwang palasingsingan.

"Salamat, apo... salamat..." mahinang bulong ni Donya Aurora, habang may luhang pumatak sa kaniyang kulubot na pisngi. Kahit may oxygen mask, bakas ang ginhawa sa mukha ng matanda. "Ngayong... kasal na kayo ni Liam... mapayapa na akong makakapagpahinga. Alam kong... nasa mabuting kamay ang kumpanya, at may mag-aalaga na sa apo ko."

Tumingin ang dalaga sa lalaking nasa kabilang panig ng kama.

Si Liam. Dalawampu't tatlong taong gulang, matangkad, guwapo, ngunit nag-uulyab ang galit sa kaniyang mga madidilim na mata. Nakasuot ito ng itim na leather jacket sa ibabaw ng kaniyang lukot na polo—malayo sa hitsura ng isang tipikal na ikakasal. Para kay Liam, ang seremonyang naganap sampung minuto ang nakalipas ay hindi sagradong sumpaan. Isa itong blackmail. At ang babaeng nasa harap niya? Isang estranghero lang na instrumento ng kaniyang Lola.

"I already did what you wanted, Lola," malamig na saad ni Liam. Walang emosyon ang kaniyang boses. "We're married. Now, where is my inheritance?"

"Nasa abogado ko na... lahat, Liam. S-Salamat..." pagod na pikit ng matanda, bago ito unti-unting nakatulog dahil sa sedatives.

Nang matiyak ni Liam na tulog na ang kaniyang Lola, marahas niyang hinawakan sa braso ang babae at hinila ito palabas ng silid, patungo sa dulo ng tahimik na hallway ng ospital.

"Bitawan mo ako..." pakiusap ng dalaga, halos pabulong dahil sa takot at hiya sa mga dumaraang nars.

Binitiwan siya ni Liam, ngunit ang tingin nito ay tila gustong sumunog sa kaniya. "You got what you wanted, right? My grandmother paid off your family's debt, and now, you're officially married to the sole heir of the Valerius empire."

Tumingin ang dalaga sa kaniya, may takot ngunit may sugat sa mga mata. Hindi man p binanggit ang pangalan niya. Dahil ang totoo, mula nang iharap siya sa lalaki para sa kasunduan, hindi man lang siya tinanong o tiningnan nito nang maayos. Para kay Liam, wala siyang mukha at walang pangalan.

"Hindi ko ginusto ito..." naiiyak na saad ng dalaga. Ginawa lang niya ito dahil huling hiling ito ng matandang nag-agaw-buhay na matalik na kaibigan ng kaniyang yumaong magulang.

"Don't act innocent with me!" asik ni Liam habang dinuduro siya. "Let's get one thing straight. I only married you for my inheritance. Now that the deal is sealed, I'm leaving. And don't you dare think I'll play the role of your husband. I don't know you, and I will never acknowledge you."

Kinuha ni Liam ang kaniyang pitaka, at hinugot ang kaniyang passport at isang airline ticket mula sa kaniyang jacket. Flight papuntang California. Ang oras ng lipad? Dalawang oras mula ngayon.

"Iiwan mo ang Lola mo? Iiwan mo ako... sa mismong araw ng kasal natin?" hindi makapaniwalang tanong ng dalaga.

"I don't have a wife. And frankly, I don't give a damn about who you are," mariing sagot ni Liam habang isinusuksok pabalik ang pasaporte. Tinalikuran niya ang babae nang walang pag-aalinlangan at mabilis na naglakad patungo sa elevator, iniwan ang kaniyang apelyedong Valerius na nakatatak sa buhay ng isang batang labing-walo taong gulang.

Naiwang mag-isa ang dalaga sa malamig na hallway. Tiningnan niya ang kaniyang singsing, kasabay ng pagpatak ng kaniyang mga luha. Sa araw ng kaniyang kasal, natutunan niya ang pinakamapait na leksyon: ang pag-ibig at kasal ay maaari palang mabili, at para sa lalaking asawa niya, isa lang siyang multo na walang pangalan.

Pinunasan niya ang kaniyang mga luha, pinalakas ang kaniyang loob, at binanggit sa sarili ang kaniyang pangalan na tila isang panata. "Ako si Celestine. At sisiguraduhin kong balang araw, matututunan mo ring bigkasin ang pangalan ko."