MasukGABRIELâS POVTime passed like a blur. It's been almost a year of searching for Evony pero wala pa ring naging progress. Ilang articles na rin ang na-release ng press tungkol sa missing case niya pero ni isang tawag na makapagsasabi sa amin ng lokasyon niya ay wala man lang nakarating sa amin.Mag-iisang taon na pero wala pa rin. Unti-unti na rin kaming nawawalan ng pag-asa at iyon ang mas masakit. Dati ay lahat kami ganado sa paghahanap sa kanya pero ngayon parang lahat kami ay wala ng kulay ang mukha. Tinulungan na rin kami ng gobyerno kung saan nagpakalat sila ng ilang officials na palihim naghahanap sa kanya pero isang buwan lang ang lumilipas ay sumusuko na sila dahil wala silang makuhang lead ni isa.No one could help us, and itâs killing the life inside me. Sa tuwing nakikita ko ang mga magulang ni Evony na tahimik na lumuluha sa tuwing binabalita sa amin na walang lead sa kaso ay nilalamon ako ng matinding konsensya. I am trying to be optimistic as hard as I possibly can, but
GABRIELâS POV For the time that I could not count anymore, nagising na lang ulit ako sa kwarto na pinagdalhan sa akin isang buwan na ang nakalipas dito sa Cascara Grounds. Ngunit iba na ngayon dahil nasa kaliwa ko na ang mag-asawa habang si Radleigh ay nasa kalayuan, matalim ang tingin sa akin. Iniwas ko lang ang tingin sa kanya habang ang mag-asawa naman ay nag-aalalang nakatitig sa akin. âMasakit pa ba ang likod mo? Ayos ka lang ba?â magkasunod na tanong ni Mrs. Irvine. Tumango lang ako. âAno hong sabi ng mga doctor dito?â âNothing went bad naman. Mas pinag-ingat ka lang dahil baka bumuka ang tahi sa likod mo,â kaswal na imporma ni Mrs. Irvine kaya nakahinga ako nang maluwag. âAnd Radleigh would like to apologize for his actions earlier.â Napalingon ako kay Radleigh na nakatitig sa amin na para bang pinagkaisahan namin siya. âI never said that, Mom,â he sharply hissed. âHindi ako magpapakumbaba sa taong dahilan kung bakit nawawala ang kapatid ko. I almost went crazy when I wok
GABRIELâS POV For the time that I could not count anymore, nagising na lang ulit ako sa kwarto na pinagdalhan sa akin isang buwan na ang nakalipas dito sa Cascara Grounds. Ngunit iba na ngayon dahil nasa kaliwa ko na ang mag-asawa habang si Radleigh ay nasa kalayuan, matalim ang tingin sa akin. Iniwas ko lang ang tingin sa kanya habang ang mag-asawa naman ay nag-aalalang nakatitig sa akin. âMasakit pa ba ang likod mo? Ayos ka lang ba?â magkasunod na tanong ni Mrs. Irvine. Tumango lang ako. âAno hong sabi ng mga doctor dito?â âNothing went bad naman. Mas pinag-ingat ka lang dahil baka bumuka ang tahi sa likod mo,â kaswal na imporma ni Mrs. Irvine kaya nakahinga ako nang maluwag. âAnd Radleigh would like to apologize for his actions earlier.â Napalingon ako kay Radleigh na nakatitig sa amin na para bang pinagkaisahan namin siya. âI never said that, Mom,â he sharply hissed. âHindi ako magpapakumbaba sa taong dahilan kung bakit nawawala ang kapatid ko. I almost went crazy when I wok
GABRIELâS POV For the time that I could not count anymore, nagising na lang ulit ako sa kwarto na pinagdalhan sa akin isang buwan na ang nakalipas dito sa Cascara Grounds. Ngunit iba na ngayon dahil nasa kaliwa ko na ang mag-asawa habang si Radleigh ay nasa kalayuan, matalim ang tingin sa akin. Iniwas ko lang ang tingin sa kanya habang ang mag-asawa naman ay nag-aalalang nakatitig sa akin. âMasakit pa ba ang likod mo? Ayos ka lang ba?â magkasunod na tanong ni Mrs. Irvine. Tumango lang ako. âAno hong sabi ng mga doctor dito?â âNothing went bad naman. Mas pinag-ingat ka lang dahil baka bumuka ang tahi sa likod mo,â kaswal na imporma ni Mrs. Irvine kaya nakahinga ako nang maluwag. âAnd Radleigh would like to apologize for his actions earlier.â Napalingon ako kay Radleigh na nakatitig sa amin na para bang pinagkaisahan namin siya. âI never said that, Mom,â he sharply hissed. âHindi ako magpapakumbaba sa taong dahilan kung bakit nawawala ang kapatid ko. I almost went crazy when I wok
GABRIELâS POVHabang kami habang nasa byahe. Si Mr. Irvine ang nasa passenger seat katabi ng driver seat, samantalang kami naman ni Mrs. Irvine ang nasa backseat, nakaupo sa magkabilang gilid. Nasa kanang parte ako habang nasa kaliwa naman si Mr. Irvine, parehas kaming nakatanaw sa bintana. Tila dama rin naman ng driver ang tensyon sa pagitan naming tatlo kaya binuksan niya na lamang ang radio na tahimik kong ipinagpasalamat. Sa buong byahe ay wala ni isang boses ang umalingawngaw. Kahit na may tumawag sa driver ay hindi niya ito sinagot para lang manatiling tahimik ang loob ng kotse. Nang makarating kami sa mansion, hindi ko pa naa-appreciate ang ganda nito nang bumaba na agad ang mag-asawa. Wala akong magawa kundi ang sumunod sa kanila.âNasaan si Evony?â matalim na tanong ni Mrs. Irvine. Matunog akong napalunok. Seryosong-seryoso ang mukha niya na nakatingin sa akin, walang bahid ng kakulitan hindi gaya noong magkakasama pa kami. Parang mas nag-mature din ang kanilang itsura sa s
GABRIELâS POVHabang kami habang nasa byahe. Si Mr. Irvine ang nasa passenger seat katabi ng driver seat, samantalang kami naman ni Mrs. Irvine ang nasa backseat, nakaupo sa magkabilang gilid. Nasa kanang parte ako habang nasa kaliwa naman si Mr. Irvine, parehas kaming nakatanaw sa bintana. Tila dama rin naman ng driver ang tensyon sa pagitan naming tatlo kaya binuksan niya na lamang ang radio na tahimik kong ipinagpasalamat. Sa buong byahe ay wala ni isang boses ang umalingawngaw. Kahit na may tumawag sa driver ay hindi niya ito sinagot para lang manatiling tahimik ang loob ng kotse. Nang makarating kami sa mansion, hindi ko pa naa-appreciate ang ganda nito nang bumaba na agad ang mag-asawa. Wala akong magawa kundi ang sumunod sa kanila.âNasaan si Evony?â matalim na tanong ni Mrs. Irvine. Matunog akong napalunok. Seryosong-seryoso ang mukha niya na nakatingin sa akin, walang bahid ng kakulitan hindi gaya noong magkakasama pa kami. Parang mas nag-mature din ang kanilang itsura sa s
âSo you see, Sloane. Iâve always hated seeing you because I can see Selena in your face.â Napalunok si Sloane. âWala akong kinalaman sa ginawa ng nanay ko sa âyo sa nakaraan! Dalhin sa inggit âyang nararamdaman mo!â âNo, itâs not. Hindi lang ito dahil sa inggit lang, Sloane. Your mother stole your
Noong sinabi ni Rocky na sasamahan niya si Sloane sa lahat ng negotiations nito with Saint, he meant EVERY WORD. Simula noong bumalik siya rito sa Pilipinas ay parang mas naging busy pa siya dahil nakabuntot siya palagi kay Sloane kahit saan man ito magpunta. Malapit na rin matapos ang partnership
Sa loob ng limang taon na hindi nagkita sina Sloane at Saint, pinangako ng lalake na gagawin niya lahat sa abot ng kanyang makakaya na mapaamo ulit ang dating asawa. Kahit ano ay gagawin niya basta mabawi niya muli ito at makahingi ng nararapat na tawad.Hindi niya naman inaasahang may bagong lalak
Napalunok si Saint sa tinuran ni Sloane at agad na bahagyang lumayo kay Nicolette na para bang nahuli siya nito na may ginagawang kababalaghan. Tumaas lamang ang kilay ni Sloane at itinago ang umaalpas na ngisi. âYou guys have finally met my daughter na pala,â pasimpleng pasaring ni Sloane saka igi







