The Guardian Of Forest

Tanghali na ngunit mahimbing pa ring natutulog si Heryst sa kanyang malaking kama. Lubha itong napagod sa ginawa nilang pagsasanay kasama ang kanyang kuya na si Zheus at ang mga tauhan nito.Araw-araw silang nagsasanay upang mahasa at matuklasan ni Heryst ang iba n'ya pang kapangyarihan."Anak tumakbo ka na... Iligtas mo ang iyong sarili, Aris!"Naputol ang mahimbing na pagkakatulog ni Heryst nang may nagpakitang mga imahe sa kanyang isip. Nananaginip s'ya, buhay ang kanyang katawan ngunit hindi n'ya kayang idilat ang kanyang mga mata.Nakikita n'ya sa kanyang panaginip ang batang iniligtas n'ya noon."Ayaw ko, dito lang ako! Ayaw ko po kayong iwan."Umiiyak na sagot ng bata sa kanyang mga magulang. Kitang kita ni Heryst ang pagluha ng batang si Aris at hindi n'ya na rin namalayan na kahit s'ya ay lumuluha na rin."No, Aris! Makinig ka... Mom and I will ha

"LUMAYO KA SA KAPATID KO!" malakas na sigaw ni Zheus sa babaeng kaharap niya ngayon. Iwinasiwas niya ang kaniyang espadang naglalagablab sa liwanag ng dahil sa lakas ng kaniyang kapangyarihan. Umatake si Zheus sa babae gamit ang kaniyang espada ngunit madali lamang itong naiiwasan ng babae. Patuloy pa rin sa pagatake ang binatang si Zheus nang bigla na lamang nawala sa kaniyang harapan ang babae at naramdaman na lamang niya ang prisensya nito sa kaniyang likod. Nararamdaman ni Zheus ang isang matulis na bagay na nakadikit sa kaniyang tagiliran."Wala akong panahon para makipaglaro sayo, ang nais ko lang naman ay makita ang kapatid mo, Zheus.Nais ko lamang na siya ay kumustahin dahil lalo na ngayon na malapit nang mangyari ang pinakahinihintay ko. Pakisabi sa ama mo, maghanda na siya," bulong ng babae sa kaniya habang ito ay tumatawa. Galit ang nangingibabaw sa puso ngayon ni Zheus, alam man niya ang buong katotohan sa pagitan ng kaniyang ama at sa babaeng ito ay

Heryst's POV"Tulong, tulungan ninyo ako!" malakas na sigaw ko ngunit kahit isang tao man lamang ay walang nagkusang loob na ako ay tulungan. Tila ba may pagaalinlangan sa kanilang mga mata.Patuloy pa rin ako sa aking pagpupumiglas na makawala sa dalawang lalaki na nakahawak sa akin.Kung meron lamang akong kapangyarihan ngayon, makakawala agad ako sa dalawang tao na ito nang hindi nangangailangan ng tulong ng iba.Palapit kami nang palapit sa madilim na lugar at ang unang pumasok sa aking utak ay ang mga sinabi sa akin ng aking ama bago niya ako ipatapon sa mundo na ito."Dapat kitang parusahan dahil sa ginawa mo. Napagpasyahan namin na  ikaw ay ipatapon sa mundo ng mga tao upang malaman mo kung gaano kalupit ang mundong iyon. Hindi ka makakabalik... hanggat hindi ka