All Chapters of The Hot Doctor: Chapter 1 - Chapter 10

"Ahhh, Kraven darling, sige pa... ang sarap mo talaga. Ahhh, shit! Ang sarap!" humahalinghing na sabi ni Beatrice habang sarap na sarap sa ginagawang pagbayo ni Kraven sa kanya patalikod."Yes, ito ba ang gusto mo, bitch?" sabi ni Kraven habang patalikod niyang binabayo ang babaeng nakilala niya sa club na tinambayan nila ng kanyang mga kaibigan."Yes, yes, darling... ganyan nga. Ahhh! Iba ka talaga, nakakatirik ng mata. Ang laki din ng kargada mo," patuloy na sabi ng babae habang si Kraven ay busy sa pagsagad at pagbayo.Ako nga pala si Kraven Lloyd Zaragoza Johnson, thirty years old. Isang doktor sa St. Johnson Hospital na pagmamay-ari ng aming pamilya, single, and a certified womanizer. Pero mind you, kahit sa dami ng mga babaeng naikama ko, kahit isa sa kanila ay hindi ko pa nahalikan sa labi. Kapag nahalikan na kita sa labi, ibig sabihin niyon ay mahal kita.Sabi nga ng mga kaibigan ko, kakaiba din daw ang aking paniniwala kung paano ko malalaman na mahal ko na ang isang babae da

"Woah! Ang wild nito!" bigla itong umibabaw sa kanya at sabay taas-baba ng katawan nito."Shit! Ang init at sikip ng puke mo... ang sarap, ahhh!" At sinabayan na niya ito sa paggalaw habang hinahawakan niya ang boobs nito at dinala sa kanyang bibig. Parang sanggol na uhaw na sumuso rito."Ahhh, ganyan nga... laruin mo boobs ko, ohhhh!" ungol na sabi nito at mas pinagbuti niya ang ginagawa. Natutuwa siya at nagugustuhan ng dalaga ang kanyang ginagawa.Dahil sa lakas niya, naipagpalit niya ang posisyon nila ng dalaga. Siya na ang nasa ibabaw nito habang ang dalawang paa nito ay inilagay niya sa kanyang mga balikat at tinira niya ito nang mabilis na mabilis."Yes! Yes! Shit, fuck me rough and hard, mister... ahhh!" patuloy na pag-ungol ng dalaga. Kita niya sa mukha nito na sarap na sarap sa ginagawa niya rito."Ahhh, ang sikip mo talaga, ang sarap sa pakiramdam," ungol niyang sabi sa dalaga. Ilang labas-pasok pa sa puke nito nang sabay silang nanginig at nilabasan.Wala siyang balak hugu

[Vera's POV]Kapwa nakahiga lang kami ni Kraven sa kama pagkatapos ng madugong labanan naming dalawa rito. Nababalutan ng kumot ang aking kahubdan at ganoon din siya hanggang baywang. Parehong kalmado na ang aming paghinga at balik na sa totoong mundo ang aming kamalayan.All the while ay ginusto ko naman ang nangyari ulit sa amin at wala akong pinagsisihan. Hindi naman siguro ito magiging sagabal sa misyon ko. Alam ko rin na magpapa-investigate siya tungkol sa akin, kasi kagabi habang naghahapunan kami ay nakita ko sa mga titig niya na gusto niya pa akong makilala nang lubusan.Napabuntong-hininga na lang ako. Naiisip ko na kapag nalaman niya ang tungkol sa pagkatao ko, mauulit pa kaya ang ganitong nangyari sa amin? Gugustuhin niya pa kaya na maangkin akong muli?Ay, erase, erase! Bahala na nga siya. Basta ang mahalaga sa akin ay matapos ko nang maayos ang misyon at makabalik na sa Manila.Pagkagising ko ay mag-isa na lang ako sa kama. Saglit kong nakalimutan kung ano ang nangyari ka

"Gumagamit siya ng maraming pangalan," paliwanag ni Nigel, seryoso ang kanyang mukha. "Pero ang mga source ko sa intelligence community ay nag-flag nito. Kraven, ang babaeng ito ay hindi pankaraniwan. She’s an elite deep-cover operative. Ang mga peklat na nakita mo? Shrapnel wounds mula sa isang misyon.""Nasaan siya ngayon, Nigel?" tanong ni Kraven, ang kanyang boses ay mababa at may panganib.Bumuntong-hininga si Nigel, alam niyang hindi aatras ang kanyang kaibigan. "Nakuha ng satellite tracking ko ang isang encrypted signal match twenty minutes lang ang nakakaraan dito sa Manila. Makati area. Nandito siya, bro. Pero mapanganib siya. Sigurado ka bang gusto mong makipaglaro sa apoy?"Ngumiti si Kraven, inubos ang natitirang scotch sa kanyang baso. Ang playboy na doktor ay nawala na, napalitan ng isang lalaking nahuhumaling. "Matagal ko nang gustong maglaro sa apoy, Nigel. Ibigay mo sa akin ang coordinates."Bumuhos ang malakas na ulan sa Makati, na tila ba nakikiramay sa nagngangalit

Pagkaraan ng dalawang oras, nagising si Kraven dahil sa tunog ng kanyang phone na walang tigil sa pag-ring. Kaagad niyang kinapa ang kabilang bahagi ng kama.Cold. Empty.Napaupo si Kraven, ang kanyang puso ay biglang binalot ng galit at frustration. Umalis na naman siya. Ganoon ba talaga kadaling talikuran ni Vera ang lahat ng nangyari sa kanila kagabi? Galit niyang sinagot ang tumatawag na hindi man lang tinitingnan ang screen."What?!" sigaw niya."Whoa, chill, Doc. Mukhang masama ang gising natin, ah," boses ni Nigel ang sumagot mula sa kabilang linya, may halong biro ngunit seryoso ang tono. "Nandiyan pa ba ang misteryosang babae mo?"Napahawak si Kraven sa kanyang noo, pilit na pinapakalma ang sarili. "She's gone, Nigel. Umalis siya habang natutulog ako."Narinig ni Kraven ang malalim na buntong-hininga ni Nigel sa kabilang linya, kasunod ng mabilis na tunog ng pagpindot sa keyboard."Kraven, makinig ka sa akin nang mabuti," seryosong sabi ni Nigel, wala na ang biro sa boses nit