Hiding the Mayor's Twins (SPG)

Five years. Exactly five years na ang nakalipas mula noong araw na tumakbo ako palayo sa lahat ng bagay na akala ko ay para sa akin. Five years since I left the city where everything started, where I believed I found love, only to realize I was nothing but a secret kept in the dark. Five years since I ran away carrying a heavy secret inside my womb—two lives that became my whole world, my reason to breathe, and my reason to keep hiding.Nakatayo ako ngayon sa may pintuan ng maliit pero maaliwalas na bahay na matagal ko nang tinawag na tahanan. The morning sun is warm against my skin, parang yakap na nagpapaalala sa akin na kahit gaano kahirap ang nakaraan, nandito pa rin ako, nakatayo, at lumalaban. Sa harapan ko, naglalaro ang dalawang batang nagbigay kulay sa bawat araw ko. Evren and Soleil. My twins. My precious treasures.They are five years old now. Malalaki na sila, matalino, at napakamasiyahin. Watching them laugh and run around the small garden we have makes my heart swell wit

Five years. It has been exactly five years since the day Seraphina Elise Verdan walked out of my life, or rather, since I let her disappear. At kahit gaano katagal na ang nakalipas, parang kahapon pa rin ang lahat sa alaala ko. Every single detail of that time is etched in my mind—her tears, the pain in her eyes, and the way she looked at me like I was the worst person alive. And maybe, I really am. Maybe I am truly the ruthless, heartless mayor that everyone fears and talks about. But if only they knew the truth. If only they knew why I did what I did.Nakatayo ako dito sa gitna ng malawak at malamig na opisina ko, nakatingin sa labas ng bintana kung saan tanaw ko ang buong siyudad na nasa ilalim ng aking kapangyarihan. Lucien Vale Montero. Mayor. Powerful. Feared. Mayaman. I have everything a man could ever want, yet I have nothing. Everything I touch turns to ash, and everything I love gets taken away or destroyed by my own hands.Napakuyom ang kamao ko nang maalala ko ang dahila

"Best ang ganda nito diba?" Agad akong lumapit kay Sopfia para makita ang pinapakita niya saakin. Si Sopfia naging kaibigan ko siya simula noong pumunta ako dito sa Mindanao, noong tumakas ako sa masakit na mundo, sa magulang buhay kasama si Lucien, at ng ewan ko ang nakaraan para mag bagong buhay, nagkakilala kami dito sa Mindanao dahil magkalapit ang bahay namin, napaka daldal niya at madali lang maka close."Pinost ko si Soleil, ang cute nya talaga dito" kinuha ko agad ang selpon niya ng marinig iyon at dali daling denelet ang post, sa dahilang hindi ko alam ay nakararamdam ako ng takot, sa kaloob looban ng puso ko parang may mali.Limang taon na akong umiiwas sa mundo, limang taong lumayo sa lahat, limang taon konang itinatago ang mga anak ko, hindi naman pweding dahil lang sa isang post ay masira ang lahat."Bakit mo naman denelet best?, sayang ang ganda ganda pa naman non" nanghihinayang niyang saad at napapanguso pa, subalit ako natahimik halos hindi kona magawang mag salita n