Mag-log inItutuloy ko na po ang book 2 ni VIRGIN PROSTITUTE(HAVANA)THE PLAYBOY DOWNFALL. Pa suport na lang po ulit ako,salamat po ng marami...
klea's pov Pareho kaming nakatayo—magkaharap ni Sir Dashmond sa harap ng may-edad nang mayor. Ngunit wala akong naramdamang saya, dahil walang pag-ibig ang namamagitan sa amin—kundi isang kasunduan. Isang kundisyon kapalit ng pagtulong niya sa akin upang makalabas ako ng casa.Tahimik ang paligid. Walang bisita. Walang palakpakan. Dahil isang civil wedding lamang ito—tila kontratang lalagdaan at tatatakan ng singsing.“Are you ready?” tanong ng mayor.Tumango si Dashmond nang walang pag-aalinlangan.Ako naman… ilang segundo akong natigilan bago marahang tumango. Hindi dahil handa ako—kundi dahil wala akong ibang pagpipilian.Nagsimulang magbasa ang mayor ng mga salita ng batas. Mga salitang dapat sana’y sagrado, ngunit sa pandinig ko’y isa-isa silang bumagsak na parang martilyong pumipirma sa kapalaran ko.“Do you accept this woman as your lawful wife?” tanong ng mayor kay Sir Dashmond.“Yes,” agad niyang sagot. Walang emosyon. Walang lambing.“Do you accept this man as your lawful h
Klea's pov Tumingala siya-nagtama ang mga paningin namin.Ang mukha niyang puno ng kaseryosohan. s-sir Dashmond,i-ikaw- ikaw ang bumili sa'min ni lera?"walang kagatul- gatol kong tanong.Ang dibdib kong sumasabay na tinatambol ng napakalakas- na walang sinoman ang makakapag patigil nito. "yes!"deretsang sagot niya. "pa-paano po ang conditions?Ano ang mangyayari?"muli kong tanong- na ikinangisi niya.Hindi ko nahuhulaan kong ano ang ipahiwatig ng pagngisi niyang iyon. "and about the condition, let's talk about that tomorrow after the wedding."Sabi niya- napanganga ako.Akala ko,ajng kasal lang namin ang condition na sinabe niya.Bukod pala du'n,may iba pa.Ngunit ano kaya ang mga iyon- ang mga conditions niya? "you need to rest."sabi niya-tumayo siya mula sa kanyang pagkakaupo at inayos ang suot niyang long sleeve."manang Lidia,take her to the room."utos nito sa matandang lumapit sa amin.Medyo yumuko ang matanda- na akala mo hari ang lalaking nasa kanyang harapan na dapat niyang
Klea's pov "kailangan na po ninyong sumakay."mahinahon na sabi sa'min ng lalaking malaki ang katawan- na siyang nangunguna sa lahat. "pakawalan niyo na lang kami.Nagmamakaawa kami sa inyo."pakiusap ko -na alam kong malabong mangyaring pakawalan nga nila kami ni lera dahil sila naman ang mananagot sa boss nila. "pasensiya na-inutusan kami ni boss na sunduin namin kayo rito at dalhin sa kanya."pabatid niyang sabi.Hinawakan ko ang kamay ni lera na nanginginig,ramdam ko ang sobrang takot niya at hindi pagsang-ayon sa maging kapalaran namin.Maging ako ay hindi rin ako sang-ayon na ganito lang ang maging kapalaran namin sa kamay ng mga hapon. Nakita ko kong paano ang ginawang senyasan nang dalawang lalaki,maging ang paghawak nila sa kani-kanilang tagiliran,kaya duon ko nalaman na may mga dala pala silang mga baril.Hindi na ako magtataka.Malalim akong napalunok. Hindi naman nila kami pinipilit na pasakayin sa mamahaling sasakyan na nag-aantay,bagkus ay mahinahon ang boses ng lala
Klea's pov Nasa silid na ako, ngunit hindi pa rin ako dalawin ng antok.Si Niki naman ay mahimbing nang natutulog sa kabilang kama. Hanggang ngayon pa rin kasi ay hindi ako makapiwala sa inalok sa'kin ni sir Dashmond Stanford- na ilalabas niya ako rito.Ngunit sa isang kundisyon- na mukhang mahirap paniwalaan.Dahil isa akong maruming babae sa mata ng mga tao'ng nakakakilala sa'kin at alam kong maging siya rin ay isa akong maruming babae sa kanyang paningin at sa kanyang isipan- na kong sino-sinong mga lalaki ang nakakahawak at nakakatikim na sa'kin. Kaya ako na isang prostitute,papakasalan niya?Hindi kaya nabibigla lamang ito o dahil sa tama ng alak kaya nasabi niya lahat ang mga iyon sa'kin?Kailangan ko bang paniwalaan ito at maghintay na babalik siya bukas ng gabi upang bilhin ako sa may-ari ng casa'ng ito. Ngunit paano kong totoo nga,paano na si Lera?Anong mangyayari sa kanya kong tuluyan nilang dalhin siya sa Japan?At kong paano ang buhay niya mula sa kamay ng mga hapon?
Pagkarating ko pa lang ng casa -agad akong nilapitan ni lera at mukhang may nais siyang sabihin sakin dahil basta na lamang niya akong hinila sa braso papasok sa loob ng silid niya. "Kahapon,may pumuntang mayamang hapon rito at may dalang isang attache case.Ang kutob ko,pera ang laman dahil ang lapad ng ngiti ni tandang weng ng salubungin niya ito.Sinundan ko sila sa opisina niya at totoo nga ang narinig mo-kasama tayo sa ipapadala nila sa japan......ayaw kong mapunta duon."mangiyak-ngiyak na turan ni lera sakin. Kahit ako ay hindi rin ako papayag na mapunta sa japan lalo na sa kamay ng mga hapon- na walang sinasanto at walang awa sa katulad naming mahihina. "bakit hindi na lang tayo tumakas."mahina ang boses kong turan sa kanya.Umiling siya sa naging suhestyon ko. 'mahirap ang sinasabe mo klea.Baka sa kangkongan ang tuloy natin kapag ginawa natin ang naiisip mo.Ang tanging paraan lang ay kong may lalaking kayang tapatan ang ibabayad ng hapon kay tandang weng.Duon lang natin makak
Klea's pov Ito na ang huling sandali na masisilayan ko ang tiyahin kong nagpalaki at nag-aruga sa akin mula ng mamulat ako sa mundong ito.Kahit na ibinenta niya ako kay mama wen-ay tinanggap ko dahil mahal ko siya-mahalaga siya sa buhay ko dahil wala akong karapatan upang magalit. Ngunit ang napakasakit ay- hindi man lang kami nagkausap ng maayos.At sasabihing mahal na mahal ko siya.Ngunit wala na siya,iniwan na ako.Kung maaari lang ibalik ang araw bago nangyari sa kanya ito-sana nakita ko pa siya ng buhay kahit alam kong pagagalitan lamang din niya ako,. Kasalukuyan kaming nakatunghay lahat sa kanya-katabi ko si aling rosy- na siya rin ang nasa tabi ko at hindi iniwan habang nakaburol sa bahay si tiyang maya.At siya rin lahat ang nag-asikaso sa mga kailangan para sa libing ni tiyang-dahil hindi ko kayang gawing mag-isa lalo't hindi ko alam ang gagawin ko. Malungkot pa rin ang kanyang mukha dahil hanggang ngayon hindi pa rin niya tanggap ang nangyari sa kanya mula sa mga kama







