LOGINBetrayed, broke, and buried in debt, Audrey Gomez never expected to catch the attention of Shane Lincoln—the cold, untouchable billionaire who becomes her boss… and one reckless night, become her lover. But when her dangerous past returns and his ruthless enemies close in, Audrey must decide if she can survive the most powerful man in the world claiming her as his own—forever.
View MoreAudrey
“Ohh! Shit! Ang sarap! Sige pa hon! K******n mo pa ang puke ko! Ang sarap mong bumayo, ibaon mo pa! Ang laki ng titi mo!” hiyaw ko kunwari. Ganun kasi ang gusto ni Luis, yung parang nagmamakaawa ako sa kanya.
Hindi ako makagalaw habang nakatali sa kama ang aking magkabilang mga kamay at paa habang malakas na binabayo ng live in partner ko ang namumula ko ng lagusan. Halos wala itong kapaguran at daig pa nito ang piston sa mabilis na pagbayo.
Pangit man sabihin ay medyo may pagkasadista kasi ito pagdating sa sex. Gusto nito na tinatali ako o kaya ay mala-fifty shade of Grey ang kantutan namin.
Ngunit kahit anong gawin niya ay peke lang ang mga unggol ko. Sa tatlong taon namin kasi na pagsasama sa iisang bubong ay never kong pa talaga naranasan mag orgasm. Hindi talaga ako nakakarating sa sukdulan pero hindi ko ito sinasabi sa kanya dahil ayokong masaktan ang kanyang Ego.
Mahal na mahal ko si Luis, kahit na ayaw ng mama at mga kaibigan ko sa kanya. Wala pa rin kasi siyang trabaho. Palagi itong umaayaw o natatanggal. Mainitin kasi ang ulo nito. Pareho na kaming twenty five years old pero wala pa rin siyang maayos na career. Ako naman ay dating supervisor sa isang restaurant.
Oo, dati dahil kakaresign ko lang last month. Seloso kasi si Luis at pinagselosan niya ang manager ko na halos kaedad na ng mama ko. Sumugod siya doon at nagwala. Napilitan akong magresign kesa magsampa ng kaso laban sa boyfriend ko, marami rin kasi siyang nasira na mga gamit. Nasuntok pa niya ang boss ko.
Sobrang nanghinayang lang ako dahil limang taon na ako roon at nagte-training na rin sana para maging branch manager sa bagong outlet.
“Masarap ba? Gusto mo bang k********t kita ng parang puta?” tanong niya habang nilalapirot ang mga u***g ko.
“Oo, gawin mo akong puta mo! Bilisan mo pa!” sagot ko. Naramdaman ko na mas bumilis pa ang pagbayo niya hanggang sa labasan siya.
“Eto na puta ka!” hinihingal na sigaw ni Luis habang baon na baon ang matigas nitong titi sa halos mapisa ko ng puke.
Hinalikan niya ako sa labi at inalis ang mga tali saka niyakap ng mahigpit. Masakit ang puson ko dahil hindi ko na naman nagawang magpalabas.
“Hon, alam kong nahihirapan ka dahil ikaw lahat ang nagbabayad ng mga bills at pagkain natin, pero gusto ko sanang humingi ng pabor sa’yo,” wika niya habang minamasahe ang mga suso sko.
“Anong pabor?” tanong ko.
“Kilala mo si Pareng Mark diba? Uuwi na kasi sila ng probinsiya ng asawa niya, yung motor shop niya ay inaalok sa akin, marami naman akong alam sa motor kaya baka pwede kong saluhin ‘yun. 250,000 pesos all in na. Kasama pati yung pwesto, uupahan pa rin natin ‘yun pero kilala naman na yung lugar kaya for sure marami pa rin magpapagawa o bibili ng pyesa.”
Nanlaki ang mga mata ko, “Ha? 250,000 thousand? Ang laki naman. Hon, alam mo naman na nagtitipid tayo. Isa pa ay naghahanap pa kasi ako ng trabaho kaya nga yung hiling ni mama na hearing aid na 30,000 ay hindi ko mapagbigyan pa. Pero huwag kang mag-alala basta mahire ako ay maglo-loan tayo agad.”
Nalungkot naman ang mukha nito, “Pero hon, may savings ka diba? Bakit hindi mo muna ‘yun ipahiram sa akin? Yung kikitain naman sa shop ay sa atin rin mapupunta. Saka isa pa parang mag-asawa naman na tayo. Ang pera mo ay pera ko. Ang pera ko naman ay pera mo na rin.”
Eh wala ka naman pera. Gusto ko sanang sabihin kaso baka uminit ang ulo niya.
Napahinga ako ng malalim saka inabot ang wallet ko sa side table, binuksan ko iyon saka binigay ang ATM card ko.
“450,000 pesos ang balance nito, ikaw na ang bahalang magwithdraw nung kailangan mo. Basta ba siguraduhin mo na hindi ka lolokohin ng Mark na ‘yan ha? Saka magtira ka dahil diyan kinakaltas yung bill sa credit card ko.” saad ko habang inaabot ang card.
“Salamat hon, huwag kang mag-alala dahil for sure doble ang magiging balik ng kita natin sa shop,” naluluha pa na sabi ni Luis habang tinago ang card sa wallet niya saka kami natulog.
Pero nakapikit lang ang mga mata ko pero gising ang diwa. Totoo nga yata na madali akong mauto. O baka dahil bulag lang talaga ako sa pag-ibig?
Naniniwala naman kasi ako na hindi ako lolokohin ni Luis. Baka nga itong negosyo na naisip niya ang simula para magkaroon na rin ito ng pagkakakitaan.
Kinabuksan habang nag kumakain kami ng almusal ay biglang tumunog ang cellphone ko, unregistered ang number pero kutob ko ay importante kaya naman agad kong sinagot.
“Baka yung manyak mo na boss ‘yan! I-loud speaker mo ng marinig ko,” inis na sabi ni Luis.
“Hello? Sino ito?” tanong ko.
“Hi, may I speak to Miss Audrey Gomez?” sagot ng nasa kanilang linya.
“Yes, speaking,” sabi ko naman habang nakatingin kay Luis.
“Congratulation! This is from Queen Asia Agency, regarding sa application mo for work abroad. May tumanggap ng resume mo na isang company sa Canada as Administrative Supervisor at pwede ka nang umalis next week basta maayos lahat ng documents mo.” Masayang pagbati nito.
Napakaramdam ako ng sobrang excitement dahil tiyak na ang mas malaking sahod. Magandang oportunidad ito para sakin. Matagal ko na rin kasi pangarap na mag abroad.
“Y-Yes ma’am! Sure pupunta po ako sa office bukas para maayos ang lahat – ” nakangiti kong sabi pero biglang binagsak ni Luis ang coffee mug niya sabay agaw ng cellphone saka ito pinatay at hinagis.
“Luis!”
“Hindi ka aalis! Bakit hindi ko alam na nag apply ka sa abroad? Iiwan mo ako?” galit na tanong niya.
Kinuha ko ang cellphone sa lapag, nabasag ang LCD nito kaya ayaw bumukas. Napahawak ako sa ulo at napailing.
“Pasensya ka na hon at hindi ko sinabi saiyo, sa online lang naman ako nagsend ng resume, hindi ko naman akalain na may vacant agad,” pinipigil ang inis kong sabi.
“Basta hindi ka aalis! Sigurado ako na manlalalake ka pagdating doon!” galit na sigaw nito saka umalis at padabog na sinara ang pinto.
“Luis! Saan ka pupunta?” sigaw ko rin habang hinahabol siya pero mabilis ng nakasakay sa motor at humarurot ng andar.
SHANESa dami ng laban na pinagdaanan ko sa buhay, bihira na lang ang bagay na talagang nagpapaisip sa akin nang malalim. Pero ngayong araw na ito, habang hawak ko ang phone at nakatingin sa malawak na city view mula sa glass wall ng opisina ko, hindi ko maitanggi na may kakaibang bigat sa dibdib ko.Hindi dahil sa negosyo. Hindi dahil sa pera. Kundi dahil kay Miranda Chase.Pinindot ko ang contact number ng mental institution kung saan siya naka-confine. Ilang segundo ring nag-ring bago may sumagot. Kalmado ang boses ko pero may diin sa bawat salita.“Hello. This is Shane Lincoln. I want to know the condition of Miranda Chase.”May saglit na katahimikan sa kabilang linya, parang nag-aayos ng sarili ang kausap ko bago sumagot. Sanay ako sa ganitong reaksyon. Kahit saan ako tumawag, may kaunting tensyon kapag naririnig nila ang pangalan ko.“Good afternoon, Mr. Lincoln,” sagot ng doctor, mahinahon pero may halong respeto.Napapikit ako sandali, pinipigilan ang iritasyon na unti-unting
MARIAN“Shane…” marahan kong tawag habang nakaupo kami sa loob ng kwarto, pinipili ko ang tamang tono ng boses, yung may halong pag-aalinlangan at kabaitan na bagay sa pagkatao ni Audrey. “What if… patawarin na lang natin si Miranda?”Napahinto siya sa ginagawa niya at dahan-dahang napatingin sa akin, halatang hindi niya inaasahan ang sasabihin ko. I can see it in his eyes, that instant shift from calm to disbelief, at doon ko agad naramdaman na kailangan kong galingan pa ang pag-arte ko.“What?” tanong niya, mababa ang boses pero may diin, parang hindi niya sigurado kung tama ang narinig niya. “Audrey, do you even hear yourself?”Nagkunwari akong napayuko, pinagsalikop ang mga kamay ko, acting like I’m torn between emotions kahit sa loob ko ay malinaw ang dahilan kung bakit ko ito ginagawa. “I know it sounds crazy,” sabi ko, marahan pero may halong sincerity. “But what if… she really needs help? What if she’s really sick?”Napailing siya agad, halatang hindi sumasang-ayon. “No way,”
SHANEHindi pa rin ako mapakali kahit hawak ko na ang resulta ng DNA test, at kahit paulit-ulit ko itong basahin, hindi nawawala ang pakiramdam na may mali. On paper, everything checks out, malinaw ang nakasulat, walang room for doubt kung pagbabasehan lang ay science. Pero hindi lang naman sa papel umiikot ang buhay ko, at lalong hindi doon nakabase ang pagkilala ko sa asawa ko.Tumingin ako kay Kevin na nasa malapit lang, tahimik pero alam kong binabasa niya ang bawat galaw ko. Kilala niya ako, at alam niyang kapag ganito ako ka-seryoso, hindi ito simpleng pagdududa lang. I motioned for him to come closer, making sure walang ibang makarinig ng sasabihin ko.“Kevin,” tawag ko, mababa ang boses pero may diin. “We’re doing another test.”Napakunot ang noo niya, pero hindi siya nagtanong agad. Sanay siya na hindi ko kailangang ulitin ang sarili ko. “Another DNA test, sir?” maingat niyang tanong, parang kinukumpirma lang kung tama ang narinig niya.“Yes,” sagot ko nang diretso habang nak
MARIANHindi ko maipaliwanag kung gaano kabigat ang bawat segundo habang hinihintay ko ang pagbabalik ng doctor, kahit pilit kong pinapakita sa kanila na pagod lang ako sa pag-iyak at sa mga paratang nila. Sa totoo lang, my mind was running in circles, dahil alam kong isang resulta lang ang pwedeng magtapos sa lahat ng pinaghirapan ko, at hindi iyon pwedeng pumabor sa akin kung tama ang takbo ng mundo.Nang bumukas ang pinto at pumasok siya, hawak ang envelope na parang may dalang hatol, pakiramdam ko biglang sumikip ang dibdib ko at halos hindi ako makahinga nang maayos. Hindi ko na marinig ang paligid, parang naka-focus lang lahat sa papel na hawak niya, at kahit gusto kong magmukhang kalmado, I could feel my fingers trembling habang nakahawak ako sa gilid ng upuan.“Mr. Lincoln,” sabi ng doctor habang tumigil sa harap namin, at doon ko naramdaman na lahat ng mata ay nasa kanya na. “We have the results.”Walang nagsalita. Kahit si Shane, na kanina pa matigas ang tindig, hindi agad g
AudreyNapalingon ang isang lalaki sa salamin. “Ano ‘yon?” iritang niyang sabi.Palapit nang palapit ang nurse. Halatang nagmamadali. May hawak siyang folder at may kasamang guard ng hospital.Kumatok siya sa bintana. Ibinaba ng lalaking katabi ko ang salamin nang kaunti.“Ano kailangan mo?” matiga
MelodyHalos manginig at gumulong ako sa sahig sa sobrang sakit.Hindi ko na maipaliwanag kung gaano kasakit. Parang may apoy na dumadaloy sa buong braso ko. Sumisigaw ako pero parang wala lang sa kanila. Parang normal lang sa kanila ang ginawa nila.“Isa pa ‘yan,” sabi nung isang lalaki habang haw
ShaneUmuwi kami ng mansion na mabigat ang pakiramdam. Tahimik ang biyahe mula korte hanggang bahay. Kahit malaki ang sasakyan, parang masikip dahil walang gustong magsalita.Pagpasok namin sa mansion, Umupo si Lolo Gregor sa paborito niyang upuan. Si Mama at Papa naman sa sofa. Ako hindi agad umup
MirandaGalit na galit ako habang hawak ang phone ko. Parang gusto ko iyon ihagis sa sobrang inis. Palakad-lakad ako sa sala habang kausap ang tauhan ko.“Ano? Dinala niyo sa ospital? Mga bobo kayo! Bakit hindi ninyo muna ako tinawagan? Nagdedesisyon kayo agad!” malakas kong tanong. Hindi ko na nap


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews