LOGINTanging ang mahinang ugong ng makina at ang tunog ng ulan na nagsisimula nang bumagsak sa windshield ang maririnig sa loob ng kotse ni Grant.Mabagal lang ang takbo ni Grant.Hindi dahil sa trapiko.Kundi dahil...Hindi niya alam kung handa na ba siyang umuwi.Mahigpit ang pagkakahawak niya sa manibela.Habang ang cellphone niya ay nakapatong sa passenger seat.Hindi na siya muling tumingin sa email.Isang beses...Sapat na.Hindi niya kailangan ulit-ulitin ang sakit.Sa bawat pulang ilaw na kaniyang hinihintuan...Unti-unti ring bumabalik ang mga alaala.Ang unang beses niyang nakita si Erixia.Ang babaeng may pinakamagandang ngiti.Ang babaeng minsang nagpaniwala sa kaniya na habang-buhay ay hindi sapat para mahalin.Naalala niya ang kasal nila.Kung paano nanginginig ang kamay niya habang isinusukbit ang wedding ring sa daliri nito.Kung paano siya napaluha nang marinig ang salitang..."I do."Hindi niya ikinahihiya ang mga luhang iyon.Dahil sa araw na iyon...Pakiramdam niya siya
10:43 PMTahimik ang executive floor ng Fullerton Holdings.Isa-isa nang nagsiuwian ang mga empleyado.Naiwan na lamang ang ilaw sa opisina ni Grant Anderson Fullerton.Nakaupo siya sa likod ng kaniyang mahogany desk, inaayos ang huling batch ng mga dokumentong kailangan niyang pirmahan.Ininom niya ang natitirang kape sa kanyang tasa.Napatingin siya sa oras.10:43 PM."Ten more minutes.""Uuwi na ako kay Rixy."Napangiti siya.Naaalala niyang sinabi ng asawa na magpahinga naman siya.Hindi rin niya nalimutang bumili ng paborito nitong strawberry cheesecake pauwi.Pagkatapos ng huling pirma...Napansin niyang may isang unread email pa sa inbox. Wala na si Azi para buksan at basahin ito para sa kanya.Nagpaalam ito para umuwi nang maaga dahi may sakit ang nakababatang kapatid niya. Unknown SenderSubject: Your wife deserves honesty. So do you.Napakunot-noo siya.Spam?Business competitor?Tahimik niyang ikinlik ang email.Pagkabukas...Iisa lang ang nakasulat."Before you continue be
Exactly one hour since Kayla left, and thirty minutes when Ericka left him. Nag-iisa ngayon si Kevin, nakatuon ang pansin sa malayo, nakatanaw sa kawalan. 8:47 PMTahimik ang buong condominium.Nakatayo si Kevin sa harap ng floor-to-ceiling window.Sa ibaba, kumikislap ang iba't-ibang ilaw ng lungsod. Maingay, mausok, at samu't-sari— na maihahalintulad sa mga damdamin nila ngayon. Sa likod niya...Nasa coffee table ang laptop.Bukas pa rin.Hindi niya alam kung ilang minuto na siyang nakatitig sa screen.Sa inbox...Isang draft email ang naghihintay.Recipient: Grant Anderson FullertonAttached:VIDEO_0726.mp4VIDEO_0727.mp4VIDEO_0728.mp4Huminga siya nang malalim.Yaring sirang plaka ang isipan niya ngayon, naglalaro sa isip niya ang mga tinuran ni kanyang kakambal. ."Kung mahal mo talaga siya... stop giving her reasons to betray herself."Napapikit siya.Mahal niya si Erixia.Pero habang iniisip niya iyon...Mas lalo niyang napagtanto ang isang bagay.Hindi siya ang pinili nito
7:00 PMDing! Lumabas si Kayla mula sa elevator ata agad na tinungo ang unit ng kambal niya. He hasn't answering her call. He forgot their birthday. Diretso niyang binuksan ang pinto. She owned a spare key to his unit. Syempre, kambal sila. Agad sya na pumasok sa loob. Bukas ang telebisyon. May dalawang baso rin sa center table at dalawang platito na may bakas ng icing ng cake. May kasama si Kevin. Iyan agad ang pumasok sa isipan ni Kayla. "Kevin?"Tahimik.Napakunot-noo siya."Kevin?"May naamoy siyang nilulutong pasta. Agad niyang tinungo ang kusina. "Nandito ka ba?"Isinara niya ang pinto at dahan-dahang naglakad papasok.Napansin niyang bukas ang ilaw sa master's bedroom."Kevin?"Dahan-dahan siyang lumapitBahagyang nakabukas ang pinto.Tinulak niya iyon."..."Natigilan siya at tila tumigil ang oras sa sandaling igonSa kama...May isang babaeng nakabalot ng puting duvet, halatang nagpapahinga matapos maligo.Basang-basa pa ang mahaba nitong buhok.Nakatalikod ito.Pero
Alas-nuwebe pa lang ng umaga abala na agad ang lahat. May mga executive na nagmamadaling pumasok sa conference rooms, mga empleyadong bitbit ang kani-kanilang laptops, at mga sekretaryang abala sa pagsagot ng sunod-sunod na tawag. Sa pinakatuktok ng gusali... Nasa opisina si Grant Tahimik. Kalmado. Katulad ng kanyang nakasanayan. Nakasuot siya ng charcoal gray suit, habang maingat na binabasa ang makapal na kontratang nasa harapan niya. May mahinang katok sa pintuan. "Come in." Pumasok si Azi, ang kanyang executive secretary. "Sir, Mr. Wilson has arrived." Hindi man lang siya nag-angat ng tingin. "Send him in." "Yes, sir." Ilang segundo lang ang lumipas ay bumukas muli ang pintuan. Pumasok ang isang lalaking nasa limampung taong gulang. Matangkad. May bahagyang uban na ang buhok. Ngunit bakas pa rin ang awtoridad sa bawat hakbang nito. "Mr. Fullerton." Ngumiti si Grant at tumayo. "Mr. Wilson." Nagkamayan ang dalawa. "It's good to final
The warm water inside the oversized marble bathtub slowly rippled. The room was filled with nothing but the soft glow of scented candles and the quiet sound of the water. Pagod ang dalawa. Tahimik. Ngunit parehongmagaan ang kanilang mga pakiramdam. Erixia leaned her head against the edge of the tub, her damp hair resting over one shoulder as she closed her eyes. Grant, seated beside her, couldn't help but smile. "You look exhausted." Napangiti siya nang mahina. "Kasalanan mo." "My fault?" "Ikaw ang makulit." Grant chuckled. "I'll take that as a compliment." Napailing si Erixia. "Of course you would." Tumayo si Grant nang bahagya at inabot ang bote ng red wine na nakalagay sa maliit na side table. Tahimik niyang sinalinan ang wine glass ng asawa bago iniabot iyon. "Here." Erixia accepted the glass. "Thank you, love. " Grant poured one for himself before lightly raising his glass. "A toast." "Para saan?" She looked at him curiously. He smiled. "To







