تسجيل الدخولSi Heryst, isang prinsesa at anak ng isang hari na siyang tagapangalaga ng bundok. Si Heryst ay mabait at matulungin na siyang naging dahilan upang ipatapon s'ya ng kanyang ama sa lupa upang maransan ng anak ang kalupitan ng mundo ng mga tao. Doon ay nakilala ni Heryst ang binatang si Aris at kinalaunan ay nabuo ang pag-ibig sa puso nila. May maganda kayang wakas ang pag-iibigan ng dalawang pusong nagmamahalan ngunit magkaiba ang mundong pinanggalingan?
عرض المزيد“นะๆๆๆ บัว ปิดเทอมไปเที่ยวไร่ของพิมพ์นะ”
พิมพ์นาราเขย่าแขนเพื่อนรัก อยากให้เพื่อนไปเที่ยวพักผ่อนที่ไร่ของตัวเอง
“แต่บัวต้องทำงานนะจ๊ะพิมพ์”
บัวบูชาตอบอย่างรู้สึกเกรงใจ
“ไหนบัวบอกว่าปิดเทอมนี้จะไม่รับงานไง”
พิมพ์นาราหน้างอ เห็นเพื่อนทำงานหามรุ่งหามค่ำก็อยากให้เพื่อนได้พักบ้าง
“ไม่รับไม่ได้ เงินเก็บของบัวหมดแล้วนะจ๊ะพิมพ์” บัวบูชาจับมือเพื่อนเพื่อง้องอน ให้เหตุผลกับอีกฝ่ายด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย
“เป็นไปได้ยังไง บัวทำงานเยอะขนาดนั้น เงินทองหายไปไหนหมด” พิมพ์นาราถามอย่างตกใจ
“เอ่อคือว่า...” บัวบูชามีท่าทีอึกอัก
“เพราะพ่อกับแม่ของบัวอีกแล้วใช่ไหม”
พิมพ์นาราพูดอย่างโกรธๆ
“พวกท่านเป็นพ่อกับแม่ของบัวนะพิมพ์”
บัวบูชาตอบเพื่อนไม่เต็มเสียงนัก หลายครั้งที่เธอยอมรับว่าเหนื่อยใจ แต่มันก็หลีกเลี่ยงไม่ได้
“พิมพ์ขอโทษที่เสียมารยาท แต่มันสุดจะทนจริงๆ บัวทนได้ยังไงกัน”
“ยังไงพวกท่านก็ให้ชีวิตบัวนะ”
“บัว!!!” พิมพ์นาราเสียงดังใส่เพื่อน สุดจะทนกับความคิดของเพื่อนรักนัก
“บัวต้องตอบแทนบุญคุณ”
“บุญคุณๆๆๆๆ จะอะไรกันนักกันหนา ตอบแทนมาเท่าไหร่แล้วบัว”
“ถึงตายก็ไม่หมด ท่านเป็นผู้ให้กำเนิด”
“ยายสอนบัวอีกแล้วใช่ไหม” พิมพ์นาราพูดอย่างอัดอั้น
“ยายพูดถูก ยังไงพวกท่านก็คือพ่อแม่ บัวไม่มีวันเปลี่ยนแปลงอะไรได้นะพิมพ์”
ยายที่บัวบูชาพูดถึงคือญาติห่างๆ ที่นำเธอไปเลี้ยงตั้งแต่เด็กๆ
“พอไม่มียายกับป้าไพบัวก็เลยลำบาก”
“แม่อุ้มท้องบัวมา ถ้าท่านจะฆ่าก็ทำได้ แต่ท่านก็ไม่ทำ”
“ทำไมถึงได้บุญคุณท่วมหัวกันขนาดนี้นะ” พิมพ์นาราพูดอย่างโกรธๆ
“ไม่เอานะพิมพ์ ยังไงเค้าก็คือพ่อแม่บัว”
“ขอโทษ แต่พิมพ์โกรธแทนบัวจริงๆ นะ”
“จะโกรธแทนบัวทำไม บัวไม่เป็นอะไรหรอก” บัวบูชายิ้มให้เพื่อนอย่างอ่อนโยน
“แต่บัวสัญญาว่าจะไปเที่ยวพักผ่อนที่ไร่ของพิมพ์นี่นา” พิมพ์นาราหน้างอ อยากให้เพื่อนไปจริงๆ
“พอเปิดเทอมบัวจะไม่มีเงินเสียค่าเทอมนะพิมพ์” บัวบูชาหน้าเศร้า
“พิมพ์ออกให้ก็ได้” พิมพ์นาราพูดอย่างใจป้ำ
“ไม่เอาหรอก เวลาเดือดร้อนพิมพ์ก็ช่วยบัวตลอด ค่าเทอมไม่ใช่เงินน้อยๆ บัวไม่เอาเด็ดขาด”
“เงินแค่นั้นเอง”
“สำหรับพิมพ์อาจจะแค่นั้นเอง แต่สำหรับบัวมันเยอะมากนะ”
“พิมพ์ขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจจะดูถูกบัวนะ แค่อยากช่วย”
“พิมพ์เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของบัว บัวไม่เคยคิดแบบนั้น บัวขอบคุณในความหวังดีของพิมพ์จริงๆ นะ”
“ที่บัวไม่ยอมไปที่ไร่ของพิมพ์ เพราะเฮียพันหรือเปล่า” พิมพ์นารารู้ดีว่าพี่ชายของเธอไม่ค่อยชอบเพื่อนรักสักเท่าไหร่ เธอเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมพันกรถึงอคติกับบัวบูชานัก ทั้งๆ ที่เพื่อนของเธอก็เป็นคนดี ไม่ใช่คนดีธรรมดา เรียกว่าแสนดีเลยก็ว่าได้ ไม่อย่างนั้นเธอไม่คบกับบัวบูชาจนย้ายมาอยู่ด้วยกันขนาดนี้หรอก
“มะ... ไม่ใช่นะพิมพ์” บัวบูชาปฏิเสธเสียงตะกุกตะกัก
“ถ้าไม่ใช่แล้วทำไมถึงทำท่าทีแบบนั้นล่ะ พิมพ์ไม่เชื่อหรอกนะ เรื่องงานเป็นแค่ข้ออ้าง แค่ไปพักผ่อนอาทิตย์เดียวเอง ทำไมไม่ไป เป็นเพราะเฮียพันแน่ๆ”
“เค้าไม่อยากไป ไปบังคับเค้าทำไม”
เสียงเข้มของผู้มาใหม่ทำให้สองสาวหันขวับไปมอง สีหน้าดุๆ ของพันกรทำให้พิมพ์นาราค้อนพี่ชายขวับๆ
ส่วนบัวบูชานั้นเมินหน้าหนี รู้ดีว่าเขาไม่ชอบหน้าเธอ เวลาเขามาเธอก็คอยหลบหน้าหลบตาหรือไม่ก็ออกไปทำงานข้างนอก ไม่อยากอยู่ขวางหูขวางตาเขาหรอก
“ไม่ต้องทำท่ารังเกียจฉันขนาดนั้นก็ได้” พันกรรู้สึกหงุดหงิดนักที่เวลาบัวบูชาเห็นเขาก็หาทางหลีกหนีทุกครั้งไป
“บัวไปจัดของในห้องก่อนนะพิมพ์” บัวบูชารีบขอตัว ไม่อยากอยู่ให้ขัดตาเขา
“ที่รีบหนีเข้าห้องเพราะกลัวฉันรู้ความลับอะไรอีกล่ะ” พันกรแดกดัน หงุดหงิดโดยไม่ทราบสาเหตุ
..ทีกับคนอื่นทั้งยิ้มทั้งหัวเราะ กับเขาทำหน้าเหมือนอมทุกข์ พยายามหลบหลีกเหมือนเขาเป็นตัวเชื้อโรค
“เฮีย! พอสักทีเถอะน่า เลิกหาเรื่องเพื่อนของพิมพ์ได้แล้ว”
พิมพ์นาราแหวใส่พี่ชาย
“กล้าขึ้นเสียงกับเฮียเหรอตั้งแต่คบเพื่อนคนนี้นิสัยเสียขึ้นนะ”
เสียงดุด่าของพันกรทำให้บัวบูชาที่เดินเข้าห้องชะงักกึก เธอเม้มปากเข้าหากัน เรื่องนี้เป็นเรื่องเดียวที่เธอทำไม่ได้
..พิมพ์นาราไม่ผิด เธอจะเลิกคบเพื่อนทำไม ไม่ผิดไม่ว่า แต่พิมพ์นาราเป็นคนดีมาก ถ้าเธอเลิกคบเพื่อนที่แสนดีแบบนี้เพราะคำต่อว่าของพี่พันกร เท่ากับว่าเธอไร้เหตุผลสิ้นดี
“เฮีย! ไม่ใช่สักหน่อย เฮียไม่มีเหตุผล” พิมพ์นาราหน้างอทำแก้มป่องใส่พี่ชาย
“เพื่อนแบบนี้น่าจะเลิกคบไปสักที มีแต่ทำเรื่องเสียๆ หายๆ แล้วนี่จะชวนไปอยู่ไร่อีก ใครอนุญาตไม่ทราบ”
น้ำเสียงดุดันของพี่ชายเพื่อนทำให้บัวบูชารีบงับประตูปิด เธอเสียใจกับคำพูดของเขาหลายครั้งแล้ว จนตอนนี้เริ่มจะชิน เธอยึดเอาคำสอนของยายเป็นข้อเตือนใจ ยายเคยบอกว่า
..เราไม่มีวันไปเปลี่ยนความคิดของใครได้ เขาจะคิดอะไรเค้าก็ไม่ผิด เหมือนที่เราจะคิดอะไรก็ไม่ผิดเหมือนกัน ไม่มีใครเปลี่ยนความคิดใครได้ นอกจากว่าเขาจะคิดเอง
Daniel's POVNandito na ulit kami sa loob ng sasakyan at ngayon ay kasama na namin si Heryst. Mabuti na lamang at SUV ang dinala ko ngayon dahil kung hindi ay hindi kami magkakasyang apat sa isang sasakyan lamang.Ako ang nag-drive ngayon at katabi ko si Alex. Magkatabi naman si Heryst at Aris sa likod namin na kapwa tahimik lamang.Ilang minuto na ang nakalipas ngunit hindi pa rin siya nagsasalita. Sa tingin ko ay masyado na siyang napagod sa nangyayari.I know na sa kabilang banda ay hindi tama ang gagawin ko na ito, ang patuluyin ang isang babae sa bahay namin. Una sa lahat ay baka kung ano ang isipin ng mga tao malapit sa amin, pangalawa ay baka may pamilya talaga si Heryst, hindi lang niya maalala dahil traumatize siya sa mga nangyari sa kaniya.Pero sa kabilang banda ay pinipilit ako ng aking puso na gawin ito, paano kung wala nga talaga siyang pamilya? Kapag hinayaan namin siya sa police ay baka may mangyari pang hindi maganda sa kaniya. Bak
Heryst's POV"Tulong, tulungan ninyo ako!" malakas na sigaw ko ngunit kahit isang tao man lamang ay walang nagkusang loob na ako ay tulungan. Tila ba may pagaalinlangan sa kanilang mga mata.Patuloy pa rin ako sa aking pagpupumiglas na makawala sa dalawang lalaki na nakahawak sa akin.Kung meron lamang akong kapangyarihan ngayon, makakawala agad ako sa dalawang tao na ito nang hindi nangangailangan ng tulong ng iba.Palapit kami nang palapit sa madilim na lugar at ang unang pumasok sa aking utak ay ang mga sinabi sa akin ng aking ama bago niya ako ipatapon sa mundo na ito."Dapat kitang parusahan dahil sa ginawa mo. Napagpasyahan namin na ikaw ay ipatapon sa mundo ng mga tao upang malaman mo kung gaano kalupit ang mundong iyon. Hindi ka makakabalik... hanggat hindi ka
Heryst's POVSobrang sakit at sobrang lungkot ang nararamdaman ko ngayon. Hindi ko mapigilan ang mga luha na kusang lumalabas mula sa aking mga mata. Ang sakit dulot ng nangyari ay patuloy na dumudurog sa aking puso.Wala akong makita kung hindi mga puti at berde na kulay lamang sa aking paligid. Maliwanag ang mga kulay na ito at ito ang nagsisilbing paalala sa akin na hindi na ako makakabalik sa tunay kong mundo. Ang lugar na ito ay ang daan patungo sa kabilang mundo, sa mundo ng mga tao.Patuloy lamang ako sa aking pagiyak. Hindi ko kayang pigilan ang mga luha na ito.Bigla akong nakaramdam ng kakaiba sa aking katawan, "Arrgghh!" Napasigaw ako nang malakas dahil sa aking naramdamang sakit sa aking puso. Para itong tinutusok nang paulit ulit at hindi ko nakakaya ang sakit na dulot nito sa akin. Habang tumatagal ay mas sumasakit pa ito at nanghihina na rin ako.Bigla na lamang pumasok sa aking isipan ang dahilan kung bakit napunta ako s
"LUMAYO KA SA KAPATID KO!" malakas na sigaw ni Zheus sa babaeng kaharap niya ngayon. Iwinasiwas niya ang kaniyang espadang naglalagablab sa liwanag ng dahil sa lakas ng kaniyang kapangyarihan. Umatake si Zheus sa babae gamit ang kaniyang espada ngunit madali lamang itong naiiwasan ng babae.Patuloy pa rin sa pagatake ang binatang si Zheus nang bigla na lamang nawala sa kaniyang harapan ang babae at naramdaman na lamang niya ang prisensya nito sa kaniyang likod. Nararamdaman ni Zheus ang isang matulis na bagay na nakadikit sa kaniyang tagiliran."Wala akong panahon para makipaglaro sayo, ang nais ko lang naman ay makita ang kapatid mo, Zheus.Nais ko lamang na siya ay kumustahin dahil lalo na ngayon na malapit nang mangyari ang pinakahinihintay ko. Pakisabi sa ama mo, maghanda na siya," bulong ng babae sa kaniya habang ito ay tumatawa. Galit ang nangingibabaw sa puso ngayon ni Zheus, alam man niya ang buong katotohan sa pagitan ng kaniyang ama at sa babaeng ito ay
"Prinsesa Heryst, sa oras na ito ay magsasanay ka kasama ang dalawa sa mandirigma natin. Para malaman ang iyong tunay na lakas ay lalabanan mo silang dalawa ng sabay."Kasalukuyang nagsasanay si Heryst kasama si Johro at ang dalawa sa mga pinakamahusay na mandirigma ng Eriatha."Sa
Tanghali na ngunit mahimbing pa ring natutulog si Heryst sa kanyang malaking kama. Lubha itong napagod sa ginawa nilang pagsasanay kasama ang kanyang kuya na si Zheus at ang mga tauhan nito.Araw-araw silang nagsasanay upang mahasa at matuklasan ni Heryst ang iba n'ya p
Sa isang madilim at masukal na kagubatan may isang batang lalaki ang tumatakbo ng mabilis habang tumatangis at halatang kinakapos na ito ng hangin dahil sa walang tigil na pagtakbo. Ngunit hindi ito puwedeng huminto.






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.