LOGIN“Napakasama talaga ng babaeng iyon na si Medela!” bulalas niya, hindi na kayang itago ang kanyang galit. “Noon, kung anu-ano ang sinabi niya tungkol sa iyo. Ikinakalat pa niya sa lahat na iniwan mo ang sarili mong mga anak at ayaw mo silang alagaan. Kung makapagsalita siya, para bang wala kang puso!
“Sige, anak. Hindi na natin pag-uusapan,” masayang sagot ni Alena.Tumango rin si Samuel, at sa wakas ay tuluyan nang nawala ang bigat sa kanilang mga mukha. Habang patuloy silang nag-uusap, sabay-sabay silang pumasok sa villa, sabik na simulan ang panibagong yugto ng kanilang buhay na magkakasama.
Hindi nagustuhan ni Serenity ang pakikialam ni Stephen. Lumingon siya rito at malamig na sumagot, “Bakit? Ano bang dahilan para hindi ko sila maalagaan nang mabuti?”Bahagyang natigilan si Stephen sa matalim niyang tingin, ngunit hindi pa rin ito umatras. Kumunot lalo ang kanyang noo habang nagpapat
“Ha?!”Biglang nagbago ang ekspresyon ni Leslie. Hindi niya inaasahang ganoon na kalala ang sitwasyon, kaya agad siyang bumaling kay Andrea at nagmadaling utusan ito, “Ipakita mo nga sa akin! Bilis!”Hindi nangahas mag-atubili si Andrea. Agad niyang iniabot ang cellphone kay Leslie, na sabik na sabi
“Ah, ganoon po ba? Kung ganoon, wala na po kaming problema!” masayang sabi ni Nathalie. “Aalagaan naming mabuti sina Great-Grandpa at Great-Grandma!”Napangiti si Serenity sa pagiging maalalahanin ng mga anak. Muli niya silang hinalikan sa pisngi at buong pagmamahal na hinaplos ang kanilang mga ulo.
“Bata pa si Serenity. Marami pa siyang puwedeng maranasan sa buhay at napakarami pang pagkakataong maging masaya. Bakit niya sasayangin ang mga taon niya sa paghihintay sa isang lalaking hindi naman alam kung ano ang gusto niya? Kung ayaw mo talaga sa kaniya, ako na mismo ang maghahanap ng mas mabut







