LOGINShare
Chapter 211
publish date:
2026-10-02 10:23:42
Latest chapter
Secretary of Mr. Caleb LUCAS:238
“May naaalala ka ba… tungkol sa iyong buhay bago ka napunta kay Tiya?”Parang may malamig na kamay na pumatong sa aking sikmura. “H-hindi po. Bata pa po ako noon nang mapunta ako sa kanyang kalinga.”“May mga nakatabi ka bang gamit noon?” pagpapatuloy niya. “Isang lumang bagay? Isang birthmark? Isang pangalan na paulit-ulit mong narinig?”Umiling ako. “Wala po. Ang tanging alam ko lamang… kinuha niya ako at pinalaki.”Tahimik siyang nakinig. Pagkaraan ng ilang segundo, nagtanong siya nang may labis na pag-iingat:“Mayroon ka bang natatanging birthmark sa iyong katawan?”Napakurap ako sa gulat. “Po?”“Partikular na sa may bandang balikat,” dagdag niya.Napatigil ako. Dahil totoo—mayroon akong maliit at kakaibang marka roon. Isang hugis-crescent na natural na nakaguhit malapit sa aking collarbone, na kailanman ay hindi ko ipinagtanong sa iba dahil akala ko ay simpleng balat lamang ito.Ewan ko kung bakit, subalit bigla akong nakaramdam ng hiwa ng pagka-praning. Parang naging labis na pr
Secretary of Mr. Caleb LUCAS:237
Parang gusto kong magmura sa sarili ko dahil sa ilang araw na pag-aaksaya ng oras sa pag-aalala para lamang sa isang bagay na natapos sa loob ng isang mabilis na paghinga.Tumayo si Victor, kinuha ang maliit na vial na inilagay ng nurse sa loob ng isang selyadong lalagyan, at iniabot ito pabalik sa kanya para sa pormal na pagpapadala sa laboratoryo.“Apply identical analytical parameters,” utos ni Victor.“Yes, sir,” tugon ng nurse nang may buong katiyakan.Nang lumingon si Victor sa akin, wala akong narinig na papuri tulad ng “congrats” o “good job.” Alam niya kasing ang pagbibigay ng labis na emosyonal na reaksyon sa mga panahong ito ay lalo lamang magpapabigat sa aking isip.Kaya ang sinabi niya lamang ay isang simpleng utos:“Let’s go.”Sabay kaming lumabas. At habang naglalakad kami pabalik sa clinic wing patungong main area, doon ko lamang napansin na basa na pala ng malamig na pawis ang aking mga palad.Subalit may isang bagay ang kakaiba ngayon—hindi ako humingi ng paumanhin.
Secretary of Mr. Caleb LUCAS:336
Ysabelle Cuevas (Ysa)Hindi ko alam kung gaano kabigat ang isang salita hanggang sa nakita ko itong nakalimbag sa ibabaw ng malinis na papel.DNA.Hindi ito tulad ng isang simpleng exam sa eskwelahan na puwedeng balikan kapag ibinagsak mo, o kaya ay isang lesson sa whiteboard na puwedeng i-pause kapag sumasakit na ang ulo mo. Sa sandaling simulan mo ito, walang urungan—may kasunod itong posibilidad na magbago ang lahat ng bagay sa paligid mo, kahit sa mga panahong pakiramdam mo ay hindi ka pa kailanman handang harapin ang katotohanan.Hawak ko pa rin ang itim na folder habang nakaupo sa silya sa pormal na sala ni Victor. Subalit sa mga sandaling iyon, parang hindi na ako ang may hawak ng dokumento; kundi ito ang humahawak, kumokontrol, at nagdidikta ng bawat tibok ng pulso ko.“Tingnan mo muna ako,” mahinahon at pormal niyang sabi, basag ang katahimikan ng malawak na silid.Dahan-dahan kong itinaas ang aking paningin. Ewan ko kung bakit biglang nanuyo at nanginginig ang aking lalamuna
Secretary of Mr. Caleb LUCAS:235
Dahan-dahan akong naupo sa sofa, hawak pa rin nang mahigpit ang aking telepono. Tumayo siya sa tapat ko, blangko ang mukha habang tinititigan ako nang tuwid.“Tell me what transpired,” kalmado niyang utos.Huminga ako nang malalim. “May tumawag po ulit.”Wala siyang binagong reaksyon sa mukha.“Private number po,” dagdag ko.“Did you receive a voice recording?” tanong niya.Tumango ako. “Tinawag niya po akong… Vivian.”At sa sandaling binitiwan ko ang pangalang iyon, nakita ko ang mabilis na pagbabago sa kanyang mga mata—isang mabilis na paghigpit ng panga at ang pagdilim ng kanyang tingin na agad din niyang ibinalik sa pormal na kontrol.“Vivian,” pag-uulit niya sa mababang boses.“Hindi ko po alam kung sino ang nagpadala,” nanginginig kong sabi, “pero… pakiramdam ko po kilala niya ako.”Inabot ko sa kanya ang telepono. Kinuha niya ito at pinindot ang voicemail button.At habang tumutunog ang static kasama ang boses na nagsasabi ng “Vivian… hinding-hindi ka makakatakas sa amin,” tini
Secretary of Mr. Caleb LUCAS:234
Ysabelle Cuevas (Ysa)Hindi ako nakatulog nang maayos.Hindi iyon ang karaniwang puyat lamang na lilipas paggising, kundi ang klase ng gising kung saan kahit nakapikit ka na, pumapailanglang pa rin sa kaibuturan ng isip mo ang boses mula sa voicemail—parang isang nakatatakot na echo na ayaw tumigil.“Vivian…”Paulit-ulit. Isang pangalang pilit kong itinutulak dahil hindi dapat sa akin, subalit sa bawat pag-uulit nito, mas nagmumukhang… pamilyar.Pagmulat ko, maliwanag na ang sikat ng araw sa labas ng bintana. Subalit kahit umaga na, parang may malamig at mabigat pa ring kamay na nakahawak sa aking dibdib.Nakahiga pa ako nang ilang sandali, kinapa ang bagong telepono sa tabi ng unan, at binuksan muli ang voicemail. Hindi ko alam kung bakit pinapahirapan ko ang sarili ko. Marahil ay umaasa akong sa bawat pagpindot ko rito ay may biglang mag-i-click sa aking memorya—na may alaalang gigising sa utak ko.Subalit wala.Static lang.Isang malamig na boses.At ang nakagugulong pakiramdam na
Secretary of Mr. Caleb LUCAS:233
Nang sumapit ang hapon, nagpasya akong bumalik sa aking silid. Tahimik ang buong paligid. At sa gitna ng katahimikan na iyon, kusa na namang bumalik ang mga alaala at pangalang pilit kong itinataboy.Lucien.Mia.At ang mga salitang binitawan niya noong gabing iyon—“You’re more important” kay Mia—na hanggang ngayon ay parang patalim na nakabaon sa aking dibdib.Hinawakan ko ang bagong telepono sa mesa. Wala akong ibang contacts dito bukod kina Kianna at Steven. Ligtas ako. Subalit ang puso ko ay nananatiling hindi ligtas. Kasi kahit wala siyang mensahe, ang presensya niya ay patuloy na naglalaro sa aking isip.Bakit ba ganito ako? Bakit kahit alam kong mali at paulit-ulit na akong sinaktan, may bahagi pa rin ng puso ko ang gustong umasa at kumapit?Nang gabing iyon, muli akong tumayo sa tapat ng bintana at pinanood ang walang humpay na pag-agos ng falls sa dilim, nagbabakasakaling magbigay ito ng sagot. Syempre, wala akong nakuhang tugon.Knock. Knock.Napatigil ako sa pag-iisip. Pagb
You May Also Like
ANG LIHIM NA ASAWA NG BILYONARYO
MikasaAckerman625.6K viewsBabies with Wulfric
pariahrei466.1K viewsChasing Dr. Billionaire
Kara Nobela449.6K viewsCHASING MY EX-WIFE
Cathy315.5K viewsI Married Him To Destroy Him
Simbrano 195 viewsTHE BILLIONAIRE'S UNWANTED WIFE
Jessa72 viewsA Billionaire's Unwanted Wife
Luzzy0317183 viewsThe Beautiful Wife Of Mr Rowland
Ogwu kosiso 149 views
