LOGIN"John ayos ka lang?" My friend sheldon ask me.
"Mukha ba akong okay?"Inis kung tugon sa kanya, at agad na nagtungo sa fridge para kumuha ng dalawang bote ng beer. Pagkatapos ay binigay ko kay Sheldon ang isang beer. "Is it about Monica, again? Did she refuse your proposal na makipagbalikan sa kanya?"He asked me, after he drank his beer. "Yes, at magpapakasal na raw sila. Ang sakit di ba? Na ang isang John Gregore ay iniwan lang ni Monica Wayne. Para lang sa lalaking yun!"Sabay inom ko ng alak kasi sobra akong nasaktan dahil sa ginawa niyang pag-iwan sa akin. Hindi ko matanggap na ang babaeng ginawa kong mundo ko'y basta-basta nalang akong iniwan at pinagpalit sa iba. "Bakit hindi ka nalang maghanap ng iba, masasaktan ka lang niyan sa ginagawa mo at kung hindi ka man masaktan. I'm sure mapapahamak ka naman. Kilala kita, handa kang pumatay para lang sa pag-ibig." Naikuyom ko ang isang kamay ko't unti-unting pinapatay sa isipan ko ang lalaking sumira sa relasyon namin."Kaya kong gawin lahat, maging akin lang ulit si Monica. Sheldon." Luther pov… Sinadya ko talagang taposin kaagad ang meeting ko with the board members, para lang matuloy ang pagpunta namin ng arcade ni Isaac, dahil ito ang unang beses na mag-bobonding kami bilang mag-ama. Para naman makabawi ako sa lahat ng pagkukulang ko sa kanya bilang ama niya. At sana hindi pa huli ang lahat para sa aming dalawa ni Eunice, sana kaya niya pa akong patawarin sa ginawa ko sa kanya. At sana pumayag siya na buohin muli namin ang pamilya namin. And about Monica, I'm sure maintindihan nya naman siguro kapag hindi ko tinuloy ang annulment namin ni Eunice. Kinuha ko na ang bag ko at agad na nag drive pauwi ng bahay. Tinawagan ko ri si Manang para naka ready na sila pagdating ko. Tinawagan ko rin si Monica para tanungin kung sasama siya, pero nasa salon daw siya para ipaayos ang acrylic nails extension niya. Napasin ko rin kay Monica simula ng mag travel siya sa Paris with her close friends ay tila ba lagi siyang may iniisip. "Monica, how are you?" "I'm great, bakit nga pala hindi ka nakapunta ng Paris, naghintay pa naman kaming tatlo sayo. Di ka tuloy namin kasama sa picture namin sa Eiffel Tower."Agad kung tanong kay Maggie, habang tumitingin ng mga bagong designs for my nails. "Busy kasi ako with our family business, hindi ko rin maiwan ang Pastry shop ko. Dagsa rin kasi ang nag order ng cakes. Anyways kailan ang magiging kasal nyo ni Luther?" Hindi agad ako naka sagot sa tanong ni Maggie, at humanap din muna ako ng lakas ng loob para magsinungaling sa kanya."3 months from now, at gusto ko ikaw ang gumawa ng cake sa kasal namin." "Naman, fresh from New Jersey, pa yan."Ani Maggie sabay mahinang tawa nito. Pagbukas ni Manang ng gate, ay kita kona ang anak ko na tumatakbo palapit sa akin, kaya agad ko itong niyakap at marahang ginulo ang buhok niya"Daddy! Ang aga niyo naman po. Tapos na po meeting nyo po?" "Yes, anak. Let's go. Ready ka na di ba?"He nodded at agad na kinuha ang Spongebob niyang bag na binili pa ni Eunice sa kanya. "Sama po natin si yaya po?" "Oo naman, para naman hindi ma bored si yaya mo rito sa bahay." "Yehey! Thank you po daddy ha? I love you po."I can feel that my tears started to drift. Dahil sa sinabi ni Isaac. Thankful ako kasi napaka swerte ko sa anak ko. At ng maghiwalay kami ni Eunice ay yun lang ang araw na galit siya sa akin ng makita niya na sinasaktan ko ang mommy niya. At ngayon na lumalaki na si Isaac, ay hindi ako nakaramdam na nagtanim siya ng galit at sama ng loob sa akin, kahit minsan nasisigawan ko siya. "You're welcome son." Eunice Pov… Ka gabi nga lang ako nagpunta ng boutique para puntahan si Ellaine at para do'n matulog, dahil sa inis ko ng makita ko na kay Luther pala galing ang mga bulaklak na yun. Pero tignan mo ngayon nasa boracay na kami ni Ellaine, hanip din kasi ang trip ng babaeng ito kapag nalalasing kung ano-ano na lang ang naiisip. Pero in fairness mabuti na rin ito para ma' refresh naman ang mga isip namin. At ng mabigyan naman time ang sarili naming magsaya at maging masaya, pero sa tingin ko di mangyayari yun ng makita ko na unti-unti ng tumutulo ang mga luha sa mga mata ng kaibigan kong si Ellaine, narinig ko din ang mahinang paghikbi nito at ng tignan ko kung saan siya nakatingin ay muntik na akong mahulog sa upuan ko ng makita ko ang dating asawa niya na si Trevor kasama din nito ang babaeng naging dahilan ng pagkawasak ng pamilya nu Ellaine. "Ellaine, Let's go."Sambit ko kaya agad na siyang tumayo. "Bagay sila."Tipid na pagkasabi nito kaya di nalang ako umimik para hindi na siya lalong masaktan pa. Napakaliit talaga ng mundo. "Don't worry, may tamang tao din na darating para sayo, mamahalin ka at hindi ka sasaktan. Kaya wag mong sayangin ang mga Luha mo." "Alam ko. I'm willing to wait for that person to come. Ang traffic din kasi sa Edsa e' kaya hanggang ngayon di pa rin dumadating ang destiny ko."Sabay tawa ng malakas ni Ellaine, paraan niya yan, para mawaglit si Trevor sa isip niya. Obvious naman kasi na mahal niya pa. Di nga lang siya marupok kaya di na siya naghahabol kahit siya ang mas may karapatan kaysa sa babaeng kasama nito. "Nag enjoy ka ba anak?" "Opo daddy, next time po ulit ha? Kapag di kayo busy."He said, kaya napangiti ako. Pati nga si Manang ay nakita kung masayang nakatingin sa aming dalawa ni Isaac. Ng biglang sumigaw si Monica. "At kailangan ka pa naging ganyan ka saya ng hindi ako kasama sa mga lakad mo?"Galit na sigaw nito, kaya pinasamahan ko muna si Isaac kay Manang papunta sa kwarto ng anak ko. "Bakit! masama ba ang maging masaya ako na kasama ang anak ko? Tandaan mo Monica…Hindi lang sayo laging nakatuon ang mundo ko. Kasi may anak ako na kailangan din ako!"Sigaw ko sa kanya na kina laki naman ng mga mata niya na masasabi ko yun sa kanya. "Bakit? Kailangan din naman kita ah! Saka kailan mo ba balak na pag hintayin ako na pirmahan ni Eunice ang annulment nyo?" "Pagod ako, Monica. Saka na lang tayo mag-usap tungkol diyan sa Annulment namin ni Eunice." "Don't tell me you have change your mind? Or baka naman di mo kayang sabihin sa kanya, kasi pwede naman ako ang magsabi sa kanya." Napabuntong hininga nalang ako sa sinabing yun ni Monica, kaya naisipan ko na this is not the right time to tell her na nagbago ang isip ko at hindi na itutuloy ang pakikipag divorce ko kay Eunice."I need to take a rest, pagod ako. Saka na tayo mag-usap kapag hindi ka na galit."“Thank you, Ezra.” Sabay mahinang tapik ni Zael sa balikat ni Ezra. “Don’t thank me, Zael! Dahil gagawin ko lang naman ito dahil sa bata at hindi para kay Viveka.”Sambit ni Ezra, pagkatapos ay mabilis nitong iniwan si Zael para lumabas muna sandali ng hospital.” Eunice Sanchez pov. Because I can't sleep ay naisipan ko na tatawagan ko nalang muna si Ellaine, dahil hindi kasi sinasagot ni Ezra ang mga tawag ko sa kanya at sobrang nag-aalala narin ako sa kanya dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin siya umuwi. Mabuti na lang at kaagad naman na sinagot ni Ellaine ang tawag ko kahit late na . “Hello Ellaine, naistorbo ba kita? Pasensya kana di kasi ako makatulog kaya naisip kong tawagan ka. Bigla kasi umalis si Ezra, at hanggang ngayon ay hindi pa rin siya bumabalik. Nag-aalala na nga ako eh.” Kako habang nakatanaw lang ako sa labas ng bintana habang hinihintay ang pagbalik ni Ezra. “Kahit kailan man hindi ka naging istorbo sa akin Eunice. Bakit ba umalis si Ezra, Hindi naman si
Eunice Sanchez pov. I turn off my laptop pagkatapos namin mag-usap ng mga kaibigan ko at pagkatapos ay tumayo na ako para pumunta ng kusina para hugasan ang plato na pinagkainan ko. And while I'm waiting for Ezra, to come home, naisip ko na linisin nalang muna itong condo ko. Dahil medyo matagal din kasi akong hindi naka uwi rito at alam kong hindi rin ito masyadong na pupuntahan ni Ezra at nalilinis dahil laging siyang busy sa work niya kaya naman minsan lamang siya nakaka-uwi. Mabuti nga ngayon ay wala silang taping kaya naman ay may time siya para samahan ako sa buong linggo, kong pag stay dito sa Vietnam. Kaya nga lang wala siya rito ngayon dahil may importante siyang pinuntahan, pero hindi ko na lang siya tinanong kung saan siya pupunta, kung sino ang kasama niya at kung anong oras siya makakauwi dahil ayaw kong isipin niya na pinagdududahan ko siya at baka isipin niya pa na wala na akong tiwala sa kanya. Inuna ko muna na nilinis ang sala at nag vacuum din ako para
Eunice Sanchez pov.Naalimpungatan ako nang maramdaman kung wala na si Ezra, sa tabi ko kaya naman ay nagmamadali akong lumabas ng kwarto namin dahil baka maabutan ko pa siya, akmang baba na nga sana ako ng hagdan ngunit hindi ko tinuloy ng marinig kong may kausap si Ezra, sa cellphone at sa tono ng pananalita niya ay mararamdaman mo talaga ang galit niya sa taong kausap niya sa cellphone niya ngayon. At ng babalik na sana ako sa kwarto namin ay bigla namang nag tama ang mga mata naming dalawa ni Ezra, halata rin sa mga mata niya ang galit na kaagad din naman niyang inalis at saka pinilit niya rin na ngumiti sa akin.“Ano ba talaga ang problema mo Ezra? Bakit ng dumating ako rito ay tila ang dami mo ng iniisip, may pilit ka bang ikinukubli sa akin? Sino ba ang ang kausap mo kanina? At sino ba itong taong gumugulo sa isip mo?” Mga tanong ko sa isip at naramdaman ko na lamang ang mahigpit na pagyapos ni Ezra sa mga bewang ko. “Did I interrupt your sleep?”Ezra, asked. Umiling naman ako
Nagising ako dahil biglang nag ring ang telepono sa condo ko, kaya naman ay mabilis akong tumayo at sinagot ito. “Hello?” I said, at na upo sa sofa at sa gilid ng sofa ay isang maliit na lamesa kung saan naka patong ang telepono. “Bakit hindi mo kami tinawagan? Sabi mo tatawag ka kaagad kapag nasa Vietnam kana!”Singhal kaagad ng familiar na boses ni Staffi kaya mabilis kong nailayo ang telepono sa tenga ko, dahil baka siya pa ang maging dahilan na masira itong eardrum ko. “Sorry, pagkababa ko kasi ng eroplano ay nagmamadali na kaagad akong umalis para bumili ng mga rekados para sa ulam na lutuin ko eh. Gusto ko kasing ‘surpresa si Ezra, tapos bumili rin ako ng cake at cookies na favorite niya. Alam mo naman dahil sa pagmamadali kung makapunta rito ay hindi na ako nakabili ng pasalubong ko sa kanya.”Mahinahon na sabi ko kay Staffi, dahil baka sigawan na naman niya ako. “Sorry na okay? Natulog din kasi ako sandali para may lakas pa ako para maka-pagluto. Where's Ellaine and Etha
“Ingat ka ron, tawagan mo kaagad ako kapag nasa Vietnam kana ha? Mamimiss ka namin.”Ani Ellaine, halata rin ang lungkot sa tono ng boses niya. Mamimiss ko rin naman siya as in silang tatlo, nasanay na kasi ako na sila ang laging nasa tabi ko at kasama ko sa araw-araw. Sana lang talaga maging okay lahat pagdating ko ron.“Sobrang mamimiss ko rin kayong tatlo, ingat kayo rito. Promise paglapag kaagad ng eroplano ay tatawagan ko kaagad kayo.”I said, saka mabilis na niyakap ko silang tatlo. Pagkatapos naming kumalas sa pagyakap sa isat-isa ay si Staffi naman ang nagsalita. Malungkot siyang ngumiti, na ikinalulungkot ko rin naman. “Wag kang masyadong mag-isip okay para hindi ma stress ang beauty mo, sige ka papangit ka talaga!”Pabirong sabi ni Staffi akala ko pa naman kung anong sasabihin niya, muntik ko na tuloy maibuga ang iniinom kong coffee sa kanya. “Sige na aalis na ako, dahil baka maiwan ako ng eroplano at baka ‘yon pa ang maging dahilan na hindi ko makita si Ezra. Kayo na rin ang
Eunice Sanchez pov.Pagkatapos kunin dito ni Ms Ramirez ang gown na pinagawa niya'y naisip ko na lumabas na lang muna ng boutique at ma-upo sa isang bench at nang maakit naman ng mga mata ko sa ibat-ibang uri ng mga bulaklak ay kaagad ng sumilay ang ang ngiti sa labi ko lalo ng maamoy ko ang mababango na halimuyak ng mga ito. Kung hindi ninyo kasi naitatanong ay mahilig talaga ako sa mga bulaklak feeling ko kasi napapawi nila ang lungkot ko. Bigla ko tuloy naalala si Ezra, at iyong mga panahon na palagi niya akong dinadalhan ng bulaklak sa condo ko at sa tuwing may photoshoot ako sa Vietnam, at isa iyon sa pinaka namimiss kong ginagawa niya. But suddenly ay bigla na lamang siyang hindi na nagparamdam sa text at sa tawag. At ang isang linggo na sinabi niyang hindi muna niya ako matatawagan ay tila ba aabutin na ito ng dalawang linggo or di kaya isang buwan pero wag naman sanang mangyari itong mga nasa-isip ko ngayon, lalo na ang sinabi ni Staffi, na baka raw ay may iba na si Ezra, kaya







