CHAPTER 4

“Hindi nga ako buntis. Ilang beses ko pa ba dapat sabihin sa ‘yo?”

Napapikit sa inis si Saint dahil sa paulit-ulit na pagtanggi ni Sloane. Dinala niya ito sa kaniyang opisina na nasa kumpanyang pinagtatrabahuan ni Sloane. It turned out na siya pala ang CEO ng sister’s company kung saan siya nagtatrabaho. At mas lalong hindi ito matandang mayaman na madaling mamatay.

“Don’t fucking lie to me. You’re bearing my future heir and lying about it is damn unforgivable.” Lumapit si Saint sa babae ngunit nadi-distract lamang siya sa ganda nito.

“How can you be so sure na ikaw nga ang ama ng batang ito kung sakaling buntis nga ako?” hamon ni Sloane.

“Weren’t you just moaning and writhing under me almost two months ago?” Napangisi si Saint nang lumaki ang mata ni Sloane. “Oh, yes, I know you. You even left me a goddamn ten thousand pesos as if I was a fucking callboy.”

Pinigilan ni Sloane na mainis dahil huling-huli na siya ng lalaki. Hindi niya naman alam na kilala na pala siya nito. Kung paano, hindi niya rin alam. Ang iniisip niya lang ngayon ay kung paano niya malulusutan ang lalaki at kumbinsihin ito na hindi naman siya buntis.

“P-paano ka naman nakasisigurong buntis nga ako? Doktor ka ba?”  sarkastikong banat ni Sloane.

“No, I’m not. But I can bring you to hundreds of doctors para lang masigurong buntis ka nga. I can easily do it, you know.” 

Sloane scoffed. “I’m not coming with you. I’m not pregnant. End of discussion.”

Tatalikuran na sana ni Sloane si Saint ngunit hinablot nito ang kaniyang palapulsuhan at iginiya palabas ng opisina. Nakasalubong pa nila ang boss ni Sloane ngunit tila ay wala lang ito na para bang inaasahan niya nang darating ang araw na ito. Nagpupumiglas si Sloane mula sa pagkakahawak ni Saint kaya naputol ang pasensya nito at binuhat siya nang pa-bridal style.

“Ano ba, bitiwan mo nga ako! Hindi nga ako buntis!” sigaw ni Sloane ngunit hindi na siya nagpupumiglas sa takot na baka mahulog siya.

Wala naman pakialam si Saint at may buong pag-iingat na isinakay ang babae sa kotse nito, sinuutan ng seeatbelt, at minaniobra ang sasakyan papunta sa pinakamalaking ospital sa Maynila.

Huminto ang kotse sa harap ng ospital at parehas silang tahimik. Malakas ang tibok ng puso ni Sloane dahil sa kaba na baka nga ay buntis siya. Higit pa rito, dala niya ang sanggol na magiging tagapagmana ng kumpanya ng lalaking katabi niya. 

“Just one check-up. If we find out that you are not pregnant, then I’ll let you off the hook,” seryosong saad ni Saint. Diretso ang titig nito ngunit sa kaloob-looban niya ay may maliit na parte na humihiling na sana nga ay buntis ang babae.

“A-at kung buntis nga ako?” 

Saint smirked. “Then your life is about to take an unexpected turn.

Magkasama silang pumunta sa opisina ng Ob-Gyne na kilala ni Saint. Nangangatog ang tuhod ni Sloane nang pahigain na siya sa exam table at ipinatanggal ang kahit anong jewelry na suot niya. Ipinaangat na rin ang kaniyang damit habang inihahanda ng doktor ang gel at transducer na gagamitin sa ultrasound. 

Samantala, nasa uluhan lamang si Saint, seryoso ngunit may kaunting kasabikan na makikita sa kaniyang mukha. In just a few moment, malalaman niya na kung magiging tatay na ba siya—bagay na matagal niya na gustong maging ngunit ipinagkait lang sa kaniya ng ex-bride niya.

Napapikit si Sloane nang maramdaman ang lamig ng gel sa kaniyang tiyan

“Ready?” tanong ng doktor at tumango lamang siya, nakatingin na sa computer screen.

Inilapat na ang transducer sa kaniyang tiyan at sa isang iglap lang ay nakita na ni Sloane ang isang imahe na nagpangilid ng luha sa kaniyang mga mata. Sa computer screen, makikita ang maliit na hugis ng sanggol sa kaniyan tiyan. Makikita rin sa computer screen ang heartbeat nito at sa oras na iyon, tila ay nabigyan ng panibagong dahilan si Sloane upang mabuhay. Sa oras din na iyon, ang seryosong mukha ni Saint ay animo’y nalusaw at napalitan ng kaginhawaan. Alam niya na rin sa kaniyang sarili na gagawin niya ang lahat upang maprotektahan ang sanggol at ang babae. 

Ang sarili niyang mag-ina.

“Congratulations, you’re seven weeks pregnant!” masayang usal ng doktor ngunit parehas lamang nakatitig sina Sloane at Saint sa computer screen.

“I-I’m pregnant…” hindi makapaniwalang usal ni Sloane. Sa sandaling iyon, tumingala siya at nasalubong niya ang emosyonal na titig ni Saint. She knew in that moment, with the piercing stare, her life has already changed.

Natapos ang ultrasound at habang hinihintay ang kopya ay pinayuhan sila ng doktor kung ano ang mga pag-iingat na dapat gawin kay Sloane at sa baby, ang mga pagkain na dapat at hindi dapat kainin, pati na rin ang monthly check-ups na dapat isagawa.

“We have to make sure that the baby is safe, especially that Sloane is quite, well, sensitive,” ani ng doktor. “Avoid stress as much as you can and be patient with her, lalo na’t maselan talaga ang first trimester.”

“We’ll keep that in mind, doctora,” seryosong sagot ni Saint. Napalunok naman si Sloane.

Hindi nagtagal ay pumasok na ang radiologist na nag-review ng ultrasound at ibinigay sa doktor.

“And here’s the copy of the ultrasound. Keep it. This is such a memorable moment for married couples.” 

“Oh, w-we are not—” singit ni Sloane ngunit pinutol lamang ni Saint ang kaniyang sinabi.

“Thank you, doctora. I’ll make sure I have this framed.”  

Ngumiti lamang ang doktor habang si Sloane ay hindi makapaniwala na nakatingin kay Saint. Bakit hindi man lang niya dineny na mag-asawa sila? Ngayon nga lang sila nagkita.

Tumayo na sila at nagpasalamat sa doktor matapos kunin ang reseta nitong vitamins. Tila ay tuod naman si Sloane nang inilingkis ni Saint ang braso nito sa kaniyang baywang at marahan siyang inakay palabas ng ospital hanggang sa pagpasok sa kotse.

Kumpara kanina, mararamdaman na ang tensyon sa loob sa gitna ng kanilang katahimikan. Hindi pa rin nagsi-sink in sa loob ni Sloane na buntis nga siya, samantalang si Saint naman ay nakatitig sa kopya ng ultrasound.

“S-Saint—”

“We’re getting married.”