登入NANG GABING IYON ay pinagsaluhang muli ng magkasintahan init ng kanilang pagmamahal. Malamig man ang gabi sa labas dahil nagsimula ng bumuhos ang ulan, taliwas iyon sa nangyayari sa loob ng apartment ni Gia. Pilit na pinawi ang ng nanlalagkit nila sa pawis na katawan ang labis na pananabik sa bawat isa. Nang handa na sa next move, nahimasmasan si Gia na bahagyang tinulak ang katawan ni Bene palayo sa kanya. Ramdam na niya ang matigas na parte ng katawan nito.“Pwede bang dahan-dahan lang?” may kalakip na hiyang tanong ni Gia na nakatingin sa puno ng pagnanasang mga mata ni Bene, humihingi na siya noon ng paumanhin. “Huwag mong bibiglain dahil masakit, m-masyado ka kasing malaki…”Ilang beses napakurap ng mata si Bene. Hindi malaman kung makakaramdam ba siya ng pagka-offend sa reklamo ni Gia.Masyado ba talaga siyang malaki? Hindi niya rin alam. Para sa kanya ay normal size lang naman iyon.“Alright, baby. I will. Dahan-dahan ko lang ipapasok. I won’t be rough…sabihin mo sa akin kung
PUNO NG EXCITEMENT na dinala ni Gia sa sofa si Bene na hindi pa rin noon magawang maalis ang paningin sa kasintahan na nakasuot na ng pantulog. Biglang tinulak ni Gia ang nobyo paupo sa sofa kung kaya naman biglang nawalan ito ng balanse at mapasalampak. Napaawang ang bibig ni Bene na hindi pa rin inaalis ang mata sa nobya. Umirap si Gia sa kawalan kasabay ng paghalukipkip ng kanyang dalawang braso. Iritableng pinatulis na niya ang kanyang nguso.“Nag-offer ako na pumunta ng bahay mo kanina, pero sabi mo bukas na lang.” pahayag ni Gia ng kanyang saloobin, pakiramdam niya ay kailangan niyang ilabas ang nilalaman ng dibdib. Alam niyang hindi siya galit, gusto lang talagang mag-pabebe. “Tapos ngayon na dis oras ng gabi ay basta ka na lang pupunta dito? Ano ang ibig sabihin nito Benedict?” Sensual na binasa ni Bene ang kanyang labi kung saan ay nakabalatay pa rin ang kakaiba niyang ngiti. Nakukuha niya kung ano ang pinupunto ni Gia. Ewan din niya sa sarili, nasa bahay na siya kanina. Nag
CEDRIC SAID NOTHING, which for Sammy was a silent rejection. Humapdi na ang bawat sulok ng mga mata ng babae. Alam niya ang sagot sa kanyang tanong, ngunit pilit niya pa rin sinisiksik ang sarili niya. Nagpapakatanga pa rin sa kanya.“Get in the car!” may diin na utos ni Cedric, nagngalit na ang panga niya. “Umalis na tayo dito. We look pathetic.”Sammy slowly squatted down, covering her face with tears between her fingers. For eight years, she had given her youth and everything, but she could not get the slightest love from this man. He only had Gia in his eyes. Sa kabila ng lahat, si Gia pa rin ang pangarap niyang makasama habang-buhay. Cedric looked at her quietly for a while, then said to their driver. “Manong, umalis na tayo.”Since Sammy refused to get in the car, she should just calm down in the wind. “Cedric!” The black business car drove away slowly without any hesitation or compromise, just like his hard-hearted attitude toward Sammy over the years. In fact, Cedric may no
SAMMY CAME OVER and looked at Gia with complicated eyes. Hindi na siya magtataka kung bakit narito ang dating kaibigan. In the past, she thought that Gia had no family background and only relied on her face. She did not expect that Gia was the daughter of the famous Bianchi family. A family that could stand shoulder to shoulder with the Dankworth family. Kung alam niya lang ang detalyeng iyon sa buhay ng kaibigan, nanatili siya sa tabi nito at hindi niya inahas. Malaki sana ang matutulong nito sa kanya ngayong nakatapos na sila ng pag-aaral. Ganun pa man ang tumatakbo sa kanyang isipan, a sneer appeared at the corner of Sammy’s mouth. Wala siya doon upang ipakita kung gaano siya nagsisisi ngayon. “You told Miss Paloma not to accept the offered advertisements, right?” bintang agad ni Sammy, naghihimutok na agad ang damdamin niya gayong hindi pa naman sigurdao kung iyon nga talaga ang nangyari kung bakit tinanggihan ang offer ng aktres. “Gia, why are you so vicious? Hindi ka pa ba nagi
IMPIT NA NAPAIRIT si Gia nang marinig ang boses ng nobyo. Umayos na ng higa sa kama ni Nabe. Wala sa sariling niyakap ang unan ng pinsan habang ini-imagine na ang kasintahan niyang si Bene iyon. Nang hindi sumagot ang pinsan ay si Bene ang kanyang kinulit dahil pakiramdam niya ay mababaliw siya dahil walang ibang makausap. Alam niyang maaaring busy pa rin si Bene ng mga sandaling iyon pero gusto niya ng kausap. Hindi naman siya basta makaalis dahil oras na bumaba siya, tiyak haharangin siya ni Paloma. At baka maalala nito ang tungkol sa tinanggihan niyang invitation ads. Ayaw pa naman ni Gia na pag-usapan nila ang tungkol doon. Bitter na kung bitter, pero ayaw niya iyong pag-usapan.“Tapos ka na sa meeting?” nananantiya ang tono ng boses na tanong ni Gia.Kung maayos nitong sasabihin na hindi pa at hindi siya pwedeng maabala, tatanggapin iyon ni Gia nang maluwag.“Hindi pa, pero malapit na. Lumabas lang ako saglit upang sagutin ang tawag mo.” Hindi mapigilan ni Gia na mas ma-miss si
MAHIGPIT NA NIYAKAP ni Gia ang tiyahin nang matagpuan ito sa kusina. Nakasuot ng apron at minamanduhan ang mga nagluluto. Ginantihan iyon ng Ginang na giliw na giliw pa rin kay Gia. Pagkaraan ng ilang sandali ay pinakawalan nila ang isa’t-isa. Sinipat si Gia ni Bethany mula ulo hanggang paa at kapagdaka ay isang masiglang ngiti ang sumilay na sa labi. “Maupo ka na hija, ipaghahain kita ng makakain. Ikaw ang unang titikim ng pinag-aaralan naming new recipe.” Magalang na sinunod ni Gia ang utos ng Ginang. Tahimik lang siyang nagmasid sa kanyang nasa harapan. “Gia, may nabanggit ba si Nabe sa’yo kung kailan uuwi ng bansa?” Umiling si Gia, hindi pa niya ulit nakakausap ang pinsan. Ni hindi niya nga alam na nasa ibang bansa pala ang gaga.“Wala po, Tita Thanie. Hindi rin kami nagkakausap mula noong umakyat ako ng Baguio.” “Ganun ba? Ang bata talagang iyon kapag umalis akala mo walang pamilyang iniwan at nag-aalala sa kanya.”Nagsimulang mag-rant ang Ginang na ang karamihan ay pinalamp
NAPUNO PA NG sakit ang mukha ni Briel habang nakatingin kay Giovanni na halatang naguguluhan sa mga nangyayari. “Hindi ako naniniwala na wala ka ng magiging pakialam sa mag-inang iyon in the future. Tandaan mo, sobra-sobra ng panahon ang binigay ko sa iyo dahil ang buong akala ko ay magbabago ka n
GISING PA ANG asawa nang maabutan ni Giovanni. Nakahiga na ito. Nakatagilid sa kabilang dereksyon ngunit alam niyang dilat pa ang kanyang mga mata. Nahiga na siya sa tabi nito at muling yumakap. Humarap naman sa kanya si Briel na namumula na ang mga mata. Batid ni Giovanni na umiyak ang asawa. Mara
PANAY ANG LINGON ni Briel sa labas ng sasakyan. Tanaw na tanaw na niya ang maraming mga tao na naghihintay sa kanyang pagdating. Nagsimula na ang pagpasok ng wedding entourage. Saktong-sakto na tapos na iyon bago niya maubos ang hinihinging ten minutes. Napalingon na si Briel sa kanyang purse na da
TUMAGAL PA ANG tingin ni Giovanni kay Briel na nakatikwas pa rin ang isang kilay sa kanya. Hindi naman ito mukhang galit para sa kanya kaya naman pasimpleng binasa na niya ang labi niya habang nakatingin pa rin kay Briel. Nakikita niya sa mga mata nito na wala na itong sama ng loob dahil kung meron







