LOGINAfter a century, the demon prince is about to get his reward for saving a man's life—and that is Sophia. Will the Prince of Hell convince Sophia that she is his property from the very start? Or will he be the one to surrender to Sophia's charm? And what if his other brother interacts with all of his plans, regarding the woman? Is he ready to choose between love and the throne?
View More어느 날,
정체불명의 남자에게 아버지를 잃었다.
그리고 그 다음 날,
가족처럼 믿었던 이모의 손에 어머니가 죽었다.
그 둘은 같은 편이었다.
…그 사실을, 나는 너무 늦게 알았다.
지금 나는 떨어지고 있다.
발밑이 사라진 순간,
세계가 뒤집혔다.
바람이 귀를 찢듯 스치고,
숨이 가슴에서 빠져나간다.
손을 뻗어도 잡히는 것은 아무것도 없다.
절벽 끝.
그 위에, 한 사람이 서 있다.
이모.
아니—
‘불화의 여신’, 에리스.
나는 도망치려 했다.
끝까지, 살아보려고 발버둥 쳤다.
하지만 결과는 이거다.
낙하.
죽음 직전.
웃기지 마.
이렇게 끝낼 생각은 없다.
죽는다고 해도,
저승까지 쫓아가서라도,
너희를—
절대, 용서하지 않는다.
…그리고.
살아난다면.
나는 반드시 돌아온다.
너희를 향해.
끝까지.
부서질 때까지.
파도 소리가 커진다.
어둠이 아래에서 입을 벌린다. 나는, 떨어졌다.
바다로.
시간은 거슬러, 애드가 태어나기 전의 이야기부터 시작된다.
엘쉬온왕국 검은 숲속 오두막에는 외로이 살아가는 마녀, 로테가 살고 있었다. 숲은 늘 고요했다. 바람조차 그녀를 스쳐 지나갈 뿐, 머물지 않았다. 오랜 시간 홀로 살아온 로테는 끝내 그 고요함을 견디지 못하고,2층 다락방에 올라가 먼지 쌓인 책장 깊숙한 곳에서 한 권의 마도서를 꺼내 들었다.
책의 표지는 낡아 있었지만, 그 위에 적힌 문장은 유난히 또렷했다. [소환 마법으로 친구를 만들어보세요.] “…그래, 소환.” 로테는 중얼거리듯 말했다. “…소환마법으로 친구를 만들자. 혼자는… 너무 외로워.” 고요한 숲속에서 바스락거리는 책 소리가 유난히 크게 들렸다. 그리고, 한 장의 페이지에서 손이 멈췄다. [이쁜 친구 소환방법] 1. 물을 구한다. 2. 살아있는 동물의 피…는 잔인하니 토마토로 대체한다. 3. 소환 마법진은 본인이 자신 있는 걸로 그려보자. 4. 소환 성공! “……….” 깊은 정적이 흐르고, 로테는 잠시 생각에 빠졌다. “…오, 이거 좀 멋진데?” 로테의 눈이 반짝이기 시작했고 그녀는 곧장 그것을 실행에 옮겼다. “우선 물 ! 물이 필요해!” 로테는 재빨리 접시에 물을 떠온 다음 집 앞 작은 텃밭에서 잘 익은 토마토 하나를 따왔다. “미안하다 토마토야. 날 위해 희생 되 줘야겠다. ” 짧은 사과와 함께— 쭈욱-! 로테의 손에서 토마토는 순식간에 붉은 즙으로 변했다. 뚝. 뚝. 접시 위로 떨어지는 붉은 액체는, 어쩐지 진짜 피처럼 보였다. 로테는 그 안에 검지손가락을 적셨다. 그리고 오래된 나무 바닥 위에 조심스럽게 손을 가져다 댔다. “동그란 원을 그리고…” 슥, 슥— 손끝이 천천히 움직였다. “좀 있어 보이게… 그리폰.” 그녀의 목소리에 약간의 기대가 섞였다. “…피에 젖은 붉은 그리폰을 그리자.” 슥— 하지만 잠시 후, 바닥 위에 완성된 것은— 위엄 넘치는 전설의 생물이 아니라, 마치 오므라이스 위에 케첩으로 대충 그려놓은 것 같은 동그란 비만 병아리였다. “…….” 로테는 말없이 그것을 내려다봤다. 그리고 이내 고개를 끄덕였다. “…뭐.” 잠깐의 침묵 뒤, 그녀가 말했다. “내가 그리폰이라고 하면, 그리폰인 거지.” 절망적인 미술 실력을 가진 마녀는, 꽤나 당당하게 현실을 재정의했다. 그리고는 아무 일도 아니라는 듯, 마법진 위에 손을 얹었다. “자, 그럼—” 그녀의 눈이 아주 조금, 기대에 차서 빛났다. “이쁜 친구야… 나와라.” 로테의 엉성한 마법진에서, 이상하게도 빛이 새어나오기 시작했다. 처음에는 미약하게 그러나 곧, 눈을 뜨기 힘들 만큼 강렬하게 번쩍—!! 순간, 공간이 뒤틀리듯 흔들렸다. “어…?” 로테의 손끝에서 무언가가 빠져나갔다. 마력, 그것도 생각보다 훨씬 많은 양이. 스르륵— “으, 으헉… 히, 힘이 빠져나간다…!” 그녀의 무릎이 휘청였다. “이런 말은 없었는데…!!” 다음 순간— 펑!!!!!! “꺄아아악—!!” 굉음과 함께 마법진이 폭발하듯 터져 나갔다. 나무 바닥이 검게 그을리고, 사방으로 검은 연기가 피어올랐다. 마치 작은 재앙이라도 터진 것처럼. “콜록… 콜록…” 로테는 바닥을 짚고 겨우 몸을 일으켰다. 눈앞은 아직도 연기로 흐릿했다. 그러나 서서히, 그 연기 너머로 한 형체가 드러났다. 길게 흘러내리는 보랏빛 머리카락. 양옆으로 우아하게 휘어진 뿔. 그리고, 어둠 속에서도 선명하게 빛나는 금빛 눈동자. 그 여인은, 차갑게 굳은 표정으로 로테를 내려다보고 있었다. 잠시 숨이 멎을 듯한 침묵. 그리고 그 침묵을— “와!!!” 로테가 산산이 부숴버렸다. “성공이다!!! 소환에 성공했어!!!” 그녀는 벌떡 일어나더니, 상대의 손을 덥석 잡고 위아래로 흔들기 시작했다. “대박이야!! 진짜 나오네!!!” “….” 소환된 여인은 미간을 찌푸렸다. “……무슨 이유로 나를 소환한 거지.” 그녀의 목소리는 낮고, 서늘했다. “그보다—” “어떻게, 나를 소환한 거지?” “안녕! 나는 로테야!” 로테는 전혀 긴장한 기색 없이 환하게 웃었다. “친구가 없어서 외로워서 너를 소환했지!” “…뭐라고?” 여인의 표정이 미묘하게 일그러졌다. “고작… 그 이유로?” 그녀의 눈동자에 불쾌함이 스쳤다. “나를 부르는 조건은 결코 가볍지 않다. 고대 괴물의 피, 정제된 성수, 그리고—” 그때였다. 로테가 손을 휘휘 저으며 말을 끊었다. “아냐아냐, 그런 거 안 했어.” “…?” “토마토 하나랑 물 한 컵 준비했더니 그냥 되던데?” “…….” 공기가 멎었다. “토마토…?” “…응.” “…토마토?” “…응.” 짧은 침묵. 그리고— “……말도 안 돼.” 여인은 낮게 한숨을 쉬며 탄식했다. 세계의 법칙이, 어딘가 단단히 어긋난 것 같았다. 하지만 로테는 전혀 신경 쓰지 않았다. 그녀는 다시 환하게 웃으며 물었다. “아무튼 잘 부탁해, 친구야! 넌 이름이 뭐야?” 잠시 후 여인은 아무 말 없이 로테를 힐끔 내려다봤다. 그 눈빛에는 여전히 경계와 의문이 남아 있었지만— 이내, 입을 열었다. “…에리스.” 짧고, 또렷한 이름. “에리스?” 에리스의 이름을 듣고 로테의 눈이 반짝였다. “좋은 이름이다! 잘 부탁해, 에리스!” 그녀는 아무 의심 없이 웃었다. 눈앞에 서 있는 존재가— 세계를 뒤흔들 불화의 여신이라는 사실도 모른 채. 그저, 처음으로 생긴 ‘친구’라고만 믿었다.Cesar's POV, Joaquin's loyal guard. Nahihilo na ako sa pagpapabalik-balik ng aking amo sa harapan ng tarangkahan ng bahay na daang taon na naming binabantayan. Mabilis kong ipinihit kanina ang manibela patungo sa direksyon ng tahanang ito ng sabihin ni 'master' na magpunta kami rito para sa babaeng matagal niyang inaasam. Kaninang umaga, habang siya'y 'busy' sa pagliliwaliw ay mag-isa akong nagmasid sa paligid ng tanahanang ito, parati ko namang ginagawa ang bagay na 'yon isang beses sa isang linggo sa loob ng halos limang daang taon. Malimit na kabiguan ang ibinabalita ko sa kaniya noon, ngunit ang araw na ito ay naging kakaiba dahil kitang-kita mismo ng aking mga mata ang pagdating ng isang pamilya sa bahay na 'yon kanina. Isang may edad na lalaki at babae, at may binatilyo at dalaga. No'ng una'y hindi ako interisado sa kanila, ngunit ng mapansin ko ang kumislap na pulang balat sa may kamay ng babae ay nalaman ko na Ang sagot. Ang dalagang 'yon ang matagal na naming hinihintay,
Katatapos ko lamang na pakawalan ang huling katas ko sa babae na aking kasama ngayong gabi na ito. Maganda siya, sexy at masarap. Unang kita ko pa lang sa kaniya'y natipuhan ko na ang maganda niyang mga mata, kaya naman hindi na ako nagdalawang isip na akitin siya't hilahin sa pribadong kuwarto sa underground bar na pagmamay-ari ng kalahati ko rin na kapatid na si Julius. Doon ay pinaliguan ko siya ng halik, niyapos ng mainit kong mga kamay at pinag-isa ang aming mga katawan. Ngunit hanggang do'n ang 'yon, no special connection attached. Kailangan ko lang talaga ng sinapupunan na mapaglalagyan ng aking magiging anak at tagapagmana. Ilang ulit ko nang sinubukan ung kani-kaninong babae na ako nakipagtalik, ilang babae na an hinila ko at pinaligaya ngunit talagang walang compatible na bahay bata pa sa aking lipi. Hindi ko na alam kung gaano katagal pa ba akong maghihintay para mapasaakin na ang trono na hinahangad ko. Kung bakit pa kasi ninanais ng aking ama na magkaroon na ako ng tag
"At 'yon nga ang nangyari sa pagitan ng alipin at ng demonyong nagpakilalang si Joaquin." Natapos na sa pagkukuwento ang matandang nakatira sa isang konkretong bahay na may pinturang kulay asul. Napapaligiran sila ng matatayog na luntiang mga punong kahoy. Nasa veranda sila ng kaniyang munting bahay, nakaupo sa papag ang mga paslit na bata habang nakikinig sa kaniyang ikinu-kuwento. Araw-araw ay parating nagtutungo sa kaniya ang mga bata na anak ng kaniyang mga kapitbahay. Walang araw na hindi nag-pakuwento sa kaniya ang mga makukulit at bibong mga batang iyon."Lolo Leo, hindi pa ba talaga ulit nakita ni sir Joaquin ang mapapangasawa niya? Matagal na panahon na rin po ang nakalipas, hindi po ba?" Pagtatanong ng medyo chubby na batang lalaki na kung susumahin ay nasa anim na taong gulang na. "Ang alam ko'y hindi pa, little Greggy. Hindi pa nagku-krus ang landas nilang dalawa," sagot naman ni Leo sa tanong ng bata. Nakasuot ng balabal na may disenyong tigre si Leo kahit na hindi nam
Sa loob ng madilim at nakakatakot na kagubatan na pinasok ng alipin na si Norman ay samut-saring ingay ang sumasabay sa bawat pagtama ng kaniyang mga paa sa malamig na lupa, tumatakbo siya papalayo sa humahabol mula sa kaniyang likuran. Nangyari pa na nadapa siya sa sobrang pagmamadali at pagkataranta, kailangan nga naman niyang magmadali upang hindi maabutan ng mga guwardiya galing sa tahanan ng mayaman niyang pinagsisilbihan, ang pamilya Artemio.Wala siyang nai-suot na sapin sa paa nang umalis sa malaking bahay. Pinagbintangan siya ng matandang abogado ng pagnanakaw sa nawawala nitong salapi sa kaniyang sasakyan. Alam niya sa kaniyang sarili na wala siyang ginawang masama. Noon pa man ay pinapahirapan na ng pamilya Artemio ang kaniyang lipi. Ang kuwento pa sa kaniya ng kaniyang ama ay nagsimula ang sigalot sa dalawang partido nang akusahan ng angkan ng De La Cruz ang pamilya Artemio ng pang-aabuso sa kaniyang lola Felicidad. Napasok sa kahihiyan ang mayamang pamilya kaya naman sa l
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews