LOGINKABANATA 32: The Cold Glass MansionMia's POV—Huminto ang Maybach sa tapat ng napakalaking wrought-iron gates ng mansyon ng mga Vasquez sa Forbes Park, Makati.Habang dahan-dahang bumubukas ang gate at bumabiyahe ang sasakyan sa sementadong driveway na pinalilibutan ng matataas na puno, pormal na fountain, at maayos na landscape, pakiramdam ko ay lalong lumalakas ang kaba sa dibdib ko. Sa bawat metrong inilalapit namin sa mismong pinto ng malaking bahay, halos marinig ko na ang sarili kong mabilis na tibok ng puso.Pamilya Vasquez. Isa sa pinakamayayaman, pinakamakapangyarihan, at pinakamataas na angkan sa bansa.Naramdaman siguro ni Dark ang matinding panlamig ng kamay ko. Dahan-dahan niyang pinalagpas ang kaniyang malalaking daliri sa mga daliri ko, holding my hand firmly over my lap."Hey," pabulong niyang usal sa baritono niyang boses, dropping his head closer to mine. "Relax, Mia. I’m right here beside you. No one in this house will ever hurt you."Tumingin ako sa kaniya. Sina
KABANATA 31: The Invitation and Sisterly TiesMia's POVBiyernes ng hapon.Maaliwalas ang kalangitan sa labas ng Santiago Floral Designs. Katatapos lang ng huling klase ko sa UST ngayong linggo, at agad akong umuwi sa boutique para makatulong kina Mama Marissa sa pag-aayos ng mga order para sa darating na weekend weddings.Nakatayo ako sa may malaking wooden work table sa gitna ng flower shop, maingat na pinuputol ang mga tangkay ng mga bagong dating na pastel roses.Habang abala ang mga daliri ko sa pag-aayos ng mga bulaklak, hindi pa rin mawala sa isip ko ang mga nangyari noong Lunes sa Lovers' Lane at Benavides Garden. Ang ginawang paglalakad ni Dark sa buong campus habang hawak ang kamay ko... ang pormal niyang pag-amin sa harap nina Chloe at ng iba kong classmates... at iyong mabilis ngunit napakatamis na halik sa noo ko bago ako pumasok sa classroom.Umiinit na naman ang mga pisngi ko. Gosh, Mia Santiago, buong linggo ka nang hindi makatutok sa mga pinag-aaralan mo dahil sa kani
KABANATA 30: Proudly YoursMia's POV—Pagkatapos naming ubusin ang napakasarap na Japanese bento box na dala ni Dark, may natitira pa akong halos tatlumpung minuto bago ang huling klase ko sa Communication Ethics.Inayos ko ang mga basag na packaging at inilagay muli sa insulated bag. Akala ko magpapaalam na si Dark para bumalik sa BGC dahil siguradong marami pa siyang kailangang asikasuhin sa kaniyang kumpanya, pero natigilan ako nang dahan-dahan niyang inilapat ang kaniyang malaking palad sa ibabaw ng aking kamay."May klase ka na ba agad?" mahinahon at pabulong niyang tanong sa baritonong boses.I shook my head slowly. Kinuha ko ang Note app sa phone ko at nag-type.‘May 30 minutes pa po ako bago mag-start 'yong 2:00 PM lecture ko.’A subtle, handsome smile broke across Dark’s face. Sumandal siya sa stone bench habang hindi pa rin binitawan ang mga daliri ko."Walk with me, Mia," panimula niya, stepping up from the stone seat. "I want to walk around your campus before you go to cl
KABANATA 29: Unannounced MondayDark's POV—"Sir Dark, your twelve noon budget review with the logistics board is ready in Meeting Room B," ipinaalala ng secretary kong si Mark habang inilalapag ang panibagong stack ng folders sa malaking mahogany desk ko.Nakatitig lang ako sa oras sa ibabang bahagi ng laptop screen ko.11:15 AM. Monday."Reschedule it for three in the afternoon," pormal kong utos habang isinusuot ang aking suit jacket at kinukuha ang susi ng kotse sa mesa.Kumunot ang noo ni Mark, a rare moment of confusion breaking his usual robotic composure. "Sir? This is a major quarterly review. The board members are already online.""I have a more urgent meeting in Manila," sagot ko nang walang pag-aalinlangan habang pinalalampas ang Rolex sa pulso ko. "Have the catering team pack two sets of the executive Japanese lunch menu from the hotel lounge. I'm taking it with me.""Noted, Sir. Sa UST po ba ulit?" tanong ni Mark, a subtle, knowing smirk creeping onto his face.I didn't
KABANATA 28: A Place Above the LightsDark's POV—Naramdaman ko ang dahan-dahang paglapat ng malambot niyang katawan laban sa dibdib ko sa gitna ng tahimik na art gallery dito sa Bonifacio Global City.Her small hands were resting softly over my shirt, right over my thumping heart. I rested my chin against the top of her head, inhaling the sweet, fresh scent of her hair while my hand rubbed gentle circles against her back.“Opo. Pumapayag po ako...”Her silent answer echoed louder in my mind than any million-dollar contract deal I had ever sealed in my entire corporate career. Thirty-five years of building walls, guarding my personal life, and treating human interactions like business transactions... and all it took was a silent gesture from a twenty-one-year-old girl to completely make me rewrite my whole future.Dahan-dahan siyang kumalas sa yakap. Mia looked up at me, her dark eyes sparkling with a mix of bashfulness and incredible warmth, her fair cheeks flushed with a deep, rosy
KABANATA 27: The First Official Friday DateMia's POV—Alas-tres ng Biyernes ng hapon.Habang naglalakad ako palabas ng building namin sa UST, ramdam na ramdam ko pa rin ang kakaibang kaba at kuryente na dumadaloy sa buo kong katawan. Kahapon lang nanggaling si Dark dito sa campus sa gitna ng malakas na ulan. Kahapon lang din nangyari iyong hindi ko malilimutang halik sa loob ng kaniyang sasakyan.At ngayon? Huwebes pa lang kahapon pero parang isang taon ang lumipas sa sobrang pananabik kong makita siyang muli ngayong Biyernes."Mia, sige na, mauna na ako sa 'yo!" biro ni Chloe habang kumakaway sa akin mula sa may courtyard. "Alam ko namang nakaparada na naman diyan sa canopy iyong paborito mong Maybach! Mag-enjoy kayo sa Friday date niyo, ha!"Pinanlakihan ko siya ng mga mata at mabilis akong nag-sign sa kaniya habang namumula ang mga pisngi ko.[Mag-iingat ka sa pag-uwi, Chloe!]Tumawa lang si Chloe bago tuluyang tumakbo patungo sa gate.Nang makalabas ako sa main entrance ng buil
BAHAGYANG yumuko si Talia, ang bawat kurba ng katawan niya ay puno ng malamyos na kilos at focus. Matatag ang kamay na may hawak ng cue stick, habang ang kabilang kamay ay maingat na nag-set ng standard bridge sa ibabaw ng berdeng tela ng mesa.Unti-unti niyang pinikit ang isang mata, sinipat ang t
NABURA ang lahat ng galit sa mukha ni Caden sa mismong sandaling makita niyang bumagsak si Talia sa bisig niya.“Talia!” sigaw niya, nanlaki ang mga mata, mabilis na niyakap ang babae.Wala nang pagdadalawang-isip, tinanggal niya ang suot na coat at maingat na ibinalot sa katawan ng babae. Sa ilali
SAMANTALA, sa kabilang bahagi ng Grey Wharf sector, sa dulo ng isang pribadong coastal road na halos walang dumadaan, nakatayo ang isang napakalawak na estate na nakatago sa pagitan ng mga matataas na pader na bato.Mula sa labas ay mukhang isang lumang kastilyo ang gusali, makapal na pader, matata
“LEAVE no one alive.” Isang malamig ngunit mababang boses ng lalaki ang umalingawngaw sa gitna ng kagubatan. Hindi ito sumigaw, ngunit sapat ang bigat ng tono para maramdaman ng lahat ang awtoridad at panganib na dala nito. Kasabay noon ay mas lalo pang umigting ang putukan. Ang mga lalaking naka







