Home / Romance / The Billionaire's Revenge Pact / CHAPTER 3: The Trash Takes Itself Out

Share

CHAPTER 3: The Trash Takes Itself Out

Author: Darkchoco
last update publish date: 2026-02-01 09:19:45

They say the truth will set you free. But first, it will piss you off.

Nakaupo ako sa dining chair, staring at the cold bowl of sinigang I cooked yesterday afternoon. The soup had solidified into a greasy, orange mess. Parang utak ko. Sabaw.

It was 7:00 AM. Hindi ako natulog. Not even a wink.

My eyes felt like sandpaper. My body ached from curling up on the sofa waiting for a husband who was busy warming another woman’s bed.

Ang tanga mo, Tin, I told myself for the hundredth time.

Beside the bowl of sinigang was the smashed cake box. Beside that was the Rolex. I stared at the expensive watch. Three hundred thousand pesos. That was my entire savings account. That was supposed to be for our future baby, or a down payment for a car that didn't break down every Tuesday.

Pero anong ginawa ko? Binili ko ng relo para sa lalaking tinawag akong "convenient."

Suddenly, the front door clicked.

My spine straightened. Instinctively, I wanted to run to him, ask him if he was okay, ask him if he had breakfast. Old habits die hard. But then I remembered the closet. I remembered Veronica.

Nanatili akong nakaupo.

Jason walked in. He looked... fresh. Newly showered. Amoy hotel soap. He was whistling a tune—some upbeat pop song that clashed violently with the funeral atmosphere in the kitchen.

He stopped when he saw me.

"Oh, gising ka na pala," he said casually, tossing his keys on the counter. "Ba't di ka pa bihis? Sayang araw."

I blinked. Sayang araw?

"You didn't come home," I said. My voice was raspy. Dry.

He didn't even look at me. Dumiretso siya sa ref at kumuha ng tubig. "Yeah, sorry regarding that. The meeting with the investor went late. Sobrang intense. We had to revise the proposal overnight."

Liar.

"Overnight?" I asked, my grip on the table tightening. "So, did the investor sign?"

He smirked. "Oh, definitely. Sealed the deal."

He drank the water, his Adam's apple bobbing. Seeing him so relaxed, so unbothered, made something snap inside me. He wasn't just a cheater. He was a sociopath. He could look me in the eye and lie without blinking.

"Jason," I said, standing up. "It’s our anniversary yesterday."

He paused. For a second, a flicker of annoyance crossed his face. Not guilt. Annoyance.

"Tin, not now," he sighed, putting the glass down hard. "Pagod ako sa trabaho. I’m doing this for us, okay? Can you stop being so clingy for one second?"

Clingy.

"Clingy?" My voice rose an octave. "Nag-alala ako sa'yo buong gabi! I cooked. I bought a cake. I waited!"

He turned around to face me, his expression cold. This wasn't the Jason I married. Or maybe it was, and I was just too blind to see it before.

"You know what? I'm tired of this," he said, running a hand through his hair. "I'm tired of coming home to... this."

He gestured to me. To my pajamas. To the cold food. To the house I kept clean.

"This?" I repeated.

"You. Us," Jason said flatly. "I’ve outgrown you, Tin."

The silence that followed was deafening.

"Excuse me?"

"Look," he started, leaning against the counter, crossing his arms. He looked like he was explaining a simple math problem to a slow child.

"When we got married, it made sense. You were supportive. Simple. Madaling pakisamahan. But now? I’m going places, Tin. My company is about to explode. I need someone who fits my new lifestyle. Someone with class. Someone who challenges me."

Someone like Veronica, my brain supplied.

"So you're saying..." I trembled, "You're breaking up with me? After everything I did for you?"

"I want an annulment," he corrected. "Whatever. Same thing."

He walked past me, heading towards the bedroom. "I’m packing a bag. I’ll stay at a hotel for a few days while you sort your stuff out."

"Sort my stuff out?" I followed him, my blood boiling. "Bahay ko 'to, Jason! We bought this together!"

He stopped at the bedroom door and laughed. A dry, humorless chuckle.

"Check the title, Tin. It’s in my name. Remember? You had bad credit history because of your student loans, so we put it under my name. Technically, this is my asset."

Nanlamig ako.

He was right.

"And the car?" he added. "Mine. The savings account? Joint, but I’m the primary holder."

I watched him enter the bedroom and start throwing clothes into a duffel bag—his gym bag.

"So ano? Palalayasin mo ako?" I screamed. "Saan ako pupunta?!"

"That’s not my problem anymore," he said, casually tossing a shirt into the bag.

"Look, Tin. Don't make this harder than it has to be. You’re a survivor, ‘di ba? You’ll figure it out. Magaling ka naman sa... chores. Mag-apply ka na lang na katulong."

Pak.

The sound echoed in the room.

My hand stung. Jason’s face was turned to the side, a red mark blooming on his cheek.

I slapped him. Hard.

Before I could even process the satisfaction, Jason grabbed my wrist. His grip was tight. Painful.

"Don't you dare," he growled, his eyes flashing with a menace I’d never seen before. He shoved me backward. Not hard enough to knock me over, but hard enough to make me stumble. "Get out. Now. Before I call security."

"You can't do this—"

"I just did. You have one hour. After that, I’m changing the locks."

Forty-five minutes later, I was standing on the sidewalk.

Isang malaking maleta lang ang dala ko. Inside were my clothes, my laptop, and the shattered dignity I was trying to hold together.

Iniwan ko ang Rolex sa mesa. Hindi ko kailangan ‘yon. I didn't want anything that reminded me of him.

Bitbit ko ang maleta habang naglalakad ako sa subdivision. The sun was scorching hot. Tanghaling tapat. Ang bigat ng maleta, pero mas mabigat ang nararamdaman ko.

I stopped by a convenience store just outside the village gate. I needed water. I was dehydrated from crying.

I grabbed a bottle of mineral water and a sandwich. I walked to the counter.

"75 pesos po, Ma'am," the cashier said.

I pulled out my debit card. Beep.

"Declined po," sabi ng cashier.

Kumabog ang dibdib ko. "Try again. Baka error lang."

Beep.

"Declined pa rin po, Ma'am."

I pulled out my credit card. The one intended for groceries.

Beep.

"Ma'am, insufficient funds daw po."

Napatingin ako sa phone ko. I opened my banking app.

Account Balance: PHP 0.00

Looking at the transaction history, I saw a transfer made just thirty minutes ago.

Transfer to: J. Mercado.

Amount: ALL.

He drained it. He drained everything. Even the joint account.

"Ma'am? Bibilhin niyo po ba?" the cashier asked, impatience creeping into her voice. Look at the line behind me.

Ramdam ko ang init sa mukha ko. Hiyang-hiya ako.

"H-hindi na. Sorry," I mumbled.

Ibinalik ko ang tubig at sandwich.

Lumabas ako ng convenience store na parang lantang gulay. Naupo ako sa gutter sa gilid ng kalsada.

Gututon. Uhaw. Walang pera. Walang bahay. Walang asawa.

This was it. This was Rock Bottom. It smelled like vehicle exhaust and despair.

I buried my face in my hands. "Ano na gagawin ko? Uuwi ba ako sa province? Tatanggapin kaya ako ni Mama after ko ipagmalaki na successful ang asawa ko?"

Wait.

Something crinkled in my pocket.

My trench coat pocket. I was still wearing the stupid coat I wore last night because it wouldn't fit in the suitcase.

Kinapa ko ang bulsa.

My fingers brushed against a thick, textured piece of cardstock.

Inilabas ko ‘to. The black business card shone under the harsh sunlight.

ATTICUS VALDERAMA

CEO, Valderama Holdings

I remembered his words.

I don't get mad, Celestina. I get even.

Jason took my house. He took my money. He took my pride. He thought he won because I was just "convenient." He thought I was powerless.

Funny thing about hitting rock bottom—you have nothing left to lose. And a person with nothing to lose is the most dangerous person in the world.

Pinunasan ko ang luha ko. Hindi na ako iiyak. Ubos na ang luha ko para sa kanya.

I grabbed my phone. My battery was at 12%. Enough for one call.

I dialed the number on the card.

Ring... Ring... Ring...

"Speak," a deep, bored voice answered.

"Atticus?" My voice cracked, then I cleared my throat. "It’s Tin. Celestina."

Silence on the other end. For a moment, I thought he hung up.

"You’re late," he finally said. "I expected you to call an hour ago."

"I..." I swallowed the lump in my throat. "I’m in. Whatever your plan is. I’m in."

"Good," he replied. "Where are you?"

"Sa labas ng 7-Eleven near my... near Jason’s village."

"Stay there. My driver will pick you up in ten minutes."

"Atticus?"

"What?"

"Gutom ako," I blurted out. Honest to goodness hunger. "And I have no money."

I heard a sigh on the other line. "My driver has snacks. Don't die on me yet, Celestina. We haven't even started the fun part."

Click.

Binaba ko ang phone. For the first time in twenty-four hours, a small, grim smile appeared on my lips.

Humanda ka, Jason. You wanted a challenge?

I’m bringing you a war.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • The Billionaire's Revenge Pact   CHAPTER 128: Ang Huling Madugong Alon at ang Walang Hanggang Kapayapaan

    CHAPTER 128: Ang Huling Madugong Alon at ang Walang Hanggang Kapayapaan​Bumuhos ang napakalakas na ulan sa madilim at malamig na daungan ngunit hindi ito naging sapat na hadlang upang pawiin ang nag aalab na determinasyon ng buong hukbo ng mga Valderama. Nakatayo si Michael sa pinakamataas na bahagi ng mga nakasalansang bakal na lalagyan habang hawak ang kanyang paboritong baril na matagal nang naging saksi sa lahat ng kanyang mga madudugong laban. Sa kanyang kanan ay nakatayo si Mateo na may dalang malaking riple at sa kanyang kaliwa ay si Mikaela na kalmadong pinaglalaruan ang dalawang matatalim na patalim sa kanyang maliliit ngunit mapanganib na mga kamay. Walang anumang bakas ng takot sa kanilang mga mata bagkus ay isang matinding pananabik ang mababakas sa kanilang mga mukha upang tuluyan nang tapusin ang gabi.​Dahan dahang dumaong ang dambuhalang barko na lulan ang mga dayuhang mamamatay tao. Nang bumukas ang malaking pinto nito ay sunod sunod na bumaba ang napakaraming armado

  • The Billionaire's Revenge Pact   CHAPTER 127: Ang Pagdating ng mga Bagong Halimaw

    CHAPTER 127: Ang Pagdating ng mga Bagong Halimaw​Sa gitna ng malawak at madilim na karagatan ay patuloy na nagpaplano ang misteryosong lalaki na nagngangalang Alejandro. Siya ang kinikilalang pinakamataas na pinuno ng isang nakakatakot na samahan mula sa kabilang ibayo na tinatawag nilang mga ulupong. Hawak niya ang napakaraming iligal na negosyo at malalaking sindikato na nagtatago sa ibat ibang panig ng madilim na mundo. Ang tuluyang pagbagsak ng huwad na si Leandro ay isang napakalaking kawalan sa kanyang pansariling negosyo dahil ang yumaong senador ang kanyang pinakamalaking tulay upang madaling makapasok ang kanyang mga pekeng armas at maduming pera sa loob ng maunlad na bansa ng mga Valderama.​Humithit muli si Alejandro sa kanyang makapal na tabako at nagbuga ng mabigat na usok patungo sa kisame habang nakatingin sa kanyang mga armadong tauhan. "Hindi natin pwedeng hayaan na basta basta na lamang angkinin ni Michael Valderama ang buong siyudad na iyon. Ang mayamang teritoryon

  • The Billionaire's Revenge Pact   CHAPTER 126: Ang Payapang Umaga at ang Bagong Simula ng Dilim

    CHAPTER 126: Ang Payapang Umaga at ang Bagong Simula ng Dilim​Tuluyan nang sumikat ang ginintuang araw sa buong kalakhang Maynila ngunit ang maiinit na sinag nito ay hindi naging sapat upang burahin ang malagim na trahedyang nangyari nang nakaraang gabi. Bumulaga sa lahat ng pahayagan at mga istasyon ng telebisyon ang nakakagimbal na balita tungkol sa walang buhay na katawan ng dating tanyag na si Senador Leandro Vergara. Ayon sa mga inisyal na ulat ng mga naguguluhang awtoridad ay natagpuan ang duguang bangkay nito sa ilalim ng isang sikretong lagusan sa mismong mansyon nito kasama ang mga nagkalat na banyagang pera at mga pekeng dokumento. Walang kahit sinong pulis o imbestigador ang makapagtukoy kung sino ang totoong pumatay sa kanya dahil sa sobrang dami ng mga galit na taong sumugod at nanira sa kanyang buong bahay ngunit para sa madla ay tila nakamit na rin nila ang inaasam na hustisya laban sa isang napakasakim na opisyal ng gobyerno.​Sa kabilang banda ay tila walang anumang

  • The Billionaire's Revenge Pact   CHAPTER 125: Ang Huling Hininga ng Isang Sakim na Hari

    CHAPTER 125: Ang Huling Hininga ng Isang Sakim na Hari​Malakas na hiyawan at sunod sunod na kalabog ang patuloy na umaalingawngaw sa labas ng napakalaking mansyon ni Senador Leandro Vergara. Ang dating napakatahimik at eksklusibong subdibisyon na tinitirhan lamang ng mga kilalang tao ay napuno ng libo libong galit na mamamayan. Pilit nilang binabasag ang matitibay na tarangkahan upang pasukin ang bahay ng taong nagnakaw ng kaban ng bayan at nagtago ng malalagim na sikreto. Sa loob ng kanyang madilim na opisina ay panay ang lakad ni Leandro nang pabalik balik habang walang tigil na tinatawagan ang kanyang mga makapangyarihang kaibigan sa matataas na posisyon ng gobyerno ngunit wala ni isa sa kanila ang gustong sumagot. Lahat sila ay mabilis na nagtago at tumalikod sa kanya upang hindi madamay sa matinding galit ng buong bansa na ngayon ay sumisigaw ng tunay na hustisya.​"Mga walang silbing duwag" sumisigaw na wika ni Leandro sabay bato ng kanyang mamahaling telepono sa malaking pader

  • The Billionaire's Revenge Pact   CHAPTER 124: Ang Pagbagsak ng Huwad na Hari at ang Pagsikat ng mga Lihim

    CHAPTER 124: Ang Pagbagsak ng Huwad na Hari at ang Pagsikat ng mga Lihim​Sikat pa lamang ng araw ay isang nakakabinging balita na ang gumising sa buong bansa. Lahat ng istasyon ng telebisyon at radyo ay walang tigil na nag uulat tungkol sa napakalaking pagsabog na sumira sa isang mahalagang gusali ng gobyerno sa pinakagitna ng siyudad. Ayon sa mga inisyal na imbestigasyon ng mga awtoridad ay walang natirang buhay at naging isang malaking tumpok na lamang ng mga maiitim na abo ang dating nagtataasang pader at matitibay na haligi nito. Ngunit ang hindi alam ng ordinaryong publiko ay ang mas malagim na katotohanan na nakabaon sa ilalim ng mga gumuhong semento.​Sa loob ng kanyang napakalawak at marangyang opisina ay matinding nanggagalaiti sa galit si Senador Leandro Vergara. Hawak niya nang mahigpit ang isang mamahaling baso ng alak habang seryosong pinapanood ang nagbabagang balita sa kanyang napakalaking telebisyon. Bawat imahe ng nasunog na gusali ay tila isang matalim na kutsilyo n

  • The Billionaire's Revenge Pact   CHAPTER 123: Ang Pangalan ng Halimaw sa Likod ng mga Anino

    CHAPTER 123: Ang Pangalan ng Halimaw sa Likod ng mga Anino​Walang tigil ang pagpatak ng malamig na pawis at mainit na dugo mula sa buong katawan ni Eduardo. Ang madilim na selda sa ilalim ng matibay na gusali ng JuanFund ay naging isang tunay na impyerno para sa matandang traydor. Sa bawat paglubog ng araw ay mas lalong tumitindi ang pagpapahirap na ginagawa ni Art upang pilitin itong magsalita ng katotohanan. Walang kahit anong awa ang makikita sa mga matatalim na mata ng pinakamagaling na tauhan ni Michael habang paulit ulit nitong ibinabaon ang matalas na patalim sa mga bahagi ng katawan ni Eduardo na hindi agad magdudulot ng mabilis na kamatayan ngunit siguradong magbibigay ng pinakamatinding sakit na kayang maramdaman ng isang buhay na tao.​"Maawa ka na sa akin Art" umiiyak na pakiusap ni Eduardo habang nakayuko ang kanyang duguang ulo at nanginginig ang buong kalamnan. "Ibibigay ko na ang lahat ng malaking yaman ko sa inyo. Hayaan niyo lang akong mamatay nang maayos para matap

  • The Billionaire's Revenge Pact   CHAPTER 9: The Wedding of the Century

    CHAPTER 9: The Wedding of the Century​They say your wedding day is supposed to be the happiest day of your life.​Sabi nila, ito ‘yung araw na mararamdaman mo na ikaw ang pinakamagandang babae sa mundo. The day where magic happens. The day where "Happil

    last updateLast Updated : 2026-03-17
  • The Billionaire's Revenge Pact   CHAPTER 43: The Field Trip

    CHAPTER 43: The Field Trip​Friday. The National Museum of Fine Arts.​"Remember the buddy system," Atticus reminded the twins at the breakfast table.​He wasn't looking at them. He was

    last updateLast Updated : 2026-03-26
  • The Billionaire's Revenge Pact   CHAPTER 42: The Secret Club

    CHAPTER 42: The Secret Club​Valderama Holdings. Server Room.​Red lights were flashing. Alarms were blaring.​"Status report!" sigaw ni Atticus pagpasok niya sa IT Command Center.

    last updateLast Updated : 2026-03-26
  • The Billionaire's Revenge Pact   CHAPTER 35: The SOP (Standard Operating Procedure)

    CHAPTER 35: The SOP (Standard Operating Procedure)​Bringing two babies home is not a vacation. It is a logistics operation.​"Careful. Watch the doorframe. Watch the angle. Easy..."​Atticus was direct

    last updateLast Updated : 2026-03-24
More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status