LOGINMADILIM ang paligid sa dulo ng lumang shipping container yard sa may perimeter ng Subic docks.Umuulan pa rin nang malakas, at ang patak ng tubig sa mga kalawanging bakal ng mga dambuhalang containers ay lumilikha ng nakabubulag na ingay. Ang malamig na simoy ng hangin mula sa karagatan ng Zambales ay may halong amoy ng amag, krudo, at basang semento.Sa loob ng isang naka-park na unmarked black van na nakatago sa pagitan ng dalawang matataas na container stacks, nakaupo si Senior Special Agent Kira Ramirez. Suot ng dalaga ang kanyang itim na fitted tactical jacket at cargo pants. Nakatapat sa kanyang mukha ang liwanag ng dalawang encrypted laptops habang ang kanyang mga daliri ay mabilis at walang patid na nagta-type sa keyboard. Nakakabit sa kanyang tainga ang wireless earpiece na direktang nakakonekta sa satellite relay ni Hex.Habang sina Thoryn at Damon ay naghahanda para sa perimeter breach sa kabilang bahagi ng pantalan, si Kira ang nakatoka sa pag-isolate ng local communicati
SA LOOB ng malawak na private study ng mansyon ng pamilya Montclair sa Forbes Park, Makati, nababalot ng matinding katahimikan ang silid.Alas-singko na ng madaling araw. Ang patuloy na pagbuhos ng ulan sa labas ay pumapatak sa malalaking glass panels na nakatutok sa malawak na landscaped garden. Sa loob, tanging ang banayad na liwanag mula sa desk lamp at ang apoy sa fireplace ang nagbibigay ng kaunting init.Nakatayo si Caden Montclair sa tapat ng panoramic window. Suot niya ang isang dark silk lounge robe sa ibabaw ng kanyang simpleng damit. Nakahawak ang kanyang kanang kamay sa isang baso ng lumang whisky, habang ang kanyang matatalas na mga mata ay nakatitig sa dilim. Bagamat lumipas na ang dalawang dekada mula nang talikuran niya ang marahas na mundo ng kanyang kabataan upang itatag ang Montclair Group, hindi kailanman nawala ang kanyang mga instinct bilang isang dating kinatatakutang strategist.May mali sa mga nakalipas na araw. Alam ni Caden ang tungkol sa nangyaring insident
MALAYP sa maingay at maliwanag na kalye ng Metro Manila, nakatayo ang isang luma at tago atubiling pasilidad sa dulo ng isang pribadong pantalan sa Subic, Zambales.Napakadilim ng paligid. Ang malakas na hampas ng alon sa mga bakod na bakal at ang patuloy na pagbuhos ng ulan ay nagbibigay ng nakatatakot na himig sa kalawakan ng karagatan. Sa loob ng itinagong briefing room sa ikalawang palapag ng bodega, malamig at limitado ang liwanag na nanggagaling sa isang malaking holographic tactical display.Sa tapat ng screen, nakatayo ang dalawampung matatangkad at armadong kalalakihan na nakasuot ng mga itim na tactical uniforms at may bitbit na high-grade automatic rifles. Ang kani-kanilang mga mukha ay seryoso, malamig, at puno ng matinding disiplina, ang elite strike force ng Archon Syndicate.Bumukas ang reinforced steel door ng silid. Mabilis na tumayo nang straight at nagbigay ng pormal na pagsaludo ang lahat ng mga mercenaries. Naglakad pumasok ang isang lalaki. Suot niya ang isang cu
ALAS TRES na ng madaling araw sa loob ng ligtas na Task Force holding site sa Roxas Boulevard.Malamig ang simoy ng hangin na pumapasok sa malawak na glass terrace na nakatutok sa madilim na karagatan ng Manila Bay. Ang patuloy na pagpatak ng ulan ay lumilikha ng banayad na repleksyon sa semento, samantalang ang mga ilaw ng barko sa malayo ay dahan-dahang gumagalaw sa gitna ng hamog.Nakatayo si Dr. Thoryn Blair Montclair sa tabi ng wooden railing. Nakalugay ang kanyang mahabang buhok, at ang kanyang mga mata ay nakatitig sa madilim na alon ng dagat. Sa kabila ng kanyang karaniwang malamig at kontroladong tindig bilang isang Special Agent, halatang-halata ang matinding pagod at lalim ng iniisip sa kanyang mukha.Narinig niya ang mabibigat ngunit maingat na hakbang ng mga sapatos mula sa kanyang likod. Lumabas si Damon Vance mula sa sliding door ng terrace. Suot nito ang isang simpleng black shirt at cargo trousers. Nakatupi ang kanyang mga manggas, at ang puting bandage sa kanyang bay
ALAS-ONSE na ng gabi. Ang patuloy na pagbuhos ng ulan sa kahabaan ng Bonifacio Global City ay nag-iiwan ng basang repleksyon sa panoramic glass window ng penthouse ni Caelan.Sa loob ng malawak na living room, tanging ang banayad na kulay dilaw na ilaw mula sa gilid ng pader at ang asul na liwanag mula sa nakatagong terminal screen ang nagbibigay ng liwanag. Bagamat natapos na ang kanilang briefing sa Pasay kasama sina Thoryn at Damon, hindi pa rin tuluyang napapayapa ang gabi para kina Caelan at Kira.Nakatayo si Caelan sa tapat ng malaking salamin habang nakatingin sa malawak na ilaw ng BGC sa ibaba. Inalis na niya ang kanyang tailored coat at nakatuklap ang dalawang itaas na pindutan ng kanyang linen shirt. Nakatupi ang mga manggas nito hanggang siko, na nagpapakita ng matitigas na braso habang hawak ang dalawang baso ng warm chamomile tea. Sa kabila ng kanyang karaniwang maaliwalas na tindig, halatang-halata ang matinding pagod sa kanyang balikat.Naglakad si Kira palabas mula sa
ALAS-SINGKO ng madaling araw. Malamig ang simoy ng hangin sa paligid ng isang tago at abandonadong hangar malapit sa lumang airbase sa Pasay. Umuulan pa rin nang mahina, at ang patak ng tubig sa yero ng bubong ay lumilikha ng tuluy-tuloy at mahinahong ingay sa gitna ng katahimikan.Bumukas ang bakal na side door ng hangar. Pumasok si Caelan Montclair. Suot niya ang isang charcoal grey tailored coat sa ibabaw ng nakabukas na dress shirt. Ang kanyang mga kamay ay nakapasok sa bulsa ng kanyang pantalon, at ang kanyang matatalas na mga mata ay agad na nag-scan sa buong silid.Sa gitna ng silid, sa ilalim ng iisang dilaw na ilaw mula sa kisame, nakatayo si Dr. Thoryn Blair Montclair. Suot pa rin ng kanyang kapatid ang dark scrub suit at leather jacket. Ngunit sa tabi ng kanyang kapatid, nakatayo ang isang matangkad at malapad ang dibdib na lalaki—si Damon Vance.Suot ni Damon ang isang fitted black long-sleeve shirt at tactical pants. Nakalupik ang mga manggas nito, na nagpapakita ng matit
SAMANTALA, sa kabilang bahagi ng Grey Wharf sector, sa dulo ng isang pribadong coastal road na halos walang dumadaan, nakatayo ang isang napakalawak na estate na nakatago sa pagitan ng mga matataas na pader na bato.Mula sa labas ay mukhang isang lumang kastilyo ang gusali, makapal na pader, matata
“LEAVE no one alive.” Isang malamig ngunit mababang boses ng lalaki ang umalingawngaw sa gitna ng kagubatan. Hindi ito sumigaw, ngunit sapat ang bigat ng tono para maramdaman ng lahat ang awtoridad at panganib na dala nito. Kasabay noon ay mas lalo pang umigting ang putukan. Ang mga lalaking naka
SAMANTALA, sa kabilang bahagi ng Grey Wharf, sa mismong entertainment district na kilala sa walang tigil na nightlife at underground deals, matatagpuan ang isa sa pinakasikat na bar sa lugar— ang Crimson Mirage. Ito ang pinakamalaki at pinaka-ekstrabaganteng bar sa buong Grey Wharf.Mula pa lang sa
SA TERRACE ng ikatlong palapag, patuloy pa ring sumasayaw sa hangin ang mga pink rose petals. Ang mga drone sa itaas ay bumubuo pa rin ng kumikislap na “starlight,” parang walang pakialam sa kaguluhang kakapasok lang sa eksena.Napakaganda, pero at the same time ay mayroon ding dalang sakit.Sa gil







