Chapter Three: Leaving is the best Option

Chapter Three

Nang pauwi siya ay agad niyang napansin ang nakaparadang kotse ng asawa sa parking area ng bahay nila. Nagsimulang manginig ang mga kamay niya dahil sigurado siyang paghihinalaan na naman siya nitong nanlalalaki. Katulad ng nangyaring nahuli siyang umuwi dahil sa traffic at hindi niya aakalaing bugbog ang aabutin niya. Masakit ang loob niya na ganoon na lang siya tratuhin ng taong dating mahal na mahal siya.

Hindi man niya alam kung paano nito nalaman ang nangyari sa gabing iyon ay aaminin niyang kasalanan naman talaga niya. Nanginginig ang kamay niyang pumasok ng bahay hawak ang bag ng groceries na mabilis niyang dineretso sa kusina. She was putting them all in the fridge when she heard Lawrence walked in the kitchen.

"Where have you been?" agad siyang nilukob ng kaba sa tanong nito. Lalo rin siyang nanginig sa takot nang makita ang nangangalit nitong mata.

"I-I visited ate and bought g-groceries" she stammered in fear.

"You don't have to lie to me, you know" magkahalong kalma at sarkasmong sabi nito na lalong nagpakaba sa kanya.

"I'm not lying" halos paos ang boses niyang sagot.

"How would I know huh? You wrecked up my brain with what you just did before our wedding. If Sofia didn't told me about it then I'm still living with your lies that you're pure and that you're still my girl" nahalata niya ang sakit sa pagkakabigkas ng mga huling salitang binitawan niya. Lalo siyang kinain ng guilt at awa para sa kanyang asawa.

"I'm sorry" she cried.

"Your sorry doesn't change anything" this time tears streamed down from his eyes. This is the first time she ever saw him cried. Lalo siyang nasasaktan para sa asawa kaya sinubukan niya itong lapitan. "Don't ever take another step b!tch!" he said angrily.

Ayla cried harder. "I have respected you in our relationship. You promised me your virginity! I respected you because I trusted you that you'll keep your word! And what now huh? Some stupid asshole took it away from me before our wedding! That's bullsh!t right? It's bullshit!" He slammed his hands on the counter top that had made her flinch in both fear and surprise. She saw how he frustratedly swipe all the groceries from the counter.

Nagkalat agad iyon sa sahig at napunta sa kung saan. Ayla tried to stop him but he pushed her away and continued wrecking the place into chaos. Ngayon lang ito nagwala at masakit ang loob niyang masaksihan ito.

Tanging hikbi na lang ang natirang ingay sa kusina nang iwan siya ng asawa pagkatapos nitong gumawa ng gulo at kalat. Doon lang naramdaman ni Ayla ang sakit mula sa mga ginagawa ng asawa sa kanya. She was so unconscious with that fault pero bakit ganon na lang kabigat ang kapalit 'non.

Totoo ngang hindi na niya kailan man mabubuo ang tiwalang minsan ng nasira. Nandoon pa rin ang duda at pag-aakusa. Maybe it's really time to let him go. Masakit man ito ay kailangan niyang pakawalan ang lalaking minsan na niyang minahal ng buo at walang pag-aalinlangan.

She can’t last another day nor month for his forgiveness. Alam niyang kahit kailan ay hindi talaga siya nito magawang patawarin. Siya pa mismo ang nagsabing ibibigay niya ang sarili kapag kasal na sila but things have turned gruesomely awful.

Luhaan niyang pinulot ang mga nagkalat na prutas at gamit. It was always like this. He always leave something for her to clean. Leaving is the best option. Hindi niya kayang ipagpatuloy pa lng mabuhay ng ganito. Hindi na rin niya kailangan ang pagpapatawad nito dahil kahit anong gawin niya ay walang kapatawaran talaga ang ginawa niya.