ログインYour comments and feedback are always appreciated—they truly mean a great deal. Thank you for reading, and I hope you have a wonderful day~✨🫶🫶🫶
“…BAKA HINDI NA TALAGA BUMALIK SI RINA.”Arrogante at dominante si Damion. Pero sa sandaling iyon, sobrang baba ng tingin niya sa sarili para lang sa pagmamahal niya kay Czarina. Wala na siyang pakialam sa pride o status niya—ang mahalaga lang, bumalik si Czarina kahit isang beses lang para makita siya.Tahimik na napayuko si Enzo. Ngayon lang niya nakitang ganoon kahina si Damion, pero wala siyang maisip na salita para pagaanin ang loob nito. Kaya nanatili na lang siyang nakatayo sa tabi nito.Samantalang si Czarina naman, nanigas sa sulok habang naririnig ang lahat.Mariin niyang kinuyom ang kuwintas niya. Paulit-ulit niyang ipinapaalalahanan ang sarili na huwag padala. Lahat ng nangyayari ngayon… kasalanan ni Damion.At si Wendy? Kung tutuusin, nadamay lang ito dahil sa kanya.Hindi ba dapat lang na mag-guilty siya?Mariin niyang ipinikit ang mga mata, pilit na inaalis sa isip ang kahit anong may kinalaman kay Damion.Halos sampung oras ang itinagal ng surgery, at nang bumukas ang
“HOSPITAL?” Biglang sumagi sa isip niya ang nangyari kanina.“H-Hindi naman siguro…” bulong niya sa sarili, pilit na pinapagaan ang pakiramdam.Napakagat siya sa labi bago muling nagsalita. “May sinabi ba siyang… tatanggalin niya ako?”Napabuntong-hininga si Kathy habang inaayos ang mga papel. “Wala naman.”Pagkatapos ay seryosong tumingin ito kay Czarina.“But honestly…” mahina nitong sabi, “anong nangyari sa loob? Kasi no’ng umalis si Boss, sobrang sama talaga ng timpla ng mukha niya. As in nakakatakot. May nangyari ba kanina sa loob?”Napapikit si Czarina bago pilit na ngumiti.“Long story,” mahinang sagot niya. “Basta… mukhang na-offend ko na naman siya.”“Hay naku.” Umiling si Kathy. “Huwag ka ngang advance mag-isip. Hindi ka pa naman pinapaalis.”Mapait na napangiti si Czarina habang dahan-dahan siyang umupo sa desk niya.“Maybe not yet,” mahina niyang bulong. “Pero feeling ko… malapit na.”“Hey,” sabi ni Kathy, sinusubukang pagaanin ang mood, “huwag masyadong negative. Just le
“...NA SA ‘YO NA ‘YON.”Hindi makatulog nang gabing iyon si Czarina at panay ang pagtitig niya sa bagay na naglalaman ng lason. Hindi pa rin siya makapag-isip kung gagawin niya o hindi.Ilang sandali lang ay tumunog ang cellphone ni Czarina at nang kunin niya iyon, nakita niyang tumatawag si James na may dalang masamang balita.“Miss, naimbestigahan ko na nang mabuti. Simula’t sapul, hindi talaga inutusan ni Damion ’yong detective para mag-imbestiga. Front lang siya. Muntik na tayong malinlang.” Nanigas si Czarina. “So… Palabas lang pala ‘to?”“Yes. Buti na lang talaga at pinaaalalahanan mo ako; kung hindi, mabubunyag na sana ang pagkatao mo.”Natahimik si Czarina. Hawak pa rin ang botilyang binigay sa kanya ni Fran. Malalim ang iniisip.“Miss?” tanong ni James nang matahimik ito.Dahan-dahan namang pumikit ang mga mata ni Czarina, saka napabuga ng hangin. “Ibig sabihin, hindi nawala ang pagdududa niya sa ‘kin.”“Ano po?”“Nothing.” Humigpit ang hawak niya sa phone. “May balita na ba
PAGKALABAS NIYA NG OPISINA saka lang siya nakahinga nang maayos, pero agad naman siyang hinarap ni Enzo. Kahit ipinaliwanag niyang si Damion mismo ang may gustong pabalikin siya, hindi pa rin naniwala si Enzo.Habang tumatagal, halos araw-araw na siyang pinapasabay ni Damion sa lunch. Kaunti lang ang usapan nila, pero bawat tingin at tanong nito ay parang sinusubukan siyang hulihin.Dahil doon, lalo lang napapagod at natatakot si Czarina. Unti-unti na ring bumabalik sa isip niya ang planong matagal nang ipinipilit ni Fran—ang paggamit ng poison laban kay Damion.At ngayon… Limang minuto nang nakatitig si Czarina sa pritong itlog sa lunchbox niya nang hindi gumagalaw. Tila nawawala ang isip niya.Biglang tinapik ni Damion ang ulo niya gamit ang kutsara.“What are you staring at?” malamig nitong tanong. “Kapag tinigan mo pa ’yan nang matagal, baka maging sisiw na ‘yan.”Napakurap si Czarina at saka napahawak sa noo. “Ah… sorry. Inaantok lang po siguro ako.”“Then sleep on the sofa.”Big
“…SIYA ANG UNANG GAGALAW LABAN SA ‘YO.”Napabuntong-hininga si Czarina at sumandal sa upuan.Magulo ang isip niya.Dahil sa bigat ng iniisip, halos hindi siya nakatulog nang buong gabi. Pagkagising niya kinabukasan, mabigat ang ulo niya at may hilo pa rin habang papunta sa kumpanya.Pero pagdating niya sa warehouse, agad siyang natigilan.Malinis na naman ang maliit niyang mesa.Nanlaki ang mata niya bago napasabunot sa inis.“Seriously?!” iritadong sigaw niya. “Nililigpit na naman ang mga gamit ko? Saan n’yo naman ako dadalhin ngayon? Sa gitna ng mundo?”“I’m not kicking you out.”Napalingon siya at nakita si Kathy na nakangiti sa likod niya.“Pinababalik ka lang sa office,” dagdag nito. “Come on. The president is waiting.”Parang lalong sumakit ang ulo ni Czarina. Ayaw man niya; wala naman siyang choice. Tahimik niyang kinuha ang kahon ng gamit niya at bumalik sa CEO’s office.Pagkapasok niya, inilapag niya ang box sa mesa, saka huminga nang malalim bago tumingin kay Damion.“Presid
“SEEMS LIKE DIET ISN’T THE ONLY THING HE CAN KILL.”Biglang nanahimik ang buong mesa. Napatigil si Wendy habang may hawak na liempo. Mabilis siyang tumawa para sirain ang tension.“Hehe… President Marquez really likes dark jokes, no?” pilit niyang sabi bago mabilis na sumubo ng pagkain.Ngunit hindi ngumiti si Fran. Sa halip, mahinahon itong tumingin kay Damion.“Actually,” kalmado nitong sabi, “dati talaga akong assassin.”Napatigil si Wendy sa pagnguya.“Kapag may ayaw ako noon, pinapatay ko agad. Hindi ko na hinahayaang masikatan ng araw.”Tahimik na napalunok si Czarina. Pero parang hindi natakot si Damion. Sa halip, lalo lamang tumalim ang tingin nito kay Fran.Ngumiti naman nang bahagya ang matanda habang hinihiwa ang liempo.“Buti na lang,” dagdag nito, “matanda na ’ko ngayon. Napagod na kong pumatay… kaya kutsilyo na lang sa kusina ang ginagamit ko.”Tuluyang nalaglag ang liempo sa bibig ni Wendy.Pagkakita sa reaksyon nito, malakas na natawa si Fran at agad bumalik ang warm
“...STAY HERE AND REFLECT ON YOUR ACTIONS.”Pagkatapos ay umalis ito ng kwarto.Naupo si Czarina, ganap na dejected, ang mga mata ay nanlulumuhod sa bigat ng galit at panghihinayang sa dibdib niya.Ngunit hindi ito ang oras para umiyak. Ang buong pangyayari ay napaka-bizarre. Kailangan niyang maunaw
“RINA, DO YOU HAVE ANY EXPLANATION?”“I…” Nablangko si Czarina sa bilis ng nangyari. Hindi na niya maalala kung ano ba ang dapat sabihin.Bago pa makapagsalita si Czarina, muling nagsalita si Charles. “Zari, since alam na ni Sir Damion, huwag na nating itago pa. Kung sasabihin natin ang totoo, mayb
WEEKEND.Nagkita sina Cassidy at Damion sa napag-usapang oras para sa physical checkup ni Cassidy.Habang naghihintay ng elevator, Cassidy looked at Damion apologetically. “Damion, hindi ba ang hassle para sa’yo ‘to? I even need you to come with me for the checkup.”“How could that be? I told you I
“PLEASE, HELP ME, ZARI!”Ayaw talaga ni Czarina na makialam sa gulo, pero nadamay na siya at wala siyang takas pa.Huminga siya ng malalim. “May utang ba siya sa’yo?”“Oo.”“Magkano?”“Fifty thousand.”Kinuha ni Czarina ang bank card sa bag, isinulat ang password sa likod, at iniabot sa lalaki:“May







