LOGINMay seminar si Kraven nang isang linggo sa Mandaya Hotel sa Davao at isa siya sa mga guest speaker sa naturang seminar. Nilalahukan ito ng mga kilalang doktor sa iba't ibang larangan ng medisina at, higit sa lahat, ay training ito ng mga nag-aaral pa sa medisina. Lahat ng guest speaker ay may sariling pangalan sa bawat specialty pagdating sa medisina.
Pumasok na siya sa hotel at dumiretso sa front desk ng receptionist. "Yes, sir? May I help you?" tanong ng receptionist sa kanya na may nakapaskil na ngiti sa mga labi. "Doctor Kraven Johnson. Paki-check kung anong room ako," sagot niya. "Room 203, sir. At ito po ang key card ninyo." Ibinigay ng dalaga sa kanya ang card. Tinanggap niya ito at nagpasalamat siya. Sumakay siya sa elevator at bago pa sumara iyon ay may nahagip ang kanyang mga mata. Isang babaeng balingkinitan ang katawan, mapupulang labi, at kulay-mais na buhok na hanggang baywang ang haba. Kulay brown ang kanyang mga mata, at katamtaman lang ang kulay ng balat nito pero ang kinis na kahit ang lamok ay mahihiyang dumapo. Biglang bumilis ang tibok ng kanyang puso hanggang sa tuluyan nang sumara ang p***o ng elevator. Hanggang sa nakapasok na siya sa kanyang kuwento sa hotel ay palaisipan pa rin sa kanya ang dalagang nakita niya sa labas ng elevator. Gusto niya ulit itong makita at makilala. Iba ang dating ng dalaga; para itong may dalang misteryo sa pagkatao nito. Isang independent woman na kahit sino ay hindi matatakot na makabanggaan. Ganoong aura mayroon ang dalaga kaya mas lalo siyang nacurious at mas eager na makita itong muli. Tapos na siyang maligo. Maaga siyang matutulog dahil maaga ang call time nila kinabukasan. Nakahubong-hubad na siyang nahiga sa kanyang kama. Oo, ganito talaga siya matulog; hindi kasi siya kumportable kung may saplot habang natutulog. Habang papatulog na siya ay may narinig siyang kumakatok sa p***o ng kanyang silid, kaya tumayo na siya at sinilip ito sa butas ng p***o. Napamaang siya nang makita kung sino ang nasa labas ng silid. Dali-dali niya itong binuksan at sumalubong sa kanya ang mukha ng babaeng gusto niyang makita muli. Nakatayo ito at nakangiti habang nakasuot ng bestidang itim na hanggang hita lang ang haba. Ang ganda ng hubog ng katawan at binti nito. Biglang parang nag-iinit ang kanyang pakiramdam. "Tulong, tulungan mo ako!" pagsusumamo nito sa kanya. "Ha? Bakit? Anong nangyari?" sunod-sunod na tanong ni Kraven sa dalaga. "Pasok ka muna," sabi ng dalaga. Nilakihan niya ang bukas ng p***o at agad naman itong pumasok. At mas natulala si Kraven nang bigla itong maghubad sa harapan niya. Tinitigan niya ito nang mabuti at tama nga siya na may iba sa kinikilos nito. Kahit pa gustong-gusto na niyang dakmain ang dalaga dahil nagagalit na din ang alaga niya sa ibaba, mas naiisip pa rin niya na usisain ang dalaga. "Wait, Miss. Anong nangyayari sa iyo? Bakit ka bigla-bigla na lang naghuhubad?" tanong niya sa dalagang estranghera. "Help me! Help me, please! They drugged me. Ang init ng pakiramdam ko, please tulungan mo ako," pagmamakaawa nito sa kanya. Bigla itong lumapit sa kanya at dinakma ang kuwelyo ng kanyang suot, sabay halik sa kanya nang mapusok sa labi. Hindi na nakapagpigil ang binata at tinugon niya ng mas maalab ang halik nito. Napaisip si Kraven dahil ito ang pinakaunang beses na may babae siyang hinalikan sa labi, at kahit nalilito ay hindi niya mapigilan ang sarili na mas siilin ito ng halik. Parang nagmamadali ang dalaga dahil nakalas na nito ang zipper at butones ng kanyang pantalon. "Please! Fuck me now!" sabi ng dalaga habang nakatingin sa kanya kaya wala na siyang nagawa kundi pagbigyan ang gusto nito. Bigla niya itong pinangko at dinala sa couch. "Pag nahimasmasan ka na bukas, huwag mo akong sisisihin dahil pinagbigyan ko lang ang gusto mo." "Yes... kaya please lang, init na init na ako." Halata naman sapagkat hinahawakan na nito ang sarili at kung saan-saan na nakaabot ang mga kamay nito. Mas lalong tinigasan si Kraven sa ginawa ng dalaga. "Watch me first, mister," at hinawakan ng dalaga ang puke nito sabay laro sa clitoris. "Ahhh, ang sarap..." sabi nito habang nakatitig sa kanya. Hindi na nakapagpigil ang binata at hinubad na nito ang damit na walang itinira. Hawahawakan na sana niya ang dalaga nang bigla itong magsalita. "No, stay where you are and just watch me touching myself first," sabi nito sa kanya. Wala siyang nagawa kundi sumunod sa gusto nito. Mas lalo siyang nabaliw sa pinaggagawa ng dalaga sa sarili nito. Nakaka-turn on itong tingnan at mas lalong nakakaakit habang umuungol. "Nagustuhan mo ba ang nakikita mo, mister? Nasasarapan ka na din ba?" tanong nito sa kanya. Bigla nitong pinasok ang isang daliri sa butas ng puke nito. "Ohh... ahhh, sarap!" Halinghing ng dalaga. Hindi na nakapagpigil si Kraven at hinawakan na rin niya ang kanyang ari, sabay itinaas-baba ang kanyang kamay habang nakatitig sa ginagawa ng dalaga. "Shit! Mas lalo akong tinitigasan sa pinaggagawa mo." Umupo nang maayos ang dalaga at ibinuka ang mga paa. "Wanna eat my pussy?" nang-aakit na tanong nito sa kanya. Wala na siyang inaksaya pang pagkakataon at nilapitan ito kaagad. Bigla siyang lumuhod para kainin ang dalaga. "Ahhh! Ang init ng dila mo!" Dinilaan ni Kraven ang clitoris ng dalaga at pinasok din ng dila niya ang butas ng puke nito. "Shit, ang sarap... ahhh, ang galing mo naman," umuungol na sambit ng dalaga. Nakakaadik ang bango ng dalaga at hindi siya magsasawa na kainin ito nang paulit-ulit. "Ohhh! Ohhhh! More, please!" Kaya mas pinagbuti niya ang pagkain sa puke nito. Bigla naman itong nanginig at umagos ang katas nito kaya sinimot niya lahat. Ang sarap ng katas nito, mas nakakahilo ang sarap niyon. Biglang tumayo ang dalaga at hinila siya nito paupo sa couch, at bigla itong umibabaw sa kanya. "I will ride you like a motorcycle driver", sabi ng dalaga sa poging Doctor. Habang ginalingan ng dalaga ang paggiling sa ibabaw ni Kraven na animo wala nang bukas.. ahhhhhh Doc."Doc, nag-i-spike ang intracranial pressure! Kailangan mo nang mailagay ang clip sa loob ng tatlumpung segundo, kung hindi, puputok iyan!" babala ng anesthesiologist."Katahimikan sa silid," maawtoridad na utos ni Kraven.Pinigilan niya ang kanyang sariling paghinga. Ang bawat kalamnan sa kanyang katawan ay nanigas, maliban sa kanyang kanang hintuturo at thumb. Dahan-dahan, gamit ang isang tumpak na pinihit na millimeter lang ang sukat, ipinasok niya ang clip sa leeg ng pulang lobo.Click.Isang napakahalagang tunog ng paglapat ng titanium clip ang umalingawngaw sa isip ni Kraven. Agad na nawala ang pamumula ng aneurysm; ang daloy ng dugo ay matagumpay na naibalik sa tamang direksyon ng ugat nang hindi ito sumasabog."The aneurysm is secured. Coagulation status is stable," pag-aanunsyo ni Kraven habang dahan-dahang iniaangat ang kanyang mukha mula sa mikroskopyo. Ang kanyang noo ay basang-basa ng pawis, subalit ang kanyang mga mata ay nagliliyab sa tagumpay. "Simulan ang pagsasara ng
Habang maingat na binubuksan ni Kraven ang utak ng Ruso sa loob ng OR 1, si Vera naman ay nakatayo sa madilim na hallway sa labas ng pinto. Nakasuot pa rin siya ng kanyang nursing scrubs, ngunit ang kanyang kanang kamay ay nakapasok na sa loob ng kanyang jacket, mahigpit na nakahawak sa grip ng kanyang baril.Ang karaniwang abalang hallway ng ospital ay biglang naging tahimik. Ni-lock na ni Janus ang lahat ng pinto ng mga katabing kwarto upang ilikas ang mga karaniwang pasyente, inihihiwalay ang OR wing para sa gyerang magaganap.Narinig ni Vera ang mabibilis ngunit napakatahimik na hakbang ng sapatos mula sa dulo ng pasilyo. Sa tulong ng kanyang peripheral vision, nakita niya ang tatlong lalaking nakasuot ng mga itim na jacket ng mga hospital technician. Ngunit ang kanilang tindig, ang paraan ng paggalaw ng kanilang mga balikat, at ang laki ng kanilang mga katawan ay hindi maitatago ang kanilang pagiging mga elite Russian hitmen."Vera, they are thirty meters away from you," babala n
Eksaktong alas-sais ng umaga nang dumaong ang SUV nina Kraven at Vera sa pribadong paradahan ng mga doktor sa St. Johnson Hospital. Kompleto na ang kanilang suot na disguise bilang si Dr. St. Johnson at Nurse Veronica. Ang lamig ng aircon ng ospital at ang amoy ng alkohol ay agad na pumalit sa init ng kanilang nagdaang gabi.Pumasok sila sa pamamagitan ng isang pribadong elevator na direktang kontrolado ni Janus mula sa bunker."Doc, Vera, naririnig niyo ba ako?" boses ni Nigel ang umalingawngaw sa kanilang mga nakatagong earpieces. "Nasa labas na ng emergency bay ang tatlong ambulansya. Dalawa doon ay mga decoys na may suot na kaparehong security details ng mga mersenaryo ni Drake. Ang totoong Alexei Santiago ay nasa ikatlong ambulansya na papasok sa basement area.""Copy that, Nigel," malamig na sagot ni Vera habang inaayos ang kanyang face mask at ang tagong holster ng kanyang baril sa ilalim ng kanyang nursing scrubs. Ang kanyang mga mata ay pabalik-balik sa pagmamasid sa bawat su
Inikot niya si Vera at marahas na idiniin ang kanyang mga labi sa mga labi nito. Ang halik ay puno ng galit sa darating na panganib, takot na baka ito na ang huling gabi ng kanilang kapayapaan, at isang matinding gutom na tanging si Vera lang ang kayang pumawi. dynamic. Ang mga kamay ni Kraven ay mabilis na pumasok sa ilalim ng damit ni Vera, hinubad ang kanyang t-shirt sa isang iglap, at pinisil ang kanyang mga matitigas at sensitibong dibdib."Kraven... ah..." napa-ungol si Vera, ang kanyang mga kuko ay bumaon sa broad shoulders ng doktor habang marahas din nitong hinubad ang hoodie at pantalon ni Kraven.Ihinagis sila ni Kraven sa kama, ang kanilang mga hubad na katawan ay nagtagpo na parang dalawang nagniningas na bituin sa dilim ng gabi. Walang puwang para sa banayad na romansa ang takot at ang pananabik sa gyerang magaganap bukas ay nagpalabas sa kanilang pinakamabangis na ugali.Inangat ni Kraven ang balakang ni Vera, pinuwesto ang kanyang matigas at nag-aapoy na length sa pagi
Ang pinto ng underground bunker ng Angel Detective Agency ay muling bumukas nang may malakas na tunog ng hydraulic pressure. Sa pagkakataong ito, hindi lang si Nigel ang naroroon. Sa gitna ng malawak na control room, sa tapat ng naglalakihang mga monitor na naglalaman ng blueprints ng St. Johnson Hospital, tatlong matatangkad at makikisig na lalaki ang naghihintay.Sina Janus, Drake, at Brandon. Kasama nina Kraven at Nigel, sila ang limang magkakaibigan na sabay-sabay na lumaki sa mundo ng mararangyang pamilya sa Manila, ngunit bawat isa ay may kani-kanilang tago at delikadong talento.Si Janus, isang bilyonaryong tech prodigy at black-hat hacker na kayang magpabagsak ng gobyerno gamit lang ang isang keyboard. Si Drake, isang dating elite military captain na ngayon ay namumuno sa isang pribadong security firm na binubuo ng mga pinakamabangis na mersenaryo sa bansa. At si Brandon, ang bunso ng pamilya ng mga huwes at politiko, isang tuso at makapangyarihang prosecutor na humahawak sa m
"Sniper! May sniper!" sigaw ng pinuno ng mga bodyguard."Umpisahan na ang gyera, Nigel! Sugod!" utos ni Kraven sa comms sabay kalabit sa kanyang sariling baril.Rat-tat-tat-tat-tat!Biglang gumuho ang pader sa may gate ng pier nang dumaan ang tatlong armored vans ng Angel Detective Agency. Nagpakawala ng sunod-sunod na putok ang mga tauhan ni Nigel, na ikinagulat ng mga goons ng senador.Mabilis na tumalon sina Vera at Kraven pababa mula sa container van gamit ang mga tactical ropes. Bago pa man makalingon ang mga kaaway, nagpakawala si Vera ng tatlong sunod-sunod na putok mula sa kanyang dalawang handgun, na nagpabagsak sa tatlo pang bodyguard na nagbabantay sa kotse ng senador."Protektahan ninyo ako! Alisin niyo ako rito!" sigaw ni Senator Alcantara na nagpapanic na habang gumagapang patungo sa loob ng kanyang bulletproof na kotse.Tumakbo si Kraven kasabay ni Vera, bawat isa sa kanila ay nagpapakita ng pambihirang galing sa paghawak ng armas. Bawat putok ni Kraven ay tumpak, bunga







