로그인“Puwede mo na akong bitawan,” mahinang paalala niya.Agad namang binitiwan ni Nathan ang kanyang kamay. Huminto siya at humarap sa babae, saka nagtanong nang may bahagyang pag-aalala sa tinig, “May masakit ba sa’yo?”“Wala naman.”Umiling si Serenity, ngunit agad ding napunta ang kanyang tingin sa m
Gustong magmura ni Michael, ngunit bago pa siya makapagsalita ay bumuhos na sa kanyang lalamunan ang malamig na alak. Wala siyang nagawa kundi ang piliting lumunok nang paulit-ulit.Subalit napakarami ng ipinaiinom sa kanya. Hindi niya kayang lunukin ang lahat nang sabay-sabay. Ilang sandali pa lama
“Argh!”Napahiyaw si Michael sa tindi ng sakit.Hindi pa rin nawawala ang matinding galit sa mga mata ni Nathan. Ilang araw na rin siyang halos hindi nakakapagpahinga. Mula nang matuklasan niya ang nakaraan ni Serenity sa ibang bansa, hindi na siya mapakali. Para bang may mabigat na bagay na patuloy
“Iyan ang plano ni Serenity. Tumawag muna tayo ng tulong!”Hindi rin naman maitatago ni Luciana ang matinding pag-aalala. Gusto man niyang bumalik agad upang tulungan si Serenity, alam niyang mas makabubuting sundin muna ang plano nito kaysa padalos-dalos na kumilos. Kaya dali-dali niyang inilabas a
“Miss Serenity, mukhang hindi pa sapat ang linaw ng sinabi ko kanina. Wala kang ibang pagpipilian kundi ang tanggapin ang pakikipagtulungang ito! Kung ayaw mong pumayag, ayos lang. May isa pa akong paraan para makaalis kayo rito.”Bahagya siyang ngumisi at itinuro ang mga bote ng alak na nakapatong
Hindi nagustuhan ni Serenity ang tono ng pananalita ni Michael. May halong pang-iinsulto at pangmamaliit ang bawat salitang binibitawan nito, na para bang wala itong pakialam kung may nasasaktan ba sa kanyang sinasabi.Bahagya siyang kumunot ang noo at pinilit na pigilan ang pagkainis. Wala na siyan







