LOGIN
Malakas ang pagkabog ng dibdib ni Aviannah habang tahimik siyang nakaupo at naghihintay sa sasabihin ng kanyang ama sa kanya. Sa muling pagkakataon kasi ay sinabayan siya nito sa pagkain, bagay na ginagawa lamang nito kapag may importante itong sasabihin sa kanya.
“Magpapakasal na kami ng Tita Cristy mo,” saad ng kanyang ama sa kanya na bahagya niyang ikinatigil.
Alam naman na niya ang tungkol sa plano at kagustuhan ng kanyang ama na pakasalan ang girlfriend nito. Pero hindi niya maunawaan kung bakit tila may kirot pa rin sa puso niya ang bagay na iyon. Siguro dahil hanggang ngayon ay hindi niya pa rin talaga matanggap na may iba nang nilalaman ang puso ng kanyang ama, na dapat ay ang mommy lamang niya.
Alam naman iyon ng kanyang ama na hindi niya tanggap ang pagkakaroon nito ng bagong nobya. Pero tila masyado yata talagang na-in love ang daddy niya kung kaya’t nagawa nitong mas piliin ang babae na iyon kaysa sa kanya na sarili nitong anak.
Marahang nilunok ni Aviannah ang nginunguya niyang pagkain saka siya marahan na sumagot sa kanyang ama. “Okay po,” wika niya na tila bahagyang ikinatigil naman ng kanyang ama at may pagtataka siyang tiningnan nito.
“Okay?” tanong ng daddy niya sa kanya.
“Yes po.”
“Okay lang sa iyo? Okay as in okay at wala ka ng violent reaction pa?” tila paniniguradong tanong pa ng daddy niya sa kanya.
“Yes, dad. It’s okay. Kung gusto niyo na pong magpakasal… you can do it naman po,” marahan at magalang na sabi niya pa rito.
Napag-isipan niyang mabuti na mas okay na nga sigurong pumayag na lamang siya sa kagustuhan ng kanyang ama na magpakasal sa iba. Dahil baka sakaling mapakiusapan niya rin ito na itigil na lamang nito ang kagustuhan nitong ipakasal naman siya sa iba.
Sandaling natahimik at napatitig ang kanyang ama sa kanya, na para bang pinoproseso nitong maigi sa utak nito ang naging pahayag niya. Hanggang sa…
“Ano ang kapalit ng pagpayag mo sa pagpapakasal ko sa Tita Cristy mo?”
“Po?”
“Tell me. Ano ang gusto mong kapalit ng pagpayag mo sa pagpapakasal ko sa Tita Cristy mo,” pag-ulit ng kanyang ama sa kanya.
Mukhang kilala nga talaga siya ng kanyang ama dahil sa tila hindi ito makapaniwala na basta na lamang siyang papayag sa kagustuhan nito nang ganoon na lamang.
Marahan niyang binitiwan ang hawak niyang kutsara at tinidor sa tabi ng pinggang nasa harapan niya kasabay ng paghinga niya ng malalim.
“You can marry, Tita Cristy, but… I don’t want to marry anyone else… unless I love him,” matapang na pahayag niya. “If you love Tita Cristy that you want to marry her, then fine. Pero sana… hayaan mo rin akong pakasalan lamang ang taong gusto ko lang din. Hayaan mo rin sana akong piliin ang taong gusto ko,” tuloy niya pa.
“Sinasabi mo sa akin ito, dahil for sure ay may tao ka nang nagugustuhan ngayon, tama ba ako?” marahang tanong sa kanya ng kanyang ama.
Gumalaw ang lalamunan niya bago siya nakapagsalita. “Y-Yes, dad.”
“Alright,” pagkuwan ay biglang sagot ng kanyang ama na siyang bahagyang ikinagulat niya.
“P-Po?”
“Hindi ko na ipipilit ang arrange marriage na gusto ko para sa iyo. Pero, kailangan ko na muna makilala ang lalaking nagugustuhan mo. Papuntahin mo siya rito sa bahay o ‘di kaya’y i-invite mo siya sa kasal namin ng Tita Cristy mo,” pahayag ng kanyang ama sa kanya na siyang labis niyang ikinatuwa.
“T-Talaga po, dad? Payag po kayo?” hindi niya makapaniwalang tanong sa ama habang hindi naman maitago ang sayang nararamdaman niya sa ekspresyon ng kanyang mukha.
Marahang tumango sa kanya ang kanyang ama kasunod ng maliit na pagngiti nito at sa labis na pagkatuwa niya ay napatayo siya sa kanyang kinauupuan at napayakap dito.
“Thank you so much, dad! Thank you so much!” masayang bigkas niya na tila ikinatuwa rin naman ng kanyang ama dahil ngayon na lamang yata siya ulit nitong nakita na ganitong kasaya.
Matamis na napangiti si Ark nang yakapin siya ni Aviannnah sa labis na pagkatuwa. Tila ang sarap sa pakiramdam na muli nitong makita kung gaano kasaya ang anak. At sa unang pagkakataon muli ay nagkasundo silang mag-ama at hindi nauwi sa sigawan ang pagsasalo nila ngayon sa harapan ng hapagkainan.
“AVIANNAH, may bisita ka. Narito ang Tita Cristy mo,” nakangiting sabi ni Vangie kay Aviannah.
“Aviannah…” marahang usal naman ni Cristy saka siya maliit na ngumiti rito. Hindi inaasahan ni Aviannah ang pagdating nito ngunit hindi na mabigat ang loob niya ngayon dito kumpara noon. Siguro ganoon talaga kapag natututunan nang tanggapin ng tao ang mga bagay-bagay sa buhay nila. Mas nagiging magaan at mas nagiging madali ang lahat para sa kanila.
“Busy ka ba ngayon? Pwede mo ba akong samahan?” pagkuwan ay malambing na tanong ni Cristy sa kanya.
“Hindi naman po ako busy. Sige po mag-aayos lang po ako,” nakangiting sagot niya rito saka siya nagpaalam sa Yaya Vangie niya at pagkatapos ay mabilis na siyang nagtungo sa kanyang kwarto para maghanda at mag-ayos ng kanyang sarili.
Nang matapos siya ay dali-dali na siyang lumabas at sumama kay Cristy patungo sa kung saan.
“Uhm… saan po ba tayo pupunta ngayon?” pagkuwan ay marahan na tanong niya sa babae habang nasa byahe sila. Kung dati ay wala siyang galang sa pananalita at pakikipag-usap dito ay iba na ngayon, dahil kahit hindi niya pilitin ay nakakapagsabi na siya ng po at opo rito.
Bukod doon, kung dati-rati ay palagi siyang sa back seat nauupo kapag magkasama silang dalawa upang magmukhang driver niya lamang ang babae, ngayon ay nakatabi na siya rito sa unahan at nakaupo sa passenger’s seat.
At kung noon ay wala siyang imik at nagagawa niyang tiisin na hindi makipag-usap dito kahit na magkasama silang dalawa lamang, ngayon ay nauuna na siyang magbukas ng topic at kwento para dito.
Matamis na ngumiti si Cristy sa kanya saka ito nagsalita. “Gusto ko lang sana magpasama sa iyo na pumili at bumili ng mga gagamitin kong pang-designs para… sa wedding namin ng daddy mo,” tugon nito sa kanya.
Maliit na ngumiti naman siya rito. “Okay po.”
Ilang sandali pa ang nakalipas nang makarating sila sa isang mall.
“Gusto mo bang kumain na muna tayo?” pagkuwan ay alok ni Cristy sa kanya na nakangiti naman niyang tinanguan.
Nagpunta sila sa isang magandang kainan sa naturang mall.
“Thank you, Aviannah, huh,” pagkuwan ay nakangiting sabi nito sa kanya.
“Po?”
“Salamat sa pagtanggap mo sa akin. Salamat sa pagpayag mo sa amin ng daddy mo na maikasal kami,” tugon nito sa kanya.
Maliit naman niya itong nginitian. “Wala po iyon. Alam ko naman po na… mahal ka ni daddy. At nakikita ko rin naman po na mahal niyo rin talaga siya. Pasensya na po kayo kung… maraming beses kitang nabastos mula nang maipakilala ka sa akin ni daddy bilang girlfriend niya. Hindi naman dahil sa ayaw ko sa iyo kaya ganoon. It was just that I hate the fact na ang bilis maka-move on ni daddy sa pagkawala ni mommy. Samantalang ako… heto at hindi pa rin nakakausad. But later on, I realized na kapag pala nagmahal ka, wala iyong pinipiling oras at panahon. Dahil kapag kusa mo iyong naramdaman, madalas na wala kang magiging kawala. Kaya hindi mo pwedeng diktahan kung kailan lang pwedeng magmahal ang puso mo. Kasi wala siyang pinipiling oras kung kailan siya titibok para sa taong itinadhana sa iyo,” mahabang tugon niya sa babae.
Matamis na ngumiti si Cristy sa kanya. “Salamat, Aviannah. Sobrang saya ko talaga na naging okay na kami ng daddy mo sa iyo. Sa ngayon ay ang anak ko na lang ang kailangan kong makausap at makumbinsi,” wika nito sa kanya na bahagya niyang ikinagulat.
“May anak po kayo?” takang tanong niya rito. Dahil hindi halata sa itsura at katawan nito na may anak na ito. Aminado siyang maganda ang babae at kung titingnan ay mukha itong dalaga pa talaga.
“Oo, mayroon akong isang anak na lalaki,” sagot sa kanya ni Cristy.
“Nasaan po siya? Ngayon ko lang po kasi nalaman ang bagay na iyan. Well, aminado naman po akong wala kasi akong pakialam noong una.”
“It’s okay, Aviannah. Uhm… nasa isang probinsya ang anak ko. Doon siya nakatira kasama ang lolo niya,” sagot naman ni Cristy sa kanya. Bigla tuloy niyang naalala sina Mang Gener at ang lalaking kanyang iniibig.
“Kung ganoon… may kapatid po pala ako,” usal niya pa.
“Yes, Aviannah. At napag-usapan na rin namin ng daddy mo na titira na rin siya sa atin kapag naikasal na kaming dalawa.”
Bigla naman tuloy siyang nakaramdam ng pagka-excite dahil doon. Ano kaya ang pakiramdam ng may kapatid?
“Talaga po? Ilang taon na po ba siya? Mas matanda po ba ako sa kanya?” excited na tanong niya rito. Bigla tuloy niyang naisip sina Tonya at Jake. Naranasan niyang maging ate sa dalawang mabait na batang iyon.
“Hmm. Hindi eh. Mas matanda siya sa iyo ng ilang taon,” sagot ni Cristy sa kanya.
“Ganoon po ba? Ilang taon na po ba siya?”
“He is 22 years old. And his name is—” Natigil sa pagsasalita si Cristy nang biglang mag-ingay ang cellphone nito, dahilan upang hindi nito maituloy ang sinasabi nito sa kanya. “Sandali lang, Aviannah, huh. Kailangan ko lang sagutin itong tawag,” paalam ng babae sa kanya.
“Sige lang po, tita,” nakangiting tugon naman niya rito saka tumayo ang babae upang sagutin ang tawag.
“Hindi ba at may trabaho ka pang kailangang gawin?” tanong ni Aviannah kay Andrei habang marahang nilalaro ang buhok nito.“Gusto mo na akong umalis?” ganting tanong naman ni Andrei kasabay ng pagmulat ng mga mata nito.”“Hindi naman sa ganoon…”“Work can wait,” mabilis na sabi ni Andrei saka ito muling pumikit at mas sumiksik pa sa tyan ni Aviannah.Kasulukuyan kasi itong nakahiga sa kandungan ng babae. Katatapos lamang nila mananghalian at nababahala na si Aviannah dahil hindi pa rin umaalis sa unit niya si Andrei. Alam niya kasing ano mang oras ay maaari nang dumating sina Sandra at Jamie.“Pero… sure ka bang okay lang na iniwan mo si Rome kanina?” marahan na tanong ni Aviannah. Muli ay napamulat nang mga mata si Andrei saka ito napabangon.“Oo nga pala… si Rome.”“Hindi siya pamilyar sa mga lugar dito. Tawagan mo kaya siya—”“Kaya niya ‘yon,” agad na putol ni Andrei.“Huh?”“Kaya niya ang sarili niya. Kaya huwag mo na siyang alalahanin pa,” ani Andrei saka ito muling humiga sa kan
“Talagang iniwan nga ako,” mahinang sambit ni Rome nang tuluyang mawala sa paningin nila sina Andrei at Aviannah.“Nakakainis talaga ang lalaking ‘yon!” inis na sambit naman ni Sandra saka ito bumalin ng tingin kay Jamie. “Hindi ba natin sila hahabulin? Kailangan natin bawiin si Avie.”“Sa tingin ko… kaya na ni Avie ‘yon,” tugon ni Jamie.“Huh? So, hahayaan na lang natin siya na sumama sa lalaking iyon?”“She can handle him,” tugon naman ni Alfred na kahit pinapakita nitong ayos lang ang nangyari ay makikita pa rin ang lungkot sa mga mata nito.“Pero wala akong tiwala sa lalaking ‘yon,” wika ni Sandra.“Teka, hindi naman siya mapapahamak kung kasama niya si Andrei. Hindi naman masamang tao si Andrei,” pagkuwan ay singit ni Rome.“Hindi ka kasali sa usapan,” masungit na balin ni Sandra dito.“Pero kaibigan at boss ko ‘yong pinag-uusapan ninyo,” tugon ni Rome. Mabuti naman siyang hinarap ni Sandra.“Umamin ka nga. Ini-stalk niyo ba kami? Kaya kayo nandito?”“Ano? Ini-stalk? Sino? Kayo?”
“Boss, sandali! Iiwan mo talaga ako rito?” tanong ni Rome kay Andrei ngunit hindi na nag-abala pa si Andrei na sagutin ang kaibigan, at sa halip ay nagpatuloy lamang siya sa paglalakad palayo sa mga ito, habang marahan na hila si Aviannah. Hindi na niya kasi kayang makitang kasama ni Aviannah si Alfred.Huminto si Andrei sa paglalakad pagkadating nila sa tapat ng kanyang sasakyan, at doon lamang niya marahan na binitiwan si Aviannah. Humigit siya ng malalim na paghinga saka niya marahan na sinulyapan ang dalaga. Nananatiling tahimik ito at walang imik.Humigit siya ng malalim na paghinga saka niya binuksan ang pinto ng passenger’s seat. Hindi naman na siya hinintay pa ni Aviannah na magsalita pa, at sa halip ay kaagad nang sumakay roon ang dalaga.Pagkasakay ni Aviannah ay marahan nang isinara ni Andrei ang pinto ng sasakyan, saka ito tahimik na umikot sa kabila upang makasakay na rin.Binuhay niya ang makina ng sasakyan saka niya muling
“Mr. Tuazon, thank you for coming all the way here,” nakangiting bati ng resort owner habang nakikipagkamay kay Andrei.“It's my pleasure, Mr. Villanueva,” tugon ni Andrei. “I wanted to personally check the progress before we proceed with the next phase.”Tumango ang resort owner bago sila sabay na naglakad papunta sa malaking glass window na nakaharap sa ongoing construction ng bagong function hall.Mula roon ay kitang-kita ang mga construction workers na abala sa kani-kanilang trabaho.“The structural work is already complete,” paliwanag ni Andrei. “Right now, we're focusing on the interior finishes, lighting installation, and the mechanical and electrical systems.”Tahimik na nakinig ang resort owner.“Will everything be completed before the grand opening?” tanong nito.Tumango si Andrei. “If the weather cooperates, yes. We're still ahead of schedule by a
Tahimik na isinara ni Andrei ang pinto ng kanyang unit. Ilang segundo siyang nanatiling nakatayo roon bago napabuntong-hininga. Sa mga oras na iyon, malamang ay palabas na sina Aviannah kasama sina Jamie at Sandra. At maya-maya na lamang ay susunduin na rin sila ni Alfred.Hindi niya napigilang mapailing. Mahigpit niyang naikuyom ang kamao. Hindi niya talaga gusto ang ideyang iyon.Agad siyang nagtungo sa mini bar at nagsalin ng isang baso ng whiskey para sa sarili. Ngunit hindi pa man niya naiaangat ang baso ay biglang umalingawngaw ang doorbell sa buong unit. Napakunot ang noo niya. Wala naman siyang inaasahang bisita.Marahan niyang inilapag ang baso bago nagtungo sa pintuan.Pagkabukas niya nito ay bumungad sa kanya ang isang matangkad na lalaki na may backpack sa isang balikat at maliit na maleta sa kabilang kamay.“Surprise!” Malawak ang ngiti nito.“Rome…”“Missed me?”Napailing
“Uy, Avie! Okay ka lang?” gulat na sambit ni Jamie habang mabilis na inaabot ang tissue sa mesa.“O-Okay lang… naubo lang,” hirap na saad ni Aviannah kasabay ng sunod-sunod na pag-ubo.Nagkatinginan sina Jamie at Sandra. Pareho silang napataas ng isang kilay.“Suspicious,” bulong ni Sandra kay Jamie.“I know.”Pagkatapos uminom ng isa pang lagok ng tubig ay sa wakas ay kumalma rin si Aviannah.“Nakakatakot naman kayong dalawa. Kung anu-ano ang naiisip n'yo,” saad ni Aviannah sa dalawa.“Eh bakit ka kasi nasamid?” nakangising tanong ni Sandra.“Dahil nabigla ako!”“Hindi kami naniniwala.”“Oo nga,” sang-ayon ni Jamie. “Kapag walang tinatago ang isang tao, hindi ganyan ang reaksyon.”Napangiwi si Aviannah. “Ano bang sinansabi niyo dyan?”“Sabihin mo na lang ka
“Aviannah, bangon na at male-late ka na sa school mo.”Naramdaman ni Aviannah ang pagkirot ng ulo niya sa hindi niya malaman na dahilan.“Aviannah, gising na. Handa na ang almusal at hinihintay ka na ng daddy mo sa baba,” muling panggigising sa kanya ng kanyang Yaya Vangie pero tila napakabigat ng
“Avie!” Walang buhay na napaangat ng tingin si Aviannah mula sa kung sino mang tumawag sa kanya. At sa gitna ng napakaraming tao ay agad niyang natanaw ang kanyang dalawang matalik na kaibigan na sina Jamie at Sandra.“Girls,” malungkot na usal niya sa mga ito pagkalapit ng mga ito sa kanya.“Are y
Kumusta, Avie? Wala pa rin ba siyang tawag o kahit na anong mensahe sa iyo?” bungad na tanong ni Sandra kay Aviannah pagkadating nito sa isang coffee shop na pinagkitaan nila.Malungkot at matamlay naman na umiling si Aviannah sa mga kaibigan niya. “Wala pa rin,” tugon niya.“Paano na iyan? Bukas n
Ang kaninang mga tao sa paligid ay kaagad na naglaho nang bigla na lamang may ilang mga kalalakihan ang sumugod kina Aviannah at Andrei. Tila binalot ang mga ito ng takot dahil armado ang mga kalalakihan kung kaya’t wala nang nangahas pang makialam at tumulong sa dalawa.Panay naman ang pagtulo ng







