Kabanata 12

Agad namang nainis si Sean sa sinabi ni Vicky. "Sige naman na, ganda. Bigyan mo naman ako ng konting credit."

Siya ang tagapagmana ng Wesley family, at sinabi niya sa kanya na hindi siya maikukumpara sa isang basurang tulad ni Frank?

Gayunpaman, napabuntong hininga lang si Vicky sa inis. "Bakit ko gagawin ‘yun?"

Itinikom ni Sean ang kanyang mga labi, naglabasan ang kanyang mga ugat habang nakakuyom ang kanyang mga kamao. "Sasabihin ko ‘to sa’yo—wala ngang trabaho ang bwisit na ‘yan! Sa tingin mo bakit siya hihiwalayan ni Helen? Ano ang maibibigay niya sa’yo?! Ni hindi nga siya ganun kagwapo."

Tumingin lamang si Vicky kay Frank at nagkibit-balikat. "Kailangan lang ni Mr. Lawrence ng panahon. Kailangan lang niya ng isang buwan, at siguradong mahihigitan niya ang pamilya mo."

"Haha! Nakakatawa ka talaga!" Tumawa si Sean.

Magsisimula siya sa wala at hihigitan niya ang kanyang pamilya sa loob ng isang buwan?! Mangarap siya!

Ngumiti si Vicky bilang ganti. "Hindi ako nagpapatawa. Bakit hindi tayo magpustahan? Kapag nahigitan ni Mr. Lawrence ang pamilya mo sa loob ng isang buwan, luluhod ka at hihingi ng tawad."

Naningkit ang mga mata ni Sean, napukaw ang kanyang interes. "Paano kung hindi niya ‘yun magawa?"

"Kung ganun, luluhod ako at hihingi ng tawad," ang sagot ni Vicky.

"Deal," agad na sinabi ni Sean, na parang nag-aalala siya na baka bawiin ni Vicky ang mga sinabi niya.

Tumalim ang mga mata ni Frank kay Vicky at tumalikod siya upang pumunta sa loob ng banquet hall.

Pinapalaki niya ang isang maliit na bagay, at wala siyang balak na madamay sa away nila.

"Sandali, Mr. Lawrence..." mabilis na hinabol ni Vicky si Frank at hinawakan ang braso niya. "Pumusta ako sa’yo. Hindi ba dapat lumaban ka ng konti para sa’kin?"

"Hindi ako interesado sa pustahan niyo," ang sagot ni Frank.

"So mas gusto mo akong lumuhod sa harap ng baboy na yan?" Napaungol si Vicky na may sugatang tingin.

Kahit kanino, parang naglalandian sila.

"Frank, pwede ba kitang makausap?" biglang tanong ni Helen.

"Sabihin mo na dito."

"In private. Tayong dalawa lang."

Malamig na tumawa si Frank. "Kalimutan mo na ‘yan. Mas gugustuhin kong hindi ako pag-usapan ng iba."

Pagkatapos nun, tumalikod siya para umalis nang hindi lumilingon.

Talagang nagulat si Helen na napakalamig niya—gagawin niya ang lahat para matupad ang anumang kahilingan noon kahit gaano pa iyon kaliit!

Nakangiting ngumisi si Vicky. "Mukhang hindi interesado si Mr. Lawrence na kausapin ka! Marahil ay dapat kang sumuko at tumuon sa pag-secure ng proyektong iyon sa pamilya ng Turnbull."

Kinagat ni Helen ang kanyang mga ngipin. "Hindi mo kailangang mag-alala tungkol diyan."

Nagkibit-balikat si Vicky at nag-flash ng confident na ngiti. "Sa totoo lang, nag-aalala talaga ako na hindi mo makuha at sa halip ay ipahiya mo ang iyong sarili."

Sa mga salitang iyon, lumingon siya at sinundan si Frank habang nakatingin si Helen.

Siya ay talagang nawalan ng pag-asa sa loob at kinuyom ang kanyang mga buko ngunit hindi maibulalas ang kanyang galit.

Hindi man lang tumingin sa kanya si Frank, magpaliwanag pa ng kahit ano tungkol sa babaeng kasama niya.

Nakalimutan na ba niya ang tungkol sa tatlong taon nilang pagsasama?

Gayunpaman, si Sean ay lumapit sa kanya nang may kumpiyansa. "Huwag kang mag-alala, Helen. Ipapaluhod ko ang babaeng iyon sa kanyang tuhod sa loob ng isang buwan."

Nalampasan ang kanyang pamilya sa isang buwan?! How delusional!

Nanatiling tahimik si Helen, gayunpaman, dahil pakiramdam niya ay may kakaiba.

Ang kanyang confident na ngiti at cool na poise ay tumatak sa isip ni Helen.

She was un able to carry herself with such aplomb given this occasion— was she was really some whore?!

"May masama akong pakiramdam tungkol dito..." Bulong ni Helen.

-

Maraming mga business elite ang natipon na sa unang banquet hall ng Verdant Hotel.

At bilang bida sa gabi, tiyak na hindi makakasama ni Vicky si Frank.

"Please have a seat, Mr. Lawrence. I will be back after I've greeted some guests."

Umiling si Frank. "Just do what you have to. Don't mind me."

Nagsimula siyang kumain nang walang pakialam—hindi pa niya nakikilala ang iba pang mga elite sa negosyo, kaya wala siyang dahilan para makipag-usap sa kanila.

Noon biglang pumasok sina Helen, Gina, at Sean.

Maraming mga business elite ang agad na lumapit sa kanila, nag-aalok ng mga toast.

"Congratulations, Ms. Lane. This is your moment—Lane Holdings will be rising to the peak now that Ms. Turnbull was made a full recovery."

"Tiyak na nakukuha mo ang proyektong iyon ng West City."

"Oo, basta wag mo kaming kakalimutan ha?"

Hinawakan ni Helen ang isang kamay sa kanyang labi, itinago ang ngisi sa ilalim. "Naku, nag-e-exaggerate ka. Wala naman talaga akong naitulong."

Tiyak na na-buoy siya sa loob—sa sandaling makatanggap siya ng balita na gumaling nang husto si Ms. Turnbull, ipinadala niya ang kanyang sekretarya para ipakalat ang balita.

Ngayon, lahat ay nangungulila sa kanya. At sa halo ng pagliligtas kay Ms. Turnbull, sino ang magnanakaw ng spotlight mula sa kanya?

Gayunpaman, habang sinusundan siya ng mga tao sa front roll, naiwan si Helen na nakatitig sa isang pigurang nakaupo roon na parang masakit na hinlalaki.

Agad na nabigla si Sean, "Sino ang nagpaupo sa'yo diyan?! Lumabas ka!"

Iyon ang pangunahing mesa kung saan uupo ang mga Turnbull, at si Helen lang ang umupo doon!

Ibinaba ni Frank ang buttered rib na hawak niya at pinunasan ang mantika ng labi niya. "Ms. Turnbull told me to sit here. May issue ka ba niyan?"

"Hah! Ganun ba?!" Ngumuso si Sean sa panghahamak. "Marunong ka talagang gumawa ng mga bagay-bagay, hindi ba?"

Ang mga elite ng negosyo sa likod nila ay pinag-aaralan si Frank nang mausisa.

"Sino siya?'

"May karapatan pa ba siyang makilala si Ms. Turnbull?"

Agad na sumagot si Sean, "Iyan ang dating asawa ni Ms. Lane, nag-freeload sa kanya sa loob ng tatlong taon at ngayon ay narito para manggulo pagkatapos niyang hiwalayan siya!"

Agad na nagkagulo ang mga tao, sabik na pumanig sa Lanes ngayong nasa spotlight na sila.

"Ano?! May ganun talaga kasamang tao dito?"

"Huh, at dito ko naisip kung sino kaya siya."

"Obviously a bumpkin. Ni hindi marunong gumamit ng kutsilyo at tinidor? Tiyak na hindi niya deserve si Ms. Lane!"

Nang makitang galit na galit ang mga mandurumog kay Frank, mabilis na umakyat si Helen at bumulong, "Umalis ka na lang, Frank."

Dahan-dahang tumingala si Frank. "Ano, hinahabol mo rin ba ako?"

Kumunot ang noo ni Helen. "Hindi pa ba sapat na napahiya mo ang sarili mo?"

"Pahiya ang sarili ko?" Napabuntong-hininga si Frank. "Sa tingin ko natatakot ka lang na mapahiya ko ang pamilya mo. I've embarrassed myself much in your company for the last three years!"

Agad na hinawakan ni Gina si Helen at hinila. "Stop wasting your breath! Haharapin siya ni Ms. Turnbull pagdating niya."

Sabay lakad ni Sean palapit kay Frank ng may pagkayabang. "Ang kapal mo talaga bata. Gusto ng lahat na umalis ka na, pero tahimik ka pa ring nakaupo. Maghuhukay ako ng butas na mapagtataguan kung ako sayo."

Sinamaan siya ng tingin ni Frank. "Hindi kita tatantanan bilang paggalang sa Turnbulls. Ngayon, umalis ka na."

"Haha! Ikaw, hinihipo ako?! I don't think you have the balls!" Malamig na tumawa si Sean, at sumandal para magsalita nang malakas kaya sila lang ni Frank ang makakarinig, "Hindi ako magsisinungaling sa iyo—nag-book ako ng kuwarto sa Spring Spring Hotel para maayos na magdiwang kasama si Helen ngayong gabi. Ibig sabihin, you never consummated your marriage even after three years? Hindi ka naman impotent, 'di ba? It's alright. I could shoot a video when we do it tonight—"

Pak!

Biglang nanliit ang mga mata ni Frank, nag-aalab ang kanyang pamatay na hangarin nang bigla niyang sinampal si Sean sa mukha!

"Wargh!!!"

Si Sean ay sumisigaw kahit umikot ang mundo sa kanya—ang sampal ay nagpalipad sa kanya!

Nanatiling tahimik at nakanganga ang mga tao noon. Hindi nila inaasahan na talagang magpapa-physical si Frank sa banquet ng Turnbulls!

"F*ck!" Nabaluktot sa galit ang mukha ni Sean habang nagmamadaling tumayo, pakiramdam niya ay medyo nakatagilid ang kanyang bibig.

"Ayos ka lang ba, Mr. Wesley?!" bulalas ni Gina habang namumutla sa gulat, bago kinarga si Frank at pumitik, "Baliw ka ba?! How dare you lay a finger on Mr. Wesley!"

Binaluktot lang ni Frank ang kanyang pulso. "Dapat kang matuwa na hindi ko siya pinatay."

Si Helen ay natigilan din sa kanyang pagsabog, at galit na nabigla, "Paano mo ito nagawa, Frank?! Humingi ng tawad kay Mr. Wesley ngayon din!"

Huminto si Frank at humarap sa kanya sa hindi makapaniwala. "Humihingi ka ng tawad sa akin? Sinabi mo ba sa kanya na gawin ito nang sulsulan niya ang iyong mga manloloko na kutyain ako?"

Umiwas si Helen ng mga mata, ngunit pumitik pa rin, "Nagkamali siya, ngunit hindi mo rin dapat gawin iyon!"

"I'm sorry, but I've always solve problems with violence," cool na sagot ni Frank. "Kung hindi mo gusto, gawin mo ang tungkol dito."

"Ikaw... Wala kang pag-asa," pinandilatan siya ni Helen na may pagkabigo.

"Dumating na si Ms. Turnbull!" May biglang sumigaw sa crowd.

Habang ang lahat ay agad na naghahawan ng landas, si Sean ay nakangiti at nanunuya kay Frank. "Tapos na para sa iyo. Walang magpoprotekta sa iyo pagkatapos ng ginawa mo..."

Gayunpaman, naiwang tulala siya nang lumingon siya at nakita kung sino ang nakatayo sa gitna ng karamihan.