登入2
Ayla dressed up with extra care. Kahit tatlong gabi nang hindi umuuwi si Lawrence, umaasa pa rin siyang babalik ito ngayong gabi. Ito ang araw nila. She prepared everything perfectly. A romantic candlelight dinner set on the table, his favorite food steaming hot, and his favorite wine chilled to perfection. Her smile was bright and hopeful. Pero alas-nueve na ng gabi, wala pa ito. Karaniwan ay umuuwi na ito nang ganitong oras, pero hanggang alas-onse ay wala pa ring bakas ng asawa niya. Pinaliliwanag niya sa sarili na darating din ito bago mag-alas-dose. Pero nang tumuntong na ng ala-una at ang katahimikan na lang ang kasama niya, doon niya tinanggap ang katotohanan. With heavy heart, kinuha niya ang phone at kinunan ng litrato ang hapag. Pinost niya ito sa social media. 'Happy Anniversary love' Yan lang ang sinabi niya. Walang reklamo, walang hinanakit—puro pagmamahal na unti-unti nang nauuwi sa wala. Dalawang linggo ang lumipas bago umuwi si Lawrence. At hindi siya nag-iisa. Nalaman niyang nagbakasyon pala ito sa New York... at kasama pa nito si Sophia. Sa bintana ng sala nila, kitang-kita niya kung paano halikan ng "best friend" niya ang asawa niya. Kitang-kita niya kung paano higpitan ni Lawrence ang hawak sa bewang ng babae, kung paano ito ngumiti ng totoo—isang ngiting matagal na niyang hindi nakikita para sa kanya. Mariin siyang napakuyom ng kamao. Ang sakit ay halos dumurog sa dibdib niya. Doon na rin nalaman ang buong katotohanan mula kay Hannah, isang kaibigan na galing Korea at ngayon lang nakabalik. "Planado lahat, Ayla," bulong ni Hannah habang umiiyak. "Pinaghiwalay tayo ni Sofia noong gabing iyon para madala ka sa kwarto ng lalaking binayaran niya. Ang hindi lang niya alam, napunta ka sa maling kwarto." Nawalan ng kulay ang mukha ni Ayla. Lahat ng piraso ng puzzle ay nabuo na. Si Sophia ang may gawa ng lahat. Siya ang sumira sa buhay niya. At ngayon, ninanakaw na nito ang asawa niya. Kahit sobrang sakit, buo na ang desisyon niya. Kung sa iba ito masaya, then let him go. Pero hindi niya hahayaang tapakan pa siya nang ganito. Tao rin siya. May dignidad. May pusong nasasaktan. Handa na ang lahat nang dumating si Lawrence. Kasama niya ang ate niyang si Anastasia at ang asawa nitong pulis. Alam nilang mahirap harapin ang lalaki nang mag-isa lang, kaya siniguro nilang may kakampi siya. Gulat na gulat si Lawrence nang maabutan silang tatlo sa sala, at ang mga maletang nakalagay sa tabi ng sofa. "What's all this?" tanong nito sabay turo sa mga maleta at sa mga kasama niya. Si Anastasia ang sumagot, matapang at buo ang loob. "We're taking Ayla out of here." Kinuha nito ang isang folder at iniabot sa lalaki. Binasa ni Lawrence ang laman at doon napasinghal ito nang malalim. "What the f*ck?" mura nito. Divorce Papers. Hindi makapaniwala itong tumingin kay Ayla na yumuko na lang para itago ang mga luha. "Ayla made a mistake, yes. But she doesn't deserve to suffer like this for years. I brought her here, and she remains my responsibility. Please sign these papers. Uuwi na siya sa Pilipinas para sa ikabubuti niya," mariing sabi ng ate niya. Lawrence just smirked. Shrugged his shoulders like it was nothing. "Okay." Kinuha lang nito ang ballpen at pirmado ang mga papel nang walang pag-aalinlangan. Naluluhang umiwas ng tingin si Ayla. Ganoon lang kadali? Ganoon lang siya kadaling palitan at bitawan? Pero sa halip na madurog, doon siya lumakas. Wala na ring babalikan pa. Sinubukan naman niya, pero siya lang ang nasaktan sa huli. "Anything else?" malamig na tanong nito. "Nothing to say, we're leaving. Have a nice day," seryosong sagot ni Henrick, ang asawa ng ate niya. Tinaas lang ni Lawrence ang dalawang kamay na parang sumusuko. Hindi niya alam na galit na galit si Henrick sa kanya. Simula pa nang maging sila ng ate niya, itinuring na niyang kapatid si Ayla. Minahal niya ito na parang tunay na kaatid. Kaya sobrang sakit para sa kanya na malaman na pinahirapan lang pala ng lalaking ito ang babaeng itinuring niyang kapatid. Habang inaayos ang mga gamit, nagkatinginan sila ni Ayla. Nginitian lang siya ni Lawrence nang mapang-asar bago sila tuluyang umalis. ILANG TAON ANG LUMIPAS... "Trip ka yata 'non," turo ni Ysa sa foreigner na nakatitig sa mesa nila. Ayla just scoffed and took a sip of her drink. 'Hindi rin naman niyan ako dadalhin sa langit,' bulong niya sa isip at umiwas na lang ng tingin kahit ngumiti pa ang lalaki. "Ayoko. Wala ako sa mood," bored niyang sagot. "Uy Ayla! May chika ako, crush ka raw ni Dom sa Finance!" sabat ni Kian habang nilalantakan ang pulutan. "Oh? Eh ano naman ngayon?" mataray na sagot niya. "Tinatanong niya kung hiwalay na ba kayo ng afam mo. Nagbabaka-sakali lang daw," dagdag pa nito. Napairap na lang siya ng mata. Aaminin niya, simula nang ayusin niya ang buhay niya sa Pilipinas at magtrabaho sa Nova Spaces, lalong gumanda ang buhay niya. She started loving herself again. Kaya hindi nakakapagtaka na maraming nanliligaw at nagpapapansin sa kanya. Tuwing Valentines, puno ang mesa niya ng bulaklak at chocolates. Ganoon din ang mga kaibigan niyang sina Ysa at Terry. Pero para sa kanya? Wala lang 'yon. Kahit anong ganda ng regalo, hindi nito mabubura ang trauma na nakabaon na sa sistema niya. Nawalan na siya ng pag-asa na may lalaking magmamahal sa kanya nang totoo. Sumusugal naman siya sa mga lalaki para sa intimacy, pero laging nauuwi sa wala. Sa tuwing didikit na ang mga labi nila, ang mukha ni Lawrence ang sumasagi sa isip niya. Nawawala ang gana. Nawawala ang sarap. 'Wala man lang isa sa kanila ang marunong humawak ng babae. Ni hindi man lang ako madala sa langit,' malungkot na isip niya. "Ayoko sa purong Pilipino. Parang hindi naman marunong," pabiro niyang sabi pero may halong totoo. Ayaw lang talaga niya kay Dom. Mas matangkad pa nga siya doon eh, major turn off! Natawa na lang sila. "Parang noon lang hindi ka namimili, ngayon maarte ka na ha!" asar ni Harvey sa tabi niya. Binato niya ito ng mani. "Ikaw nga eh! Parang noon lang in love na in love, ngayon bitter na bitter!" balik tukso niya. Napairap na lang din si Harvey. Alam nito ang pinagdaanan niya, at siya rin ang takbuhan nito noon tungkol sa mga babae. Hanggang sa malaman nilang ginagamit lang pala ito ng jowa niya para sa pera at luho. Nakita niya itong madurog, at doon lalong tumibay ang samahan nila. Sila Harvey, Kian, Art, Ysa, at Terry—sila ang pamilya niya ngayon. Magkakasama sila sa trabaho, magkakasama sa galaan. Pero kahit gaano sila ka-close, tanging si Harvey ang nakakaalam sa madilim niyang nakaraan. Tanging ito lang ang nakakaalam na may asawa na siya noon, na sinaktan, at pinamukhang basura. Sa harap nila, siya si Ayla—ang babaeng laging masaya, laging may karelasyon, at happy-go-lucky. She can pretend forever. Ang mahalaga, buhay siya. Masaya siya... kahit pa may anino ng nakaraan na nakadikit sa kanya.Chapter One Hundred Thirty Two After nilang mananghalian sa labas ay bumalik sila sa bahay ni Ayla. Lalong gumaan ang pakiramdam nito nang makauwi sila. She went straight to her room upstairs and layed on the bed. Hinatid lang kasi sila ni Fiyero. She asked him to stay for a while to rest pero mapilit ito. May importante pa raw itong gagawin. So she have no choice but to stay in her house with Fatiha. "Ate Ayla?" tawag ng dalaga sa kanya mula sa baba. Sumilip si Ayla mula sa glass wall at sinenyasan itong umakyat. Manghang inilibot ni Fatiha ang tingin sa kabuoan ng silid. She's so amazed that she wanted to have one as well. The room was well lit with the huge glass window. May scenic view rin ito ng matataas na puno ng pine trees. May malaking kama ang nakalagay sa tabi ng malaking bintana habang may mga indoor plants namang nakahilera sa gilid ng silid. There were wall cabinets na siguradong naglalaman ng mga gamit ni Ayla at isang pinto na alam niyang private shower room
Chapter One Hundred Thirty One "Now, are you ready for the ultrasound?" Doctor Lorraine asked. Ayla smiled and nodded. "Hindi ba natin hihintayin ang daddy ng baby mo?" Bago pa siya makasagot ay biglang may kumatok sa pinto. Bumukas ito at sumilip ang assistant ng doctor. May malaki itong ngiti sa labi kaya napataas ng kilay ang doktora sa itsura ng assistant nito. "What is it?" she asked. "Ay sorry doc. Hinahanap po 'yong pasyente" imporma nito. "Just let him in. 'Yong boyfriend siguro ni Miss Martínez" ani nito habang inaayos ang mga papel sa mesa nito. Mabils na tumalima ang assistant nito. Fiyero came in the room. Ayla smiled brightly. "I thought you're still asleep. I'm sure you want to see our baby" malaki ang ngiting sabi nito. Fiyero smiled. "Good thing Harvey happened to see me before I could even leave the hospital." Agad nangunot ang noo ni Ayla sa huling sinabi
Chapter One Hundred Thirty Fiyero was suddenly awakened by the sound of Fatiha's phone. He saw her sitting on the chair and no sign of Ayla. "If you're looking for her, she's with a friend" Fatiha said without looking at her brother. Nanatiling nakatutok ang mga tingin nito sa hawak nitong cellphone. Fiyero didn't reapond, maingat na bumangon ito at mabils na tinupi ang kumot. Maayos niya iyong itinabi at akmang bababa ng kama nang muling magsalita ang kapatid."Are you not bothered that Ayla is with a friend? Some men will possibly get jealous just by the thought of it." Fiyero sighed as he put on his shoes. "It's just Harvey. I know he'll be here" he simply said like he expects the guy will possibly come around. Agad napataas ng kilay si Fatiha. "You trust that guy? Para nga silang mag-jowa kanina sa labas. Are you sure you're trusting the right people?" May halong irita na tanong nito sa kapatid. "They are actin
Chapter One Hundred Twenty NineFiyero clenched his jaw just as Gregory reported that one of their men were killed during the night they attacked Mr. Salvador's casa in Equador. He never likes losing men. Especially those who have their own family. He heaved a deep breath after hearing all the deaths that have been done successfully. They have triumphantly eradicted the people he wanted out of his company. They didn't withdraw upon warning so he has no choice but to take lives by force. 'They have chosen death anyway' Fiyero thought. "Take Mr. Franz's body home and don't forget to let his family knew about it. Check his profile for any beneficiary and settle the score immediately. As for the others. Get back to the mansion to prepare a proper burial for him and 3 days of mourning. I'll be back before his burial.""Understood sir" Gregory answered from the other line. Fiyero didn't say anything at all, he just ends the call. "Prepare th
Chapter One Hundred Twenty EightThe room was eerily quiet as soon as Lawrence opened his eyes. His face is swollen and his vision is still in a blur. Last night have shown him the brutal reality. Along with it is the memory he had before the accident happened. Every glimpse of his little family was shown last night like a recall. And that before his eyes closed, he saw Sophia and their daughter waving goodbye before he finally drove away. He promised Sophia he'll be home soon but he came back to be indifferent. Gone is his promise to have a complete family for their daughter. What came back was the man who was never fond with kids. A man who only thinks of his happiness. Not the man who was once changed after realizing that he'll never ever get everything he wanted—and that is his ex wife, Ayla. When they finally agreed of having a peaceful talk to finally end everything between them, he realized what Ayla said about Sophia is right. She was always ther
Chapter One Hundred Twenty SevenAyla wasn't feeling well as soon as Fiyero came back. Especially when she saw his hand stained with blood. Her mind is in chaos. Para bang gusto niyang magpakalayo-layo para makalimutan lahat ng nangyari ngayong gabi. As soon as the car started, no one dared to speak a word. She wanted Fatiha beside her pero natatakot naman ito sa sariling kapatid kaya lumipat ito sa frontseat. Napalunok siya ng laway at pilit na pinapakalma ang sarili. Pero lalo lang lumala ang nararamdaman niyang discomfort. Mariin siyang napakapit sa kanyang damit. That familiar pain from her abdomen, it triggers her so much. She hardly swallowed the lump on her throat and grabbed Fiyero's hand digging her nails deep into his skin. "I'm in pain" she struggled to say as she tries her best to breath calmly. "Fiyero my belly hurts so bad" she worriedly said and looked at him fearfully. All his cold demeanor suddenly dropped into fear. "Spiros,
Chapter Thirty EightSa pagbalik nila sa loob ay marahan siyang hinila ni Fiyero pa-upo sa tabi niya. Ayla deeply scowled and angrily looked at Harvey who somehow look happy seeing them again together. Malaking ngiti ang gumuhit sa kanyang labi. Muli niya itong inirapan bago lu
Chapter Thirty SevenSa dami ng magagandang babae sa isla bakit siya pa ang nilapitan ni Fiyero. He could simply dump her after they tasted each other pero nasundan pa iyon. Narinig pa niya minsan kay Rocco na hindi nag-uulit ng babae si Fiyero. Kaya buo ang loob niya na tila pinagti-tri
Chapter Thirty Five Ayla went out from the kitchen holding a jar of cookies and a glass of milk. Netflix and chill ang balak niya ngayong gabi. “Bahala silang mag-enjoy ‘don basta ako, hindi ako pupunta” ani niya sabay upo sa sofa at maingat na nilagay ang mga hawak sa center table.
Chapter Thirty For the entire days that Kagami stayed in the city, halos hindi na umuuwi si Ayla dahil sa kagustuhan ng ginang na mag-sleep over ito sa bahay nila. Hindi rin naman siya makatanggi dahil pabor rin naman si Harvey. Dinahilan pa nito na baka matunton siya ni Lawrence at mangyari an







