LOGINMARIANNgayon na yung araw na pupunta kami sa clinic ni Doctor Andrea Benitez. Yung doktor na tutulong sa amin para magmukhang totoo yung pagbubuntis ko. Yung doktor na kasabwat namin sa plano.Kasama ko sina Mama at Papa. Sila yung nag-ayos ng lahat ng 'to. Sila yung naghanap kay Doctor Andrea, sila yung nagbayad sa kanya. Sila yung sumuporta sa akin sa lahat ng ginagawa ko, kahit alam naming mali.Pagdating namin sa clinic, sinalubong kami ni Doctor Andrea."Good morning," bati ko, pilit na ngumiti."Good morning din," bati ni Doctor Andrea, ngumiti rin sa amin. "Ikaw ba si Marian?""Oo," sagot ni Mama, lumapit kay Doctor Andrea at nakipag-beso. "Siya ang unica hija naming mag-asawa.""Nice to meet you," sabi ni Doctor Andrea. "Just call me Andrea. Tara sa loob para makapag-usap tayo nang mas kumportable."Pumasok kami sa loob ng clinic. Maayos, malinis."So, ano yung unang gagawin natin?" tanong ko, hindi mapigilang kabahan."Ang unang gagawin natin ay fake ultrasound," sabi ni Doc
MARIANPagkaalis na pagkaalis ni Shane, sumilip agad ako. Grabe, ang bilis ng tibok ng puso ko, parang gusto nang kumawala. Nakakatakot, pero at the same time, nakaka-excite. Alam kong malapit ko na siyang makuha. Konting push pa!"Umalis na ba siya? Wala na ba siya sa labas?" tanong ko kina Mama, kinakabahan pa rin."Oo, anak," sagot ni Mama, "Umalis na.”"Ano kaya yung iniisip nun ngayon?" tanong ko, habang naglalakad pabalik-balik. "Siguro naguguluhan na yun. Siguro hindi niya alam kung anong gagawin niya."Nagkatinginan sina Mama at Papa Billy. Ngumiti sila sa akin, parang proud na proud."Sigurado akong litong-lito na yun," sabi ni Papa, tinatapik yung balikat ko. "Hindi niya alam kung sino ang pipiliin niya. Ikaw o si Audrey. Pero dahil wala na ang babaeng ‘yun ay ikaw na dapat ang piliin, sayo na dapat siya mag focus."Napangisi ako, “Dapat lang," sabi ko, "Walang ibang babae na para sa kanya maliban sa akin!""Anong next move natin?" tanong ni Mama."Ngayon, ang dapat nating g
Shane"Ugh..." ungol ko habang minulat yung mga mata ko. Ang bigat ng ulo ko, parang may minartilyo sa loob.Bumangon ako. Wait, bakit wala akong damit?Shit. Anong nangyari kagabi?Pilit kong inalala yung mga nangyari. Parang may nag-erase ng memory card sa utak ko. Alak. Sobrang daming alak. Dahil kay Audrey. Dahil kahit anong gawin ko, hindi ko pa rin siya mahanap. Dahil miss na miss ko na siya.Si Miranda. Sumulpot siya bigla. Nagdala ng alak.Tapos... tapos... blanko. Wala talaga akong maalala.Napatingin ako sa side table. May note. Kinuha ko 'to. Sulat kamay ni Miranda. Kinakabahan ako bigla.Shane,Good morning, sleepyhead! Sobrang enjoy ko kagabi! Thank you sa... best sex ever! You were amazing! Sana na-enjoy mo rin kahit medyo lasing ka.Sorry, kailangan ko na kasing umalis eh. May importante pa akong gagawin. Ayokong istorbohin yung tulog mo, ang himbing mo kaya! Saka baka kasi magbago pa yung isip ko at hindi na kita pakawalan pa ng yakap.By the way (and this is super imp
Miranda Napapangisi ako habang pinagmamasdan si Shane. Mahimbing na mahimbing ang tulog niya, halos hindi gumagalaw. Kapwa kaming hubad sa kama, pawisan pa rin at magkayakap.Ang amo ng mukha niya kapag natutulog. Ang payapa ng paghinga niya. Parang walang nangyari, parang walang naganap na marahas na pagtatalik kanina.Pero para sa akin, malaki ang nangyari. Sobrang laki. Naging akin siya. Kahit isang gabi lang. Kahit alam kong pampalipas oras lang ako. Kahit alam kong si Audrey pa rin ang nasa puso niya.Ngayon, ready na ako sa susunod na plano. Ang magpanggap na buntis. Ang siguraduhin na magiging akin si Shane habambuhay.Dahan-dahan akong bumangon. Ayokong gisingin siya. Ayokong makita yung reaksyon niya kapag nagising siya at nakita ako sa tabi niya. Baka magsisi siya. Baka kamuhian niya ako.Nagbihis ako nang tahimik. Tinitignan ko siya habang nagbibihis. Hindi ko maintindihan kung anong nararamdaman ko. Halo-halo.Masaya ba ako dahil naging akin siya? Malungkot dahil alam kon
MirandaNapangisi ako. This is it. Wala nang bawian. This is my chance to make Shane mine, even if it's just for one night.Nilapitan ko si Shane. Nakaupo pa rin siya sa sofa, parang bato. Pero this time, nagliliyab yung mata niya. Parang gustong umatake, parang gutom na hayop na nakakita ng pagkain."Shane," bulong ko, naglalambing. Nilapit ko yung mukha ko sa tenga niya. "Kantutin mo ako."Hindi siya sumagot. Pero hinawakan niya yung bewang ko at diniinan yung mga daliri niya na parang gusto akong durugin. Ramdam ko yung init ng katawan niya, yung pagnanasa na nag-uumapaw sa kanya.Dumampi yung labi ko sa labi niya. Hindi malambing. Hindi maingat. Parang nagbabanggaan yung mga labi namin, nag-aagawan sa init at pagnanasa.Hinalikan ko siya. Marahas. Walang pakundangan. Gusto kong malaman niya na gusto ko siya. Gusto kong malaman niya na akin siya. Na wala siyang kawala sa gabing 'to.At sumagot siya. Hinalikan niya ako pabalik. Mas marahas. Mas demanding. Halos sipsipin niya yung ka
MirandaNaghanda ako ng alak. Isang mamahaling wine na alam kong gustong-gusto ni Shane. Ilalagay ko 'to sa isang magandang lalagyan at dadalhin sa kanya mamaya.Alam ko, stress na stress siya ngayon dahil sa paghahanap kay Audrey. Hindi siya makatulog, hindi siya makakain nang maayos. Kaya sigurado ako, hindi siya tatanggi sa alak.Pero hindi lang basta alak 'to. May secret ingredient 'to. Isang gamot na magpapadama sa kanya ng matinding libog. Isang gamot na magpapabago sa isip niya.Matagal ko nang pinagplanuhan 'to. Matagal ko nang hinihintay 'to. Ito na yung pagkakataon ko. Ito na yung chance ko para makuha si Shane. Kahit isang gabi lang.Pagdating ng gabi, pupuntahan ko siya sa kwarto niya. Kakausapin ko siya, aalalahanin ko siya. Tapos, iaalok ko yung alak."Shane, alam kong nahihirapan ka," sasabihin ko. "Uminom ka muna. Para makapagpahinga ka."Sigurado ako, iinumin niya yun. Wala siyang ibang choice. Kailangan niya ng alak. Kailangan niya ako.Pagkatapos niyang uminom, mags







