LOGINAt 25 weeks pregnant, nahuli ni Rona Soriano ang asawa niyang si Sean Tiongson… na may ibang babae. Sa harap ng hospital, malinaw sa kanya ang lahat, hindi siya ang minahal at hindi siya ang pinili. Pinakasalan siya dahil sa bata, at pagkatapos manganak… iiwan din siya. Pero hindi na siya yung babaeng walong taon nang umasa. Tatanggapin niya ang divorce, at pipiliin niyang umalis. Bubuuin niya ang sarili niyang buhay nang wala si Sean. Hanggang sa isang araw, ang lalaking hindi siya kayang mahalin… Ay, siya na ang hindi kayang mawala.
View More"I don't need you to protect me. Your love will be enough for me to fight till my last breath." ~ Regan
"My love for you is mercenary. Don't expect something that you will never get from me." ~ Lincoln
.
.
.
Regan Wells (Maria Turgenev)
It started the day in senior high, a game of revenge that I was unaware of at that time.
He starts the battle of the unknown with me, a girl with a lost memory against him, a handsome bully with his demons.
I thought he would forgive me for what I did to the only person who used to be everything to him. It was never intentional, and he was aware of it, yet he didn't miss a chance to hurt me where it hurt the most.
He hated me and blamed me for everything that happened in his life.
I knew that I was the only one to blame here. I believed it was all my fault.
When I couldn't take that anymore, I left him, which I wished I didn't have.
But how could I bear to see him with someone who wasn't me?
I wasn't sure if I could survive alone, yet I made it for her; a beautiful mistake.
Just when I started to accept the reality that Lincoln would never come for me again, he appeared in my doorway in the lieutenant colonel's uniform with an arrest warrant against me!
.
.
.
Lincoln De Laurentiis
The emotions and forceful resistance I had built around my heart before, now I see them breaking into several pieces.
Everything I did was just for my sister. That's what I thought until it wasn't after that reality was drawn to my mind.
But still, that hole in the heart one can't fix after losing the only family one ever had.
I wanted to change it, to move on with my life, but I gave up after all my failed attempts.
Those games I have played to push away people who cared for me now tire me shitless.
I even felt awful about hurting that girl more when she was never at fault.
I wasn't even in my right mind to see the effort she put into healing me until. . .it was too late.
A night of passion was all it took for me to realize what I was about to lose by letting her go.
But she left, disappeared like she never existed in my life.
Her action turned me into something that no one had seen coming.
Years later, I ran into her again, who destroyed me and saved me from becoming my worst enemy.
What happened to my sister wasn't her fault, and I no longer want to punish us both for it.
I am letting go of all those grudges.
And I won't let anything stop me from getting what I want.
Nothing can stop me now, and I vowed to make us lose control of ourselves again, the same way we lost it last time.
Biglang nagbago ang ekspresyon ni Liezel.Aalis na sana si Rona ngunit narinig nito ang malakas niyang hinampas ang mesa at biglang tumayo.“Rona Soriano!”Pero hindi na siya pinansin ni Rona.Tinalikuran lang niya ito at umalis na ng tuluyan.Pagbalik niya sa workstation, tahimik siyang umupo. Kinuha niya ang maliit na salamin mula sa bag niya.Tiningnan niya ang pisngi niya, may manipis na marka ng dugo.Hindi naman malalim, kinuha niya ang wet wipes at marahang pinunasan.Walang expression.Sa totoo lang sa itsura niya ngayon, kahit madagdagan pa ng peklat…Wala na ring magbabago.Biglang pumasok sa isip niya ang mukha ng babaeng nakita niya kanina sa opisina ni Sean. May kung anong pamilyar siyang naramdaman sa babaeng yun pero hindi niya maipaliwanag.Malapit na mag-out biglang nagring ang cellphone niya, may tumatawag sa kanya.“Hello, Pa?”“Rona, umuwi ka mamaya. Nandito na si Noah.”Napangiti siya agad.“Ha? Andito na si Kuya Noah? Akala ko sa 15 pa siya babalik!”“Maaga siyan
“Tapusin mo yung financial statement analysis ng Guevarra bago mag-lunch break.”Maiksi at walang emosyon ang utos ni Liezel, habang tumango naman si Rona at bumalik sa workstation niya.Kahit na inilipat na siya sa mas mababang posisyon sa secretarial department, tuloy pa rin ang pagbibigay sa kanya ni Liezel ng mga trabahong hindi naman niya sakop at tinatanggap niya ang lahat.Tahimik lang si Rona pero sa totoo lang yung pananatili niya sa kumpanyang ‘yon, panloloko na lang sa sarili niya.Kahit anong gawin niya, hindi na siya lilingunin ni Sean.Pagkatapos niyang matapos ang report, inayos niya ang soft copy at printed version at iniabot kay Liezel.Pagbalik niya sa desk, nag-order siya ng pagkain. May cafeteria naman sa kumpanya, pero hindi siya kumakain doon. Ayaw niya ng mata ng tao at lalong ayaw niya ng usapan.Ngayon lang siya napilitang magpa-deliver dahil hindi siya nakapaghanda ng pagkain.Habang hinihintay niya ang order, may dalawang officemates na pumasok, halatang exc
Pag-angat ng tingin ni Prof. Joaquin, napahinto siya sandali. Hindi niya agad nakilala ang babaeng nasa pintuan.“Professor…”Napakurap siya. “Rona?” saglit siyang natahimik bago ngumiti nang bahagya.“Pasok ka.”Dahan-dahang pumasok si Rona at tinanggal ang face mask niya.“Ang tagal ko rin talagang hindi nakabalik, Prof. Mukhang nanibago ka sa akin,” pabirong sambit ni Rona. Napangiti si Prof. Jax.“Ang tagal nga… halos hindi nga kita nakilala.”Napangiti si Rona, pero may halong lungkot. “Honestly, Prof. nahihiya nga po akong magpakita sa inyo sa itsura ko ngayon.”Tumayo si Prof. Jax at lumapit sa kanya.“Normal lang ‘yan. Buntis ka eh,” kalmado niyang sabi. “After manganak, babalik din ‘yan. Umupo ka.”Umupo si Rona sa sofa.Nagbuhos si Prof. Jax ng maligamgam na tubig at iniabot sa kanya.“Inom ka muna, stay hydrated para rin sayo at sa baby mo.”“Thank you, Sir.”Napatingin siya sa tiyan ni Rona.“Ilang months na?”“25 weeks na po.”Tumango si Prof. Jax.“Mga late January ka n
Kunot-noong tiningnan ni Sean pero hindi na rin ito nagtanong pa. Nagpatuloy si Rona, pilit pinapakalma ang sarili.“Bukas Monday na, free ka ba this afternoon?” maingat niyang tanong. “Pwede na siguro nating asikasuhin yung papers? Mas maaga, mas okay.”Pagkatapos pumirma nila, may one-month cooling-off period pa naman. Sakto sa due date ni Rona. Saglit siyang tiningnan ni Sean, natahimik siya bigla, kalmado pero may halong pagsusuri ang mga mata nito, parang may binabasa sa kanya at saka siya umiwas ng tingin.“Sabihin ko na lang kung anong oras,” malamig niyang sagot.Hindi na nagsalita si Rona.Huminto ang sasakyan sa malaking bahay ng pamilya Tiongson sa San Juan, isang luma pero engrandeng ancestral house, mataas ang gate, may hardin sa loob, at halatang matagal nang mayaman ang angkan.Pinapunta sila doon dahil sa batang dinadala ni Rona.Sa pamilya Tiongson, halos puro lalaki ang mga apo.Dalawa ang anak ni Doña Salvacion. Sina Zachary Tiongson at Harold Tiongson.Si Zachary
“Ma’am, ready na po yung results niyo.”Napakurap si Rona.Parang ang layo ng boses ng nurse, parang galing sa ilalim ng tubig.“Ma’am?” ulit ng nurse, medyo nag-aalala na.Doon lang siya natauhan.“A-ah… salamat.”Inabot ng nurse ang envelope sa kanya. Nanginginig ang kamay. Hindi pa niya binubuks












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.