INICIAR SESIÓNYour comments and feedback are always appreciated—they truly mean a great deal. Thank you for reading, and I hope you have a wonderful day~✨🫶🫶🫶
“…SIYA ANG UNANG GAGALAW LABAN SA ‘YO.”Napabuntong-hininga si Czarina at sumandal sa upuan.Magulo ang isip niya.Dahil sa bigat ng iniisip, halos hindi siya nakatulog nang buong gabi. Pagkagising niya kinabukasan, mabigat ang ulo niya at may hilo pa rin habang papunta sa kumpanya.Pero pagdating niya sa warehouse, agad siyang natigilan.Malinis na naman ang maliit niyang mesa.Nanlaki ang mata niya bago napasabunot sa inis.“Seriously?!” iritadong sigaw niya. “Nililigpit na naman ang mga gamit ko? Saan n’yo naman ako dadalhin ngayon? Sa gitna ng mundo?”“I’m not kicking you out.”Napalingon siya at nakita si Kathy na nakangiti sa likod niya.“Pinababalik ka lang sa office,” dagdag nito. “Come on. The president is waiting.”Parang lalong sumakit ang ulo ni Czarina. Ayaw man niya; wala naman siyang choice. Tahimik niyang kinuha ang kahon ng gamit niya at bumalik sa CEO’s office.Pagkapasok niya, inilapag niya ang box sa mesa, saka huminga nang malalim bago tumingin kay Damion.“Presid
“SEEMS LIKE DIET ISN’T THE ONLY THING HE CAN KILL.”Biglang nanahimik ang buong mesa. Napatigil si Wendy habang may hawak na liempo. Mabilis siyang tumawa para sirain ang tension.“Hehe… President Marquez really likes dark jokes, no?” pilit niyang sabi bago mabilis na sumubo ng pagkain.Ngunit hindi ngumiti si Fran. Sa halip, mahinahon itong tumingin kay Damion.“Actually,” kalmado nitong sabi, “dati talaga akong assassin.”Napatigil si Wendy sa pagnguya.“Kapag may ayaw ako noon, pinapatay ko agad. Hindi ko na hinahayaang masikatan ng araw.”Tahimik na napalunok si Czarina. Pero parang hindi natakot si Damion. Sa halip, lalo lamang tumalim ang tingin nito kay Fran.Ngumiti naman nang bahagya ang matanda habang hinihiwa ang liempo.“Buti na lang,” dagdag nito, “matanda na ’ko ngayon. Napagod na kong pumatay… kaya kutsilyo na lang sa kusina ang ginagamit ko.”Tuluyang nalaglag ang liempo sa bibig ni Wendy.Pagkakita sa reaksyon nito, malakas na natawa si Fran at agad bumalik ang warm
“POISON,” kalmadong saad nito na para bang balewala lang sa kanya ang pagpatay ng tao. “Nandito lang iyon kanina, e.”Nanlaki ang mga mata ni Czarina sa gulat at mas lalo siyang kinabahan. “Tito! Huwag kang padalos-dalos!”“Hindi ito padalos-dalos,” bulong ng matanda. “Nandito na sila. Sasayangin pa ba natin ang pagkakataon?”“Kaya nga po!” maktol ni Czarina. “Dahil sila mismo ang pumunta rito, kapag may nangyari sa kanila, tayo agad ang unang paghihinalaan.”Bahagyang natigilan si Fran.Huminga nang malalim si Czarina bago nagpatuloy. “Hindi ko pa alam kung anong pakay ni Damion dito. Let’s test him first before we do anything reckless.”Pero umiling lang si Fran. “Bakit pa papahirapin ang lahat? Konting gamot lang—”“Tito,” mabilis niyang putol, “nandito rin si Wendy. Paano kung aksidente siyang madamay?”Doon lang tuluyang tumigil si Fran. Ilang segundo itong natahimik bago napabuntong-hininga.“Fine,” sabi nito. “Lusot muna si Damion ngayong gabi.”Agad nakahinga nang maluwag si
HINDI NA TINANONG ni Czarina si Wendy na magsalita tungkol sa mga bagay na ayaw nitong balikan. Sa halip, inilabas niya ang dalawang bento box na ipinahanda niya sa tiyuhin niya.Tuwang-tuwa naman si Wendy at halos maubos agad ang laman ng mga iyon.Pagkaalis ni Czarina, gusto sana agad magpasalamat ni Wendy, pero natakot siyang makaabala. Kaya makalipas pa ang dalawang araw bago siya muling pumunta sa Marquez Group.Pero bago pa niya makita si Czarina, nasalubong na niya agad si Damion sa lobby.Tipid siyang tumango bilang pagbati, pero agad siyang tinanong ni Damion. “What brings you here?”“Definitely not for you,” diretsahang sagot ni Wendy.Bahagyang tinaas ni Damion ang kilay. “Looking for Meredith?”Gusto sanang umamin ni Wendy, pero naalala niya kung paano tratuhin ni Damion si Czarina. “Why should I tell you?” malamig niyang sagot.Napangisi si Damion. “So kapag hindi mo mahanap si Zari, sa kamukha niya ka na lang kumakapit?”Napairap si Wendy. Kung makapagsalita ka, akala mo
HABANG NAGHIHINTAY si Wendy ng masasakyan sa labas ng building, mabilis siyang hinabol ni Czarina.May dala itong dalawang bote ng gamot mula sa pharmacy.“Miss Wendy,” sabi niya habang iniabot ang mga iyon, “nakita kong nasugatan ka kanina. Effective ’tong liniment saka spray. Gamitin mo pag-uwi.”Bahagyang natigilan si Wendy bago ngumiti.“It’s just a small injury. Okay lang ako.”Umiling si Czarina.“If you ignore small injuries, lalaki lang ’yan. Ikaw rin mahihirapan later.”Hindi na niya hinintay ang pagtanggi at agad isiniksik ang gamot sa kamay ni Wendy.Napatingin dito si Wendy saka napabuntong-hininga.“But applying medicine alone is troublesome,” reklamo niya. “Madudumihan ang kamay ko sa oil. Tapos itong spray, ang hirap gamitin sa likod.”Napaisip si Czarina. “That… actually makes sense,” bulong sa sarili.Kinagat niya ang labi bago alanganing nagsalita. “Then… baka gusto mong tulu—”“Okay!”Mabilis na sagot ni Wendy bago pa siya matapos magsalita.“You know my address any
“WANT TO SEE A GOOD SHOW?”“No.” Diretso agad ang tanggi ni Czarina.Bahagyang tinaas ni Damion ang kilay. “Hindi mo pa nga alam kung ano ang mangyayari.”“And why would I care?”Tumayo si Damion at sumandal sa mesa. “The people who framed you before? They’re about to pay for it.”Napahalukipkip si Czarina. “At paano naman ako nadamay doon?”Malamig siyang tiningnan ni Damion. “Someone used you as a scapegoat that day. Ngayon, mababaliktad na sila. Doesn’t that concern you?”Tahimik na napaismid si Czarina at patagong umirap. “Ikaw ang may kasalanan sa lahat ng ito. Alam mo namang inosente ako, pero ibinuntong mo pa rin sa ‘kin.”Naningkit ang mga mata ni Damion. “What are you muttering about?”“Nothing.” Pilit siyang ngumiti. “Mukhang good mood ka naman ngayon, so enjoy your lunch and your little revenge show. Hindi na kita guguluhin.”Ngunit bago pa siya makatalikod, muli siyang nagsalita: si Damion.“The police are already here.” Bahagya itong ngumisi. “And reporters, too. It’s abo
“...DO YOU REALLY WANT TO STAY WITH THAT MAN?”“No… I don’t want to…” mabilis na umiling si Czrarina. Hindi lang basta sumama kay Charles—ayaw na ayaw na niyang makita pa ulit ang lalaking iyon sa buong buhay niya.Mabilis siyang kumilos, binuksan ang pinto ng kotse at bumaba.Nang makita ito ni Dam
“DOES THAT MEAN, GAGAWIN MO AKONG KABIT MO?”Napaigtad si Charles, halatang nabigla sa tanong ni Czarina, pero agad din itong kumalma, pilit na pinapakita ang malambing na anyo. “How could you say that, Zari? Ikaw itong mahal ko. At kahit na pakasalan ko si Monique, ikaw pa rin ang tinitibok ng pus
Nakahinga ng maluwag si Czarina nang makaalis na si Damion. Doon lang din siya lumabas mula sa pagtatago niya sa fitting room. Pero bago pa siya tuluyang makalabas ay may sumalubong na sa kanya kaya napatakip siya ng kanyang mukha sabay itong napatili.“Mrs. Marquez,” gulat na wika ng isang babae.
“NO. MATTER. WHAT. The. Reason. I’ll say it one last time—I will never marry her!!!”At walang pasintabi, binaba niya ang tawag.Naiwang nakatingin si Alejandro sa telepono habang kumakagat ang inis. “Evil son!” mura niya, galit na galit.KINABUKASAN.Matapos kumain, sumunod si Czarina sa arrangemen







