Masuk“I wanted revenge… but I ended up craving the man I should never touch.” He’s my ex’s uncle — powerful, dangerous, and completely off-limits. But tell me, how do you stop falling for the man who makes you forget why you wanted revenge in the first place?" Nahuli ni Lia Vergara ang boyfriend niyang si Marco na may kahalikan — at hindi lang basta babae, kundi ang bestfriend niya pa. Sa isang iglap, nabasag ang puso niya at tuluyang nagdilim ang mundo. Pero imbes na umiyak o magmakaawa, pinili niyang gumanti. Ang plano niya? Simple. Iparamdam kay Marco ang sakit ng maloko. Pero hindi niya akalain na ang magiging kasangkapan ng kanyang paghihiganti ay ang lalaking pinaka-imposibleng mahalin — ang tiyuhin nito, si Alessandro Ruiz.
Lihat lebih banyakHindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko.Ang dapat ay simpleng hapunan lang. Isang hakbang sa plano ko. Isang gabing magpapasimula ng paghihiganti. Pero heto ako, nakatayo sa tapat ng condo ko, at ang mga labi ko—nasa labi ng lalaking dapat ay bahagi lang ng laro.Si Alessandro Ruiz.Ang lalaking tiyuhin ng dati kong minahal na kinasususklaman na ngayon. Nagsimula lang sa mga titig ngayon ay halik na ang hindi ko kayang iwasan.Noong una, gusto ko lang siyang basahin—pag-aralan. Kung paano siya kumilos, kung paano siya ngumiti, kung paano niya kontrolin ang bawat silid na pinapasok niya. Pero ngayong magkalapit kami, ramdam ko ang kakaibang init na bumabalot sa pagitan namin. Parang nagbago ang hangin, parang lahat ng ingay sa paligid ay unti-unting naglaho.At nang magtagpo ang labi namin, lahat ng plano ko… ay tila nagulo..Walang kasinungalingan sa halik na ‘yon.Hindi iyon halik ng isang babaeng may balak.Iyon ay halik ng isang babaeng gutom—hindi lang sa paghihiganti, kundi
Habang patuloy ang usapan, hindi ko na napansin kung ilang beses niya akong pinagsalin ng wine.Pakiramdam ko mainit ang pisngi ko, mabilis ang paghinga ko.At siya, tila walang balak itigil ang laro.“Relax,” sabi niya, habang marahang inabot ang baso ko. “You look tense.”“Maybe because I’m sitting across someone who makes people nervous,” sabi ko, medyo malakas ang loob dahil sa alak.Ngumiti siya, ‘yung tipong hindi mo alam kung nakakatawa ba o nakakakaba. “Then maybe you’re exactly where you should be.”Nang sumagi sa kamay ko ang kamay niya, kahit saglit lang, may dumaloy na init sa pagitan namin.Walang sinabi, pero sapat na ang titig para malaman naming pareho — may nangyayari dito na hindi na parte ng plano.Tila nagiging malabo ang hangganan ng paghihiganti at tukso.At habang nakatingin ako sa kanya, hindi ko na alam kung gusto kong ipagpatuloy ang sinimulan ko, o gusto ko lang maramdaman ulit ang init na kanina pa nagpapabaliw sa akin.“About that proposal…” sabi ko, halos
Hindi ko alam kung mas kabado ako o mas sabik.Sabik sa paghihiganti.O sa ideya na baka sa wakas… may lalaking kaya akong patumbahin sa sarili kong laro. Iba ang thrill na nararamdaman ko.Pero hindi ako pwedeng matinag. Hindi ngayong nasa harap na ako ng mismong lalaking magiging kasangkapan ko — si Alessandro Ruiz.Naka-black satin dress ako na may hiwang halos umabot sa hita. Subtle pero mapanganib. Saktong pampagulo ng isip. Habang papasok ako sa restaurant, ramdam ko ang bawat tingin ng mga tao — pero wala akong pakialam.Ang tanging gusto kong mapansin ako ay siya.At nang sa wakas ay makita ko siya… halos nakalimutan ko kung bakit ako naroon.Nasa private room siya, nakaupo sa sulok habang may hawak na basong alak, nakalugay ang ilang hibla ng buhok na tumatama sa kanyang noo.Oh gosh! Paano mo lalapitan ang ganitong klaseng lalaki at hindi mabubulol sa unang salita?Ang mga larawan niya sa mga business magazine, walang sinabi sa totoong Sandro Ruiz na nasa harap ko ngayon.H
Ngayong gabi, ako na mismo ang gagawa ng paraan para magkita ulit kami. Hindi ko na hihintayin ang tadhana na muli kaming pagtagpuin. I carefully chose my outfit. Hindi sobrang revealing — pero sapat para magpaalala na babae akong hindi dapat basta-basta binabale-wala. Cream silk blouse, high-waist slacks, at pulang lipstick. Hindi ako nagmukhang naghihiganti — nagmukha akong babaeng in control. “Project pitch lang ‘to,” sabi ko sa sarili ko sa harap ng salamin. “Walang personal.” muli ay paalala niya sa sarili. Pero alam kong may halong personal. Gusto kong maramdaman ni Alessandro ang presensiya ko. Gusto kong makita kung hanggang saan aabot ‘yong chemistry na naramdaman ko noong unang pagkikita namin. Itesting kung kaya ko siyang akitin. Pagdating ko sa art gallery na pagmamay-ari niya, umulan na naman. Mukhang sinusundan talaga ako ng ulan mula noong gabi ng pagtataksil. “Miss, may appointment po ba kayo kay Mr. Ruiz?” tanong ng receptionist. “Wala,” sagot ko, s












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ulasan-ulasan