로그인Thanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
AKALA NI CZARINA, noong una ay walang silbi ang paglipat niya sa warehouse, pero mali pala siya. Doon kasi dumadaan ang iba’t ibang department para kumuha ng supplies, kaya habang nagtatrabaho siya, marami siyang naririnig na tsismis at impormasyon tungkol sa kumpanya.Tahimik niyang iniipon sa isip ang lahat ng detalye, kaya hindi na rin siya nagmamadaling bumalik sa tabi ni Damion.Habang nag-i-input siya ng product codes isang araw, bigla niyang narinig ang tunog ng paparating na high heels.Pag-angat niya ng tingin, nakita niya si Kathy.“Kathy,” bati niya nang may ngiti. “Anong ginagawa mo rito?”“Office supplies,” sagot nito sabay abot ng application forms. “These are the requests.”“Oh, sandali lang.”Kinuha ni Czarina ang forms at agad inayos ang mga kailangan.Habang abala siya, kaswal na nagtanong si Kathy, “Nakaka-adjust ka naman dito?”“It’s good,” sagot ni Czarina. “Simple lang ang trabaho. Hindi katulad dati na parang lahat hawak mo.”Napangiti si Kathy. “Mas madaling ma
“HE’S DEAD… AND HE’LL NEVER COME BACK.’Muntikan pang mahimatay si Czarina sa narinig. Namutla siya at namula ang mga mata. Hinawakan niya nang mahigpit ang kwelyo ng damit ni Damion.“Pina…tay mo siya?” hindi niya mapakaniwalang tanong. “You killed him?! You bastard!”Ngumiti si Damion nang mapait, kalahating dilat ang mga mata na parang anumang oras ay babagsak ulit.“I really am a bastard,” mahina niyang sabi. “That child… tinanggalan na siya ng buhay bago pa siya maisilang… I hate myself… I killed our son… I killed my baby.”Natigilan si Czarina. Nanigas ang mga kamay sa ere habang nakatulala sa mukha ni Damion na puno ng pagsisisi habang wala ito sa kanyang ulirat. Muli niyang hinila ang kwelyo ni Damion at inilapit pa ang mukha nito sa kanya.“Hindi ‘yon ang tinutukoy ko, Damion!” Inis na halos pasigaw niyang saad. “The child… Our second—”“Sir Damion? Sir!Natigilan si Czarina nang marinig ang medyo malakas at pinong boses ni Enzo. Mabilis niyang itinulak ang maleta sa likod n
“ENZO! ANO BANG GINAGAWA MO?” singhal ni Wendy kay Enzo nang makalabas ito mula sa loob ng silid kung saan pinapagalitan si Czarina. “Hindi mo ba aawatin si Damion?”Huminto si Enzo, tiningnan siya nang malamig. “You know the one bullying her is my boss. Anong gusto mong gawin ko? Our boss is in a bad mood today—anyone who interferes will only get dragged into it.”Tumaas ang boses ni Wendy. “So you’re just going to stand there at hahayaan mong may inaapi siyang iba? Kahit ako lang na outsider, I can see that Meredith is innocent. Why not investigate first before condemning her?”Napatingin si Enzo sa loob ng venue, bago muling tumingin kay Wendy.“Binalaan ko na siya noon na huwag gumawa ng gulo. She should’ve been careful. She has no one to blame but herself.”“So you also think she’s guilty?” Mariing tanong ni Wendy.Hindi agad sumagot si Enzo.“That’s not the point,” sabi niya sa wakas.“Ha?” napasinghal si Wendy.“Hindi nila pinapansin ang tunay na may sala,” malamig na dagdag n
KINABUKASAN.Pagdating ni Czarina sa office, nalaman niyang wala si Damion dahil may press conference sa labas. Kinabahan siya dahil masasayang ang isang araw na sana’y pagkakataon niyang makakuha ng impormasyon.Nang marinig niyang kulang ang manpower sa venue, agad siyang nag-volunteer. Binalaan pa siya ni Kathy na puro buhat at pagod ang aabutin niya roon, pero hindi siya umatras.Sa venue, todo kayod siya—nagbuhat ng tubig at kung anu-ano pang gamit matapos siyang sitahin ni Enzo at sabihang bad mood ang boss. Nasa taas daw si Damion, may meeting kasama ang bagong partner.Pagod na pagod si Czarina, pero wala pa rin siyang nakuha ni katiting na mahalagang detalye.“Meredith!”Nang marinig ni Czarina ang boses ni Wendy, napahinto siya at biglang nanlamig. Paglingon niya, nakaramdam agad siya ng guilt.Akala ni Wendy na nakaabala siya, kaya dali-dali itong humingi ng tawad. Mas lalo tuloy naawa si Czarina at pinakalma siya.“Okay lang. Hindi pa naman nila ako tinatawag.”Napangiti si
“...BUT I FEEL A SPECIAL CONNECTION WITH YOU.” Humina ang boses niya. “Kapag nakapikit ako, feel ko katabi ko lang siya… Bumubulong sa ‘kin.Hindi makapagsalita si Czarina. Para siyang binuhusan ng malamig na tubig sa narinig.Pinilit niyang ngumiti kahit may kurot sa dibdib.“Then close your eyes,” sabi niya sa mahinang tinig, “and pretend she’s back.”Napakurap si Wendy. “Pretend she’s back?”Parang nagustuhan niya ang ideya. Dahan-dahan siyang yumuko at sumandal sa mesa, saka pumikit. Ang labi niya’y bahagyang gumalaw, tila bulong na lang sa hangin.“Zari…” mahina niyang sambit, “I will definitely settle accounts with you…” Napasinghot siya, parang pinipigilan ang luha. “…you heartless woman.”KINABUKASAN. Tinawagan ni Czarina si James at pinaimbestigahan niya si Damion—kung nag-hire ba ito ng private investigator. Baka sakaling sa paraan ding iyon ay makahanap siya ng bakas patungo sa nawawala niyang anak na si Cassian. Mabilis kumilos si James. Pagkalipas lamang ng dalawang araw
INAYA NI WENDY SI Czarina na kumain ng midnight dinner. Pumayag si Czarina at nagpunta sila sa paboritong samgyusalan nila.Kahit na estranghero sa isa’t isa, ay tila matagal na silang magkakilala sa daming kwento, tungkol sa buhay, sa trabaho, sa mga problema.Of course, si Wendy ang halos dumaldal. Siya ang nagsasalita nang buong oras, habang si Czarina naman ay nakikinig lang, nakangiti, at paminsan-minsan ay nagbibigay ng payo o simpleng reaksiyon. At dahil masarap ang kuwentuhan… paano mawawala ang alak?“Waiter!” tawag ni Wendy. “Paki-add ng beer!”“Miss Wendy, ‘wag na—” pigil ni Czarina.Pero hindi na siya pinakinggan ni Wendy. Ilang minuto lang, may ilang lata na ng beer sa mesa.Hindi naman sila parehong malakas uminom—alam iyon ni Czarina. Kaya hindi rin siya naglakas-loob na uminom nang marami.Pero si Wendy, iba.May kakaibang sense of comfort siyang nararamdaman sa babaeng kaharap niya. Parang sa bawat salitang lumalabas sa bibig niya, unti-unting nababawasan ang bigat na
MALAKAS ANG ULAN BUONG UMAGA, kaya nag-alala si Czarina kay Wendy at muntik nang ipagpaliban ang hapunan. Nang sumikat ang araw, nagpasya siyang ituloy. Sa wheelchair, masigla si Wendy, nagpapatawa sa matanda, at bahagyang napagaan ang ekspresyon ni Czarina. Nakatitig lang sa kanya si Damion, tahim
DAHIL SA NANGYARI mas lalong napalayo si Czarina kay Damion ng hindi man lang nito alam kung bakit.Nakikita niya ang pagiging aligaga ng asawa, and he felt sorry for her, pero hindi niya magawang maintindihan.Parang kailan lang ay masaya sila, tanggap na niya ang anak ni nasa sinapupunan ni Czarin
“...WALA AKONG NAKIKITANG USB DRIVE.”Napakunot ng noo si Wendy, naging balisa. “Anong pinagsasabi mo? Paanong wala e ako mismo ang naglagay no’n!”“Baka nahulog?” tanong ni Czarina, saka napailing. “Huwag mo ng isipin iyon. You should focus on getting better.”“Paanong hindi? Muntikan na akong mama
“NOT YET, THE PATIENT IS STILL NOT OUT OF DANGER.”Ang matagal na tensyon ay halos bumagsak kay Czarina. Nangungusap siya nang halos manghina, “How long have we been inside? Why isn’t it over yet?”“Miss Lopez is in critical condition. We are doing everything we can to save her. Please be patient,”







